สกิลเก็บขยะมันไร้ค่าเหรอ?

ตอนที่ 1 : เด็กหนุ่มกับสกิลไร้ค่า
โลกแห่งนี้เต็มไปด้วยเวทมนตร์ อาณาจักรยิ่งใหญ่ และเหล่ามอนสเตอร์ที่คอยคุกคามมนุษย์ ในโลกนี้มีเพียง 20% ของประชากรที่ได้รับ “พลังพิเศษ” และผู้ที่แข็งแกร่งจะถูกจัดแรงก์ตั้งแต่ SS จนถึง F ยิ่งแรงก์สูง ยิ่งได้รับเกียรติและอำนาจ

ณ อาณาจักรเอเทอร์เนีย???? โรงเรียนเวทมนตร์ “อคาเดเมีย ลูเซนต์”

ที่นี่คือสถาบันการศึกษาของเหล่าเด็กที่ตื่นพลังพิเศษ ตั้งแต่อายุ 15 ปี ทุกคนจะถูกทดสอบและประกาศ “สกิล” ที่ได้รับต่อหน้าคนทั้งโรงเรียน

เสียงซุบซิบดังสนั่นไปทั่วโถงพิธี

“เฮ้ย! ไคล์ได้สกิล ดาบเพลิง แรงก์ A ว่ะ!”“ว้าว…เอลล่าได้ เวทแสงรักษา แรงก์ B ด้วย!”“พวกนี้อนาคตต้องได้เข้ากองทัพแน่ๆ”

ไรอัน เวิร์ธิงตัน ลูกชายตระกูลพ่อค้าใหญ่ที่สุดของเมือง นักเรียนธรรมดาที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร นอกจากกลุ่มเพื่อนสนิท 4 คน ไคล์, เอลล่า, ดาเรน, มีร่า ที่มักจะคอยอยู่ข้างๆ เขาเสมอ

เมื่อถึงคิวของไรอัน เวทีทั้งห้องเงียบกริบแสงเวทส่องลงบนร่างของเขา ข้อความแจ้งเตือนลอยขึ้นมา…

[คุณได้รับสกิลพิเศษ : การเก็บขยะ ] รายละเอียด - สามารถเลือกทำลายขยะ และจะได้รับ EXP (เล็กน้อย)แรงก์ : F (ต่ำสุด)

เสียงหัวเราะดังขึ้นทันที

“ฮ่าๆๆๆ ไรอัน ได้สกิลไร้ค่าที่สุดเลยว่ะ!”“สกิลแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับพวกเก็บกวาดถนน!”“ไม่มีทางได้เข้ากองทัพหรอก ฮ่าๆๆ!”

แต่เพื่อนสนิทก็ปลอบใจไรอันว่า

ไคล์: “เอาน่าไรอัน อย่างน้อยก็ยังมีสกิล…นะ”เอลล่า: “ใช่สิ นายยังมีพวกเราอยู่ไง”

ไรอันเพียงยิ้มบาง ๆ ไม่โต้ตอบอะไรเขารู้ดีว่า…สิ่งที่เพื่อนต้องการจากเขาไม่ใช่มิตรภาพ แต่คือ เงินทองจากตระกูลเวิร์ธิงตัน เท่านั้นแต่เขาก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ เพราะอย่างน้อยพวกนี้ก็เป็นเพื่อนสนิทของเขา

วันต่อมาในวันที่ไรอันกำลังเรียนอยู่ในชั้น ห้องโถงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเสียงกรีดร้องดังขึ้นจากด้านนอก

“มะ…มอนสเตอร์!! มอนสเตอร์ระดับ A โผล่มาในโรงเรียน!!!”

ประตูห้องถูกพังออก “โอเกอร์คลั่ง” ตัวใหญ่สูงเกือบ 5 เมตรพุ่งเข้ามา เด็กนักเรียนต่างหนีตายอลหม่าน

ไคล์, เอลล่า, ดาเรน, และมีร่า ไม่รอช้า รีบหนีออกไปทันทีโดยทิ้งไรอันไว้ด้านหลัง

ไคล์: “รีบไปเถอะ! ปล่อยหมอนั่นตายไปก็ไม่เป็๞ไรหรอก!”

ไรอันยืนนิ่ง ใจสั่นระรัว ความกลัวกัดกินหัวใจ

แต่ในวินาทีที่โอเกอร์ฟาดกระบองใส่ เขากลับล้มลงข้างถังขยะเก่าๆ มือเผลอคว้าเศษเหล็กขึ้นมา

ทันใดนั้น!

[คุณเก็บ “เศษเหล็ก” → ได้รับ EXP +1]

ดวงตาไรอันเบิกกว้าง

เขากัดฟัน วิ่งหนีสุดชีวิต ผ่านกองขยะไปเรื่อยๆ เก็บเศษกระดาษ, เศษแก้ว, ซากโต๊ะเก่าEXP ขึ้นทีละเล็กน้อย แต่รวมกันก็เพียงพอที่จะทำให้เขารอดจนพ้นเขตตึก

ไรอันรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ร่างกายสะบักสะบอม เลือดไหลเปื้อนหน้า เขาทรุดตัวนั่งกับพื้นในหัวเต็มไปด้วยเสียงคำพูดที่เคยถูกดูถูกถากถาง

ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้นต่อหน้าตา

[เงื่อนไขบรรลุ : สัมผัสความตายโดยตรง] [สกิล “การเก็บขยะ” พัฒนาเป็น : “การกวาดล้างขยะ”] รายละเอียด : ทุกสิ่งที่ถูกมองว่าเป็น “ขยะ” สามารถถูกกำจัดเพื่อรับ EXP จำนวนมหาศาล

ไรอันนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ

“ฮ่าๆ ๆ ๆ ขยะ…งั้นเหรอ”

ในหัวเขาฉายภาพเพื่อนที่หักหลัง ปล่อยเขาให้ตาย … ภาพคนที่หัวเราะเยาะเขา … ภาพเหล่าขุนนางที่กดขี่ประชาชนเพื่อความสุขส่วนตัว

“พวกนั้น…ก็คือ ขยะ ของโลกใบนี้”

สายตาไรอันเปลี่ยนไปจากเด็กหนุ่มที่เคยอ่อนโยน กลับกลายเป็นดวงตาที่เต็มไปด้วย ความเย็นชา

เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง:[ภารกิจหลักเริ่มต้น : จงกำจัดขยะของโลกใบนี้ให้หมดสิ้น]

ไรอันลุกขึ้นยืน ท่ามกลางความมืดรอยยิ้มเย็นยะเยือกค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้า

“ได้เลย…ถ้าโลกนี้เต็มไปด้วยขยะ งั้นฉันนี่แหละ…จะเป็๲คนเก็บมันเอง”

จบตอนที่ 1