อสูรล้างสวรรค์

     เป็นไปไม่ได้! นี่มันเป็นไปไม่ได้! ข้าไม่เชื่อ!” กู่หยิงตกใจและส่ายหัวอย่างว่างเปล่า

           ในขณะนี้กู่หยิง ได้ตระหนักแล้วว่าโจวเย่ไม่เพียงแต่แข็งแกร่งกว่าเธอเท่านั้น แต่ยังแข็งแกร่งกว่ามากอีกด้วย!

          โจวเย่ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ! นั่นเป็นทักษะการต่อสู้ระดับสีน้ำเงินขั้นสูง!”

         เป็นไปได้ยังไง! พลังยุทธ์ของโจวเย่คืออะไรกัน?”

         โจวเย่แข็งแกร่งเกินไปใช่ไหม? กู่หยิงไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย!”

           ทุกคนในตระกูลฮั่น และตระกูลกู่ต่างตกตะลึง ไม่มีใครยากเชื่อว่าโจวเย่จะแข็งแกร่งขนาดนี้!

ข้าให้สามฝ่ามือแก่เจ้าแล้ว เอาล่ะ!

            ข้าเป็นคนที่ไม่อยากเอาชนะผู้หญิง และทักษะของข้าก็ดีไม่เท่าทักษะของนิกายเมฆาสวรรค์ โจวเย่พูดอย่างเฉยเมย ดวงตาของเขาเปลี่ยนไปโดยไม่สนใจกู่หยิงเลยแม้เเต่น้อย

             ข้ายังไม่แพ้! ข้าต้องชนะเ! ข้าจะไม่มีวันแพ้!” กู่หยิงตะโกนด้วยความโกรธ 

              กู่หยิง! แม้ว่าเจ้าจะพยายามร้อยครั้ง เจ้าก็ไม่สามารถเอาชนะพี่เย่ของข้าได้!

            ในที่สุดหงเยว่ก็อดไม่ได้อีกต่อไป เจ้าเป็นคนใจแคบและไม่แค่สายตาของใคร เจ้ารู้สึกว่าคนอื่นไม่ดีเท่าเจ้า เจ้าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งและเป็นอัจฉริยะ แต่ทุกคนรู้ดีว่ามีอัจฉริยะมากมายที่ แข็งแกร่งกว่าเจ้าในเวลานี้!

           เจ้ามีจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับห้าแล้ว เจ้าอย่าคิดว่าเจ้าเก่ง พี่เย่ในปีนี้อยู่นอกเหนือจินตนาการของเจ้า เจ้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่เย่บ้าง และเจ้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะแสดงความคิดเห็นและดูถูกพี่เย่ หงเยว่พูดอย่างเย็นชา ทุกคำพูดแทงหัวใจของกู่หยิง  

          เถียนซีเว่ยเองก็ทนไม่ได้เช่นกัน เธอกล่าวเสริมว่า นิกายเมฆาสวรรค์นั้นทรงพลังมาก เจ้าคิดว่าการเป็นศิษย์ของนิกายเมฆาสวรรค์นั้นยอดเยี่ยม เจ้าหยิ่งเกินไป เจ้าไม่รู้ว่าตัวเองตามหลังพี่เย่อยู่มากในขณะนี้ ทั้งสถานะและความแข็งแกร่ง เจ้าไม่รู้อะไรเลย!

คำพูดของหงเยว่ และเถียนซีเว่ย ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ตกใจ

          หงเยว่ เถียนซีเว่ย ผู้ประพฤติดีซึ่งมักจะเงียบและเรียบร้อยอยู่เสมอ ทำให้ทุกคนตกตะลึง

            โจวเย่มองย้อนกลับไปที่หงเยว่ และเถียนซีเว่ยด้วยความประหลาดใจ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าหงเยว่ และเถียนซีเว่ยจะกล้าวิพากษ์วิจารณ์กู่หยิง อย่างรุนแรง

        ในเวลาเดียวกัน โจวเย่ก็รู้สึกขอบคุณหงเยว่ และเถียนซีเว่ย เป็นอย่างมากที่คอยปกป้องเขา

          กู่หยิง สถานะของพี่เย่ในตอนนี้ เป็นที่เคารพนับถือของผู้อื่น สถานะของเขาไม่ได้ใช้เพื่ออวดเหมือนเจ้า เจ้าไม่สามารถเปรียบเทียบกับพี่เย่ได้ เจ้าคิดว่าตัวเองมีสถานะที่สูงส่ง แต่เจ้ารู้ไหมว่าตอนนี้พี่เย่อยู่ในสถานะไหน? 

              ในสายตาของเจ้า เจ้าคิดว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าคนอื่น เจ้าชอบดูถูกคนอื่นเพื่อสนองความไร้สาระของตัวเจ้าเอง เถียนซีเว่ยพูดอีกครั้งโดยไม่ได้หันหน้าไปทางกู่หยิงเลย

เพราะเถียนซีเว่ยรู้สึกว่ากู่หยิงมากเกินไป!

            พี่สะใภ้ทั้งสองพูดได้ดี!” ไป๋หมิงยกนิ้วให้ เถียนซีเว่ยและหงเยว่ อย่างตื่นเต้น

           ตระกูลโจวต่างส่งเสียงเชียร์ คำพูดของกู่หยิงทำให้พวกเขารู้สึกโกรธ กู่หยิงนั้นมากเกินไปจริงๆ และทุกคนในตระกูลโจวก็ทนไม่ได้ 

            โจวเซียว อดไม่ได้ที่จะชื่นชม ยิ่งเขามองไปที่หงเยว่ และเถียนซีเว่ย มากเท่าไรเขาก็ยิ่งพอใจมากขึ้นเท่านั้น

         สีหน้าของกู่เฉียนซาน และผู้อาวุโสคนอื่นๆ เป็นสีเขียวด้วยความโกรธ

           กู่หยิง เป็นดั่งอัญมณีของกู่เฉียนซาน เขาจะทนให้คนอื่นดูถูกอัญมณีของเขาได้อย่างไร?

           ตัวตนของเย่เอ๋อคืออะไร โจวเฟิงขมวดคิ้วและสงสัย เถียนซีเว่ยดูเหมือนจะรู้จักตัวตนปัจจุบันของโจวเย่ดีที่สุด 

           โจวหลี่ ขมวดคิ้วเช่นกัน เนื่องจากคำพูดสุดท้ายของเถียนซีเว่ย 

คำพูดของเถียนซีเว่ย มีความเป็นนัยมาก 

           คำพูดของหงเยว่ และเถียนซีเว่ย ทำให้กู่หยิง รู้สึกว่าความภาคภูมิใจของเธอถูกทำลายลง และเธอรู้สึกว่าเธอถูกหงเยว่ และเถียนซีเว่ย เหยียบย่ำอย่างโหดเหี้ยม

         ผู้คนในตระกูลกู่และตระกูลฮั่นไม่อยากจะเชื่อเลยว่า หงเยว่และเถียนซีเว่ย จะกล้าที่จะดูถูกศิษย์ของนิกายเมฆาสวรรค์ พวกเธอไม่กลัวว่าจะทำให้นิกายเมฆาสวรรค์ขุ่นเคืองเหรอ

พวกเจ้า... กล้าดียังไงมาดูถูกข้า!” 

          กู่หยิง มองไปที่หงเยว่และเถียนซีเว่ย อย่างดุร้าย และพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา เมื่อไหร่กันที่เธอโดนดูถูกขนาดนี้? กู่หยิงไม่สามารถทนต่อคำดูถูกของ หงเยว่ และเถียนซีเว่ยได้

          หงเยว่ พูดอย่างเฉยเมย เจ้ายากเกินกว่าจะรักษาได้ หัวใจของเจ้าเต็มไปด้วยความไร้สาระ"

            ทำไมเจ้าถึงดูถูกข้า เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร เจ้ามีคุณสมบัติอะไรที่จะดูถูกข้า” กู่หยิงคำราม เธอโกรธจัด

หงเยว่ เพิกเฉยต่ออารมณ์ของกู่หยิง 

          หยิงเอ๋อ!” เมื่อเห็นกู่หยิงเริ่มไม่สามารถควบคุมตัวเองได้มากขึ้นเรื่อยๆ กู่เฉียนซานก็รีบพูดด้วยเสียงต่ำ เขาดึงกู่หยิงกลับมาแล้วกระซิบว่า มันน่าอายไม่พออีกเหรอ ?

         ทันใดนั้นการดุของกู่เฉียนซาน ทำให้กู่หยิงตื่นขึ้นเล็กน้อย แต่ความอาฆาตแค้นและความขุ่นเคืองในดวงตาของเธอกลับเพิ่มขึ้น

         พูดตรงๆ กู่หยิง อิจฉาความงามของหงเยว่ เเละเถียนซีเว่ย เธอเกลียดโจวเย่ ที่ได้พบคนที่ดีกว่าเธอ เธอเกลียดโจวเย่ที่แซงหน้าเธอ

            ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากความหึงและความหยิ่งยะโสของกู่หยิง 

             ในความคิดของกู่หยิง ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ดีไปกว่าเธอ เธอเท่านั้นที่ดีที่สุด

             เมื่อคนทั้งสองกลุ่มเผชิญหน้ากัน คนกลุ่มใหญ่ก็หลั่งไหลเข้ามาในเมืองไป๋หนานแล้ว

กุบกับ กุบกับ กุบกับ !”

            เสียงกีบเท้าม้าดังขึ้นตามถนนในเมืองไป๋หนาน และจิตวิญญาณของนักรบพร้อมลมหายใจที่เลือดเย็นซึ่งน่าสะพรึงกลัวมาก

กองทัพอัคคีเหล็ก !

กองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิ!”

               บนถนนของเมืองไป๋หนาน ฝูงชนต่างหวาดกลัวและตื่นเต้น ทุกคนต่างตะโกนด้วยความตกใจอยู่ตลอดเวลา

              แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนในเมืองไป๋หนานงงงวยคือเหตุใดทหารที่เเข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิถึงมาที่เมืองไป๋หนาน?

              กองทัพอัคคีเหล็กตรงไปที่ตระกูลโจว นำโดยรองผู้บัญชาการเจียวมิ่ง

             ที่หน้าคฤหาสน์ตระกูลโจว ทุกคนต่างหวาดกลัวเมื่อเห็นกองทัพที่ยิ่งใหญ่มาที่หน้าตระกูล

             กองทัพอัคคีเหล็ก ! ทหารยามตระกูลโจวตกตะลึง

            สมาชิกของตระกูลกู่แและตระกูลฮั่นที่อยู่ภายนอกคฤหาสน์ตระกูลโจว รวมถึงผู้คนจำนวนมากที่มาชมต่างหวาดกลัว

            ทหารกองทัพอัคคีเหล็ก มาที่เมืองไป๋หนานทำไม ? เกิดอะไรขึ้น? ทุกคนงงมาก

          คนไม่เกี่ยวข้องทั้งหมด ถ่อยออกไปในระยะยี่สิบเมตร! ใครฝ่าฝืนคำสั่งจะถูกตัดหัว! เจียวมิ่งตะโกนด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลัง

             ฝูงชนถอยกลับด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเจียวมิ่ง !

             เจียวมิ่ง และทหารกองทัพอัคคีเหล็กลงจากม้าและเดินเข้าไปที่คฤหาสน์ตระกูลโจว

           ไปรายงาน ข้ารองผู้บัญชาการกองทัพอัคคีเหล็ก และเหล่าทหารของกองทัพอัคคีเหล็ก มาร่วมงานวันครบรอบห้าร้อยปีของตระกูลโจว