บทที่ 44 ทำเสียง
หลิวซือซือล้มตัวลงบนหัวเตียง แสดงท่าทางยั่วยวนอยู่ในสายตาและเอื้อมมือถึงได้ ไม่ไกลจากเฉินเซิงนัก
หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นทันที
เฉินเซิงคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนเลว แต่ก็นับว่าเป็นผู้ชายปกติคนหนึ่ง การได้นอนร่วมเตียงกับสาวงามอย่างหลิวซือซือ มองเห็นเรือนร่างที่ชวนหลงใหลของเธอในแสงไฟสลัว ร่างกายของเขาก็มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างชัดเจนในทันที
โชคดีที่ตอนนี้หลิวซือซือกำลังหันหลังให้เฉินเซิง ไม่เห็นส่วนล่างของเฉินเซิงที่นูนขึ้นอย่างน่ากลัว เธอล้มตัวลงบนเตียงและหันหลังให้เขา ก็สามารถเลี่ยงไม่สบตากันได้ในแสงไฟสลัวจนเกิดความอึดอัด
เฉินเซิงไม่สามารถหลับได้เลยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับนางฟ้าอย่างหลิวซือซือ เขาฝืนหลับตาลง เพื่อไม่ให้สายตาสัมผัสกับเส้นโค้งเรือนร่างอันงดงามของหลิวซือซือ แล้วทนไม่ไหวทำเรื่องเลวร้ายไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
ขณะนั้น เฉินเซิงก็ได้ยินเสียงสนทนาของหลิวเจินกับภรรยาในห้องฝั่งตรงข้ามอย่างแผ่วเบา
"คุณหลิว ฉันรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเฉินเซิงกับซือซือมีอะไรแปลก ๆ นะ คุณว่าซือซืออาจจะเบื่อที่เราคอยบังคับให้เธอไปเดตบ่อย ๆ เลยจงใจหาคนมาหลอกเราหรือเปล่าคะ เด็กสมัยนี้ชอบทำแบบนี้กันนี่นา"
"ไม่น่าเป็นไปได้หรอก พวกเขาดูสนิทสนมกันดี เฉินเซิงหนุ่มน้อยคนนี้เงินเดือนหมื่นกว่า หน้าตาก็หล่อเหลา ลูกสาวเราจะมองไม่ออกได้ยังไง ผมว่าคุณคิดมากไปแล้ว" หลิวเจินพูดอย่างไม่เชื่อ
"ความสัมพันธ์ของพวกเขาตอนกลางวันอาจจะดูดี แต่ก็อาจจะแค่แสร้งทำก็ได้ เด็กรุ่นใหม่สมัยนี้นิยมเช่าแฟนชายหญิงกลับบ้านเพื่อรับมือพ่อแม่กันเยอะ บางที ซือซืออาจจะกำลังเล่นแผนนี้ก็ได้ คุณฟังสิ ห้องฝั่งตรงข้ามไม่มีเสียงอะไรเลย ถ้าเป็นคู่รักปกติ หนุ่มสาวอยู่ด้วยกัน ป่านนี้คงทนไม่ไหวแล้ว..."
หลิวเจินตบหน้าผากตัวเองแล้วพูดว่า "คุณช่างสังเกตจริง ๆ ผมไม่ทันได้สังเกตเรื่องนี้เลย สมัยที่เรายังหนุ่มยังสาว กว่าจะสงบลงก็ใช้เวลาเกือบครึ่งคืน ห้องของเฉินเซิงกับซือซือเงียบเกินไปจริง ๆ..."
"ดูคุณพูดเข้าสิ!" ภรรยาพูดด้วยน้ำเสียงตำหนิ "ยังกล้าพูดถึงเรื่องบ้า ๆ สมัยหนุ่ม ๆ อีก ระวังเฉินเซิงกับซือซือจะได้ยินเข้า แต่ถึงพวกเขาจะไม่ได้ยิน เหมียวเหมี่ยวก็ยังอยู่ข้าง ๆ เรานะ หน้าของคุณหนาขนาดไหนกันเนี่ย!"
"ไม่เป็นไร พวกเราพูดเสียงเบาขนาดนี้ ซือซือกับเฉินเซิงไม่มีทางได้ยินหรอก ส่วนเหมียวเหมี่ยว นอนเหมือนแมวขี้เกียจ ยิ่งไม่มีทางได้ยินเราคุยกัน..."
ขณะเดียวกัน เฉินเซิงผู้นอนอยู่ห้องติดกับพ่อตาได้ยินบทสนทนาของพ่อตาแม่ยายอย่างชัดเจน
ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับ ‘พลังอู๋จี๋’ เขาไม่เพียงมีพลังอ่านใจ พละกำลังและความเร็วในการตอบสนองของร่างกายก็แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า ประสาทหูก็เหนือกว่าคนทั่วไปมาก ถึงได้ยินเสียงกระซิบของพ่อแม่หลิวซือซือในห้องข้าง ๆ อย่างชัดเจน
เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายสงสัยในความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างเขากับหลิวซือซือ เฉินเซิงก็ได้แต่ยิ้มขืน ๆ
เสียงสนทนาเบา ๆ จากห้องข้าง ๆ ที่คนทั่วไปไม่น่าจะได้ยิน หากเฉินเซิงเอ่ยถึงสิ่งที่ได้ยินกับหลิวซือซือไป อีกฝ่ายคงไม่เชื่อ หรืออาจคิดว่าเขาพูดแบบนี้เพราะมีเจตนาอื่นแอบแฝง
ทุกอย่างต้องปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หลิวซือซือลุกขึ้นเล็กน้อย แล้วหยิบโทรศัพท์ที่ซ่อนไว้ใต้หมอนอย่างช้า ๆ
เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ เฉินเซิงถึงรู้ว่าหลิวซือซือก็ไม่ได้หลับเหมือนกัน หากเขาอดใจไม่ไหวแอบจับตัวอีกฝ่ายเมื่อครู่ คงโดนจับได้คาหนังคาเขาแน่
"เฉินเซิง คุณดูข้อความนี้หน่อย" หลิวซือซือหันมามองเฉินเซิงด้วยใบหน้าที่สวยงามราวกับรูปปั้นแล้วพูด
เฉินเซิงงุนงงรับโทรศัพท์มาดูถึงรู้ว่าเป็นข้อความจากหลิวเหมียวเหมี่ยวในห้องตรงข้าม
ข้อความเขียนว่า : พี่สาว พี่กับพี่เขยเป็นหนุ่มสาว อยู่ด้วยกันแล้วไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย พ่อกับแม่เริ่มสงสัยพวกพี่แล้ว ถ้าไม่รีบหาทางแก้ไข ความสัมพันธ์ที่แท้จริงของพวกพี่ก็จะเปิดเผยนะ
"ทำยังไงดี?" หลิวซือซือถามด้วยสีหน้ากังวล
"อะแฮ่ม!" เฉินเซิงกระแอมเบา ๆ เขารู้อยู่แล้วว่าพ่อแม่ของหลิวซือซือเริ่มสงสัยความสัมพันธ์ของพวกเขา แต่ไม่สะดวกจะพูดออกไป
ไม่คิดว่าหลิวเหมียวเหมี่ยวจะแยบยลขนาดนี้ แกล้งหลับต่อหน้าพ่อแม่ แต่แอบส่งข้อความบอกพี่สาวใต้ผ้าห่ม
"ถ้าไม่มีทางอื่น พรุ่งนี้ผมจะบอกคุณลุงกับคุณป้าให้หมด หวังว่าพวกท่านจะเข้าใจคุณ ไม่เร่งรัดให้คุณไปหาคู่" เฉินเซิงคิดแล้วพูดออกไป
"ไม่ได้หรอก" หลิวซือซือส่ายหน้า "คุณไม่รู้หรอกว่าพ่อแม่ฉันดื้อรั้นแค่ไหน ถ้ามีทางอื่น ฉันคงไม่ยอมทำตามไอเดียบ้า ๆ ของเหมียวเหมี่ยวให้คุณมาเป็นแฟนหรอก เราต้องหาทางให้พวกท่านเชื่อว่าเรามีความสัมพันธ์กันจริง ๆ"
หลิวซือซือมองด้วยแววตาคาดหวัง "เฉินเซิง คุณมีวิธีที่จะทำให้พ่อแม่ฉันไม่สงสัยความสัมพันธ์ของเราอีกไหม?"
"ที่คุณลุงกับคุณป้าสงสัยพวกเรา เพราะห้องของเราเงียบเกินไป คู่รักหนุ่มสาวคู่ไหนจะเงียบแบบเราล่ะครับ ถ้าอยากให้คุณลุงกับคุณป้าไม่สงสัยอีก นอกจาก..." เฉินเซิงพูดติดต่อกันหลายประโยค แต่ประโยคสุดท้ายเหมือนหาคำพูดไม่ถูก
"นอกจากอะไร? ทำไมตอนนี้คุณถึงยังอ้ำอึ้งไม่ยอมพูดความคิดในใจออกมา" หลิวซือซือพูดด้วยใบหน้าร้อนรน
เมื่อเธอยื่นคอหงส์เรียวยาวคุยกับเฉินเซิง เสื้อชั้นในหลวม ๆ ก็ห้อยลงมาเล็กน้อย ภูเขาหิมะอวบอิ่มคู่นั้นแกว่งไกวเบา ๆ ปรากฏในสายตาของเฉินเซิงด้วยท่าทางยั่วยวนสุดขีด
เฉินเซิงมองเห็นหิมะขาวน่าหลงใหลที่ใหญ่กลมยืดหยุ่นดีเยี่ยมคู่นั้น รวมถึงสองจุดแดงระเรื่อที่ซ่อนเร้น เขารู้สึกปากแห้งคอแห้งขึ้นมาทันใด
ภายใต้สายตาจ้องมองของหลิวซือซือ เฉินเซิงพยายามควบคุมจิตใจให้มั่นคง แล้วพูดว่า "ไม่ทราบว่าอาจารย์หลิวเคยดูหนังผู้ใหญ่ที่ศิลปินหญิงชาวญี่ปุ่นอย่าง ‘โซระ อาโออิ’ แสดงไหมครับ?"
"ไอ้บ้า!" หลิวซือซือถ่มน้ำลายทิ้งด้วยใบหน้าแดงก่ำ แล้วพูดว่า "เฉินเซิง ฉันเคยคิดว่าคุณเป็นนักเรียนที่ดีทั้งความประพฤติและการเรียน ไม่คิดเลยว่าความคิดของคุณจะสกปรกขนาดนี้ ยังมาพูดถึงหนังของพวกผู้หญิงญี่ปุ่นพวกนั้นต่อหน้าฉันอีก"
แม้หลิวซือซือจะไม่เคยดูหนังของโซระ อาโออิ แต่ก็เคยได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแบบไหน ที่เฉินเซิงพูดว่าเธอเป็นศิลปินก็แค่พูดอ้อม ๆ เท่านั้น เฉินเซิงที่อยู่ไม่ไกลพูดถึงโซระ อาโออิ ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำให้ใบหน้าของหลิวซือซืออันงามแดงซ่านจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา
"ความหมายของผมคือ เสียงของเธอนั้นฟังดูดีมาก..." เฉินเซิงใช้น้ำเสียงคลุมเครืออธิบายให้อีกฝ่ายฟัง
"อ้อ" หลิวซือซือเข้าใจในทันที เมื่อได้ยินคำบอกใบ้ของเฉินเซิง เธอพูดด้วยใบหน้าเขินอายว่า "คุณอยากให้ฉันร้องเสียงดัง ๆ สองสามทีเพื่อหลอกพ่อแม่ของฉันใช่ไหมคะ?"
"ผมแค่เสนอความเห็นเท่านั้น ส่วนจะทำยังไงนั้น คุณต้องตัดสินใจเอง"
เพื่อหลอกพ่อแม่ หลิวซือซือจึงจำใจลุกขึ้นนั่งด้วยความอาย ครางเบา ๆ ในลำคอ เนื่องจากความอายมากเกินไป แม้แต่ตัวเธอเองก็แทบไม่ได้ยินเสียงที่ออกมาจากลำคอ
"เสียงของคุณเบาขนาดนี้ ตอนผมอยู่บนเตียงกับคุณยังแทบไม่ได้ยินเลย คุณลุงกับคุณป้าก็คงไม่ได้ยินแน่" เฉินเซิงพูด
"ฉันจะพยายาม" หลิวซือซือก้มหน้าพูดอย่างเขินอาย
ในใจเธอคิดว่าตัวเองไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องชายหญิงมาก่อน การจะเลียนแบบเสียงของสาว ๆ ตอนสนุกสนานนั้นเหมือนบังคับเป็ดให้ขึ้นคอก แต่ถ้าไม่ส่งเสียง ก็จะรับมือกับพ่อแม่ไม่ได้ เธอจึงหลับตาลงครึ่งหนึ่ง อ้าปากเซ็กซี่เล็กน้อยแล้วพยายามร้องสองสามที
แม้เสียงของหลิวซือซือจะดังขึ้นพอสมควร แต่ฟังดูแปลก ๆ อยู่บ้าง
เฉินเซิงถอนหายใจแล้วพูดว่า "ซือซือ ตอนที่ผู้หญิงกำลังมีความสุข เสียงที่ออกมาไม่ควรจะเป็นแบบนี้ เสียงแบบนั้นควรจะฟังดูสบายและพอใจ... ทำไมเสียงของคุณถึงได้ฟังดูเหมือนมีคนกำลังทุบตีคุณอย่างทรมานและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแบบนี้ล่ะ ถ้าคุณยังร้องแบบนี้ต่อไป พ่อแม่ของคุณไม่เพียงแต่จะไม่คิดว่าพวกเรากำลังมีความสุขด้วยกันอยู่ แต่ยังจะคิดว่าผมกำลังทารุณคุณอยู่ในห้องอีกต่างหาก"
3.06M
