ตอนที่สิบเอ็ด การต่อสู้กับนักล่าเด็กใหม่
“นักล่าเด็กใหม่”แสดงความไม่กลัวคน มันบุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว
แต่มูมักไพรม์ก็แสดงจิตสำนึกของจ่าฝูงพุ่งเข้าไปปะทะทันทีแทนจะคอยให้ผมสั่งยิงในทุ่งสังหาร
ผมตัดสินใจด้วยความรวดเร็วจากปลอกคอควบคุมสัตว์
หากห้ามหรือยับยั้งการพุ่งชาร์จตอนนี้ก็คงจะเป็การทำให้ฝ่ายเราอ่อนแอลงเปล่าๆและเป็การต่อต้านสัญชาตญาณของมูมักไพรม์ สัตว์จากตะวันออกไกลที่ชอบการต่อสู้
Command คำสั่ง
ปลอกคอสีทองส่องแสงวาววับแสงสีทองปกคลุมตัวมูมักไพรม์ที่วิ่งเข้าใส่
ผมััอารมณ์ที่้าต่อสู้ได้อย่างพลุ่งพล่านที่แม้แต่ปลอกคอควบคุมสัตว์นี้คงไม่อาจหยุดยั้งอารมณ์ของเขาได้ดังนั้นเขาจึงสั่งที่ทำอยู่แล้ว
“มูมักไพรม์ ชาร์จเหยียบพินาศ Trampling Charge”
เมื่อไม่สามารถห้ามได้ก็บัฟสิ่งที่มูมักไพรม์จะทำอยู่แล้วให้ทรงพลังมากยิ่งขึ้น
อยากจะใช้คาถา grease ลื่นล้มแก่เ้า”นักล่าเด็กใหม่”หรือทักษะ ข่มขู่ Intimidate
แต่มันดันอยู่นอกระยะทักษะของผม
ผมที่วางกองทัพไว้นั้นมีเหตุผลอยู่ที่้าให้ทั้งกองทัพอยู่ใต้รัศมีของผม
บัลลังก์ทองคำทำให้คนทั้งกองทัพเห็นผมชัดเจน ช่วยเพิ่มขวัญกำลังใจและเพิ่มพลังเสียงและระยะทางของคำสั่งของผมด้วย
Fatal Attack การโจมตีรุนแรง
ทักษะของ”นักล่าเด็กใหม่”ที่โลดโผนโจนทะยานอย่างรุนแรงที่อาวุธของเด็กใหม่และทักษะไม่อาจก้าวข้ามผ่านได้
แปร๋น
แสงสีขาวและแสงสีทองปะทะกัน
กระทั่งชุดเกราะหนาอย่างดีก็ยังแหกเป็ทางยาวจากการโจมตีของ”นักล่าเด็กใหม่”
ที่กรงเล็บนั้นเข้าไปในระดับที่ว่าหากเป็คนธรรมดาเืเนื้อและน้ำหนักคงเสียชีวิตไปเพราะความดุร้ายของ”นักล่าเด็กใหม่”ไปแล้ว
แต่สาเหตุที่ผ่านเวลามาหลายพันปี เพิ่งจะยกเลิกการใช้ช้างาไปเพราะมีการพัฒนาของอาวุธปืน
แม้กระนั้นช้างก็ทนอาวุธปืนได้หลายนัด แต่เพราการมาถึงของอาวุธปืนใหญ่จึงเลิกใช้ในการต่อสู้ไปในที่สุด แต่ก็ใช้ในงานวิศวกรรมและขนส่งต่างๆ
มูกมักไพรม์ไม่ใช่ช้างธรรมดา แต่คัดสรรพันธุ์อย่างดีจากตะวันออกไกล
เพาะพันธุ์มาเพื่อา ราคาน้ำหนักเท่าเทียมทองคำ
“นักล่าเด็กใหม่”โจมตีจนมุมักไพรม์าเ็แต่มูมักไพรม์ก็ทนได้ไม่ได้ถอยหนี
แคว้ก
เืเนื้อของนักล่าเด็กใหม่เหวอะหวะเนื่องจากคุณสมบัติการโจมตีของมูมักไพรม์ Trampling Charge มีผลทำให้เกิด gore แผลเหวอะและเืออก Bleeding
ไม่ใช่ลักษณะของาแที่จะสามารถรักษาได้ด้วยพลังรักษาตัวตามปรกติและไม่ใช่าแที่สามารถรักษาได้อย่างรวดเร็วในสนามรบ
Command คำสั่ง
Stomp Stomp กระทืบกระทืบ
เสียงคำสั่งของผมไปถึงมูกมักที่มันก็จะทำเช่นนั้นอยู่แล้วทำให้ดีใจมากยิ่งขึ้น
เ้าเสือขาวนักล่าเด็กใหม่
โดนเท้าที่มีเหล็กหุ้มฝ่าเท้าที่ราวกับเครื่องกระทุ้งประตูตีเมืองในระยะประชิดเข้าที่กลางหลังหนึ่งครั้ง
น้ำหนักของมูมักไพรม์ที่ขนาดเท่าตึกสามชั้นบวกกับพลปืนที่อยู่ประจำอยู่บนมูมักอีกสิบนายกับอีกหนึ่งควาญช้าง
ทำให้เสือขาวกระอักเือวัยวะภายในกระเด็นออกมาจากร่างกาย
ตาเหลือกโพลงแต่ไม่สามารถยับยั้งสิ่งที่สะท้อนในดวงตาได้ด้วยฝ่าเท้าขนาดใหญ่อีกข้างของมูมักไพรม์กระทืบเข้าที่กระโหลกศีรษะของมันจนแหลกละเอียดจากท่า กระทืบ stomp
อีกทีหนึ่งก็เป็อันยุติชีวิตของ”นักล่าเด็กใหม่”
แปร๋น แปร๋น แปร๋น
มูมักไพรม์ ส่งเสียงร้องดีใจกับชัยชนะ
ที่เหล่าสรรพสัตว์เลี้ยงตัวอื่นๆของผมเช่นเสือโครงหมาป่า หมาล่าเนื้อ เหยี่ยว นกเค้าแมวต่างที่เตรียมมาก็ร้องอย่างยินดีไปด้วย
ร่างของ”นักล่าเด็กใหม่” โดนโยนไปให้มูมักไมเนอร์หนึ่งสองสามสี่ เตะเล่นกันไปมาอย่างดีใจ
มูมักไพรม์ชอบหาของให้ลูกของมันเล่นเสมอ
ซากของ”นักล่าเด็กใหม่”เริ่มไม่เป็รูปร่างเพราะมูกมักไพรม์กับลุกของมันเตะเล่นอย่างสนุกสนาน
แต่ก็สร้างเสรียงหัวเราะให้กับเหล่าทหารของผม
“วะ ฮ่า ฮ่า ท่านดยุกคงอดได้หนังเสือขาวมาประดับห้องเสียแล้ว”
ทหารแต่ละคนหัวเราะกัน
ผมจิบไวน์แก้คอแห้งและดื่มน้ำยาเพิ่มพลังเวทมนตร์
ออกบัญชาการนี่มันเหนื่อยเหมือนกันแฮะ
แต่ผมก็ต้องทำเพราะเป็การลดน้ำหนักได้ดีที่สุดและฝึกทักษะไปด้วยในตัว ต้องทำร่างกายให้แข็งแรงไว้ก่อน
“ถ้าเ้ามูมักไพรม์มันชอบก็ทำเป็เสื้อคลุมและของเล่นให้มันเถอะ”
มองในอีกแง่หนึ่งการมาล่ามอนสเตอร์ด้วยตนเองก็ทำให้เขาไม่ต้องออกเงินซื้อของเล่นให้เ้ามูมักไพรม์และลูกของมัน
เมื่อช้างธรรมดาเกิดอาการาเ็จะใกลัว
มูมักไพรม์ไม่ใช่ มันมีสัญชาตญาณการต่อสู้สูงมาก
แต่ดยุกหมูอ้วนมีไว้เพื่อเก็บมันไว้ในส่วนเป็ตัวขู่คนอื่นเฉยๆ ก็ไม่ใช่วิธีที่ผิดหรอก
ผลทางจิตใจว่าเรามีอาวุธร้ายแรงอยู่แต่ไม่ใช้ออกมา ก็เรียกว่าประสบผลของการมีอาวุธนั้นแล้วในระดับหนึ่งแม้ว่าจะไม่ได้ใช้ออกมาจริงๆก็ตาม
มูมักไพรม์จะเหมือนกับรถถังของยุคนี้ที่ไม่ว่าจะโดนหอกแทง หลุมกับดัก หรือาเ็ แต่ศัตรูตรงหน้าต้องแลกการาเ็กับมันไปด้วย
ไม่ต้องพูดถึงที่ผมติดพลปืนไว้ดูแลมันเพื่อจัดการศัตรูที่เคลื่อนไหวรวดเร็วและพลเดินเท้าที่คอยป้องกันขาช้างด้วย
แค่พลป้องกันขาช้างใช้จังหวะที่มูมักไพรม์พุ่งเข้าชาร์จทันเพียงแค่เกาะด้านหลังโดยมีเพื่อนช่วยพยุงก่อนที่มูมักไพรม์มันจะปะทะกับ”นักล่าเด็กใหม่”
การเลี้ยงดูต้องใช้แรงงานและทรัพยากรมหาศาลมากยิ่งกว่าม้าศึกหลายสิบเท่า
ซึ่งมูมักไพรม์ก็ไม่ได้ทำให้ผมผิดหวัง
แต่ผมจะเอามาใช้ในสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ก้ยังแสดงความสามารถในการต่อสู้ออกมาอย่างเข้มแข็ง
ซึ่งจะทำให้มูมักไพรม์แข็งแกร่งมากขึ้นหากต่อสู้มากขึ้นแบบเดียวกับที่ก็อบลินหรือมอนสเตอร์ที่รอดชีวิตจากการต่อสู้จะเข้มแข็งขึ้นนั่นเอง
พอเ้าป่าของแถบนี้ออกโรง มอนสเตอร์ทีเหลือก็วาดกลัว
ผมนึกหวังนิดๆว่าจะมีพวกัหรืออะไรออกมาที่จะทำให้ดยุกหมูอ้วนพบกับความเ็ปด้วยการเจอตัวที่เงินเอาชนะไม่ได้ แต่ท่าทางจะไม่มีในตอนนี้
จะให้มีัตื่นมาก็คงแปลกไปหน่อย ผมจำที่ที่ัอยู่ได้และไม่คิดจะเข้าไปหรอก แต่ไม่ใช่กับพวกเร้ดแค็ปและก็อบลิน
“เก็บซากสัตว์เป็หลักฐานและลงทะเบียนไว้ว่าพวกเราปราบมอนสเตอร์ตัวไหนได้บ้าง ชำแหละเนื้อสัตว์เอามาแบ่งกันกิน แบ่งบางส่วนไปติดต่อพ่อค้าและนักเล่นแร่แปรธาตุให้มาซื้อกับพวกเรา “
ผมสามารถหาเงินงบประมาณกลับคืนมาได้จากซากมอนสเตอร์เหล่านี้ที่ได้มาระดับพระเอกอิเซไคล่าในวันเดียว ด้วยการใช้คนจำนวนมากกว่าพันเท่า
ผ่านการต่อสู้ไปหนึ่งครั้งผมก็เข้มแข็งขึ้นหนึ่งส่วน
1K
