ห้องการประชุมถึงกับเงียบลง ผู้อาวุโสหนึ่งหลับตาลง ส่งจิตสัมผัสไปตรวจสอบทันที ขนาดดวงตาเขาเบิกโพรง เขาเห็นเจ้าเด็กนี้ปลดปล่อยพลังเต็มที่ เตรียมพร้อมปะทะ ผู้อาวุโสหนึ่งไม่รอช้าเอ่ยขึ้นทันที
"รีบไป" ขนาดนั่นผู้อาวุโสหนึ่งร่างกายก็เริ่มสลายหายไป ผู้อาวุโสสองกับผู้อาวุโสสามก็รีบทำวิธีเดียวกัน เฟยเซียนกับคนอื่นๆสีหน้าจริงจังพุ่งทะยานออกไปทางสำนักศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว
ลานประลอง เย่ชิงหยูเตรียมเข้าปะทะทันที ขนาดนั่นก็มีผู้อาวุโสในสำนักอีกกลุ่มนึงทะยานมา บนอกมีสัญลักษณ์เขียนว่าผู้คุมกฏเมื่อมาถึงเขาเห็นพวกเจ้าสำนักแล้ว เขาทำท่าคำนับเสวี่ยอิงเสร็จ เขาก็ตวาดออกมาเสียงดัง ดวงตาของเขาหันไปมองเย่ชิงหยู
"เย่ชิงหยูเจ้ามีความผิดสังหารผู้อาวุโสคนนึง มีโทษสูงสุด ทำลายจุดพลังงานและขับไล่ออกจากสำนักซะ"
"ลองลงมือดูสิ" เย่ชิงหยูกล่าวออกมาเสียงเย็น เขากำหมัดแน่น อารมณ์ของเขาตอนนี้พร้อมที่จะปะทะทุกเวลา แรงกดดันเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ออร่าพลังงานทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง
"มันถึงกับกล้าท้าทาย" ฝูงศิษย์กับผู้อาวุโสคนอื่นๆตื่นตระหนก เจ้าสำนักทำสีหน้าเคร่งครึม นัยย์ตาเขาส่องแสงมองเห็น พลังงานในร่างของเย่ชิงหยูมากขึ้นเรื่อยๆราวกับอสูรร้ายโบราณที่พร้อมจะอาละวาด
ผู้อาวุโสคุ้มลานประลองในแววตาปรากฏความหวาดกลัว เขาหันไปมองเย่ชิงหยูร่างกายถึงกับสั่นสะท้าน ในความคิดถ้าเขาลงมือ จุดจบคงไม่ต่างกันแน่ๆ เขาเอามือปาดเหงื่อที่ไหลออกมามากมายผู้อาวุโสคุ้มลานประลองในแววตาปรากฏความสะพรึง
"นี้มันเรื่องใหญ่แล้ว" อูตี่เอ่ยขึ้น เขาทำสีหน้าเคร่งครึม มือเขาสั่นน้อยๆ
ใบหน้าที่งดงามเริ่มจริงจังขึ้น ต่อให้จะเป็นยังไงในวันนี้เธอต้องช่วยเย่ชิงหยูให้ได้ ฟงฟงเอ่ยขึ้นมาในใจ เธอกำหมัดแน่น
เสวี่ยอิงถอนหายใจ "แย่เลยแฮะแบบนี้่" เขาเอามือกุมขมับส่ายหัวอย่างอ่อนใจ
ขนาดนั่นเสียงที่ฟังสบายๆก็ปรากฏในห้วงสมองของทุกคน
"เฮ้อ ข้าจะบ้าตายเพิ่งมาวันแรกก็ก่อเรื่องราวใหญ่โต" บนท้องฟ้าพลันปรากฏเงาของคนขึ้น ผู้อาวุโสหนึ่งเริ่มปรากฏกาย ข้างๆของพวกเขา ผู้อาวุโสสองกับผู้อาวุโสสามก็ปรากฏตัวด้วยเช่นกัน
เจ้าสำนักเสวี่ยอิงกับผู้อาวุโสด้านหลังเห็นดังนั่นก็ก้มคำนับ
"คำนับท่านผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสาม" เสียงของพวกเขากังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ
ฝูงศิษย์พลันตื่นตระหนักรอบสอง ถ้าเป็นผู้อาวุโสสูงสุดพวกเขาก็เคยได้ยิน ไม่เคยเห็นตัวจริงกันเลยสักครั้ง ปกติพวกท่านจะปิดด่านฝึกพลังตลอดเวลา แต่นี้ถึงกับปรากฏตัวมาทั้งสามคน พวกเขาโค้งคำนับตะโกนเสียงดังด้วยความเคราพทันที
ขนาดนั่นเฟยเซียน หวง จักรพรรดิยาจกกับคนอื่นๆก็ทะยานมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาหยุดอยู่ข้างหลังผู้อาวุโสทั้งสาม ใครได้เห็นถึงกับต้องสะพรึง ผู้ยิ่งใหญ่มารวมตัวกันทั้งหมดที่นี้
เย่ชิงหยูเมื่อเฟยเซียนกับหวง เห็นดังนั่นก็เริ่มคลายกังวล เขาค่อยๆลดพลังงานในร่างอย่างช้าๆ
ผู้อาวุโสหนึ่งหันมามองเย่ชิงหยู เขาถลึงตาเข้าใส่
"เจ้านี่นะ อดทนอดกลั้นหน่อยไม่ได้รึยังไง เราเพิ่งได้เจอกันครั้งแรกสินะ ข้าคือผู้อาวุโสหนึ่ง" เขาเอ่ยออกมาสีหน้ายิ้มแย้มราวกับตาแก่ใจดี
เย่ชิงหยูก้มตัวคำนับให้ เป็นผู้อาวุโสคนนี้ที่ส่งสัมผัสมาตรวจดูเราตอนนั่น พลังเขาชั่งยากจะหยั่งถึงจริงๆ เย่ชิงหยูเคร่งครึมขึ้น หัวคิ้วเขาขมวดแน่น
"ใจเย็นเจ้าหนู ข้าไม่ทำอะไรหรอก เอาจริงๆ ข้าจะมาห้ามเจ้าไม่ให้ฆ่าใครมากกว่า"
คนอื่นๆได้ยินพลันตื่นตะลึง
"เสวี่ยอิง เจ้าหนูเย่ชิงหยูมีโทษทำการกักตัวให้อยู่แต่บริเวณที่พักหนึ่งเดือน แค่นี้ละ" ผู้อาวุโสหนึ่งเอ่ยขึ้น
เจ้าสำนักกับผู้อาวุโสคนอื่นๆได้แต่อึ้ง นีี้คือการทำโทษหรอ
"ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ท่านจะไม่ลำเอียงเกินไปหน่อยหรอ เจ้าหนูนี้เพิ่งฆ่าจ้าวเฟิงตายไปนะ จ้าวเฟิงคืออัจฉริยะสูงสุดของเราเลยเชียวนะ" ผู้อาวุโสคุมกฏอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก
"หึ" ผู้อาวุโสหนึ่งส่งเสียงคำนึง แรงกดดันพลันกดไปที่ผู้อาวุโสคุมกฏขนาดนั่น เขาตัวเขาหนักอึ้ง เหงื่อเขาผุดขึ้นเต็มตัว สีหน้าแปรเปลี่ยนกลายเป็นหวาดกลัว
"จ้าวเฟิงคืออัจฉริยะสูงสุดเหรอ พวกเจ้าเอาอะไรคิดห่ะ" ผู้อาวุโสหนึ่งตวาดออกมาเสียงเขาดังสะท้าน คนอื่นๆได้แต่ก้มหน้า เหงื่อหยดหลายสิบเม็ด ไม่กล้าต่อเถียง
"พวกเจ้าไม่ได้มองความจริงเลยรึไง เจ้าเด็กเย่ชิงหยูนี้มีพลังแค่ขั้นขุนพลปฐพีขั้นต่ำเองนะ แถมอายุแค่สิบห้าปีเท่านั่น" ผู้อาวุโสหนึ่งตวาดออกมาอีก
คนอื่นๆก็พลันได้สติ มันคือเรื่องจริง พวกเขาลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปสนิท ถ้าจ้าวเฟิงคืออัจฉริยะสูงสุด เย่ชิงหยูก็กลายเป็นตัวอะไรแล้วก็ไม่รู้
พวกเขาได้แต่ตะลึง ศิษย์คนอื่นๆก็ลืมคิดข้อนี้ไปสนิท ปากของพวกเขาอ้าปากค้าง หัวใจเต้นครึกโครม
"ลงโทษไปตามที่ข้าบอก แยกย้ายกันได้ ข้าจะไปบ่มเพาะต่อละ" ผู้อาวุโสหนึ่งเมื่อเอ่ยเสร็จร่างกายก็เริ่มสลายหายไป ขนาดนั่นเสียงที่เย้ายวนก็ดังขึ้น
"ท่านย่า" ฟงฟงหันไปมองผู้อาวุโสสาม ขนาดนั่นเธอก็หันมาเห็นฟงฟง เธอยิ้มจนตาหยี
ฝูงชนได้ฟังก็ยิ่งตื่นตระหนัก ผู้อาวุโสสามคือย่าของเธอหรอ ไม่มีใครรู้เลย รู้แต่เพียงว่า เบื้องหลังเธอน่าสะพรึงกลัวสุดขีด
ฟงฟงยิ้มตาหวาน ผู้อาวุโสสามลอยลงมา ลูบหัวเธออย่างเอ็นดู ขนาดนั่นเธอเอ่ยออกมา
"หลานรัก ข้ามีเด็กชายคนนึงที่ข้าสนใจอย่างถึงที่สุด หลานคงจะมองออกแล้วสินะ" ผู้อาวุโสสามพูดจบก็หันไปทางเย่ชิงหยู
ฟงฟงใจเต้นแรง ใบหน้าที่งดงามเย้ายวน เริ่มขึ้นสีน้อยๆ หน้าอกอันใหญ่ยักษ์กระเพึ่อมขึ้นลงตามจังหวะ ฝูงศิษย์คนอื่นๆเห็นถึงกับหื่นกระหาย ตอนแรกย่าของเธอจะจับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มาให้ เธอตวาดปฏิเสธเสียงแข็ง แต่เมื่อเห็นว่าเป็นชายคนนั่นเธอก็พลันตื่นเต้น
ผู้อาวุโสสามเห็นหลานสาวเธอเป็นแบบนี้ก็หัวเราะร่า เธอดูมีความสุขอย่างมาก ขนาดนั่นเธอก็ยิ้มจนตาหยี ปกติหลานสาวของเธอไม่เคยจะสนใจผู้ชายคนไหนมาก่อน เธอเอ่ยกล่าวลาฟงฟงทันที
"ย่าไปก่อน หลานพยายามเข้าละ" ผู้อาวุโสสามทะยานตัวขึ้น บินออกไปอย่างรวดเร็วหายวับไปกับตา ฝูงศิษย์เมื่อเห็นฟงฟงที่ตอนนี้เย้ายวนอย่างถึงที่สุด ก็ใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง อารมณ์หื่นกระหายอยากสัมผัสกับภูเขานั่นสักครั้ง พลางอิจฉาเจ้าคนที่โชคดีคนนั่น
เจ้าสำนักกับคนอื่นๆเมื่อเห็นว่าเรียบร้อยแล้วนั่น เขาก็กล่าวออกมา
"เอาละ เรื่องในวันนี้ เย่ชิงหยูถูกกักตัวหนึ่งเดือนที่บ้านพัก ส่วนคนที่ตายทั้งสองคนช่วยจัดงานศพด้วย เมื่อเย่ชิงหยูสามารถชนะจ้าวเฟิงได้ ก็ย้ายที่พักไปแทนที่ แค่นี้ละแยกย้ายได้" เจ้าสำนักพลันสบัดมือ สั่งให้ทุกคนแยกย้าย ตัวเขาพลันหันมองเย่ชิงหยูคาหนึ่ง เขาถอนหายใจออกมายกใหญ่ ทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว
ขนาดนั่นศิลาใจกลางสำนัก ชื่อของจ้าวเฟิงพลันหายไป ปรากฏตัวอักษรอื่นแทน
<อันดับ1 เย่ชิงหยู อายุ 15 ขุนพลปฐพีขั้นต่ำ>