ชายร่างสูงถึงกับส่ายหน้าด้วยความเสียใจ“ไม่รู้สิ หลังจากต่อสู้กับเทพทลายฟ้าชายทรงพลังผู้นั้นก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย และไม่ปรากฏตัวขึ้นอีกเลยจากการคาดเดาของข้า บางทีเขาอาจเป็น เทพนักรบ คาดว่าเขาอาจได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ครั้งนั้น และหลบหาที่รักษาตัวเองก็ได้” “แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าชายแข็งแกร่งผู้นั้นมาจากที่ใด? หรือมาจากทวีปใด?”ชายร่างกำยำในชุดดำถามขึ้นอีกครั้ง “ข้าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเขาผู้นั้น” ชายร่างสูงยิ้มและพูดว่า “อย่าว่าข้าเองจะไม่รู้เลย แม้จะเป็นคนของจักรวรรดิทั้งสามบน ‘สองอาณาจักร’ ก็ไม่มีใครรู้ มิเช่นนั้นจะเรียกว่าชายแข็งแกร่งผู้ลึกลับได้ยังไง?” “งั้น เจ้าจะใส่สีตีไข่อะไรก็ได้น่ะสิ?” ชายร่างกำยำชุดดำพูดอย่างดูแคลนกับการแสดงออกของผู้ที่บอกว่า “ข้ารู้แล้ว” ในใจของคนรอบข้าง พวกเขาเองก็เริ่มอดสงสัยไม่ได้ “จะเป็นเรื่องใส่สีตีไข่ได้ยังไงเล่า?” ชายร่างสูงจ้องมองเขาด้วยตาทั้งคู่และร้องออกไปว่า“ลุงของข้าเป็นนายพลของราชวงศ์ถัง นามฉีหลิง ผู้ซึ่งมีส่วนร่วมในระหว่างสงครามสองอาณาจักร เขาถูกส่งกลับไปมอบสาสน์นี่เพิ่งผ่านเมืองนู่ลั่งไปเมื่อวานนี้เอง เขาเป็นคนที่บอกกับข้าว่าเห็นมันด้วยตาตนเอง ยังจะเป็นเรื่องลวงอีกหรือ?” “ฮ่าฮ่า” การตอบกลับของเขากลายเป็นเรื่องตลกไปเสียแล้ว แม้ชายร่างสูงพยายามบอกเหตุผล แต่มันก็ไม่อาจเชื่อได้มากไปกว่านี้นายพลแห่งราชวงศ์ถังที่เข้าร่วมในสงครามของสองอาณาจักรแท้จริงแล้วไม่รู้ว่าใครเป็นผู้แข็งแกร่งที่ช่วยกองทัพมนุษย์ให้ถอยหลบออกมาจากกองทัพปีศาจได้ด้วยซ้ำมีเรื่องใดในโลกนี้ที่น่าตลกกว่านี้อีก? “เฮ้ย ข้าพูดเรื่องจริงนะ!”ชายร่างสูงตะโกนเสียงแข็ง น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่มีใครเชื่ออีกแล้ว หลังจากชายร่างสูงตะโกนออกไปสองสามครั้ง เขาก็นั่งลงพร้อมเสียงฮึมฮัม ดูโกรธเคืองเป็นอันมาก “สิ่งที่ชายผู้นี้พูดไม่ใช่ความจริงงั้นเหรอ?” ในตอนแรกถังฮวนก็ไม่เชื่อเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ เพราะเบื้องหลังคำพูดนั่นดูเกินจริงไปมากทุกอย่างดูมีช่องโหว่เกินไป ใส่สีตีไข่จนดูเกินจริงไปมากแต่เมื่อมองท่าทางที่เขาแสดงออกอีกครั้ง ตอนนี้ถังฮวนเริ่มสงสัยบ้างแล้ว สิ่งที่ชายผู้นั้นพูด มันอาจเป็นไปได้ว่าลุงของเขาไม่ได้เล่าความจริงทั้งหมดชายลึกลับผู้แข็งแกร่งนั่นอาจไม่ต้องการเปิดเผยตัวตน ดังนั้นจึงให้นายพลทั้งสามจักรวรรดิเก็บเป็นความลับหรือบางทีเขาอาจสยบนายพลทั้งสามจักรวรรดิด้วยกำลัง จากนั้นร่วมมือกับพันธมิตรของเหล่ามนุษย์โลกเพื่อต่อสู้จึงสามารถบีบบังคับให้กองทัพปีศาจเข้าสู่สองอาณาจักรได้ มันมีความเป็นไปได้ทั้งสองอย่าง! “พี่ชาย ข้าเชื่อท่าน!”ถังฮวนยิ้มให้แล้วตบไหล่ชายร่างสูงเบา ๆ ชายร่างสูงดูโกรธอย่างเห็นได้ชัด และเมื่อพบว่าถูกถังฮวนจ้อง เขารีบหันศีรษะไปทันทีไม่กล้าสบตาด้วยทว่าประโยคต่อมาของถังฮวนทำให้ความโกรธบนใบหน้าของเขาจางหายไปสีหน้าของเขาดูตื่นเต้นมาก และเต็มไปด้วยความดีใจ
“เจ้าเชื่อที่ข้าพูดจริง ๆใช่มั้ย?” “แน่นอนสิ!”ถังฮวนยิ้มและพยักหน้าหงึกหงัก “จะบอกอะไรให้ ข้าไม่ได้โกหกเลย ข้ากำลังจะบอกว่าเป็นข่าวจริงแน่นอน แล้วข้ายังรู้มากกว่านี้อีกด้วย”ชายร่างสูงยิ้มราวกับเห็นญาติสนิทแล้วมองไปที่ถังฮวน “น้องชายเจ้าชื่ออะไร? ข้าชื่อ 'ชิวเหยียน' มาจากเมืองนู่ลั่ง” “ข้าชื่อ ถังฮวน” ถังฮวนยิ้มให้อีกครั้ง “คนของตระกูลถังหรือ?” ชิวเหยียนเมื่อได้ยินเข้าก็หน้านิ่วคิ้วขมวด “ไม่ ข้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลถัง เพียงแค่เกิดเป็น ‘ถัง’ เท่านั้น” ถังฮวนส่ายหน้า “ไม่ใช่ศิษย์ของตระกูลถังแน่นา ในเมืองนู่ลั่ง สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดคือตระกูลถังนี่แหละ” คิ้วของชิวเหยียนเลิกขึ้นทันที
"..."
-โปรดติดตามบทต่อไป-