Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

    1 / 12 / 3907

 ตลอดตั้งวันที่คาเอนะเมินโยฟุมา เธอก็เมินจนมาถึงวันนี้

 นารุกามิที่กำลังจะได้หมั้นกับโยฟุก็มาเป็นเด็กใหม่ของห้องนี้

 ณ โรงอาหารของโรงเรียนมิวาคากิ

 "เฮ้อ~~ ถ้าเป็นงี้ต่อไป ชั้นยอมเเพ้จริงๆนะเนี่ย"

 โยฟุพูููดอย่างท้อเเท้

 เพราะตลอดตั้งเเต่วันที่คาเอนะเมินมา ก็ไม่มีวันไหนเลยที่คาเอนะจะไม่เมินโยฟุ

 "สู้ๆ เข้าไว้สิคุณสึกิชิบะ"

 ฟราโก้เป็นกำลังให้โยฟุ

 "ขอบใจฟราโก้"

 โยฟุขอบคุณ

 คงมีเเค่ช่วงเวลานี้เเหละ ที่เราสามารถชดใช้สิ่ฃที่เราทำทั้งหมด

 ฟราโก้คิด

 "จริงสิ วันนี้มีการประชุมว่าจะทำอะไรในวัน

คริสมาสนี่นา"

  โยฟุพูดขึ้น

 "นั่นสินะ"

 ฟราโก้พูด

 โยฟุหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะดูเวลา

 "เเย่เเล้วฟราโก้ รีบกลับห้องเร็ว มันจะเลยเวลานัดเเล้ว"

  โยฟุเร่งฟราโก้ให้ลุกเเละทั้งสองก็กลับห้องในสภาพที่รีบเร่งมาก

 ก่อนที่ในระหว่างทางเดินนั้น โยฟุก็จะชนใครบางคน

 โยฟุมองไปที่คนที่เกือบชน นั่นคือ คาเอนะ

 คาเอนะก็ตกใจเล็กน้อยจึงมองไปที่ตาของโยฟุุ

 โยฟุเองก็มองมาที่ตาของคาเอนะเช่นกัน

เเต่ว่าโยฟุก็หันไปตรงหน้าตัวเองเเละวิ่งไปต่อ

 "ดีเเล้วหรอคุณสึกิชิบะ นั่นคุณมิซาเรียนะ"

 ฟราโก้บอก

 "ตอนนี้เธอคงไม่อยากคุยกับชั้นเเล้วล่ะ"

 โยฟุพูด

 ย้อนอดีตก่อนหน้านี้ 1 วัน

 "นี่โยฟุ!!"

 กาไควิ่งมาต่อยหน้าของโยฟุ

 โยฟุก็ล้มลงไป

 "นี่นายรู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรลงไป"

 กาไคพูดขึ้น

 "หืม?"

 โยฟุสงสัย

 "คุณซุยเคียวเค้าไม่ยิ้ม ไม่มีความสุขอะไรเลยนะ"

  กาไคบอก

 "อืม เรื่องนั้นน่ะ รู้อยู่เเล้ว"

 โยฟุพูด

 "งั้นก็ไปขอโทษเธอซะสิ"

 กาไคพูด

 "ก็อยากทำอยู่หรอก เเต่ว่ามันทำไม่ได้น่ะสิ"

โยฟุบอก

 "ห๋า ทำไมกันล่ะ"

  กาไคถาม

 "ทุกครั้งที่เรียปซุยเคียวน่ะ เธอจะทำเมินตลอดเลยล่ะ"

  โยฟุบอก

 "นั่นไม่ใช่เหตุผล นั่นมันข้อเเก้ตัวต่างหาก"

 กาไคบอก

 ก่อนที่ตาของโยฟุจะสว่างขึ้้้น

 "ถ้านายทำไม่ได้ คนที่อยู่ข้างหน้าชั้น จะไม่ใช่โยฟุ"

 กาไคพูด

 "กาไค บางทีนายก็พูดถูดเหมือนกันนะ"

 โยฟุก่อนจะวิ่งไปหาคาเอนะบนด้านฟ้า

 ปึง!!

 โยฟุเปิดประตูขึ้น

 "จะให้ชั้นบอกอีกรอบงั้นหรอ ว่าเราขาดกัน"

 คาเอนะพูดขึ้น

 พูดเสร็จคาเอนะก็มุ่งหน้าจะเดินลงไป

 เเต่ว่าโยฟุก็ขว้างทางไว้อยู่

 "ฟังชั้นก่อน"

 โยฟุพูดขึ้น

 "ไม่"

 คาเอนะพูดก่อนที่จะเดินอ้อมข้างโยฟุไป

 เเค่ก็ถูกโยฟุจับมือไว้

 โยฟุได้ดึงคาเอนะมาชนกำเเพงบนด้านฟ้า เอามือล็อกไว้ไม่ให้ไปไหน

 "สึกิชิบะคุง!"

 คาเอนะพูดขึ้น

 ก่อนที่โยฟุจะพูดขึ้นว่า

 "เธอเกลียดชั้นรึเปล่า"

 โยฟุถาม

 "เกลียดสิ"

 คาเอนะตอบ

 "งั้นก็ขอโทษล่ะกัน"

 โยฟุพูด

 "บางทีนายก็ควรรู้ไว้ด้วยนะว่าคำขอโทษบางครั้งมันไม่ได้ช่วยให้ชั้นรู้สึกดีขึ้น"

  คาเอนะพูดก่อนที่จะอ้อมออกจากการล็อกของโยฟุ

 โยฟุก็จับมืออีกครั้ง

 เเต่ว่าคาเอนะก็โกรธมากถึงขั้น ตบโยฟุ

 เเปะ!!!

 "พอเเล้ว ชั้นไม่อยากเห็นหน้านายอีกเเล้ว นายมันเลว"

 พูดเสร็จคาเอนะก็จากไป

 สักพักฝนก็ตกลงเเละเเข็งเป็นหิมะ

 "โยฟุ"

 กาไคเดิิิิิิิินขึ้นมาหาโยฟุ

 "คือว่าชั้นขอโทษ"

 กาไคบอก

 "นี่กาไค ชั้นไม่ใช่โยฟุอีกเเล้วสินะ"

 โยฟุพูด

 "มันก็ต้องไม่ใช่อยู่เเล้วสิิ นายก็คือนายสิ"

 กาไคพูด

 "ขอบใจนะ ที่ทำให้ชั้นตาสว่าง"

 โยฟุเดินเข้ามาหากาไค เเละตบไหล่กาไคก็จะเดินจากไป

 ทางด้านปัจจุบัน

 "ยัยนั่นไม่อยากเห็นหน้าชั้นหรอก"

 โยฟุบอกฟราโก้

 เมื่อถึงห้องเรียน

 "มาครบเเล้วสิินะ"

 หัวหน้าห้องพูดขึ้น

 ก่อนที่คาเอนะจะเปิดประตูห้องขึ้น

 "มาเล้วค่ะ"

 คาเอนะพูดก่อนจะไปนั่งที่ข้างๆโยฟุ เพราะที่นั่งของเธออยู่ตรงข้างๆโยฟุ

 โยฟุได้เเต่กลุ้มใจเรื่องคาเอนะ 

 จนลืมไปว่าคนอื่นกำลังทำอะไรอยู่

 "เราจะเเสดงเจ้าชายเเอนเซลอตกับองค์หญิงเพรต้ากันนะ"

  หัวหน้าห้องพูด

 เเน่นอนว่าไม่มีใครค้าน

 เเละมันก็ถึงเวลาเเบ่งบท

 "เอาเป็นว่าเจ้าชายเเอนเซลอตให้ สึกิชิบะคุง นะ ส่วนองค์หญิงเพรต้าให้ ซุยเคียวจังนะ"

  หัวหน้าห้องบอก

 ก่อนที่คาเอนะจะทำสีหน้าไม่พอใจ เเละลุกขึ้นเเละพูดว่า

 "ให้คุณนารุกามิิิิิิิิเล่นบทนี้เถอะค่ะ"

 คาเอนะบอกหัวหน้าห้อง

 "เเล้วซุยเคีีีีีีีียวจังล่ะ"

 หัวหน้าห้องถาม

 "ของชั้นไม่ต้องมีบทค่ะ"

 คาเอนะบอกก่อนจะคิดในใจว่า

 เราไม่อยากทำอะไรที่มันใกล้ชิดกับสึกิชิบะ

คุงอีกเเล้ว เพราะฉนั้นเเล้ว ไม่มีบทในละครเเสดงก็ไม่เป็นไรหรอก

 คาเอนะคิด

 โยฟุทำหน้าตาเฉยกับสิ่งที่คาเอนะทำลงไป

 โปรดติดตามตอนต่อไป