Secret Dungeon

หลินก้มตัวหลบและยกแขนขวาขึ้นรับดาบ การโจมตีที่มาจากด้านหลัง มีเวลาให้เหลือบมองเล็กน้อย มันเป็นดาบบางเฉียบเล่มหนึ่ง ผู้ใช้ดาบเล่มนี้คือคนที่มาจากสถาบันเดียวกับเขา ถ้าให้เดาหมอนี่คงใช้เวลาตามหาตัวเขาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาในดันเจี้ยนพิเศษ การที่ถูกรอบโจมตีครั้งนี้ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแปลกใจนัก
! ปัก ปัก ปัก
หลินม้วนตัวรับดาบที่สองก่อนจะได้จังหวะให้เขาได้ตั้งตัว แต่ในจังหวะนั้นเองอีกฝ่ายกับหายตัวไปจากจุดที่ควรจะอยู่ ดาบที่สามและสี่ฟันออกมาจากด้านขวาตามด้วยด้านหลังของเขา
! ตึบ ตึบ
หลินไม่ได้ใช้แขนรับดาบเหมือนกับครั้งแรก เขาเพียงหลบและสวนหมัดกลับไป ร่างของอีกฝ่ายจะปรากฏต่อเมื่ออีกฝ่ายทำการโจมตี มันคงจะเป็นหนึ่งในทักษะที่อีกฝ่ายมี ความเร็วในการโจมตีของอีกฝ่ายนั้นอยู่ในระดับกลางๆ สำหรับเขามันค่อนข้างช้าและสมควรอยู่ในระดับต่ำมากกว่า
! ตีบ ตึบ ตึบ
หลินโจมตีอีกฝ่าย แม้ว่าเขาจะไม่เห็นตัวแต่หมัดของเขาถูกเป้าอย่างแน่นอน ตั้งแต่เข้ามาในดันเจี้ยนพิเศษเขาแทบจะไม่ได้ใช้ทักษะ การสนทนาของภูติพรายเลย ครั้งนี้เองก็ไม่จำเป็นต้องใช้
อีกฝ่ายรับหมัดของเขาไปเพียงห้าหมัดก็เริ่มแสดงอาการออกมา
! ปัก ปัก ปัก ปัก ปัก ปัก
ดาบเล่มบางทีเขาเห็นในตอนแรกเพิ่มจำนวนขึ้นมากกว่า 10 เล่มในพริบตาที่ทำการโจมตี ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเริ่มเอาจริงขึ้นมา แต่เขาก็ยังสามารถรับดาบด้วยแขนทั้งสองข้างของเขาได้อย่างง่ายดาย เหมือนกับว่าดาบที่ฟันลงมาเป็นเพียงท่อนไม้เล็กๆท่อนหนึ่ง ไม่เพียงแต่มันจะไม่ทำให้เขารู้สึกถึงความเสียหายที่ได้รับ มันยังให้ความรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังเล่นกับเขามากกว่าที่จะเป็นการรอบสังหาร
! ตึบ ตึบ ตึบ ตึบ ตึบ
หลินต่อยออกไปทันทีที่อีกฝ่ายหยุดโจมตี หมัดของเขาโจมตีไปที่ ใบหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ จนอีกฝ่ายล้มลงบนพื้นทรายและปรากฏตัวออกมา พอเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายแล้วเขาก็เกิดความรู้สึกส่งสารขึ้นมาเล็กน้อย บางทีเขาอาจจะทำเกินไปหน่อย แต่กับคนที่รอบทำร้ายเขาจากด้านหลังแบบนี้ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาเพียงเสี้ยววินาทีก็มากเกินพอ
"เท่าไหร่ ?"
ใครส่งมา ? เพื่ออะไร ? ทำแบบนี้ทำไม ? คำถามเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในหัวเขาแม้แต่น้อย ที่เขาอยากรู้ที่สุดกับเป็นค่าจ้างสำหรับชีวิตของเขามากกว่า
" ? "
"รับมาเท่าไหร่ ?" หลินถามย้ำอีกครั้งก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ขึ้นและมองไปที่ดวงตาของอีกฝ่าย แรงกดดันที่มาจากความโกรธของเขาปะทุออกมา ทำให้อีกฝ่ายตัวสั่น เหงื่อที่กำลังไหลย้อนลงมาได้หยุดค้างบนใบหน้า เหมือนกับกำลังพยายามที่จะย้อนกลับไปในจุดที่มันถูกส่งออกมา
" พะ พัน ล้าน " ชายหนุ่มผู้ถูกถามตอบออกมาอย่างกล้าๆกลัว ในชีวิตของเขาไม่เคยเจอเหยื่อที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน ทุกครั้งที่รับงาน เขาจะต้องยืนยันอย่างชัดเจนว่าสามารถทำงานได้ ข้อมูลของเหยื่อที่เขาได้รับมา ชื่อ หลิน อายุ 20 เพิ่งจะผ่านเป็นผู้มีความสามารถในปีนี้ และเข้าเรียนในสถาบันวาเดลที่ 1 ได้ไม่ถึงเดือน อยู่ในระดับชั้นที่ 11 เป็นข้อมูลแรกที่เขาได้รับมา
ข้อมูลที่สองนั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เหยื่อของเขาอยู่ระดับชั้น 71 ในการคัดเลือก นั้นหมายความว่าข้อมูลที่เขาได้รับมาทั้งหมดนั้นผิดพลาด ค่าจ้างที่เขาเรียกไปในตอนแรกมีมูลค่าแค่ 100 ล้านเหรียญ เพราะเขาเห็นว่ามันเป็นเพียงแค่งานเล็กและยังเป็นภายในดันเจี้ยนพิเศษ แน่นอนว่าราคาจะต้องแตกต่างจากที่ควรจะเป็น
เขาใช้เวลาตัดสินใจอยู่นาน รางสังหรณ์ในฐานะผู้รอบสังหารบอกว่าเขาไม่ควรรับงานนนี้ สุดท้ายตั้งใจจะขึ้นเงินเพิ่มในราคาที่สูงเกินจริงเพื่อให้ผู้จ้างยกเลิกงานไป แต่พอเขาเรียกร้องเงินออกไป อีกฝ่ายกับตกลงในทันทีพร้อมกับมอบเงินให้เขาในเวลานั้นเลย ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีความแค้นกันขนาดไหน ถึงกับยอมรับเงื่อนไขในทันที ถ้าเขายังปฏิเสธอีกคงไม่มีหน้าพอที่จะอยู่ในวงการนี้อีกต่อไป ได้แต่ต้องทำมันเท่านั้น
หลินหลับตาเพื่อระงับความโกรธของเขาลง ต้องยอมรับจริงๆว่าเขาไม่ใช่คนที่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้เลย ตั้งแต่เขาเป็นผู้มีความสามารถ แม้ว่าเขาจะพยายามแล้วก็ตาม
"จะให้ส่งออกไป หรือจะออกไปเอง" หลินลืมตาขึ้นและพูดออกมาแผ่วเบา
"ขอบคุณ ขอบคุณมาก" ชายหนุ่มหยิบดาบเล่มบางของตนขึ้นมาและฟันไปที่คอของตัวเองเต็มแรงทันทีอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่ามันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ในดันเจี้ยนพิเศษ ความจริงเขาตั้งใจแบบนี้เอาไว้ตั้งแต่เขารู้ว่าไม่สามารถสู้กับเป้าหมายของเขาได้ การถูกสังหารในดันเจี้ยนแบบนี้กับการปลิดชีพตนเองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
สำหรับการถูกสังหารโดยคนอื่นมีโอกาสที่ไอเทมหรือทักษะระดับสูงในตัวจะดรอปลง การดรอปลงของทักษะหมายความว่าผู้ถูกสังหารจะสูญเสียทักษะเหล่านั้น และผู้สังหารจะได้รับมันไป แต่การปลิดชีพตัวเองมันเหมือนกับการถูกมอนเตอร์ฆ่าลง จะไม่มีสิ่งใดดรอปออกมา มันคือสิ่งที่เขากลัวจริงๆ
หลินได้ยินเรื่องนี้ในระหว่างการเดินทางก่อนจะเข้ามาในดันเจี้ยนพิเศษ แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่อยากเสียทักษะของตัวเองไปเช่นกัน และเขาก็ไม่อยากได้ทักษะที่ได้มาด้วยวิธีการแบบนี้มาใช้ เขาไม่เห็นด้วยกับการสังหารผู้อื่นเพื่อแย่งชิงไอเทมและทักษะของอีกฝ่าย แต่เขาก็ไม่สามารถทำให้คนอื่นคิดแบบเขาได้ อย่างน้อยสิ่งที่เขาทำได้คือการไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทะเลทราย #32

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทะเลทราย #32

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้