Thunder God Emperor จักรพรรดิอัสนีเทพเจ้า

ตอนที่47 บทเรียนข้อที่หนึ่ง

โฮก!

เสี่ยวฉุนมิได้สนใจวาจาของศัตรูเลยแม้แต่น้อยฉับพลันนั้นมันก็พลันเคลื่อนกายพุ่งพรวดออกไปพร้อมกับปากขนาดใหญ่ที่อ้ากวางเผยให้เห็นฟันที่ราวกับใบมีดของมันเรียงรายกันอยู่อย่างสวยงามแต่ทว่าก็ดูน่าสยดสยองมิน้อยเลยหากเผลอครุ่นคิดว่าต้องตกไปอยู่ในคมเขี้ยวนี้

“เจ้าเดรัจฉานโง่งม!”หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงคำรามลั่นอย่างมิพอใจฉับพลันนั้นก็เคลื่อนกายด้วยความรวดเร็วเร็วออกกระบวนท่าฝ่ามือที่แผ่กลิ่นอายทำลายล้างอันน่าสั่นสะท้านออกมา

ตูม!

ฝ่ามือหัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงราวกับแปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บของมังกรพุ่งรับคมเขี้ยวของเสี่ยวฉุนที่บดขยี้เข้ามาอย่างมิมีใครยอมใครจนเกิดเสียงระเบิดดังโครมครามออกมาแผ่กระจายออกไปทั่วบริเวณ

ควับ!

หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงถอยร่นออกไปหลายก้าวก่อนที่จักผลักฝ่ามือที่เกร็งแน่นกลายเป็นเหมือนกับกรงเล็บของมังกรออกไปอีคราเสียงคำรามของมังกรก็ถูกปลดปล่อยออกมาตลอดเวลาตามที่หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงออกกระบวนท่า

โฮก!

แซด! แซด!

อัสนีครวญครางเสี่ยวฉุนพ่นลำแสงอัสนีสีเหลืองทองออกมาจากปากของมันฉับพลันนั้นลำแสงอัสนีสีทองก็พุ่งพรวดออกไปเบื้องหน้าราวกับว่าจักสามารถทะลุทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่งได้!

กร๊าซ! แซด! แซด!

กระบวนท่าที่หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงปลดปล่อยออกมามันก็เหมือนกับกรงเล็บของมังกรสีแดงฉานอันหนึ่งพุ่งปะทะผลักดันกันไปมากับลำแสงอัสนีสีเหลืองทองที่เสียวฉุนพ่นออกมา

ตูม!

กระบวนท่าโจมตีที่ทั้งสองปลดปล่อยออกมาพลันระเบิดออกมาฉับพลันนั้นพวกเขาก็ออกกระบวนท่าใหม่ด้วยความรวดเร็ว

แซด! แซด!

เสี่ยวฉุนพ่นลำแสงอัสนีสีเหลืองทองออกมาจากปากที่อ้ากว้างนั้นก็พลันจับตัวกันเป็นก้อนกลมหลายสิบลูก

โฮก!

เสียงคำรามดังขึ้นหนึ่งครั้งทันใดนั้นอัสนีสีเหลืองทองก้อนกลมก็พลันพุ่งพรวดผ่านอากาศตามกันไปเรียงราย

ตูม! ตูม! ตูม!

หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงเห็นอัสนีสีทองก้อนกลมที่พุ่งเข้ามาในฉับพลันนั้นก็เคลื่อนกายหลบออกไปอย่างมิลังเลทำให้อัสนีสีทองก้อนกลมของเสี่ยวฉุนพลาดเป้า!…ร่างของหัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงก็พลันกลายเป็นเลือนราง

“เจ้ามัวมองไปที่ใดอยู่? ดูบนศีรษะเจ้าเสีย…”เฟิงอี้เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยแต่ทว่ามันพอให้เสี่ยวฉุนได้ยินฉับพลันเสี่ยวฉุนก็ราวกับได้สติมันสัมผัสได้ในทันทีว่าอันตรายกำลังจ่อศีรษะของมันอยู่ด้านบน

เป็นร่างของหัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงที่บัดนี้ปรากฏกายขึ้นพร้อมกับพลังทำลายล้างสายหนึ่งบนศีรษะของมันฝ่ามือที่เหมือนกับกรงเล็บมังกรจักปะทะกับศีรษะมันในมิช้า

โฮก!

เสียวฉุนที่รู้ว่าอันตรายกำลังจักถึงตัวฉับพลันร่างกายของมันก็ได้พองขยายขึ้นมันดูมีกล้ามเนื้อขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์

ร่างกายของมันเกร็งสุดขีดและเตรียมป้องกันอย่างเต็มที่อาภรณ์อัสนีเก้าสวรรค์ก็ดูแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างมิอาจจักประมาณได้โดยง่ายในทันที!

“ตายเสีย!”หัวหน้าหางมังกรมู่ฉางหลิงคำรามลั่นพร้อมกับนำพากระบวนท่าจู่โจมที่ส่งกลิ่นอายทำลายล้างกระหายโลหิตออกมาอย่างมิขาดสายบัดนี้ร่างกายของหัวหน้าหางมังกรมู่ฉางหลิงถูกออร่าสีแดงฉานโอบล้อมกายจนก่อให้เกิดเป็นรูปร่างของมังกรตัวสีแดงฉานตัวหนึ่งที่ทะยานกายลงมาจากท้องนภาหมายจักเขมือบศีรษะของเสียวฉุนไปทั้งศีรษะ!

ตูม!

มังกรสีแดงฉานพลันเข้าปะทะกับอาภรณ์อัสนีเก้าสวรรค์อันเจิดจรัสของเสี่ยวฉุนก็พลันโรมรันกันไปมาอย่างมิหยุดหย่อนแต่ทว่าในที่สุดอาภรณ์อัสนีเก้าสวรรค์ก็ถูกทำลายลงเพราะนี่เป็นเพียงแค่อาภรณ์อัสนีเก้าสวรรค์ที่ลอกเลียนแบบเฟิงอี้มาเท่านั้นหาใช่ของจริงไม่?!

ออร่าสีแดงฉานที่จับตัวกันเป็นรูปร่างมังกรโลหิตของหัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงก็พลันพลังทำลายล้างอ่อนกำลังลงมาหลายส่วนแทบจักมิได้มีกำลังอันใดมากมายแล้วมันจู่โจมไปยังศีรษะของเสี่ยวฉุนจนเกิดเสียงดังสนั่น!

โฮก!

เสี่ยวฉุนคำรามด้วยความเจ็บปวดโลหิตสาดกระเซ็นออกมาสายหนึ่งบนศีรษะของมันเกิดรอยแผลเหมือนกับถูกของมีคมบางอย่างห้าร่องรอยปรากฏขึ้นที่กลางศีรษะแต่ทว่าก็มิได้ลึกนักเพียงแค่บาดแผลมิได้สาหัสมากเท่านั้น

“ฮ่าๆ เจ็บใช่หรือไม่? เจ้าจักเปลี่ยนใจตอนนี้ก็สายไปเสียแล้วเจ้าเดรัจฉาน หึม!”หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงสามารถสร้างบาดแผลให้กับเสี่ยวฉุนได้ฉับพลันนั้นก็ยืนเอ่ยปากขึ้นอย่างหยิ่งผยองบนหลังของเสี่ยวฉุนราวกับว่าตนนั้นสามารถกำชัยไว้ในฝ่ามือแล้ว!

“บทเรียนข้อที่หนึ่งเจ้าจงระวังศีรษะของตนเอาไว้ให้ดี…”เสียงราบเรียบของเฟิงอี้เอ่ยขึ้นอย่างเฉยชาราวกับว่ามิได้สนใจความเป็นตายของเสี่ยวฉุนเลยเฟิงอี้ยังคงนั่งมองอยู่บนก้อนหินอยู่เช่นเคย…

“หืม?”ครานี้หัวหน้าสาขาหางมังกรก็ได้ยินคำเอื้อนเอ่ยของเฟิงอี้มันขมวดคิ้วในทันทีเพราะว่าที่เฟิงอี้กล่าวมานั้นมันมีแต่ผู้ทีี่มีประสบการณ์ต่อสู้ที่มากมายเท่านั้นที่จักรับรู้

หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงฉับพลันนั้นก็เริ่มที่จักระแวงเฟิงอี้ขึ้นมาในจิตใจ

‘จริงอยู่ที่มันเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดเส้นชีพจร…แต่ทำไม่ถึงได้ดูต่างออกไป…’หัวหน้าสาขาหางมังกรมู่ฉางหลิงเริ่มที่จักครุ่นคิดอย่างกระวนกระวายขึ้นมาอย่างมิทราบสาเหตุ

จบ…โปรดติดตามตอนต่อไป….