Decoy Protagonist

ตอนที่สามสิบสี่ การวิวัฒนาการณ์

ตอนที่เด็กสาวผมสีชมพูมาบุกโลกนี้นั้น

ได้มีการบรรยายประมาณว่า

“ซอมบี้ที่โดนโจมตีด้วยอาวุธใดใดจะสามารถปรับตัวรับการโจมตีนั้นๆได้ในครั้งต่อมา”

เป็นการแถว่าทำไมถึงไม่ใช่มิสไซล์ความไวเหนือเสียงหรือคลัสเตอร์บอมบ์ที่มีรัศมีทำลายวงกว้างและมีความเร็วเหนือเสียงมาจัดการซอมบี้ที่วิ่งได้ด้วยความเร็วไม่เกินสี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง

ผมถึงได้ลองตรวจร่างกายของซอมบี้ตอนที่ได้ทำการฝังพวกเขาไว้ในพุ่มไม้

พบว่าไม่ได้หมายความว่าทุกตัวจะมี “วิวัฒนาการณ์”เช่นนั้น

วิวัฒนาการณ์นั้นต้องตกอยู่ภายใต้ Evolution pressure ความกดดันของการวิวัฒนาการณ์

ว่าจะมากจะน้อยการเปลี่ยนแปลงนั้นต้องมีประโยชน์ต่อการมีชีวิตต่อไป

หากซอมบี้ที่รอดมาได้คือซอมบี้ที่มีลักษณะอย่างหนึ่ง

เท่ากับว่าลักษณะนั้นมีประโยชน์และจะกระจายไปยังซอมบี้อื่นๆ

แต่ทว่า “โชคดี”ของผมคือควีนหรือนางพญานั้นยังทำตามสัญชาตญาณพื้นฐานอยู่ยังไม่ได้มองในระยะยาวอย่างมนุษย์ปรกติ

การวางแผนของเธอเหมือนกับสัตว์ป่ามากกว่ากองทหาร

ทำให้ผมมีแผนการที่จะจัดการเธอได้แล้ว

“โลจิสติกส์”

การเคลื่อนกองทัพ                         

ในหนังเราจะเห็นว่าซอมบี้นั้นเคลื่อนกองทัพมานับหมื่นนับแสนบุกสถานที่หลบภัยโคโลนี่ของประชาชนทำให้ประชาชนที่อยู่ในสถานที่หลบภัยต่างๆนั้นเกิดความสิ้นหวัง

สถานการณ์สิ้นหวังนั้นเกิดขึ้นได้เพราะพวกเขาไม่สามารถเทเลพอร์ตได้เท่านั้น

ไม่อย่างนั้นหากเราเคลื่อนที่หลายร้อยกิโลเมตรได้ในชั่วพริบตา

ต้องคอยซอมบี้ที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วไม่เกินสี่สิบกิโลเมตรเดินเท้าไปมาหาเราในอีกที่หนึ่งคงชวนหาวเอามากๆ

แน่นอน

กล่าวเช่นนี้ก็เหมือนกับบอกว่าจุดอ่อนของความสามารถควบคุมซอมบี้คือ“เทเลพอร์ตไม่ได้”นั่นเอง

ก็หวังว่าความสามารถของนางพญาคงไมได้แถภายหลังว่า

“ที่แท้จริงแล้วสามารถเทเลพอร์ตได้ด้วยความสามารถสร้างซอมบี้..ไม่รู้ล่ะความสามารถไม่เกี่ยวอะไรกับการเคลื่อนไหวทางมิติเลยก็จะเทเลพอร์ต”

แนวทางซูเปอร์ฮีโร่พลังพิเศษอะไรก็เกิดขึ้นได้ผมก็ยังเตรียมรับความเสี่ยงไว้หลังจากที่ฝังร่างไนท์สโตล์กเกอร์อีกฝูงหนึ่งลงกับพื้นดิน

พวกฝูงในสโตล์กเกอรฺนั้นแฝงตัวอยู่ในความมืดไม่ต้องใช้สายตาใช้เพียงแค่เสียงกับกลิ่น

คือร่างกายที่พัฒนามาเพื่อเป็นนักล่าในเวลากลางคืนโดยเฉพาะ

บางที่พวกเขาก็ล่ากันเดี่ยวๆ

บางทีก็ล่ากันเป็นฝูง

ฝูงอีกฝูงหนึ่งของไนท์สโตล์กเกอร์ก็โดนดอกไม้ที่โผล่มจากด้านบนศีรษะแบบไม่มีเสียงนั้นชอนไชไปตามลูกตาและสมองที่เป็นจุดอ่อนภายนอกร่างกาย

ได้โดนรัดและดูดกลืนร่างกายเป็นอาหารให้กับดอกกุหลาบไปอีกครั้ง

Do you think Darkness is your ally?

พวกเจ้าคิดว่าความมืดนั้นคือมิตรของเจ้าหรือ?