EP20: ศูนย์วิจัยไตรภพ (The Tri-World Research Center)
ใบหน้าของ อาจารย์อุดม สถาวร ซีดเผือดเมื่อเห็น สัญลักษณ์วงแหวนไขว้ และ สมุดบันทึกเล่มดำ ที่ผมยื่นให้ แววตาที่เคยฉายแววนักวิชาการผู้ทรงภูมิได้แปรเปลี่ยนเป็ความหวาดกลัวอย่างชัดเจน
“มาที่นี่ไม่ได้นะวิเชียร!” อาจารย์อุดมกระซิบเสียงต่ำด้วยความตื่นตระหนก “ถ้า พวกเขา รู้ว่าแกเข้ามาในเขตมหาวิทยาลัย ทุกอย่างจะวุ่นวายหมด! รีบตามอาจารย์มา!”
อาจารย์อุดมรีบพาผมออกจากหอประชุมทางประตูหลังอย่างเร่งรีบที่สุด ก่อนจะพาผมเดินลัดเลาะไปตามทางเดินที่เงียบสงบในบริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์ และตรงไปยัง ห้องทำงานส่วนตัว ที่อยู่ชั้นบนสุด
เมื่อเข้ามาในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยกองหนังสือและอุปกรณ์ทางฟิสิกส์เก่า ๆ อาจารย์อุดมก็ล็อคประตูอย่างแ่า
“คุณ... คุณเป็ใครกันแน่?” อาจารย์อุดมจ้องมองผมด้วยความระแวง “อาจารย์รู้ว่าแกไม่ใช่ วิเชียร ตัวจริง! วิเชียร มันไม่เคยใช้สมุดบันทึกเล่มดำเล่มนี้เลย! นี่เป็แค่สิ่งที่มันสร้างขึ้นมาเพื่อ สับสน พวกมันเท่านั้น!”
“อาจารย์ครับ... ผมชื่อ เกล้า เป็หลานของอาจารย์วิเชียรจากปี 2568” ผมตัดสินใจเปิดเผยความจริงทั้งหมดทันที “ผมถูกสลับร่างเข้ามาในยุคนี้เมื่อหลายวันก่อน และอาจารย์วิเชียรได้ทิ้งหลักฐานทั้งหมดไว้กับ ไอ้ดอน และส่งต่อมาให้ผม”
อาจารย์อุดมมองผมด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ แต่เมื่อพิจารณาสมุดบันทึกเล่มดำและสัญลักษณ์ ไตรภพ อีกครั้ง เขาก็ยอมรับความจริงที่เหลือเชื่อนี้
“ไม่น่าเชื่อ... แต่มันก็สอดคล้องกับทฤษฎีของอาจารย์ทุกอย่าง” อาจารย์อุดมถอนหายใจยาว “ศูนย์วิจัยไตรภพ... มันคือสิ่งที่อาจารย์วิเชียรเตือนอาจารย์ไว้เมื่อหลายปีก่อน”
ผมรีบเร่งถามในสิ่งที่สำคัญที่สุด “ศูนย์วิจัยไตรภพ คืออะไรครับ? และทำไมพวกเขาถึงสนใจ มาบดงงู?”
อาจารย์อุดมเดินไปยังตู้เก็บเอกสารเก่า ๆ และหยิบแฟ้มลับสีน้ำตาลออกมา
“ศูนย์วิจัยไตรภพ คือหน่วยงานที่ก่อตั้งขึ้นอย่างลับ ๆ โดยได้รับเงินทุนจาก นักการเมืองและนักธุรกิจระดับสูง ที่้า ควบคุมทรัพยากร ในอนาคต” อาจารย์อุดมเริ่มอธิบาย “พวกเขาค้นพบว่าบริเวณ เขาพะยูง โดยเฉพาะที่ มาบดงงู มีความผันผวนของคลื่นสนามแม่เหล็กในระดับที่ เป็ธรรมชาติและคงที่ มากพอที่จะใช้เป็ แกนหลัก ในการเปิด ช่องว่างมิติ”
“ควบคุมทรัพยากรในอนาคต...?”
“ใช่! พวกเขาไม่ได้สนใจเื่การย้อนเวลาเพื่อแก้ไขอดีตแบบที่เราเข้าใจ แต่พวกเขา้า เปิดประตูสู่ยุคอนาคต (ยุคของเกล้า) เพื่อ ดึงเอาเทคโนโลยี และ ทรัพยากร บางอย่างกลับมาใช้ในยุค 2533 นี้”
คำอธิบายของอาจารย์อุดมตอบคำถามเื่ เศษชิปอิเล็กทรอนิกส์ และ อุปกรณ์ไฮเทค ที่ผมเห็นที่มาบดงงู พวกเขากำลังใช้เทคโนโลยีของอนาคตเพื่อปล้นทรัพยากรจากอนาคต
“และ อาจารย์วิเชียร คือคนที่รู้ความจริงเื่นี้ทั้งหมด!” อาจารย์อุดมพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “เขาเป็นักธรณีวิทยาและนักฟิสิกส์ภาคสนามที่เก่งที่สุด เขารู้จักคลื่นสนามแม่เหล็กที่นั่นดีกว่าใคร และเขาได้เตือนอาจารย์ว่า ไตรภพ จะใช้เทคโนโลยีที่ทำให้เกิดการ สลับร่าง เพื่ออำพรางการหายตัวไปของคนที่รู้ความลับ”
“นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับผมและลุงเชียร!”
“ถูกต้อง! และที่สำคัญกว่านั้น...” อาจารย์อุดมชี้ไปที่แฟ้มลับ “อาจารย์วิเชียรได้ทิ้ง สมการ และ ผังวงจร ที่สามารถ ย้อนกลับการสลับร่าง ได้! ถ้าเราสามารถสร้าง อุปกรณ์ต่อต้านคลื่นมิติ (Anti-Dimensional Pulse Generator) ตามที่อาจารย์วิเชียรออกแบบไว้ เราจะสามารถ เปิดรอยแยกมิติ ที่มาบดงงูขึ้นมาอีกครั้งอย่างปลอดภัย... และมีโอกาสที่จะ ดึงอาจารย์วิเชียรตัวจริงกลับเข้าร่าง!”
ผมรู้สึกถึงความหวังที่ริบหรี่กลับมาอีกครั้ง! ลุงเชียรไม่ได้ทิ้งผมไว้ให้โดดเดี่ยว แต่เขาเตรียม แผนสำรองสุดท้าย ไว้แล้ว!
“คุณช่วยผมสร้างมันได้ไหมครับอาจารย์?” ผมถามอย่างมีความหวัง
อาจารย์อุดมมองผมด้วยสีหน้าจริงจัง “เรามีเวลาไม่มาก! ไตรภพ จะต้องส่งคนมาทำลายหลักฐานที่เหลือทั้งหมด... รวมถึงพวกเราด้วย! เราต้องรีบทำก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าอาจารย์อุดมคื
อพันธมิตรของวิเชียร!”