เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

    ตอนที่ 76 สัจจะมังกร

    “ข้าไม่เคยรู้จักท่านเทพสวรรค์ แล้วข้าจะไปเป็นทายาทของเขาได้อย่างไร” เทียนกล่าวด้วยความสงสัย

    “ เจ้ามีดาบดามัสกัส ผู้ที่ใช้ดาบนี้ได้มีเพียงท่านเทพสวรรค์ และทายาทเท่านั้น”  นักพรตคิ้วขาวรีบบอกทันที

    “ นี่เจ้าบงการเรื่องนี้ฆ่าคนบริสุทธิ์มากมาย เพียงเพื่อให้ข้ามาหามังกรตัวนี้นะหรือ”

    เทียนหันไปมองนักพรตคิ้วขาวที่ถูกขังไว้ในค่ายกลทำอะไรไม่ได้

    “ ท่านเทพเจ้ามังกร ท่านรับปากว่าจะให้ สัจจะมังกร แก่เจ้านายข้า ถ้าหากข้าช่วยท่านออกจากที่นี่ได้ ท่านต้องไม่คืนคำนะ “ นักพรตไม่ตอบเทียนแต่หันไปเรียกร้องกับท่านเทพเจ้ามังกร

    “ ข้าไม่เคยคืนคำ เจ้าอย่างกังวล เจ้าหนุ่ม ข้าได้กลิ่นอายของท่านเทพสวรรค์จากตัวเจ้า ข้าเชื่อจิตวิญญานของข้ามากกว่า แต่การที่จะปล่อยข้านั้น เจ้าต้องมีดาบเทพสวรรค์ หรือ ที่เจ้าเรียกว่าดาบดามัสกัส อะไรนั่น เจ้าจะช่วยปลดปล่อยข้าออกจากที่นี่หรือไม่? เทพเจ้ามังกรถาม

    “ ทำไม่ข้าต้องช่วยท่านด้วย ในเมื่อท่านเทพสวรรค์ ได้จับท่านขังไว้ที่นี่ต้องมีเหตุผล แสดงว่าท่านไม่ใช่มังกรที่ดีนัก ข้าไม่ช่วยท่านอย่างแน่นอน “ เทียนกล่าวด้วยความมั่นใจ ในขณะที่ทุกคนต่างตะลึงในคำตอบของเทียน นี่เขาไม่กลัวมังกรเลยหรือไง ทุกคนต่างก็คิดแบบนี้

    “ ฮ่า ๆ ๆ ๆ เจ้านี่ช่างใจกล้านัก ที่กล้าปฏิเสธข้า เจ้าไม่ต้องกลัว ข้าจะให้สัจจะมังกรแก่เจ้า เพื่อแลกเปลี่ยน เจ้าว่าดีไหม” เทพเจ้ามังกร ส่งข้อเสนอให้

    “ เชอะ สัจจะมังกร อะไรนั่น ข้าไม่สนใจหรอก แต่ข้าห่วงใย คนทั่วไปมากกว่า

    ถ้าหากเจ้าออกไปเข่นฆ่า ผู้บริสุทธิ์ แล้วข้าก็พลอยทำบาป ไปกับเจ้าด้วย ข้าไม่ยอมหรอก “ เทียนยังยืนยัน

    “ เจ้าหนุ่มเจ้ารู้หรือไม่ ว่าสัจจะมังกรคืออะไร ถ้าเจ้ารู้เจ้าคงไม่พูดแบบนี้แน่

    ข้าจะบอกให้ สัจจะมังกร คือ เกล็ดมังกรของข้า 3 เกล็ด สิ่งใดที่เจ้าปราถนา

    เช่น ไม่ว่าจะเป็นแดนเทพแห่งนี้ ข้าจะทำลายมันทั้งหมด ถ้าเจ้าต้องการ

    หรือ จะให้สังหารใครก็ได้ ที่เจ้าปราถนา เจ้าสามารถขอได้ 3 ครั้ง และข้าให้สัญญาว่าจะไม่ฆ่าผู้บริสุทธ์อีก เจ้าคิดว่า

    วยังไงล่ะ” เทพเจ้ามังกรบอกตามตรง

    “ ท่านกำลังบอกว่า ดินแดนแห่งนี้ ท่านเก่งสุด ใช่ไหม” เทียนถามด้วยความสงสัย

    “ ข้ามั่นใจเช่นนั้น” เทพเจ้ามังกร บอกอย่างมั่นใจ

    “ แล้วทำไมท่านโดนท่านเทพสวรรค์จับได้ล่ะ “ เทียนย้อนถาม

    “ ก็ท่านเทพสวรรค์ไม่ได้อยู่ในแดนเทพแห่งนี้นะซิ “ เทพเจ้ามังกรกล่าว

    “ ตกลงท่านกับท่านเทพไม่ใช่คนแดนนี้หรอกหรือ” เทียนสงสัยหนัก

    “ ถูกต้อง พวกเราต่างมาจากแดนเทพเจ้า เหนือไปกว่าแดนเทพอีกขั้น แต่ท่านเทพสวรรค์ บังเอิญมาเจอข้าที่ดินแดนแถบนี้ ตอนนั้นข้ากำลังวัยหนุ่ม ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง เข่นฆ่าประชาชนผู้อ่อนแอ ไปหลายคน ท่านเทพสวรรค์เห็น จึงทำการกักขังข้าเอาไว้ รอให้ทายาทของท่านมาเพื่อปลดปล่อยข้าให้เป็นอิสระ ข้ารอมา 9 พันกว่าปีแล้ว ก็พอดีเจอเจ้านี่แหละ" เทพเจ้ามังกล่าว

    “ ถ้าท่านทำตามสัญญาว่าจะไม่เข่นฆ่าผูบริสุทธิ์ ข้าก็จะช่วยท่าน” เทียนกล่าวแล้วหันไปมองที่นักพรตคิ้วขาว ทันที

    “ ข้าคงต้องจัดการเจ้าสาวกปีศาจตนนี้ก่อน ปล่อยไปอาจจะทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องตายอีกไม่รู้เท่าไร “ เทียนรีบหยิบดาบดามัสกัสทันที่ แล้วขณะจะฟาดไป

    “ หยุดก่อนเจ้าหนุ่ม ชิวิต ของนักพรตนี่ ครั้งนึ้ ข้าขอ อย่างน้อยมันก็ทำให้เจ้ามาพบกับข้า เอาละเจ้าไปได้แล้ว” แล้วมหาเทพเจ้ามังกร ก็เป่าลมออกมาพรึบเดียว

    ค่ายกลก็เปิดออกให้นักพรตออกมาได้ทันที

    “ ขอบคุณท่านมหาเทพมังกร แล้วที่ท่านรับปากไว้ว่าถ้าช่วยท่านได้แล้วจะให้สัจจะมังกรกับนายท่าน ..” นักพรตคิ้วขาวทวงสัจจะมังกร

    “ ข้าสัญญาว่า จะให้สัจจะมังกร แก่คนที่ช่วยปลดปล่อยข้า แต่เจ้าไม่ใช่ไปซะ”

    มหาเทพเจ้ามังกร เป่าลมไปที่นักพรตคิ้วขาว ปลิวออกไปไกลจากสายตาจนมองไม่เห็น

    “ เอาล่ะข้าจะช่วยปลดปล่อยท่านได้อย่างไร” เทียนถามทันที

    “ เจ้าแค่ใช้ดาบเทพสวรรค์ฟันโซ่เหล่านี้ให้ขาดออก ข้าก็เป็นอิสระแล้ว” มหาเทพเจ้ามังกรเอ่ยเสร็จ ก็ขยับตัวออกจากพื้นดิน พอลำตัวทั้งหมดพ้นจากพื้นดิน ทุกคนเห็นโซ่สีเงินวาววับ ล้วนรัดแน่นไปทั่ว ลำตัวมังกร ถ้ายิ่งขยับ มันยิ่งรัดแน่น ไม่มีทางหนีไปได้ มีเพียงดาบวิเศษของทายาทเทพสวรรค์เท่านั้นถึงจะตัดออกได้

    ทุกคนรีบถอยออกมา เพื่อให้พ้นจากรัศมีมังกรตัวนี้ เทียนเพิ่มพลังไปที่ดาบดามัสกัส จนเปล่งประกายสีขียว แล้วฟันทันที โครม แสงสีเขียวกระทบกับโซ่

    เหล็ก โซ่สีเงิน ค่อยๆ กระจายหายไปจนหมด ตอนนี้มังกรเป็นอิสระแล้ว

    พุ่งออกไปบินบนฟ้า รอบเมือง ตัวมันใหญ่มาก หมุนไปบนอากาศอย่างมีความสุข

    แล้วไม่นานมันก็กลับมา พอมาถึง ก็โยนเกล็ดให้เทียน 3 เกร็ด

    “ เจ้าเพียงสัมผัส ก็ส่งจิตวิญญาเข้าไป ก็จะติดต่อข้าได้แล้วข้าจะมาหาเจ้าทันที”

    มหาเทพเจ้ามังกร เอ่ยเสร็จ ก็มองมาที่ราชัน ประจิม

    “ ลูกชายคนโต ของเจ้าเป็นคนดี ที่เขาทำไปเพราะไม่รู้ตัว ข้ามองเห็นเขามาตั้งแต่เล็ก เจ้าอย่าเอาความผิดที่เขาไม่ได้ทำเอง มาลงโทษเขา ท่านหมอเทียนต่อไปจะยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าเห็น ทำดีกับเขา อย่าขัดแย้งเป็นอันขาด “ มหาเทพเจ้ามังกรเอ่ยเสียงเบาๆ แต่ได้ยินกันทั้งราชวงศ์ โดยเฉพาะโจวซี ถึงกับหน้าซีด ไม่คิดว่าเทียนจะเป็นคนช่วยเทพเจ้ามังกรที่พวกเขาบูชามาเป็นพันๆ ปี แล้วมหาเทพเจ้ามังกร ก็จากไป

    “ เรื่องนี้ต้องรีบบอกท่านมหาเทพจักรพรรดิ์ “ ผบ.ซันเทียตื่นเต้นสุดๆ

    “ ท่านผบ. ข้าคงต้องรีบกลับไปรายงานอาจารย์เรื่องนี้ เพราะดูแนวโน้ม พวกปีศาจเหล่านี้คงไม่หยุดแน่ ข้าคงต้องรีบไปสร้างยันต์ค่ายกลมาอีกหลายชุดเสียแล้ว” เทียนบอก

    “ พวกเราขอสั่ง ค่ายกลสายฟ้า 20 ชุด นะท่านหมอเทียน เพราะไม่รู้ว่าถ้าต้องลงไปดินแดนใต้พิภพ ต้องเจอปีศาจอีกไม่รู้กี่ตัว เราเตรียมพร้อมไว้ก่อนดีกว่า “

    ผบ. ซันเทีย อยากได้ค่ายกลนี้มาก เพราะเห็นประสิทธิภาพแล้ว

    “ ได้ถ้าอย่างนั้นพวกเราแยกกันเลย ไว้พวกท่านพร้อมเมื่อไรค่อยไปบอกข้าที่สำนักเทพโอสถ” เทียนรีบเดินทางกลับสำนักเทพโอสถทันที

     

    ณ สำนักเทพโอสถ

    เทียนได้พบกับอาจารย์แล้วได้เล่าเรื่องท่านมหาเทพเจ้ามังกร และเรื่องดินแดนสวรรค์ให้อาจารย์ฟังทั้งหมด

    “ อาจารย์ท่านเคยไปแดนสวรรค์หรือไม่” เทียนถาม

    “ ไม่เคยไปหรอก อาจารย์คิดว่ามันเป็นดินแดนที่เกินตัวพวกเราอยู่มาก” อาจารย์พูดแบบไม่ค่อยใส่ใจเท่าไร เทียนก็คิดเช่นกันพลังระดับนั้น คิดฝันยังไม่กล้าคิดเลย

    “ แล้วอาจารย์เคยไปดินแดนใต้พิภพ บ้างไหม” เทียนถามอีก

    “ เคยไปนานมาแล้ว ตอนนั้นพวกเราแค่ไปสำรวจพื้นที่แถวชายแดน ที่นั่นเป็นดินแดนโบราณ ทั้งคน และสัตว์ที่นั่น ล้วนแต่อยู่กันอย่างสงบสุข แต่พวกผู้นำเทพ

    ยุคนั้นต้องการหาทรัพยากร ทองคำ จึงได้ใช้กำลัง แย่งชิง อาจารย์คิดว่าหากเจ้า

    ได้มีโอกาสได้ไป ดินแดนใต้พิภพ เจ้าต้องระวังตัวไว้ เพราะอาจมีบางคนยังคงมีความแค้นกับแดนเทพ อยู่ไม่น้อย” อาจารย์กล่าวเตือน

    “ ครับท่านอาจารย์ “ เทียนลาอาจารย์ ออกไปกลับที่พัก แล้วรีบสร้าง ค่ายกลสายฟ้าทันที ใช่เวลาไม่นาน ก็สร้างเสร็จเพียง 10 ชุด กำลังจะไปหาซื้อหยกเพิ่ม ศิษย์พี่ห้าก็มาเรียก

    “ ศิษย์น้องเล็ก เจ้าทำอะไรอยู่ ข้าจะมาชวนเข้าไปในเมือง” ศิษย์พี่ห้ากล่าว

    “ กำลังอยากไปซื้อหยกเพิ่มอยู่พอดี เราไปกันเลย” เทียนรีบไปทันที

    ภายในเมืองวันนี้ผู้คนมากมาย กว่าปกติ เทียนซื้อหยกเสร็จก็ถามผู้จัดการร้าน

    ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมคนมากันเยอะ

    “ ช่วงนี้ร้านแสงอรุณ ได้จัดงานประมูลประจำปี มีสินค้ามาประมูลจำนวนมาก

    ถ้าท่านหมอสนใจ นี่คือบัตรเชิญ ลองดูรายการสินค้าก่อนก็ได้ค่อยตัดสินใจ”

    ผู้จัดการร้านกล่าวเชิญ

    “ ศิษย์น้องเล็ก งานประมูลนี่มีแต่ของแพง อย่างเราคงยากที่จะประมูล อย่างนี่

    ปราสาทโลหะ นี่ครั้งก่อนข้าเคยเห็นเขาประมูลกัน เป็น 100 ล้าน พูดถึงตัวเลขแล้วมึนหัว “ ศิษย์พี่ใหญ่เห็นว่ามันแพงเกินไปไม่อยากให้เทียนเข้าร่วม

    แต่ไม่รู้ว่า เทียนนั้นมี ตอนนี้หลายร้อยล้านเหรียญทองแล้ว

    “ ปราสาทโลหะ คืออะไร” เทียนถาม

    “ ก็คือ ปราสาทโลหะ ที่เอาไว้ในมิติ ของตัวเอง ซึ่งช่างที่ทำนั้นหายากเพราะต้อง

    ใช้เวลาส่วนใหญ่เจ้าของมิติใหญ่ๆ เจ้าเมือง ส่วนใหญ่จะซื้อไปไว้ในมิติของตัวเอง” ศิษย์พี่ห้า กล่าว

    เทียนเริ่มนึกถึงปราสาทที่เมืองนาคราช และ วิหารศักดิ์สิทธ์ที่หุบเขาแห่งความตาย หรือว่าของพวกนี้สามารถย่อให้เล็ก แล้วเคลื่อนย้ายได้ สงสัยต้องซื้อไว้บ้าง

    “ ศิษย์พี่ห้า เราลองไปดูงานประมูลกันหน่อย” เทียนชวน

    “ ก็ได้ถ้าเจ้าอยากไปดูเป็นประสบการณ์ ก็ได้” ศิษย์พี่5 พูดจบก็พาเทียนไปงานประมูล

    งานประมูลตอนนี้กำลังจะเริ่ม ก็ได้มีผู้คนจากทุกสำนักต่างก็มากันเต็มไปหมด

    ถ้าไม่มีบัตรเชิญ ยากที่หาซื้อเข้าได้ เทียนกับศิษย์พี่ ห้า ได้บัตรเชิญจึงได้ที่นัง

    ไปต้องรอแย่งกับคนที่ไม่มีบัตร เข้าไปก็เจอคนรู้จักหลายคน ศิษย์พี่กาย

    ศิษย์พี่ซัน ศิษย์พี่จิ่วตี้ และยังมีธิดาเทพ ก็มางานนี้ด้วย ทั้งหมดเลยแลกที่นั่งเข้ามานั่งใกล้ๆ กัน

    “ ศิษย์พี่กายทำไมสำนักเนรมิตถึงไม่มีเปิดสอนวิธีทำปราสาทโลหะเลยล่ะ” เทียนถาม

    “ ปราสาทโลหะเป็นการสร้างระดับสูง ผู้สร้างต้องมีพลังเทพขึ้นสูง และต้องมีความเชี่ยวชาญมาก ปกติแล้ววัตถุที่ทำ ก็หายากมาก หลายปัจจัย เลยไม่มีการสอน”

    ศิษย์พี่กาย จากสำนักเนรมิตกล่าว

    งานประมูลเริ่มแล้ว หน้าเวที มีสาวผู้เป็นพิธีกร กล่าวเชิญชวนผู้เข้าร่วมประมูลโดยพูดถึงรายการของประมูลโดยรวมว่ามีอะไรบ้าง บ้างสิ่งที่เทียนฟังแล้วก็ตกใจ

    มีการประมูลทาส กันด้วยหรือ ส่วนใหญ่ ก็จะมีอยู่ไม่กี่หมวด เช่น หมวดอาวุธ

    หมวดยา หมวดสิ่งประดิษฐ์ หมวดของวิเศษ และหมวดทาส

    เทียนไม่ค่อยสนใจหมวดอื่น วันนี้เขาสนใจแค่ ประสาทโลหะ กับ ทาส

    การประมูลต่อไปนี้เป็นหมวดยา ยาที่จะนำเสนอนี้ เป็นยารักษาอาการบาดเจ็บระดับสูงส่งมาจากสำนักเทพโอสถ ไม่ว่าจะเป็นแผลเกิดจากอะไรสามารถกินเพียง 1 เม็ด จะหายได้ภายใน 3 นาที มีอยู่ 1 ขวด 100 เม็ด เริ่มประมูลที่ 5 แสนเหรียญ์ 6แสน 7แสน 8 แสน 9แสน จบที่ 9แสนเหรียญทอง

    “ ศิษย์พี่ 5 นี่ ใครในสำนักเราส่งมาประมูลหรือเปล่า” เทียนกระซิบถาม

    “ ศิษย์พี่ใหญ่ เป็นคนจัดการ เป็นธรรมดา สำนักเราก็ต้องมีค่าใช้จ่ายเหมือนกัน”

    ศิษย์พี่ห้ากล่าว แล้วหมวดต่อไป ประสาทโลหะสีทอง ปราสาทมีเนื้อที่ใช้สอย

    กว้างขวาง มีอยู่ 6 ชั้น มีห้องนอนกว่า 40 ห้อง และมีพื้นที่ห้องเปล่าอีก30ห้องและมีห้องใต้ดินอีกด้วย เริ่มประมูลที่ 80 ล้านเหรียญทอง

    90 ล้าน! 100ล้าน ! 110ล้าน ! 120ล้าน ! 150 ล้าน !

    150 ล้านครั้งที่ 1 ครั้งที 2 ครั้งที่ 3

    เทียนประมูลไปด้วย 150 ล้านเหรียญทอง ศิษย์พี่ห้า ตัวแข็งตั้งแต่เทียนเอ่ย

    100 ล้านเหรียญแล้ว นี่สุดท้ายเทียนสู้ไปอีก 150 ล้านเหรียญทอง ศิษย์พี่ห้า ปากสั่น

    “ ศิษย์น้องเล็ก นี่เจ้าไปเอาเงินมาจากไหน 150 ล้านเหรียญทองเชียวนะ”  ศิษย์พี่ห้ายังสั่นไม่หาย

    “ พอดีองค์ชายตงฟางให้มาน่ะ” เทียนพูดความจริงบางส่วน

    ศิษย์พี่ห้าพยักหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่ไม่กล้าถามต่อ เสียงดังจากพิธีกรงานประมูล มีคนแคระอยู่ เกือบยี่สิบคนถูกจับใส่กรง เทียนกำมือแน่นที่ได้เห็น

    พีธีกรประกาศว่า ที่เป็นคนแคระที่นายพรานจับมาได้ คนแคระเหล่านี้มีความสามารถหลายด้าน เช่นสร้างบ้านสร้างเมือง สร้างอาวุธ สร้างค่ายกล คนแคระพวกนี้ สามารถทำงานเป็นคนรับใช้ได้ด้วย เหมาะที่จะเอาไปไว้ในมิติส่วนตัว

    เริ่มประมูล คนละ 2 แสนเหรียญ รวมเป็น 4 ล้านเหรียญทอง

    5 ล้าน ! 6 ล้าน! 7 ล้าน! 10 ล้าน!

    10 ล้านครั้งที่ 1 ครั้งที 2 ครั้งที่ 3 เทียนประมูลทาสได้ไป

    “ ศิษย์น้องเล็กเจ้าจะเอาคนแคระไป ทำอะไร” ศิษย์พี่ห้าถามเทียน

    “ ข้าไม่รู้ แต่การนำคนมาซื้อขายกันแบบนี้ ข้าไม่เคยเห็น มันรับไม่ค่อยได้” เทียนบอกไปตามความรู้สึก จนเสร็จการประมูล เทียนได้รับประสาทโลหะ และ คนแคระทั้ง 20 คน พร้อมเม็ดยาควบคุมคนแคระ

    “ พวกท่านทั้งหลายข้าจะปล่อยท่านกลับบ้านไป นี่เป็นยาที่ใช้ควบคุมพวกท่านต่อไปนี้ พวกท่านเป็นอิสระ แล้ว” เทียนยื่นเม็ดยาให้คนแคระทั้งหมดให้ไป  แล้วก็หันหลังกลับไปทันที

    “ นายท่าน โปรดหยุดก่อน" คนแคระส่งเสียงเรียก เทียนหันมาแล้วขมวดคิ้ว

    “ พวกเราไม่มีบ้านจะไปอีกแล้ว” คนแคระผู้หนึ่งพูด

    “ แล้วเกิดอะไรขึ้นกับบ้านพวกท่าน ทำไมถึงพูดว่าไม่มีบ้านอีกแล้ว” เทียนถามด้วยความสงสัย

    “ ดินแดนที่พวกเราอยู่นั้น ได้ถูกรุกรานจากพวกปีศาจจากใต้ดิน พวกเราต่างหนีกันออกมาจากดินแดนนั้น พอพวกเราหนีมาได้ก็ถูกพวกพรานป่าจับได้ แล้วเอาพวกเรามาขายนี่แหละนายท่าน” คนแคระคนแรกพูด

    “ แล้วพวกท่านมีอยู่กันเท่าไร หนีออกมาได้เท่าไร” เทียนถามต่อ

    “ พวกเรามีอยู่กันประมาณ 3 พันคน พวกเราหนีมาชุดที่สอง ประมาณ 300 คน ที่เหลือยังอยู่ในป่า ส่วนพวกเราหนีไม่พ้นเลยถูกจับได้” คนแคระพูดด้วยเสียงเศร้าๆ

    “ แล้วพวกท่านไม่กลัวข้าจะส่งคนไปจับมาเป็นทาสอีกหรือ ถึงได้กล้าบอกข้า” เทียนลองแกล้งถาม

    “ หากนายท่านทำจริงพวกเราก็น้อมรับ แต่พวกเราเชื่อว่านายท่านเป็นคนดี ขนาดซื้อพวกเรามาต้องใช้เหรียญทองมากมาย ท่านยังปล่อยให้พวกเราเป็นอิสระ โดยไม่คิดอะไรเลย” คนแคระพูด

    “ เอาล่ะ ข้าจะช่วยพวกท่านทั้งหมดที่เหลือ ถ้าหากเป็นไปได้ข้าจะซื้อคนที่ถูกขายไปชุดแรกด้วย และยังจะช่วยเผ่าคนแคระทั้งหมดของท่านให้รอดพ้นจากพวกปิศาจจากใต้ดินนั่นอีกด้วย” เทียนให้คำสัญญา