[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ

บทที่ 37 โบว์หูกระต่าย!

        เมื่อเจียงหนานถูกพาตัวไปแล้ว…

        ในห้องเรียนก็เกิดความโกลาหลสุดขีด!

        “ไม่จริงใช่ไหม? ส่งรถทหารมาถึงสามคันเพื่อจับเทพหนานเหรอ?”

        “นั่นมันกองทัพรัตติกาลเชียวนะ! ท่าทางน่ากลัวมาก ต้องเคยเห็นเลือดมาเยอะแน่ ๆ!”

        “แล้วทำไมถึงจับเทพหนานล่ะ? แถมเตรียมถุงดำคลุมหัวกับกุญแจมือไว้ด้วย?”

        “ยอดเลย! เข้าไปพัวพันกับกองทัพรัตติกาลได้ด้วย!”

        “เมื่อวานเทพหนานจับชาวรัสเซียได้คนหนึ่งใช่ไหม? ไม่ใช่ว่าไปช่วยสืบคดีหรอกนะ?”

        เพื่อนร่วมชั้นกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด! 

        ทุกคนเป็นวัยรุ่น จึงมีความสนใจต่อหน่วยลับของประเทศเป็นอย่างมาก!

        แม้แต่นักเรียนจากห้องอื่นก็ยังแอบชะโงกหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างด้วยความอยากรู้อยากเห็น!

        พวกเขาได้แต่มองตาปริบ ๆ ขณะที่เจียงหนานถูกยัดเข้าไปในรถทหารแล้วขับออกไปด้วยความเร็วสูง!

        หลี่เซียงหัวเราะอย่างเย็นชา “ทุกคนเงียบกันหน่อยสิ!”

        “เจียงหนานจบแล้ว! กุญแจมือสีดำนั่นออกแบบมาเพื่อจำกัดพลังพิเศษของผู้ปลุกพลังวิญญาณโดยเฉพาะ!”

        “ช่วยคนที่ห้างสรรพสินค้างั้นเหรอ? ฮึ่ม! อย่าบอกนะว่ามีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกรัสเซียพวกนั้น!”

        หลิวอู่เฉวียนพูดเสริม “นั่นน่ะสิ ไม่งั้นจะจับเขาไปทำไม?”

        “อย่าบอกนะว่าเข้าไปเพื่อช่วยพวกนั้นปิดบัง! ถ้าอย่างนั้นล่ะก็…”

        บางคนที่ไม่เห็นด้วยรีบเถียง “พวกนายไม่มีหลักฐานก็อย่าพูดมั่ว ๆ สิ!"

        “ไม่ว่าพวกเขาจะพาเทพหนานไปทำไมแต่เมื่อคืนนี้เขาเสี่ยงตายเข้าไปในกองเพลิงจริง ๆ แล้วก็แบกคนออกมาได้มากกว่า 60 คน!”

        “นั่นมันชีวิตคนเลยนะ! ไม่ว่าเทพหนานจะทำอะไรผิดไป สำหรับฉันแล้วมันก็คือแบบนี้แหละ!”

        พูดพลางชูนิ้วโป้งขึ้นมา!

        ครั้งนี้ทั้งห้องเรียนเงียบกริบ!

        หลี่เซียงและหลิวอู่เฉวียนทั้งสองคนถึงจะอิจฉาแต่ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว...

        เจียงหนานที่นั่งอยู่บนรถทหารได้แต่ทำตัวสงบเรียบร้อย!

        เพราะเขารู้สึกได้!

        ผู้หญิงที่ถูกเรียกว่าเสือภูเขาคนนั้นนั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างเขา...

        เด็กหนุ่มลองขยับข้อมือเบา ๆ

        กุญแจมือที่จำกัดพลังวิเศษ?

        โอ้วว!

        นี่มันเหมือนกับกุญแจมือหินไคโร *[1] ในวันพีซเลยนี่หว่า?

        เย็นชามาก! เย็นชาจริง ๆ!

        แม้แต่การเคลื่อนย้ายฉับพลันก็ใช้ไม่ได้!

        พวกเขาคงไม่พาฉันไปทำการทดลองบนร่างกายมนุษย์แบบแปลก ๆ หรอกนะ?

        ฉันยังเป็นเด็กที่มีอายุ 216 เดือนกับอีก 21 วันอยู่เลยนะ!

        พวกคุณไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ?

        “พี่สาวเสือภูเขา! ผมอยากเข้าห้องน้ำ!”

        เจียงหนานขมิบขาเล็กน้อยและกระดิกก้นอย่างกระสับกระส่าย

        ไม่มีใครพูดอะไร...

        “พี่สาวเสือภูเขา! ผมอยาก…”

        “อั้นไว้!”

        เสือภูเขาไม่แม้แต่จะมองเจียงหนานสักนิด เรียวปากตวาดคำพูดออกมาสองคำ!

        เจียงหนานเงียบกริบ

        ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง

        “พี่สาวเสือภูเขา ผมปวดหนัก!”

        หางตาของเสือภูเขากระตุก แต่ก็ยังไม่พูดอะไร!

        “พี่สาวเสือภูเขา ผม…”

        เธอไม่ได้พูดอะไร แต่ยัดบางอย่างใส่มือของเจียงหนาน

        เจียงหนานลองคลำดู!

        โอ้ พระเจ้า!

        ขวดเหรอ?

        แถมยังเป็นขวดเครื่องดื่มชูกำลังขนาดเล็กนิดเดียวอีกต่างหาก?

        จริงจังเหรอเนี่ย?

        เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย!

        ฉันเป็นผู้ใหญ่นะเว้ย!

        แล้วขวดนี้...ใช้ยังไงล่ะเนี่ย?

        ต่อให้ฉันจะปล่อยในรถ พวกคุณก็ไม่คิดจะจอดใช่ไหม?

        ช่างไร้น้ำใจ!

        เสือภูเขาเลิกคิ้ว “ยังไง? อยากให้ฉันช่วยไหม?”

        ช่วย...ช่วยฉัน?

        ช่วยยังไงล่ะ?

        จู่ ๆ เจียงหนานก็จินตนาการภาพแปลก ๆ ออกมา!

        แล้วก็อดสั่นสะท้านไม่ได้

        “ไม่... ไม่เป็นไรหรอก!”

        ผู้ชายที่ขับรถอยู่ข้างหน้าพยายามกลั้นหัวเราะอย่างยากลำบาก!

        ขับรถมาตั้งสองชั่วโมงเต็ม ๆ

        เจียงหนานเพิ่งจะถูกถอดถุงคลุมหัวออก!

        แสงไฟจ้าทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายตา

        ตอนนี้เจียงหนานถูกล็อกไว้บนโต๊ะ

        ในห้องไม่มีใครสักคน!

        ที่นี่เป็นห้องแยกเดี่ยวที่ล้อมรอบด้วยกำแพงคอนกรีตหนา!

        อากาศที่นี่ชื้นมาก คงจะเป็นฐานใต้ดินอะไรทำนองนั้น

        เจียงหนานถูกขังอยู่ที่นี่มานานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว!

        “โอ๊ย!”

        “อย่าตีฉันอีกเลย! โอ๊ย!”

        เขาได้ยินเสียงทึบ ๆ เป็นครั้งคราวเหมือนเสียงเครื่องตอกเสาเข็มดังมาจากห้องข้าง ๆ

        นอกจากนี้ ยังมีเสียงคร่ำครวญของคนอีกคนหนึ่ง!

        [แต้มความคับแค้นจากอเล็กซานเดอร์ ไชคอฟสกี 1,000 แต้ม!]

        รายการแต้มความคับแค้นถูกอัพเดตอย่างต่อเนื่อง

        เจียงหนานรู้สึกสั่นเทิ้ม!

        เสียงคร่ำครวญนี้ฟังดูคุ้นมาก!

        เขาคืออเล็กซานเดอร์!

        ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อวานนี้ถึงได้อยากตาย...

        เพราะความรักที่รอเขาอยู่ที่นี่ช่างหนักหน่วงเหลือเกิน!

        คนอื่นตีนาย แต่นายมาโกรธฉันเนี่ยนะ?

        ฉันหวังดีช่วยนายออกมานะ!

        แม่จ๋า คนคนนี้แปลกจริง ๆ!

        แต่เจียงหนานก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว ตอนนี้คนอื่นกำลังโดนตี…

        และอีกเดี๋ยวก็อาจจะกลายเป็นตัวเขา

        เด็กหนุ่มมองดูมือทั้งสองข้างที่ถูกล็อกด้วยกุญแจมืออย่างแน่นหนา!

        ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ และคว่ำฝ่ามือลง!

        เขาหยิบเอาลวดทองแดงเส้นเล็ก ๆ ที่เพิ่งดึงจากรถทหารออกมา…

        แล้วเสียบลงในรูกุญแจทันที!

        [กระตุ้นทักษะ! ปลดล็อค: LV0!]

        [เพิ่มแต้มทักษะ: 100!]

        [อัพเกรดทักษะ! ปลดล็อค: LV1!]

        กุญแจมือสีดำและสกปรกแบบนี้จะมาทำอะไรเขาได้?

        ‘กริ๊ก’ เสียงหนึ่งดังขึ้น

        กุญแจมือถูกปลดออก เจียงหนานค่อย ๆ เดินย่องออกไปอย่างระมัดระวัง!

        พยายามไม่ให้เกิดเสียงใด ๆ

        เขาไม่กล้าใช้การเคลื่อนย้ายฉับพลันเพราะไม่รู้ว่าฐานใต้ดินมีโครงสร้างอย่างไรบ้าง?

        เจียงหนานย่องไปจนถึงประตู!

        เขาเปิดประตูแล้วกำลังจะวิ่ง!

        แต่ก็กลับรู้สึกเหมือนชนอะไรบางอย่าง?

        เอ๊ะ?

        เดี๋ยวก่อน!

        ให้ฉันได้สัมผัสอย่างละเอียดหน่อย!

        เจียงหนานเงยหน้าขึ้นและพบว่าเสือภูเขากำลังก้มหน้ามองมาที่เขาอยู่!

        เธอทำสีหน้าเย็นชาเหมือนภูเขาขวางอยู่ที่ประตู

        ฉันเพิ่งชนกับอกของเธอเหรอ?

        ช่างน่าอายจริง ๆ!

        เมื่อครู่ เสือภูเขาที่ยืนอยู่หน้าประตู กำลังจะเอื้อมมือไปคว้าลูกบิดประตู…

        แต่ลูกบิดประตูกลับขยับเองได้!

        และเจียงหนานที่โผล่หัวออกมาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ก็ชนเข้ากับอกของเธอ

        หญิงสาวหันมองกุญแจมือที่ถูกไขอยู่บนโต๊ะ

        ความสนใจอย่างเข้มข้นผุดขึ้นในดวงตาของเสือภูเขา

        เจียงหนานพูดอย่างอ่อนแอ “ผมแค่จะไปดู...ว่าที่โรงอาหารมีอะไรให้กินบ้าง!”

        [แต้มความคับแค้นจากลั่วเทียนหง 614 แต้ม!]

        ลั่วเทียนหง?

        เอ๋? ฟังดูไพเราะดีนะ!

        เจียงหนานมองเสือภูเขาที่กำลังทำสีหน้าเย็นชา…

        ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องอย่างว่าง่าย

        เสือภูเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ เท้าทั้งสองข้างวางบนโต๊ะ 

        ด้านหลังมีชายหญิงจากกองทัพรัตติกาลยืนอยู่

        เสือภูเขาส่งสายตาให้ทั้งสองคน ก่อนที่เสียง ‘ปัง’ จะดังขึ้นและประตูก็ปิดลง

        “มานี่!”

        เจียงหนานสะดุ้งและชี้ไปที่จมูกตัวเอง

        เสือภูเขาไม่พูดอะไรขณะวางมือลงบนโต๊ะ

        เลือดสดบนหมัดของเสือภูเขาทำให้สีหน้าของเจียงหนานเคร่งขรึม ก่อนจะวิ่งปรู๊ดไปอยู่ตรงหน้าเสือภูเขาทันที

        และยิ้มอย่างสดใส “ท่านมีอะไรจะสั่งผมเหรอครับ บอกมาตรง ๆ ก็ได้ ผม…”

        ป๊าบ!

        ยังไม่ทันพูดจบ มือของเสือภูเขาก็เร็วราวกับสายฟ้า ฟาดลงบนท้ายทอยของเจียงหนานโดยตรง ส่งผลให้เขาหมดสติไป

        เจียงหนานรู้สึกว่าดวงตาดำมืด ก่อนจะหมดสติไป สิ่งสุดท้ายที่คิดคือ ที่เห็นในละครทีวีนั่นเป็นเรื่องจริงสินะ ตีท้ายทอยแล้วทำให้คนสลบได้จริง ๆ สินะ?

        สิบนาทีต่อมา

        เสือภูเขามองรอยเข็มบนหน้าอกของเจียงหนานและบาดแผลบนไหล่ด้วยท่าทางครุ่นคิด

        “เป็นไปตามคาด ใส่ชุดให้เขาซะ!”

        สาวน้อยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หยิบเสื้อผ้าที่เพิ่งถอดออกมาสวมใส่ให้เจียงหนานอีกครั้ง ใบหน้าน่ารักของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย!

        ……

        เจียงหนานที่นอนหลับอยู่บนโต๊ะตื่นขึ้นมาอย่างตกใจ เขารู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรงขณะมองไปรอบ ๆ ด้วยความงุนงง!

        เด็กหนุ่มเห็นเสือภูเขานั่งอยู่ตรงข้ามกับตัวเอง!

        ทำไมเธอต้องฟาดฉันจนสลบ? อย่าบอกนะว่าเธอทำอะไรที่ไม่เหมาะสมกับฉัน?

        เจียงหนานมองลงไปที่เข็มขัดกางเกงของตัวเองแล้วตาก็เบิกกว้าง!

        เข็มขัดที่เคยผูกเป็นปมเดี่ยว ตอนนี้กลายเป็นปมหูกระต่าย?

        จริงเหรอ! จริงสินะ!

        ถ้างั้นความลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉันก็ถูกเปิดเผยแล้วน่ะสิ?

        ตอนนี้เจียงหนานรู้สึกทั้งเศร้าและโกรธ!

        เสือภูเขาพูดเบา ๆ “นาย...อายุเท่าไหร่?”

        เจียงหนานขบฟัน “คุณรู้หมดแล้วยังจะถามอีกทำไม! 20!”

        เสือภูเขาชะงักไปครู่หนึ่ง “ในเอกสารบอกว่านายอายุ 18 นี่? อายุปลอมเหรอ?”

        เจียงหนานทำหน้างง “เอ่อ...คุณถามอายุเหรอ?”

        ใบหน้าของเสือภูเขาแดงขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดอย่างดุดัน “แล้วนายคิดว่าฉันถามอะไรล่ะ?”

        นายยังจะหน้าด้านกว่านี้อีกไหม?

        ในหัวคิดอะไรอยู่กัน?

        [แต้มความคับแค้นจากลั่วเทียนหง 666 แต้ม!]

        ก็ใช่น่ะสิ!

        ผู้ชายจะออกไปข้างนอกต้องปกป้องตัวเองให้ดี!

        นี่แค่สองวันเอง!

        ทั้งสาวผมทอง เสือภูเขา แล้วก็ทหารรัตติกาลหญิง!

        พวกเธอได้ค้นพบความลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉันแล้ว!

        อืม! ผู้ชายที่หน้าตาหล่อเกินไปนี่มันลำบากจริง ๆ!

        ถูกกรรมตามสนองได้ง่ายเสียจริง!

        [1] หินไคโร หรือ ศิลาสมุทร จากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ เป็นหินสมุทรของไคโดที่คิดค้นโดย ดร.เวก้าพังซ์ หินนี้ให้พลังเสมือนกับท้องทะเล มีความแข็งเหมือนเพชร ใช้ยับยังพลังผลปีศาจของผู้ใช้ผลปีศาจได้