CURSE GEAR ยุทธภัณฑ์ต้องสาป

นอสลุกขึ้นจากเก้าอี้โต๊ะอาหารพร้อมกับอุ้มผลึกขนาดเท่าสองฝ่ามือไปด้วยแล้วก็มานั่งลงที่กลางห้องของตัวเอง จากนั้นก็วางผลึกลงที่พื้นเพราะมันเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วหลังจากที่นอสเอามันออกมาจากแหวนมิติ

“เอาล่ะเท่านี้ก็เรียบร้อย นี่ลิลิธในช่วงที่เธอว่างๆถ้ามีอะไรเกิดขึ้นช่วยเตือนฉันหน่อยนะ”

นอสพูดกับลิลิธที่ลอยอยู่ข้างๆตัวเอง

“ได้ค่ะ”

ลิลิธตอบกลับนอส

เมื่อทุกอย่างเสร็จสรรพเรียบร้อยหมดแล้ว นอสก็หลับตาและทำการดูดซับผลึกโดยทันที ผลึกเริ่มเปล่งแสงสีเขียวออกมาจางๆรอบๆตัวมันและเริ่มไหลเข้าสู่ตัวนอสทีละนิดๆ เมื่อมันไหลเข้ามานอสก็รู้สึกถึงลมที่เย็นสบายคล้ายกับตอนนี้กำลังนั่งรับลมอยู่อย่างไงอย่างงั้นเลย

จากที่ประมาณการคร่าวๆที่นอสคิดไว้ผลึกอันนี้อาจจะใช้เวลาไม่ได้นานเท่าผลึกของทอรัสอย่างแน่นอนเพราะตัวของนอสตอนนี้มีเวลาดูดซับเยอะกว่าตอนที่ต้องเดินทางไปด้วยและดูดซับไปด้วย ด้วยเหตุนี้นอสอาจจะดูดซับผลึกของแบทเทิลบีเสร็จได้ภายในอาทิตย์เดียวเลยก็ได้

แต่ก็ต้องแลกกับการที่นอสจะไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหนได้ไม่ว่าจะกินข้าวหรือดื่มน้ำ อาจจะฟังดูแย่แต่มันก็ไม่ได้แย่แบบนั้นซะทีเดียว เพราะร่างกายของคนที่ดูดซับผลึกมาแล้วจะมีความแข็งแกร่งมากกว่าคนปกติธรรมดาทั่วไปเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้ขีดจำกัดทางร่างกายมีมากขึ้นตามไปด้วยแม้จะไม่ได้พักผ่อนหรือกินก็สามารถที่จะอยู่ได้ราวๆ 3-4 วันได้อย่างสบายๆเลยทีเดียว

นอสเลยจะใช้ข้อได้เปรียบตรงนั้นในการดูดซับผลึกให้ไวกว่าครั้งแรก การดูดซับของนอสเป็นไปได้อย่างราบรื้นโดยมีลิลิธคอยสังเกตท่าทางของนอสอยู่ตลอด

……

กลางวันและกลางคืนผ่านพ้นไปถึงสามวัน นอสก็ออกมาพักยืดเส้นยืดสายจากการดูดซับผลึก

“อึบ!!อ่า~”

นอสบิดขี้เกียจจากการนั่งมาเป็นนานและมองดูสภาพปัจจุบันของผลึก ตอนนี้สีของผลึกเริ่มแห้งซีดไปเยอะแล้วจากตอนแรก

“สามวันได้ขนาดนี้ก็ถือว่าใช้ได้ไม่เลวเลยทีเดียว ถ้าได้แบบนี้คงดูดซับเสร็จตามเป้าที่หวังไว้แน่ๆ”

นอสนั่งคิดและมองผลึกอยู่สักพักก่อนจะลุกออกไปทำอาหารและเข้าห้องน้ำหลังจากไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากดูดซับผลึกมาสามวัน

ระหว่างที่กินข้าวนอสก็เกิดสงสัยอะไรบางอย่างขึ้น

“นี่ลิลิธถ้าเธอเป็นหนังสือที่รวบรวมสูตรการสร้างอาวุธทั้งหมดล่ะก็เธอต้องมีสูตรในการสร้างธนูใช่ไหม”

นอสถามลิลิธพร้อมกับกินข้าวไปด้วย

“ท่านนอสคะอย่ากินแล้วพูดไปด้วยสิคะมันเสียมารยาทนะคะ”

ลิลิธไม่ได้ตอบนอส

นอสที่เห็นว่าลิลิธไม่ได้ตอบก็เลยขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังก็ได้น่า ตอบฉันมาก่อนสิ”

นอสเร่งให้ลิลิธตอบคำถามของตัวเอง

“อะแฮ่ม!! มีมันก็มีอยู่หรอกค่ะแต่มันอยู่ในหมวดหมู่ของอาวุธระดับสูงถ้าท่านนอสอยากจะสร้างตอนนี้เกรงว่าจะไม่ได้ค่ะ”

ลิลิธตอบออกไป

“ทำไมล่ะ ขยายความหน่อยสิพูดแค่นี้ฉันจะเข้าใจที่เธอจะสื่อไหมล่ะ”

นอสขอให้ลิลิธช่วยอธิบายเพิ่ม

“อธิบายง่ายๆให้ท่านนอสเข้าใจได้คือท่านยังแข็งแกร่งไม่พอที่จะปลดล็อคสูตรการสร้างมันและไม่แข็งแกร่งพอจะล่าวัตถุดิบพวกนั้นด้วยค่ะ และ ณ ปัจจุบันตอนนี้สูตรในการสร้างอาวุธของท่านนอสนั้นทำได้สูงสุดก็แค่ระดับกลางเท่านั้นเองค่ะตอนนี้”

ลิลิธหยุดพักไม่นานก็พูดต่อ

“โดยการสร้างยุทธภัณฑ์ต้องสาปจะมีหมวดหมู่อยู่หลักๆสามหมวดหมู่ตอนนี้ที่สามารถบอกให้ท่านอสฟังได้คือ ระดับล่าง ระดับกลาง และระดับสูง ข้อแตกต่างที่เห็นได้ชัดระหว่างระดับพวกนี้คือสติปัญญาการสื่อสาร ความสามารถและการปลดปล่อยออร่าค่ะ  อีกอย่างที่สำคัญที่ดิฉันเคยบอกไปการจะสร้างอาวุธที่ยิ่งระดับสูงของที่ต้องใช้ย่อมจะเยอะขึ้นด้วยเหมือนกัน อธิบายแบบนี้พอจะเข้าใจขึ้นไหมคะ”

ลิลิธอธิบายให้นอสฟังอย่างยืดยาว

นอสเคี้ยวข้าวไปพร้อมกับฟังลิลิธอธิบายไปด้วย นอสก็เริ่มจะเข้าใจตัวของลิลิธมากขึ้นกว่าเดิม นอสกลืนอาหารลงคอและถามขึ้น

“งั้นแล้วฉันจะปลดล็อคสูตรการสร้างอาวุธระดับสูงตอนไหนล่ะ แล้วก็ตามที่เธอบอกตอนนี้ฉันสร้างได้ถึงระดับกลางสินะแล้วฉันจะรู้ได้ยังไงถ้าฉันอยากจะดูว่าฉันสร้างอะไรได้บ้างตอนนี้อ่ะ”

ลิลิธที่เห็นนอสถามแบบนั้นก็ตัดสินใจลอยเข้ามาที่ตรงหน้าของนอส

“ประมาณการสิทธิในการเข้าถึงสูตรการสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูงความแข็งแกร่งทางพลังเวทย์ต้องอยู่ในระดับ 40 พ้อยต์ขึ้นไปค่ะ แล้วก็ส่วนเรื่องถ้าท่านอยากทราบว่าตัวเองสร้างอะไรได้บ้างสามารถดูได้ที่นี่ค่ะ”

หลังลิลิธพูดจบตัวของลิลิธก็กางตัวเองออกและพลิกหน้ากระดาษตัวเองไปหน้าที่หนึ่ง

นอสมองดูด้วยความแปลกใจ หน้าหนังสือบนตัวของลิลิธที่หน้าแรกนั้นมีรูปมีดสั้นอันเล็กและสูตรการสร้างยุทธภัณฑ์ระดับล่างอยู่ด้วย ด้วยความอยากรู้อยากเห็นนอสก็เปิดไปหน้าต่อไปและเห็นอาวุธอีกชิ้นที่มีทั้งสูตรการสร้างและรูปภาพตัวของอาวุธอยู่

“นี่ให้ดูแบบนี้ได้ก็ไม่บอกฉันตั้งแต่แรก”

นอสพูดขณะเปิดหน้าถัดไปเรื่อยๆ

นอสเปิดไปเรื่อยๆก็เห็นสูตรการสร้างอาวุธประเภทต่างๆที่อยู่ในนี้แต่เป็นระดับล่างและตั้งแต่ที่นอสเปิดดูสูตรมา นอสก็เจอจุดสังเกตเกี่ยวกับเรื่องวัตดุดิบของการสร้างอาวุธเหล่านี้ทั้งหมดที่ปรากฏอยู่ในนี้ล้วนเป็นวัตถุดิบที่นอสมีอยู่ ณ ปัจจุบันตอนนี้ทั้งนั้นเลย นอสเปิดไปเรื่อยๆก็เข้าสู่หมวดอาวุธระดับกลางแล้ว 

นอสก็เปิดต่อไปแล้วก็เจอกับสูตรการสร้างที่เป็นต้นแบบในการสร้างแหว่งในรูปกับของจริงมันเหมือนว่านอสหยิบเอาแหว่งออกมาจากหนังสืออย่างไงอย่างงั้นแต่ในรูปมันมีอยู่สองเล่มนอสคิดว่ามันคือเขี้ยวอีกอันหนึ่งของบารันด้าที่นอสเก็บมาและยังไม่ได้เอาออกมาหลอมทำเป็นอาวุธ

นอสพลิกไปหน้าต่อไปแต่มันกลับเป็นแค่หน้ากระดาษเปล่านอสแปลกใจที่จู่ๆมันก็เป็นหน้ากระดาษสีขาวเมื่อลองพลิกไปหลายๆหน้าต่อมามันก็เป็นหน้ากระดาษที่ว่างเหมือนกับอันก่อนๆ

“นี่ลิลิธทำไมมันถึงได้เป็นหน้าเปล่าแบบนี้อ่ะ?”

นอสตัดสินใจถามลิลิธ

“ก็เพราะท่านยังไม่ได้มีบางสิ่งที่ตรงกับเงื่อนไขของมันค่ะมันถึงได้ปิดกั้นไว้”

ลิลิธตอบนอสไปอย่างรวดเร็ว

“งั้นสรุปง่ายๆเลยคือ ถ้าให้ฉันเดานะลิลิธเธอจะปลดล็อคสูตรการสร้างของสิ่งๆนั้นได้ ก็ต่อเมื่อฉันมีวัตถุดิบของมันอย่างใดอย่างหนึ่งงั้นสินะฉันเข้าใจถูกใช่ไหม”

นอสถาม

“ใช่ค่ะ แต่เรื่องระดับเป็นข้อยกเว้นที่ท่านต้องมีพ้อยต์พลังเวทย์ถึงระดับมันถึงจะปลดล็อคได้ แม้ท่านจะมีวัตถุดิบแล้วก็ตามแต่ถ้าพลังเวทย์ไม่ถึงเกณฑ์ของมัน มันก็จะไม่แสดงสูตรให้ท่านเห็นได้ค่ะ”

ลิลิธพูดเสริมให้กับความคิดเห็นของนอส

“อ๋อเป็นงั้นเองสินะ”

หลังจากทำความเข้าใจได้นอสก็หมดคำถามแล้วสำหรับตอนนี้พร้อมๆกับอาหารที่จานของนอสหมดเกลี้ยงพอดี

นอสนั่งพักเงียบอยู่ครู่นึกหนึ่งก่อนจะยืนขึ้น

“เอาล่ะเติมพลังพร้อมกับพักผ่อนเรียบร้อย งั้นเรามาลุยยกสองกันต่อดีกว่า”

นอสเดินตรงไปที่ผลึกของแบทเทิลบีและนั่งลงตรงจุดเดิมกับคราวที่แล้วแล้วก็เริ่มดูดซับผลึกต่อทันที 

………

ท่านเจ้าบ้าน นายน้อยกลับมาใกล้จะถึงบ้านแล้วขอรับ

ชายตัวสูงในชุดพ่อบ้านพูด

“มาแล้วอย่างงั้นหรอ….พาเขาไปอาบน้ำล้างตัวเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยแล้วบอกให้มาเจอฉันที่โต๊ะทานข้าวห้องโถงใหญ่”

ชายแก่คนหนึ่งสั่งกับพ่อบ้าน

“ขอรับท่านเจ้าบ้าน”

พ่อบ้านตอบกลับก่อนจะออก

หลังจากสามวันควานก็เดินทางออกมาจากยูโทเปียและเดินทางมาที่ดาวดวงหนึ่งที่ดูเป็นดาวที่มีความเจริญที่สูงมากๆ ควานนั่งยานอวกาศขนาดใหญ่มาลงจอดที่สถานีอวกาศภายในดาว

“ยินดีต้อนรับกลับขอรับนายน้อย”

พ่อบ้านพูดพร้อมกับก้มศีรษะทำความเคารพควาน

“อืมกลับมาแล้ว ช่วงนี้เป็นไงบ้านเซบาสเตียนฉันไม่ได้เจอนายตั้งนานแน่ะ”

ควานพูด

“ก็สบายดีเหมือนเดิมนั่นแหละขอรับนายน้อย ฮ่าๆ”

เซบาสเตียนพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

ควานที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

“ได้ข่าวท่านพ่อเรียกหาฉันหรอเซบาสเตียน”

เมื่อได้ยินที่ควานพูดเซบาสเตียนก็เปลี่ยนท่าทีทันทีก่อนจะพูดรายงาน

“ขอรับท่านเจ้าบ้านขอให้ผมมารับนายน้อยไปอาบน้ำแล้วก็เปลี่ยนชุดไปเจอท่านที่โต๊ะทานอาหารห้องโถงหลักขอรับ”

เซบาสเตียนอธิบายให้ควานทราบ

 ทันทีที่เซบาสเตียนพูดจบก็ได้มีรถคันหรูคันหนึ่งมาจอดเทียบสถานีที่ถึงแม้ว่าตาจะบอดก็รู้ได้ทันทีว่ารถคันนี้นั้นราคาแพงหูฉีกแน่นอน 

“โอเคเข้าใจแล้วงั้นก็ไปกันเลย”

ควานพูดพร้อมกับเดินขึ้นรถที่มาจอดรอไปที่บ้านทันที 

…………………