บัญชีเงา

เมืองชายขอบของฟรอสต์ลีน

ไม่เคยอยู่ในแผนที่ภารกิจของใคร

มันไม่มีเหมือง ไม่มีอสูร ไม่มีอะไรคุ้มค่าให้ล่า

แต่ในคืนนี้ มันมี “เสียงแตก” ดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

เสียงไม้พัง เสียงเหล็กกระแทก

และเสียงกรีดร้องที่ไม่ควรเกิดในพื้นที่แบบนี้

ทรัซมาถึงช้าไปครึ่งจังหวะ

ไม่ใช่เพราะเดินทางผิด

แต่เพราะ เขาประเมินแรงสะสมต่ำเกินไป

บ้านไม้สองหลังถูกทำลายไปแล้ว

นักล่ากลุ่มหนึ่งกำลังปะทะกับชายแปลกหน้า

ไม่ใช่นักล่า ไม่ใช่อสูร แต่เป็น “ผู้ใช้พลัง”

กำลังต่อสู้ปกป้องเด็กผู้ชายที่มากับเค้า

“เขาไม่ใช่เป้าหมาย” เรกัลป์เตือนทันที

ทรัซไม่ตอบ

เขาก้าวเข้าไปในพื้นที่ทันที และใช้ การอ่านเงา

เขาเห็นการกระจายน้ำหนัก เห็นจุดที่พื้นไม้ทรุด

เห็นเส้นทางที่อีกฝ่าย “คิดว่าจะปลอดภัย”

เขาขยับเพียงก้าวเดียว เงาของเสาบ้านยืดออก

บิดการรับรู้ระยะ ทำให้นักล่าคนนั้นพลาดจังหวะ

การโจมตีเฉียดผ่านคู่ต่อสู้ของเขา

แต่—

มีเด็กคนหนึ่งอยู่ด้านหลัง

ขั้นที่ 2 การบิดการรับรู้ ของวิชาเงาถูกใช้ออกมาทันที

เงาของทรัซถูกใช้ซ้อนกับเงาจากแสงตะเกียง เบี่ยงเบน ทำให้ทิศทางพลังผิดพลาด

นักล่าคนนั้นเสียจังหวะ แต่ไม่ยอมให้การโจมตีของตนสลาย สะบัดมือกระแทกเข้าใส่กำแพงบ้าน

เสียงแตกดังลั่น เด็กคนนั้นยังคงถูกแรงสะท้อน ล้มลงหัวฟาดกับพื้นอย่างแรง

เลือดไหลออกจากหัวของเด็กคนนั้น

ทุกอย่างหยุดลงชั่วขณะ

“ทรัซ…” เสียงเรกัลป์ต่ำกว่าทุกครั้ง

“นี่คือผลตกค้างของพลัง”

นักล่าถอย ชายคนนั้นชะงัก รีบเข้าไปดูเด็ก 

และทรัซ พุ่งตัวออกมาจากความมืด

ทรุดเข่าลงข้างเด็ก

มือสั่นเล็กน้อย เขาเคยทำให้คน “หายไปมาแล้ว”

เคยทำให้คน “ถูกลบออกจากการรับรู้ของเมือง และผู้คน”

แต่เขา ไม่เคยทำให้ผู้บริสุทธิ์บาดเจ็บ

“ข้าประมาทเกินไป” เขาพูดเบาๆ

“ข้าคิดว่าคุมทุกอย่างได้”

เรกัลป์ไม่ตอบทันที

ก่อนจะกล่าวเพียงประโยคเดียว

“โลกเริ่มส่งแรงต้านกลับมาแล้ว ไม่ใช่เพื่อหยุดเจ้า…แต่เพื่อเตือนว่า ไม่มีการกระทำใดที่ไร้ต้นทุน”

คืนนั้น

บัญชีเงาเปิดขึ้นอีกครั้ง

และเช่นเคย มีเพียงบรรทัดเดียว

แรงสะสม : เพิ่มขึ้น

ผลกระทบที่ไม่คาดการณ์ : ปรากฏแล้ว

ทรัซปิดบัญชี เขามองมือของตัวเอง

มือที่เคยมั่นใจว่าควบคุม “การต่อสู้ทุกครั้ง” ได้ทั้งหมด

เขาเข้าใจแล้วว่า การควบคุมสนามต่อสู้

ไม่ได้หมายความว่า จะควบคุมผลลัพธ์ได้เสมอ

และบางความผิดพลาด จะไม่ถูกลบออกจากความทรงจำใคร

แม้แต่ของเขาเอง