จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                    และแล้วก็ถึงการประลองจัดอันดับในรอบ 10 คนสุดท้ายว่าผู้ที่จะมีความแข็งแกร่งลำดับ1 ของปีนี้จะเป็นผู้ใดกันแน่แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นพวกเขาทั้ง 10 คนที่อยู่ภายใน ณ ที่นี่จะถูกส่งให้ไปเป็นตัวแทนเพื่อเข้าร่วมการต่อสู้จัดอันอับของโรงเรียนจอมเวททั้ง 6อาณาจักร ซึ่งแทบจะทุกปีที่โรงเรียนจอมเวทแห่งอาณาจักรคราวจะตกรอบแทบจะทุกรอบ

แต่ภายในปีนี้ทางโรงเรียนจอมเวทแห่งอาณาจักรคราวจะได้ประกาศศักดาเป็นครั้งแรกเพราะทางริคุได้เตรียมให้เซย์รินนั้นเป็นไผ่ตายของพวกเขาไว้แล้วและคราวนี้ผู้อำนวยการริวมะก็จะล้างแค้นได้สมใจ เพราะผลแพ้ชนะมันรู้ผลกันตั้งแต่ต้นแล้วแต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นตัวริคุเองก็อยากให้เด็กที่อยู่ในความดูแลของตนได้แสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่ว่าอาณาจักรคราวแห่งนี้นั้นหาได้อ่อนแออย่างที่เห็นไม่ใช่เพียงหวังพึ่งแต่เด็กหนุ่มเพียงผู้เดียว

                ในการประลองจัดอันดับของเหล่านักเรียนจอมเวทในรอบสุดท้ายนี้มีผู้ชมมากมายที่เข้าร่วมจับตามองเพราะรอบนี้นั้นสำคัญยิ่งกว่ารอบอื่นๆทั่วทั้งอัศจรรย์เนื่องแน่นไปด้วยผู้ชมมากกว่า 4,000คนมีตั้งแต่ชาวบ้านธรรมดาขุนนางแม้แต่ตัวราชาของอาณาจักรเช่นริวมะก็มาภายในที่นั่งคนดูนั่งยูริเองก็ร่วมมารับชมงานประลองในครั้งนี้ด้วย

เพราะเธอต้องการรับชมความสามารถของเจ้านายของเธอในระหว่างที่เซย์รินอยู่ในระหว่างการประลองฝีมือนั้นเด็กหนุ่มจึงได้ตัดสินใจฝากกัสไว้กับยูริหากปล่อยเจ้านี่ไว้อยู่เพียงลำพังคนเดียวเขากลัวว่ามันนั้นจะแอบไปสร้างปัญหาให้แก่เขาอย่างลับๆก็เป็นได้เลยสั่งให้มันนั้นอยู่ในร่างที่แท้จริงแล้วให้ยูริเป็นผู้ดูแลหญิงสาวนั่งรูปหัวเจ้ากัสไปพรางก็คอยมองเซย์รินไปพราง

"นี่ ยูริ ข้าถามอะไรเจ้าหน่อยสิทั้งที่นายท่านมีความแข็งแกร่งระดับนั้นแล้วแท้ๆทำไมยังต้องมาแข่งอะไรที่มันไร้สาระแบบนี้ด้วยและตั้งแต่ที่ข้ามาที่นี่กับนายท่านข้าสามารถที่จะตรวจสอบวัดระดับพลังของพวกมันได้แต่ไม่มีใครหน้าไหนเลยที่จะพอมีฝีมือที่จะสู้กับนายท่านเซย์รินได้เขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันข้าไม่เข้าใจ

              เมื่อ ยูริได้ยินสิ่งที่กัสพูดเธอก็หัวเราะชอบใจ พร้อมทั้งเอามือรูปไปที่หัวของมันด้วยความเอ็นดูเป็นเพราะท่านเซย์รินนั้นมีพลังที่เติบโตมากจนเกินไปยังไงล่ะกัสถึงแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งแต่เขาก็ยังเป็นเพียงแค่เด็กชายคนหนึ่งเท่านั้น อายุเพียง 11 ปี กับมีพลังในระดับตำนานขั้นที่ 7 แล้วการที่มีพลังมากจนเกินไปท่านเซย์รินจึงคิดได้ว่าควรจะมาที่แห่งนี้เพื่อเรียนรู้ในด้านพื้นฐานต่างๆในฐานะที่เจ้าอยู่มานานพร้อมทั้งมีอายุที่ยืนยาวทั้งชีวิตของเจ้าเคยเห็นบุคคลที่มีอายุในระดับเดียวกับท่านเซย์รินแล้วมีพลังถึงระดับนี้ไหม

"ข้า ขอพูดตามตรงว่าข้าไม่เคยแต่มันก็อาจจะมีอยู่เผ่าพันธ์หนึ่งที่อาจจะสร้างบุคคลที่มีพรสวรรค์เช่นท่านเซย์รินได้เผ่าเทพสวรรค์ยังไงล่ะ ถึงแม้จะเป็นตัวตนที่สูงส่งแต่ในระดับนี้มันก็มีน้อยยิ่งกว่าน้อยเสียอีก

"ไม่ใช่ว่าเจ้าคิดว่าท่านเซย์รินเป็นคนของเผ่าเทพสวรรค์หรอกนะยูริ พูดด้วยน้ำเสียงที่ตกใจเป็นอย่างมาก

"ข้าแค่คิดเฉยๆมันอาจเป็นจริงดังข้าว่าแต่มันก็อาจจะไม่ใช่ก็ได้โลกใบนี้มันไม่มีอะไรที่แน่นอนหรอกนะคุณยูริ

"เป็นแค่ลูกหมาตัวเล็กแท้ๆกับพูดเรื่องยากๆเป็นกับเขาด้วยยูริ อุ้มมันมากอดด้วยความชอบใจ

"หืม..หากเป็นคนอื่นข้าจะไม่ยอมให้มันทำตัวแบบนี้กับข้าอย่างเด็ดขาดชอบเห็นข้าเป็นของเล่นไปได้

ถึงสุนัขตัวน้อยมันกำลังจะโกรธแต่ด้วยรูปร่างของมันก็ยังออกไปทางน่ารักอยู่ดียูริ ยิ้มรับด้วยความชอบใจ

"คิ๊ก คิ๊กอย่าได้โกรธข้าไปหลังจากจบการแข่งจัดลำดับแล้วข้าจะเลี้ยงของอร่อยเจ้าเอง..

"ชิคนอย่างข้านั้นต่อให้เอาของกินมาร่อข้าก็ไม่มีทางจะหลงกลเจ้าอย่างเด็ดขาดเจ้ามนุษย์ตัวเมียถึงกัสจะพูดไปอย่างนั้น แต่น้ำลายของมันก็เริ่มจะไหลเยิ้มออกมาแล้ว

              ยูริไม่ได้พูดอะไรเพียงมองท่าทางของมันแล้วเธอก็อดไม่ได้ที่จะกอดมันรัดแน่นกว่าเดิมด้วยความเอ็นดูเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าสุนัขตัวน้อยสีตำตนนี้ดูภายนอกมันช่างน่ารักน่าชังแต่ความจริงแล้วมันกับซ่อนความร้ายกาจที่ไม่ธรรมดาอยู่ในตอนที่มันประลองกับท่านเซย์รินนั้นเธอไม่สามารถที่จะมองภาพมายาของมันออกได้เลย

ไหนจะดาบมายาที่อยู่ๆก็ออกมาจากอากาศอันว่างป่าวแล้วไหนจะภาพมายาที่เปลี่ยนจากลานประลองให้กายเป็นป่าเขาได้ภายในพริบตาหากเจอทักษะเหล่านี้กับตัวเองเธอคงจะทำอะไรไม่ได้แน่ถึงเธอจะมั่นใจในความแข็งแกร่งของตนแต่กับศัตรูที่มองไม่เห็นและไม่รู้ที่มาที่ไปหากโดนรอบจู่โจมจะไปทำอันใดได้หากเธอกับกัสประลองกันล่ะก็คงไม่เกิน10 นาทีเธอคงจะแพ้อย่างที่จะไม่ต้องสงสัยและสิ่งที่ทำให้ยูรินั้นต้องตกใจอีกครั้งเพราะนายท่านเซย์รินของเธอเล่าให้ฟังว่าป่ามายาแห่งนั้นก็เป็นฝีมือของมันด้วยเช่นกัน

              ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันไม่มีผู้ใดเลยที่จะสามารถเข้าไปจุดศูนย์กลางของป่าแห่งนี้ได้ถึงแม้ว่าเธอจะพอรู้มาบ้างว่ามันเป็นฝีมือของสัตว์อสูรตนหนึ่งแต่ก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยที่จะเป็นกัสผู้ซึงตอนนี้กลายมาเป็นผู้ติดตามของเด็กหนุ่มเหมือนกันกับเธอ

ทางด้านสนามประลอง

เอาล่ะนี่ก็เป็นเวลาอันสมควรแล้วที่จะเริ่มประลองกันได้สักทีตัวข้านั้นคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเจ้านั้นจะทุมเทกำลังกายแล้วก็กำลังใจของพวกเจ้าเองเพราะงานประลองจัดอันดับนี้ก็เสมือนใบเบิกทางอนาคตของพวกเจ้าไม่ว่าจะชื่อเสียงหรือแม้แต่ทรัพย์สินเงินทองพวกเจ้าก็จะสามารถหามันมาได้ง่ายๆในอนาคตหากตัวของพวกเจ้ามีทั้งพลังแล้วก็อำนาจที่แข็งแกร่งเกินพอ

                       ในการประลองแต่ระครั้งจะถูกจับซุ่มขึ้นมาสินเสียงของกรรมการผู้ตัดสินแล้วทางด้านจอภาพขนาดยักษ์ของสนามประลองก็ปรากฎรูปภาพของผู้ประลองทั้ง10 คน ไม่ว่าจะเป็น เซย์ริน ,ครู๊ส,คิง แม้แต่รูปของเอลซ่าก็มี พร้อมผู้ผ่านการคัดเลือกอีก 6 คนที่เหลือก็ปรากฏบนจอภาพขนาดยักษ์ด้วย

เอาล่ะเริ่มจับคู่ เมื่อสินเสียงผู้ควบคุมการทดสอบจอภาพขนาดยักษ์ก็เคลื่อนไปตามรูปภาพของผู้เข้าไปลองของแต่ละคนสุดท้ายถูกหยุดอยู่ที่รูปของเอลซ่า และทำการจับคู่อีกครั้งหนึ่งรูปภาพของผู้เข้าประลองของแต่ระคนก็เคลื่อนที่ไปเรื่อยๆแล้วก็ตกลงมาที่รูปของเซย์ริน

การประลองในคู่แรกของวันนี้ องค์หญิงเอลซ่าVS เซย์ริน เมื่อเหล่าฝูงชนได้ยินว่าการประลองจะเริ่มขึ้นแล้วต่างส่งเสียงเชียร์ดังสนั่นทั่วทั้งอัศจรรย์

เฮยยยยยยย เฮยยยยยย !!!!!!

งานประลองในวันนี้มีความยิ่งใหญ่พร้อมทั้งมีความตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมากเพราะมีผู้ร่วมชมไม่ต่ำกว่า4,000 และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ผู้เข้าประลองหลายคนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหว่ะเพราะความตื่นเต้นกับภาพตรงหน้า

"คู่แรกในวันนี้เจ้าคิดว่าผู้ใดจะเป็นผู้ชนะกัน…ฝูงชนเริ่มส่งเสียงร้องถามกับบุคคลที่อยู่ข้างๆของตน

"เจ้าไม่หน้าถาม ยังไงข้าว่าก็ต้องเป็นองค์หญิงเอลซ่าอยู่แล้วที่จะเป็นผู้ชนะเจ้ารู้หรือไม่ว่าเธอนั้นคือผู้ที่มีพรสวรรค์สูงสุดในรอบ

100 ปี ของอาณาจักรเราเลยนะ

"แต่ข้าว่าเจ้าหนุ่มที่เป็นคู่ต่อสู้ขององค์หญิงเจ้านั่นมันดูแปลกๆนะข้าไม่สามารถสังเกตุเห็นคลื่นพลังของมันได้เลยสักนิดขนาดองค์หญิงเองยังมีไอระเหยของคลื่นพลังออกมาจางๆ

"หืม จริงด้วยอย่างที่เจ้าว่าเลยเจ้าหนุ่มนั่นคงจะไม่ธรรมดาอย่างที่ตาเห็นสินะในรอบนี้คงจะมีเรื่องอะไรที่สนุกๆให้คอยชมเป็นแน่

"ในที่สุดเจ้าก็สมหวังซักทีนะเอลซ่าเด็กหนุ่มกล่าวทักทายต่อหญิงสาวข้างหน้าตนด้วยความเป็นมิตรและความอบอุ่นเพราะเห็นในความตั้งใจและความพยามของเธอเพื่อที่จะเผชิญหน้ากับตน

"ข้าดีใจยิ่งนักที่มีโอกาสอยู่ร่วมสังเวียนเดียวกับท่านเพราะในอาณาจักรแห่งนี้คงจะไม่มีผู้ใดเลยที่จะสามารถมาเทียบเคียงกับท่านเซย์รินได้อีกแล้วข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าข้าจะได้ประสบการณ์ที่ดีเยี่ยมที่ได้จากการประลองกับท่านในครั้งนี้

                              โปรดชี้แนะแก่ข้าด้วย..เมื่อหญิงสาวพูดจบก็พุ้งตรงไปหาเด็กหนุ่มทันทีพร้อมฟาดฟันดาบที่อัดแน่นเต็มเปรี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณปัง ปัง ปัง ทั่วบริเวณเกิดการสนั่นหวั่นไหวอย่างรุ่นแรง…..