เลเวลอัพ

ทันทีที่หลิ่วเฟิงพูดจบ การประมูลก็เข้าสู่การแข่งขันอันดุเดือดในทันทีทุก ๆ คนต่างงัดไม้ตาย (เงินน่ะแหละ) ออกมาสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร
“สิบสามล้านสอง”“สิบแปดล้านสอง”“ยี่สิบล้าน”“ยี่สิบห้าล้านสอง”“สี่สิบล้าน”…
ราคายังคงพุ่งสูงโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด บรรดาผู้มีอำนาจในเมืองหั่วหลี ต่างก็ฉีกหน้ากันเอง
“จูกัดเทียนหลง เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นแค่นักปรุงยาคนหนึ่ง แล้วต้องการป้ายนี้ไปเพื่ออะไร คิดจะฆ่าใครงั้นเหรอ?”
“หลงจ้านอู่ แกเป็นเพียงแค่เป็นผู้อาวุโสตระกูลหลง แกเอาเวลาที่ไหนไปหาเงินเยอะแยะขนาดนี้น่ะหา?”
“หลี่ชงเทียน เจ้าหมาจิ้งจอก บ้านตระกูลหลี่มีเงินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”
“หนานกงเหล่ย ท่านกับเชื้อพระวงศ์จะเอาไปทำไม? นี่คิดจะทำการอะไรกันแน่หา?”........
ทุก ๆ คนต่างก็งัดเอาวาจามาเสียดสีเชือดเฉือนเพื่อให้อีกฝ่ายยอมแพ้
ในครั้งนี้นิกายเฉาเทียนกับพรรคโลหิตไม่ได้ร่วมประมูลกับคนอื่น และพรรคโลหิตเองหลังแพ้การประมูลผ้ายันต์ไปก็ไม่ส่งเสียงใด ๆ ออกมาอีก
ศิษย์นิกายเฉาเทียนทั้งสาม คน ก็ยังนั่งดูอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้แสดงความเห็นอะไร
“ราชสำนักหนานกง แปดสิบล้านสองแสน พวกเจ้าอย่ามาเสนอราคาแข่งกับข้าเลย ป้ายซาอวี่นี่พวกเจ้าได้ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ให้ราชสำนักเป็นคนเก็บรักษาเถอะ”
“หนานกงหั่ว ท่านนี่ช่างเล่นละครตบตาเก่งนัก”
“เก้าสิบล้านสอง”
“ตระกูลหลง หนึ่งร้อยล้านสอง” หลงจ้านอู่เหงื่อออกจนชุ่มไปทั้งตัว เพราะมันกำลังจะเกินวงเงินสูงสุดที่มีแล้ว
จูกัดเทียนหลงก็ไม่ต่างกันนัก แต่ก็ยังตะโกนเสียงดังว่า “หนึ่งร้อยสิบล้าน”
หลี่ชงเทียนกัดฟันพูดว่า “หนึ่งร้อยยี่สิบล้าน”
“เชื้อพระวงศ์หนานกง “หนึ่งร้อยห้าสิบล้าน” หนานกงหั่วเองก็เริ่มแย่ เขาไม่ใช่ทายาทสายหลักที่จะได้ขึ้นครองราชย์ ยากนักที่จะมีเงินมากมายมหาศาลขนาดนี้ได้
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ ต่างนิ่งคุมเชิงกันสักพัก
ทันใดนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงจากห้องของแขกพิเศษลอยออกมา “สองร้อยล้าน!”
“หา.....” หนานกงหั่วโกรธจนแทบจะกระอัก
กลุ่มอำนาจใหญ่ทั้งสี่ก็ชะงักไปเช่นกัน ราคานี้มันสูงเกินกว่าที่พวกเขาจะสู้ต่อได้
จำนวนสองร้อยล้านเหรียญมันเกินวงเงินที่จะจ่ายไหวไปแล้ว
หลิ่วเฟิงเบิกตาโพล่ง ตะโกนถามขึ้นว่า “สองร้อยล้าน มีท่านใดจะให้ราคาสูงกว่านี้ไหมครับ”
“แขกที่อยู่ในห้องแขกพิเศษหมายเลขหนึ่งนั่นเป็นใคร?”
“แล้วมาจากไหน”
“นิกายเฉาเทียนยังให้ห้องแขกพิเศษหมายเลขสอง แสดงว่าฐานะของแขกพิเศษหมายเลขหนึ่งก็ต้องดีกว่าสิ”
“เขาเป็นใครกันแน่นะ?”
.......
ทุก ๆ คนต่างก็คาดคะเนกันไปต่าง ๆ นานา กลุ่มอำนาจทั้งสี่ก็ไม่มีข้อยกเว้น
“สองร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง!”“สองร้อยล้านครั้งที่สอง!”“สองร้อยล้าน ตกลงขาย!!!”
หลิ่วเฟิงเอาค้อนทุบไปอย่างสุดแรง“ยินดีกับแขกพิเศษหมายเลขหนึ่ง ที่ได้ป้ายซาอวี่! กรุณาชำระเงินที่หลังเวทีด้วยครับ”
-โปรดติดตามตอนต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 อันตรายที่รายรอบตระกูล (1)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 อันตรายที่รายรอบตระกูล (1)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้