แสงใต้ได้เห็นเมย์แฟนสาวของเขาเดินมากับผู้ชายคนนึงท่าทางสนิทสนมกันมากลงมาจากโมเดลลิ่ง แสงใต้เห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปหาเมย์เพื่อแสดงความเป็เ้าของทันที
“อ้าว เมย์เสร็จแล้วเหรอ กลับกันเลยมั้ย?” แสงใต้กล่าวพร้อมกอดคอแฟนสาวเพื่อแสดงความเป็เ้าของไปด้วย เมย์นั้นแปลกใจกับการกระทำของแสงใต้
“อ่อ ใช่ค่ะ เสร็จพอดีเลย แสงใต้คะ นี่แดเนียล เป็คนที่มาแคสพร้อมกับเมย์แล้วก็ได้รับเลือกเล่นละครเื่เดียวกันด้วยล่ะค่ะ” เมย์บอกกับแสงใต้ด้วยความดีใจ แต่ตัวของแสงใต้เองเขารู้สึกหงุดหงิดอยู่ข้างในหัวใจทุกครั้งที่มองหน้าแดเนียล
“สวัสดีครับ ผมชื่อแดเนียล ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” แดเนียลแนะนำตัวเองกับแสงใต้ แต่ตัวแสงใต้กับไม่สนใจแดเนียลเลย จนเมย์ต้องเอาข้อสอกกระแทกเอวแสงใต้ แสงใต้เห็นดังนั้นจึงต้องยิ้มรับแดเนียลอย่างฝืนใจ
“แฟนพี่เมย์เหรอครับ ตอนแรกผมนึกว่าคนขับรถสะอีก” แดเนียลตอกกลับแสงใต้ด้วยความสะใจ แสงใต้ได้ยินดังนั้นถึงกับเกือบจะชกหน้าของแดเนียลแล้วแต่เมย์ห้ามไว้ได้ทันสะก่อน
“แดเนียลก็แซวสะแรงเชียว เอ่อ เมย์ว่าเดี๋ยวเมย์กลับก่อนนะ เจอกันวันฟิตติ้งเลยนะ” เมย์โบกมือลาแดเนียลและดันแสงใต้ขึ้นรถไป แสงใต้ส่งสายตาให้กับแดเนียลเพื่อให้เขาระวังตัวเอาไว้ แต่แดเนียลไม่สนใจอะไรโบกมือลาแค่เมย์คนเดียว
“เมย์จะมาห้ามเราทำไมเนี่ย” แสงใต้บ่นเมย์
“เมย์ไม่อยากให้มีเื่ตรงนี้ เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นมันจะดูไม่ดี” เมย์กล่าว
“ก็ดูมันดิ มันเหมือนจะยั่วโมโหเรานะ” แสงใต้กล่าว
“ถ้ารู้ว่าเค้ายั่วโมโห แล้วจะโมโหตอบทำไมล่ะ” เมย์ตอบกลับ ทำให้แสงใต้นิ่งเงียบไม่ตอบโต้เมย์ เมย์จึงมากอดแขนและซบไหล่แสงใต้
“นี่ ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าจะขี้หึงขนาดนี้อะ” เมย์กล่าวพร้อมเอาคางเกยไหล่แสงใต้
“ก็รักนี่” แสงใต้ตอบสั้น ๆ แต่เมย์รู้สึกดีใจที่ได้ยินคำนี้ เธอจึงหอมแก้มเขาฟอดใหญ่
“อย่ามาหอมตรงนี้ ไปหอมที่บ้านดีกว่าเนอะ” แสงใต้ยิ้มอารมณ์ดี
“ยิ้มออกสักที พอชาเย็นของชั้น” เมย์หยิกแก้มของแสงใต้
ที่เมย์เรียกแสงใต้ว่าชาเย็นเป็เพราะตอนมอปลาย แสงใต้ชอบซื้อชาเย็นไปให้เมย์ทุกวันหลังจากที่แสงใต้ซ้อมบาสสเก็ตบอลเสร็จ แสงใต้เริ่มชอบเมย์ั้แ่วันรับน้องเข้ามอ 4 ในวันนั้นแสงใต้กำลังเล่นเตะฟุตบอลอยู่กับเพื่อนๆของเขา ที่สนามหญ้าของโรงเรียนในตอนเช้า เพื่อรอเวลาร่วมกิจกรรมรับน้อง แต่แล้วแสงใต้ก็ได้เผลอเตะลูกบอลลูกนั้นพร้อมกับรองเท้านักเรียนของเขาหลุดไปโดนหลังของเมย์ที่กำลังเข้าแถวเซ็นชื่อเพื่อเข้างานรับน้องอยู่ ในตอนนั้นเขาใมากจึงรีบวิ่งไปขอโทษเมย์
“เธอๆ เราขอโทษนะ เจ็บมากรึเปล่า?” แสงใต้สะกิดแขนถามเมย์ เมย์จึงหันมาตามเสียงของเขา
“ไม่เจ็บมั้ง!!!” เมย์ต่อว่าแสงใต้ แต่ในเวลานั้นแสงใต้ก็ได้คิดในใจว่า
‘ทำไมน่ารักจังวะ’ แสงใต้คิดในใจ จนเมย์ต้องตบหัวของแสงใต้เพื่อดึงสติ
“เฮ้ย เป็อะไรปะเนี่ย” เมย์หัวเราะให้กับแสงใต้ที่โดนเธอตบหัวไปแล้วเธอจึงหันไปเขียนชื่อของเธอ แต่แสงใต้กลับไม่ต่อว่าเมย์เลย เขาจึงขอแทรกเพื่อนเขาเพื่อที่จะได้ยืนเซ็นชื่ออยู่ข้างๆเมย์ แสงใต้คอยแอบมองเมย์ตลอดเวลา จนเพื่อนเพื่อนๆของเขาแซว
“เฮ้ย ชอบเหรอวะ” ดินเพื่อนของแสงใต้ที่สนิทสนมกันมาั้แ่อนุบาล
“คงงั้นละมั้ง” แสงใต้อมยิ้มให้กับคำตอบของตัวเอง เขามองไปที่เมย์อีกครั้งก็ได้มีเด็กสาวคนนึงวิ่งเข้ามากอดคอเมย์
“มึงๆ คนนั้นก็น่ารักว่ะ” ดินชี้ไปที่ใยไหมเพื่อนสนิทของเมย์ เด็กสาวได้มองมาที่พวกเขา พวกเขาจึงหันหลังให้เพื่อแก้เขิน
“มึงป๊อดเหรอวะ” แสงใต้ถามดิน
“มึงก็เหมือนกันกันนั่นแหละ5555” ดินกล่าว
“น้องๆคะมารวมกันที่หอประชุมได้แล้วค่ะ” เสียงตามสายประกาศให้นักเรียนที่ขึ้นมัธยมปลายปีที่ 4 ทุกคนไปรวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมรับน้อง แสงใต้และดินจึงรีบวิ่งไปที่หอประชุมจนไปชนกับเมย์เข้า แสงใต้และเมย์วิ่งมาชนกันจนล้มกันไปคนละทิศคนละทาง แสงใต้เห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปช่วยพยุงเมย์ขึ้น
“โห นี่นายอีกแล้วเหรอ จงใจแกล้งชั้นปะเนี่ย” เมย์ต่อว่าแสงใต้ ใยไหมเห็นเมย์ล้มจึงจะเข้าไปช่วยแต่ดินมาห้ามไว้ก่อน
“นี่เธอไม่เห็นหรือไงว่าเพื่อนชั้นก็ช่วยอยู่แล้วเธอจะเข้าไปทำไมเนี่ย” ดินกล่าวพร้อมกับมองหน้าใยไหมอย่างไม่ละสายตา ใยไหมมองตามดินไป
“ชั้นว่า พรหมลิขิตแน่ๆเลยนายว่ามั้ย?” ใยไหมหันไปถามดิน แต่ดินส่งรอยยิ้มให้ใยไหม
“แล้วเธอว่าเื่ของเราตอนนี้เป็พรหมลิขิตด้วยรึเปล่าล่ะ” ดินหยอดใยไหม ใยไหมเขินจนต้องรีบวิ่งไปหาเมย์
“ชั้นไม่ได้ตั้งใจวิ่งชนเธอสักหน่อย” แสงใต้กล่าวพร้อมกับพยุงเมย์เดินเข้าหอประชุม
“นี่เพื่อนชั้นเดี๋ยวชั้นพยุงเอง” ใยไหมเดินมาขัดขวางแสงใต้
“นี่เธอ ชั้นก็บอกแล้วไง เดี๋ยวเพื่อนชั้นช่วยเอง เธอน่ะมานี่เลยเค้าเรียกรวมแล้วเดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก” ดินลากใยไหมเข้าไปในหอประชุมเพื่อไม่เป็การขัดขวางแสงใต้จีบเมย์
“อ้าวทำไม เธอ 4 คนถึงได้มากันช้าขนาดนี้ ” รุ่นพี่ผู้หญิงมอ 6 ต่อว่าพวกเขาทั้ง 4 คน แต่แสงใต้ก็ออกรับหน้าแทน
“คือผมวิ่งชนเพื่อนผู้หญิงคนนั้น เลยทำให้ต้องพยุงเพื่อนเข้ามาด้วยทำให้เข้ามาร่วมกิจกรรมช้าครับ” แสงใต้บอกกล่าวรุ่นพี่พร้อมชี้ไปทางเมย์
“ถือว่าเป็สุภาพบุรุษดี แสดงว่าเอ็งตั้งใจจีบผู้หญิงคนนั้นใช่รึเปล่าวะ555” รุ่นพี่ชายมอ 6 แซวแสงใต้ แสงใต้เขินกลับคำพูดของรุ่นพี่คนนั้น แต่เมย์รีบปฏิเสธ
“พี่คะ ไม่ใช่ค่ะ ยังไม่รู้จักกันเลยค่ะ” เมย์รีบอธิบายเพราะกลัวคนอื่นเข้าใจผิด
“ดี ยังไม่รู้จักกันใช่มั้ย ได้ เดี๋ยวจะทำให้รู้จักกันเอง” รุ่นพี่ผู้หญิงมอ 6 กล่าว
แสงใต้กับเมย์มองหน้ากันด้วยความประหลาดใจกับคำพูดของรุ่นพี่ผู้หญิงคนนั้น
“เอาล่ะค่ะ น้องๆมอ4ทุกคนพี่ขอให้น้องๆจับคู่กันทำกิจกรรมจนจบกิจกรรมรับน้องในวันนี้เลยนะคะ” รุ่นพี่ผู้หญิงมอ6กล่าว
“พี่ให้เวลาแค่ 1 นาที ในการจับคู่นะ เริ่มได้” รุ่นพี่ผู้ชายมอ6เป่านกหวีดเพื่อเป็การบอกว่าการจับเวลาเริ่มต้น แสงใต้เลยจับเมย์มาคู่กับเขา ส่วนดินดึงใยไหมมาจับคู่กับเขาแทน
“ทำอะไรของนาย ชั้นจะคู่กับเพื่อนชั้น” เมย์ต่อว่าแสงใต้
“ก็ไม่ได้ทำอะไร แค่อยากรู้จักเธอให้มากกว่านี้เท่านั้นเอง” แสงใต้กล่าวพร้อมกับสบตากับเมย์แบบไม่ละสายตา เมย์มีอาการเขินเล็กน้อยจึงเมินหน้าหนีแสงใต้
“ที่นายทำอยู่ตอนนี้ นายจะจีบชั้นเหรอ?” เมย์ถามแสงใต้
“ถ้าบอกว่าจีบล่ะ เธอจะเชื่อมั้ย” แสงใต้กล่าว
เมย์ได้ยินคำพูดนั้นถึงกับรู้สึกว่าในตอนนี้มีแค่เขาและเธอที่อยู่ด้วยกันแค่สองคนเท่านั้น
หลังจากวันนั้นมา แสงใต้ก็เริ่มจีบเมย์ทุกวัน โดยการที่ซื้อชาเย็นไปให้เมย์ทุกวันหลังที่เลิกซ้อมบาสเก็ตบอล โดยที่เมย์ก็ไปนั่งเฝ้าดูแสงใต้ซ้อมทุกวัน โดยเย็นวันนึง แสงใต้ก็ได้เดินไปส่งเมย์ที่บ้านเหมือนทุกวัน ระหว่างที่ทั้งสองเดินกลับบ้านกันอยู่จนใกล้จะถึงบ้านของเมย์ แสงใต้ก็หยุดเดินและถามเมย์
“เมย์ ถามอะไรหน่อยดิ?” แสงใต้กล่าว
“อะไรอะ?”
“แกว่าเราคุยกันมานานพอที่จะเป็แฟนกันได้หรือยัง?”
“ทำไม แกถามอะไรแบบนี้ล่ะ?” เมย์ถามกลับ
“ก็ไม่รู้สิ เรารู้สึกอะไร ก็อยากพูดออกมาเลย”
“แล้วแกคิดว่าเราควรเป็แฟนกันได้หรือยังล่ะ?” เมย์ย้อนกลับแสงใต้
“เฮ้ย เราถามแก แกก็ตอบเราก่อนสิ” แสงใต้กล่าว
“นี่ แล้วนายจะไม่ขอชั้นเป็แฟนดีดีหน่อยเหรอ” เมย์ถามกลับแล้วเดินหนีแสงใต้แก้เขิน
“เฮ้ย เดี๋ยวเมย์รอด้วยดิ” แต่เมย์ก็ยังไม่ยอมหยุดเดิน จนแสงใต้ต้องร้องะโเรียก
“เมย์ เป็แฟนกันนะ” แสงใต้ได้ะโออกไป เมย์หยุดวิ่งและหันหลังกลับไปหาแสงใต้
“เออ เป็ก็เป็” เมย์ตอบตกลง แล้ววิ่งกลับเข้าบ้านของเธอไป แสงใต้ะโด้วยความดีใจ
หลังจากวันนั้นก็ผ่านมา 7 ปีแล้วที่พวกเขาครบกัน วันนี้เป็วันครบรอบของเขาและเธอ แสงใต้ตั้งใจจะฉลองกับเมย์แค่สองคน เลยเตรียมเซอร์ไพร์สให้กับเมย์โดยไม่ได้บอกน้องๆของเขาเพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย แสงใต้ขับรถพาเมย์ไปที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เป็สวนที่พวกเขาชอบมานอนดูดาวด้วยกันเมื่อก่อนตอนที่คบกันแรก
“หืม วันนี้พามาที่นี่เลยเหรอ เห็นปกติไม่ค่อยมา” เมย์กล่าว แสงใต้ได้แต่ยิ้มแล้วลงไปเปิดประตูรถให้เมย์ลงมา
“วันนี้เป็วันอะไรล่ะ?” แสงใต้ถามเมย์
“ก็วันครบรอบ 7 ปีของเราไงคะ”
“ใช่ วันนี้เราเลยพามาที่ที่เราคบกันแรกๆไง ชอบมั้ย” แสงใต้ดึงเมย์มากอดแล้วดูดาวด้วยกัน
“ชอบสิ เราชอบทุกอย่างที่แสงใต้ทำให้เราเลยนะ”
“ขอบคุณนะที่วันนั้นยอมเป็แฟนกับเราอะ” แสงใต้กล่าว
“ถ้าไม่ตอบตกลงวันนั้น เมย์คงไม่มีแฟนที่ดีอย่างแสงใต้ในวันนี้หรอก ขอบคุณนะที่เป็คนรักที่ดีของเรามาตลอดเลย” เมย์ซบไปที่อกของแสงใต้ แสงใต้ชี้ดาวให้เมย์ดู แล้วแสงใต้ก็ล้วงไปที่กระเป๋ากางเกงของเขาเพื่อหยิบสร้อยคอจี้รูปดาวออกมาให้เมย์ เขาปล่อยสร้อยลงมาตรงหน้าโดยที่จี้รูปดาวนั้นพอดีกับแสงของดาวพอดี
“สวยมากเลย” เมย์กล่าวพร้อมจับสร้อยเส้นนั้น
“หันหลังมาสิ เดี๋ยวเราใส่ให้” แสงใต้กล่าว เมย์จับผมของตัวเองเพื่อให้แสงใต้สวมสร้อยคอให้เธอได้ง่ายขึ้น แสงใต้สวมสร้อยให้เมย์เสร็จ ก็จับเมย์หันหน้ามาหาเขา
“เมย์รู้มั้ย ว่าเราเชื่อมาตลอดว่าเื่ของเรามันเป็เื่ของพรหมลิขิต” แสงใต้กล่าว
“เมย์ก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ปีนี้เมย์ไม่มีอะไรให้เลยขอโทษนะ” เมย์กล่าว
“ไม่เป็อะไรเลย แค่มีเมย์อยู่ด้วยทุกวันก็โอเคแล้ว” แสงใต้กล่าว
“งั้น ถ้าไม่ให้เป็ของ ให้เป็อย่างอื่นแทนได้ปะ?” เมย์ทำท่ายั่วยวนใส่แสงใต้
“โห เมย์ทำท่าขนาดนี้ กลับบ้านกันเถอะ” แสงใต้จึงพาเมย์กลับไปฉลองวันครบรอบต่อที่บ้านของเขาต่อ…..
4K
![โลกเก่ามันน่าเบื่อ ไปต่างโลกดีกว่า[Mpreg]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1589431364_33980965.webp)
