ฉันยังคงแอบรับงานเอ็นและขายตัวต่อหลังจากร้านเหล้าปิด ฉันแอบทำโดยไม่ให้เพื่อนๆที่มหาลัยรู้มาเป็เดือนๆ และคืนนี้ก็เช่นกัน ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องเช่าราคาถูกที่มีเพียงพัดลมเก่าๆส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ความเจ็บระบมยังคงหลงเหลืออยู่กึ่งกลางลำตัวจากบทเรียนสวาทอันดิบเถื่อนของลูกค้าเมื่อคืนนี้ ฉันพยุงร่างกายอันบอบบอบบางที่ยังคงคุกรุ่นไปด้วยความล้าลุกขึ้นมานั่งบนฟูกนอนเก่าๆ แสงแดดระอุยามสายสาดส่องผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างไม้ ผสมผสานกับเสียงจอแจของชุมชนแออัดภายนอก ทว่าสายตาของฉันในวันนี้กลับไม่มีแววแห่งความสิ้นหวังหลงเหลืออยู่เลย
ฉันเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบเก่ง ดึงธนบัตรใบละพันรวมกับเงินค่าแรงจากการชงเหล้าออกมาคลี่นับอย่างละเอียด มือน้อยกำเงินสดเกือบสามหมึ่นบาทแน่นจนยับยู่ยี่ สำหรับเด็กต่างจังหวัดที่ไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างฉัน เงินจำนวนนี้มันไม่ได้มากพอที่จะเปลี่ยนชีวิตได้ทันที แต่มันคือก้าวแรกที่จะทำให้ฉันหลุดพ้นจากย่านเสื่อมโทรมนี้ ฉันหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กขึ้นมา ขีดเส้นแบ่งสัดส่วนการเงินอย่างเคร่งครัด เงินส่วนหนึ่งสำหรับค่าอาหารทั้งเดือน ค่าเช่าห้องซุกหัวนอน ส่วนเงินที่เหลือทั้งหมดฉันเขียนกำกับไว้ด้วยตัวอักษรตัวโตๆ ว่า "ทุนทำสวย"
ฉันก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ ส่องกระจกบานเดิมที่คราบดำจับแน่น มองสำรวจใบหน้าของตนเองอย่างพิจารณา โครงหน้าเดิมของฉันไม่ได้แย่ มีดวงตากลมโต แก้มอวบอิ่มและริมฝีปากบางเป็ทุนเดิม ทว่าไขมันส่วนเกินตรงแก้มบวกกับความโทรมทำให้มันดูขาดมิติ ขาดความเฉี่ยวคมที่พวกผู้ชายกระเป๋าหนักชื่นชอบ ฉันเปิดโทรศัพท์มือถือที่ฟิล์มกระจกบนหน้าจอแตกร้าว เซิร์ชหาข้อมูล ศัลยกรรมความงาม คลินิกย่านรังสิตที่พวกพริตตี้และสาวเอ็นเตอร์เทนตัวท็อปเขาไปรีวิวกัน ฉันสืบค้นลึกไปถึงการฉีดโบท็อกซ์ปรับรูปหน้า การลิฟต์กรอบหน้าให้คมชัดเพื่ออัปเกรดความสวย
ในอาทิตย์ต่อๆ มา ฉันปฏิวัติตัวเองอย่างจริงจัง ฉันยอมอดมื้อกินมื้อเพื่อซื้อครีมบำรุงผิวพรรณและสกินแคร์เกรดที่ดีขึ้นกว่าเดิม ยอมตื่นแต่เช้าตรู่มาวิ่งออกกำลังกายรอบสวนสาธารณะแถวห้องเช่าเพื่อรีดไขมันส่วนเกิน ขับเหงื่อไคลให้ผิวพรรณเริ่มเปล่งปลั่งมีเืฝาด ฉันเปิดดูวิดีโอบิวตี้บล็อกเกอร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝึกปัดแก้ม ไฮไลต์ดั้ง และเขียนขอบตาให้ดูคมเฉี่ยวเพื่อพรางจุดด้อยบนใบหน้า
จนกระทั่งผ่านไปอีกสองสัปดาห์ เงินเก็บจากงานชงเหล้าบวกทิปมือสะสมเริ่มเป็ก้อนโตกว่าที่คาดไว้ ฉันตัดสินใจเดินเข้าคลินิกเสริมความงามชื่อดังยามบ่ายแห่งหนึ่ง ยอมควักเงินก้อนแรกในชีวิตเพื่อ ฉีดโบท็อกซ์ลดกรามปรับรูปหน้าและฉีดฟีลเลอร์ลิฟต์กรอบหน้า ทันที ความเ็ปจากปลายเข็มที่จิ้มทะลวงเข้าสู่กล้ามเนื้อแก้มไม่ได้ทำให้ฉันกลัว ทว่ามันกลับทำให้ฉันรู้สึกสะใจลึกๆ เพราะทุกหยดของตัวยาที่แล่นเข้าสู่ร่างกายมันเหมือนยาวิเศษที่จะทำให้ฉันสวยกว่าคนเดิม
ผลลัพธ์ที่ได้มันช่างคุ้มค่าในเวลาไม่กี่วันต่อมา ใบหน้าของฉันเริ่มขยับเปลี่ยนรูป กรามที่เคยหนาและแก้มที่อวบอิ่มค่อยๆ ยุบลง กลายเป็รูปหน้าเรียววีเชป คมชัด สันกรามเด่นชัดขึ้นมาทันตาเห็น ยามที่ฉันแต่งหน้าเฉี่ยวปัดอายไลเนอร์ยาวเลยหางตา ฉันดูสวยขึ้นผิดหูผิดตาปานเป็คนละคน แม้ว่าหน้าอกหน้าใจจะยังคงเป็คัพเอแบนๆเหมือนเดิม แต่แรงดึงดูดจากดวงตาคมเฉี่ยวและจริตจะก้านที่ฉันฝึกปรือมาอย่างดี ทำให้พี่ๆ ในร้านต่างพากันมองด้วยความอิจฉา
ค่ำคืนนี้ ฉันกลับมาทำงานที่บาร์กึ่งเลานจ์เกรดบีของเจ๊แอนตามเดิม ทว่าฉันไม่ได้สวมชุดสายเดี่ยวราคาถูกตัวเดิมอีกต่อไป ฉันเลือกสวมชุดเดรสรัดรูปผ้ายืดเนิตติ้งสีนู้ดทองที่แนบเนื้อจนเห็นส่วนโค้งเว้าของเอวคอดชัดเจน และความยาวกระโปรงถกรั้งขึ้นมาสูงจนเกือบเห็นโคนขาขาวนวล จริตการก้าวเดินและแววตาของฉันไม่มีความประหม่าหรือซื่อบื้อหลงเหลืออยู่เลย ฉันรู้จัดชั้นเชิงการปฏิเสธอย่างนุ่มนวลเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองโดนพวกเกรดต่ำลวนลามฟรีๆอีกต่อไป ฉันเริ่มมองหาโต๊ะที่สั่งเหล้าแพงๆและเลือกเหยื่อที่มีระดับ มีเงินหนาพอที่จะเปย์หนักๆ ให้ฉันได้
และแล้วเหยื่อรายใหญ่ประจำค่ำคืนก็ปรากฏตัว เฮียเสือ เ้าของอู่ซ่อมรถซิ่งและธุรกิจเต็นท์รถรายใหญ่ในย่านนี้ ก้าวเข้ามาในร้านพร้อมกับลูกน้องคนสนิทสองสามคน เฮียเสือเป็ชายหนุ่มใหญ่วัยสามสิบปลายๆ รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ผิวสีเข้มดูดี เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมสีเข้มที่เขาสวมใส่น่าจะตัวละสองหมึ่น แขนเต็มไปด้วยรอยสักงานศิลปะราคาแพง เขาสวมนาฬิกาหรูเรือนทองและสร้อยข้อมือทองคำเส้นใหญ่ บ่งบอกถึงความมั่งคั่งเหลือกินเหลือใช้
สายตาคมกริบของเฮียเสือกวาดมองไปรอบร้าน ก่อนจะมาสะดุดกึกอยู่ที่ใบหน้าเรียวคมและจริตช้อนสายตาอันยั่วยวนของฉัน รอยยิ้มพึงพอใจผุดขึ้นที่มุมปากของเขา ชายหนุ่มใหญ่กระเป๋าหนักไม่รอช้า เขาควักเงินปึกใหญ่ยัดใส่ซองส่งให้เจ๊แอนเพื่อเหมาดื่มตัวฉันทั้งคืน พร้อมกับสั่งเปิดห้องคาราโอเกะวีไอพีส่วนตัวด้านหลังร้านทันที
"หนูชื่อน้องฟ้าใช่ไหม หน้าตาเฉี่ยวถูกใจเฮียดีว่ะ มานี่มา ชงเหล้าให้เฮียหน่อย" เฮียเสือเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดึงฉันให้นั่งลงบนโซฟาตัวยาวในห้องคาราโอเกะที่ปิดมิดชิด มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวรางแสนโรแมนติกและเสียงเพลงเบสหนักๆ จากด้านนอกที่พรางเสียงภายใน
"ได้ค่ะเฮียเสือ เดี๋ยวฟ้าดูแลเฮียเป็พิเศษเลยนะคะ" ฉันดัดเสียงให้อ่อนหวานหยาดเยิ้ม โน้มตัวลงชงเหล้าวิสกี้แบรนด์นอกราคาแพง ผสมในองศาที่พอเหมาะก่อนจะยื่นส่งให้เขา ขยับกายเข้าไปนั่งเบียดเสียดจนต้นขาเนียนของฉันัักับกางเกงเนื้อดีของเขา
2K
