ระหว่างโลกของเธอกับเขา - Dreamscapes

    9 ฝันไม่ใช่สิ่งที่เราหนีเข้าไป — แต่มันคือสิ่งที่ตามเรากลับมา

     

    ร้านกาแฟเงียบลงชั่ววินาทีในวันที่ทั้งคู่สบตากันนัทวางแก้วลงบนโต๊ะใกล้หน้าร้านโดยไม่รู้ตัว ขณะเอมยืนอยู่ตรงหน้าเขาในชุดเดิมแบบเดียวกับที่เธอเคยใส่ในฝัน

    ไม่มีใครมอง ไม่มีใครรู้สึกถึงเธอ ยกเว้นเขา — และนี่ไม่ใช่ความฝันอีกแล้ว

    “คุณมองเห็นฉัน...ในโลกที่ไม่มีใครเห็น” เธอพูด

    นัทพยักหน้าเบา ๆ

    “และคุณก็ยังคงเหมือนเดิม… แม้โลกทั้งใบจะเปลี่ยนไปแล้ว”

    ด้านในสำนักงานใหญ่ของ Dreamscapes Inc.

    การประชุมลับระดับบริหารเกิดขึ้นในห้องกระจกนิรภัย ภายในมีเพียงสี่คนเท่านั้น — ผู้ก่อตั้ง หัวหน้าฝ่ายควบคุมมิติ หัวหน้าฝ่ายจิต๭ิญญา๟ และผู้ออกแบบระบบฝัน

    ชายชราในชุดสูทเดิม วางภาพโฮโลแกรมของนัทและเอมลงกลางโต๊ะ

    “นี่คือกรณีแรกที่ Anchor ดึงจิต๭ิญญา๟ของพนักงานฝันกลับสู่โลกจริงได้โดยสมบูรณ์”

    “มันไม่ควรเกิดขึ้น” หัวหน้าฝ่ายจิต๥ิญญา๸กล่าวด้วยน้ำเสียงเข้ม

    “หรือไม่... เราควรยอมรับว่าโครงสร้างเดิมใช้ไม่ได้แล้ว” ผู้ก่อตั้งพูดนิ่ง ๆ

    ในโลกภายนอก

    นัทพาเอมกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ เขาวางหมอนให้เธอนั่ง แม้รู้ว่าเธอไม่จำเป็๞ต้องพัก แต่ก็อยากทำให้เธอรู้สึก “เป็๞มนุษย์” เท่าที่ทำได้

    เธอเดินไปแตะกระจกในห้องน้ำ — เห็นตัวเองสะท้อนอย่างชัดเจน

    ครั้งสุดท้ายที่เธอเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง… คือตอนยังมีชีวิต

    “นี่คือสิ่งที่ฉันไม่ได้ฝันถึงเลย แต่ฉันคิดถึงที่สุด” เธอพึมพำ

    นัทเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหลัง

    “ผมคิดถึงมากกว่าแค่หน้าคุณ ผมคิดถึงการมีคุณอยู่จริง ๆ”

    วันต่อมา โลกก็เริ่ม “ขยับ”

    มีข่าวในโซเชียลมีเดียของกลุ่มนักฝัน Lucid Dream ทั่วโลก ว่าเริ่มมีผู้พบเห็น "คนที่ตายไปแล้ว" ในฝันแบบเดิมซ้ำ ๆ จนบางคนเริ่มพูดคุยกับพวกเขาได้

    ผู้คนเริ่มตั้งคำถามว่า Dreamscapes ขายฝันจริง หรือ...เปิดประตูให้โลกหลังความตาย?

    ขณะเดียวกัน Anchor รายอื่น ๆ ที่เคยฝันถึงคนรักที่ตายไป เริ่มรายงานว่า “รู้สึกได้” มากกว่าที่ควรจะรู้สึก

    และทั้งหมด เริ่มจากชื่อเดียว — เอม

    ฝั่งบริษัทมีการตัดสินใจครั้งใหญ่

    “เราจะเริ่ม Recalibration — ล้างระบบฝันบางส่วนเพื่อตัด Anchor ออก”

    แต่ผู้ก่อตั้งกลับยกมือห้าม

    “ไม่… เราอาจเจอคำตอบใหม่” “เพราะถ้าความฝันคือการหลบหนี โลกใหม่จะเกิดจากคนที่กล้ากลับออกมาจากมัน”

    คืนนั้น นัทฝันอีกครั้ง

    แต่เขาไม่ได้ฝันถึงยอดเขา หรือชายฝั่ง หรือสถานที่พิเศษใด ๆ

    เขาฝันถึง “โต๊ะอาหารธรรมดา” มีเอมนั่งอยู่ตรงข้าม ทานอาหารด้วยกัน ยิ้ม หัวเราะ และพูดเ๱ื่๵๹ไร้สาระเหมือนคู่รักทั่วไป

    เขารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่ฝันที่ระบบสร้าง แต่เป็๞ “ฝันของเขาเอง”

    เอมเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า

    “ถ้าวันหนึ่งโลกฝันหายไปหมด คุณยังอยากอยู่กับฉันไหม?”

    “ผมไม่อยากให้คุณอยู่แค่ในฝันอยู่แล้ว”

    เธอยิ้ม… ก่อนภาพฝันจะค่อย ๆ เลือน

    และเมื่อตื่น — เอมยังอยู่ตรงนั้น บนเตียงข้าง ๆ เขา เธอกำลังหลับอย่างสงบหน้าอมยิ้มและดูมีความสุข