พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หกสิบสาม วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด4

“ข้าขอบอกกล่าวความลับด้านวิชาฝีมือกับท่านพลังปราณวิชาฝีมือของข้าเกี่ยวพันกับหยินหยาง ทิวาราตรียามตะวันเที่ยงเหนือฟ้าคือเวลาที่พลังหยางของข้าถึงขีดสุดท่านจะเห็นข้าแข็งแกร่งที่สุดในเวลานั้นแต่ยามตะวันคล้อยเหนือศีรษะไปข้าจะอ่อนแอลงเรื่อยๆจะอ่อนแอลงที่สุดเมื่อก่อนตะวันจะรุ่งท่านเห็นข้าในสภาพที่ใกล้จะอ่อนแอที่สุดเมื่อวาน ฮา”

ตั๋งฮวงกล่าวอย่างอารมณ์ดี

เขาคิดว่าเปิดเผยบางอย่างให้กาเว่ยงฟังน่าจะทำให้เขาคลายความสงสัยไปได้

และตั๋งฮวงยังไม่บอกว่าเวลาก่อนตะวันจะรุ่งคือช่วงที่ธาตุหยางอ่อนแอที่สุดก่อนที่จะพลิกผันขึ้นมาในตอนเช้าซึ่งหมายความว่า

ช่วงก่อนจะรุ่งคือช่วงที่พลังธาตุหยินสูงสุด

เป็นช่วงเวลาที่เขาใช้วิถีลี้ลับเวทย์ คาถาได้มีประสิทธิภาพมากที่สุด

แต่กาเซี่ยงคงไม่อยากฟังเรื่องนี้

“นายท่านไว้วางใจข้าจนบอกกล่าวเรื่องนี้ข้าจะไม่ทำให้ท่านเสียความไว้ใจที่บอกกล่าวเรื่องนี้ต่อข้า”

แม้ว่าสายบุ๋นสายบู๊จะแยกจากกัน

แม้แต่บัณฑิตสายขงจื้อก็มีเรื่องของการเรียนขี่รถม้ายิงธนูไม่ใช่พวกที่ไร้ความรู้เรื่องวิชาบู๊เสียทีเดียว

แต่กาเซี่ยงแบบเดียวกับคนในยุคนี้ที่มองว่าความลับเรื่องวิชาบู๊นั้นสำคัญอย่างยิ่งยวด

วิชาหลายวิชาสืบทอดกันในหมู่วงศ์ตระกูลไม่ถ่ายทอดให้คนนอก

ตามสายตาของกาเว่ยงการที่ตั๋งฮวงบอกตนเองเช่นนี้แม้จะมองว่าบอกผู้อื่นในเรื่องร้ายแรงง่ายดายเกินไปบ้าง

แต่กาเว่ยงก้คิดว่าตั๋งฮวงพยายามเปิดเผยเรื่องนี้เพื่อซื้อใจตน

ตั๋งฮวงก็พยายามบออกล่าวว่า

“ข้าบอกท่านเรื่องนี้เพราะข้าต้องให้ท่านทราบถึงขีดจำกัดของข้าเมื่อเราลงเรือลำเดียวกันข้าไม่อยากให้ท่านประเมินความสามารถของข้าผิดไป อย่างตอนกลางคืนหากมีนักฆ่าลอบเร้นเข้ามาข้าคงอ่อนแอที่สุดในช่วงใกล้รุ่งอย่างที่ข้ากล่าวไว้แล้วหากท่านวางแผนเรื่องมาตรการรักษาความปลอดภัย ป้องกันผ็ลอบสังหารให้กับข้าท่านกาก็มีความจำเป้นที่ต้องทราบเรื่องนี้ไว้”

กาเว่ยงผงกศีรษะ

“ข้าร้อยรับทราบของนายท่านโปรดวางใจ”

ตั๋งฮวงรินน้ำชาให้กับกาเซี่ยงดื่ม

กาเซี่ยงกลับกล่าวปฏิเสธ

“ขออภัยนายท่านข้าต้องระวังเรื่องเลือดลม ชาเป็นยาก็จริงแต่อะไรที่มากเกินไปก็กลับเป็นยาพิษได้”

ในยุคสมัยนี้ทุกคนยังมองว่าชาคือยารักษาโรคอยู่นั่นเองไม่ใช่เครื่องดื่มที่เราเอาไปผสมทำเป็นชานมไข่มุก