Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ชายคนที่ลุกขึ้นมานั้น ผมแค่เห็นก็รู้ทันทีเลยว่าเค้าเป็น Hunter rank SS สายแทงค์อย่างแน่นอน" คุณชื่อว่าอะไร "ผมถามออกไปพร้อมกับหันหน้าไปมองชายคนนั้น" หมิง "" แล้วทำไม พวกคุณถึงมาอยู่ในสภาพแบบนี้กันได้ละไม่ใช้ว่าพวกคุณที่นั่งรวมกันอยู่ตรงนี้เป็น Hunter rank SS เหรอ "ผมถามออกไปพร้อมกับกวาดสายตามองรอบๆของพวกที่กำลังนั่งกันอยู่" ใช้ครับ พวกเราเป็น Hunter rank SS ส่วนสาเหตุนั้นก็เพราะ.... "
เสียงของหมิงหยุดที่คำว่าเพราะแล้วก็ดับไปตัวผมเมื่อไม่ได้ยินเสียงจึงหันหน้าไปหาเค้าแต่ว่าใบหน้าของหมิงตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวมองมาทางผมไม่สิ!!!!ไม่ใช้หมิงไม่ได้มองมาทางผม แต่มองมาหาสิ่งที่อยู่ด้านหลังของผมตอนนี้ต่างหากอันที่จริงผมก็รู้แล้วละว่ามีสิ่งมีชีวิตที่มีพลังเวทย์มหาศาลกำลังยืนอยู่ด้านหลังของผมแต่ผมอยากเล่นบทเป็นคนอ่อนแอหน่อย
" อะไร ทำไมคุณถึงทำหน้าแบบนั้นละ "
" หยุดเล่นตลกสักทีข้ารู้ว่าแกรสัมผัสพลังของข้าได้แล้ว รีบหันมาคุยกัน "เสียงที่อยู่ด้านหลังของผมพูดออกมา เสียงนั้นดังเหมือนคนอายุ 60 เสียงออกแก่ๆแต่พลังเสียงที่ออกมานั้นถ้าเป็นคนธรรมดาที่ไม่ใช้ Hunter คงหมดสติไปแล้วงั้นก็ช่วยไม่ได้ละนะไม่คิดเลยว่าปีศาจตัวนี้มันจะรู้ว่าเราสัมผัสพลังของมันได้ด้วย
ตัวผมที่หันหน้าไปหามันก็ต้องไปเจอกับปีศาจที่มีรูปร่างคล้ายกับฟรีสและฉิบ แต่ว่าขนาดตัวของมันใหญ่กว่าพวกนั้นมาก ถ้าจะให้เปรียบเทียบง่ายๆละก็มันก็เหมือนว่าฟรีสและฉิบเป็นคนเอเชียส่วนหมอนี้เป็นคนยุโรป ร่างกายมันก็ใหญ่ประมาณนั้น
" ตามข้ามา "ปีศาจพูดออกมาแล้วเดินหันหลังกลับเข้าบ้านไปตัวผมเมื่อได้ยินมันพูดออกมาแบบนั้นก็เดินตามมันเข้าไปด้านใน~~~~~~~~•~~~•~~~~~~~~~ด้านในตอนนี้จะเรียกว่าบ้านมันก็ไม่ใช้เพราะว่ามันกว้างมองไม่มีห้องหรืออะไรอยู่เลย
" พี่ "มีเสียงเรียกผมออกมาจากเก้าอี้ที่กำลังตั้งอยู่ที่กลางห้องขนาดใหญ่ตัวผมเมื่อได้ยินก็หันไปมองตามเสียงนั้นทันที ตอนนี้คนที่นั้งอยู่คือนิรัชที่มองมาทางผมแต่ว่าไม่สามารถลุกออกมาได้ นั้นก็เพราะว่ากำลังโดนปีศาจ 2 ตัวยืนขนาบข้างอยู่พอจะลุกขึ้นมาหาผมปีศาจพวกนั้นก็เอามือกดเอาไว้ส่วนคนที่นั้งอยู่ข้างๆก็คือไอลินที่กำลังนั่งเอามือทั้ง 2 ข้างขยี้ตาเพราะร้องไห้อยู่
" หน้าตาเปลี่ยนไปเยอะเลยนะเมื่อเห็นเด็ก 2 คนนั้น "ปีศาจตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ด้านหน้าของผมพูดออกมา พร้อมกับยิ้มที่มุมปาก
" แกร จะทำอะไรกับเด็ก 2 คนนั้น "" แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยกับแกรพวกนั้นมันเป็นหลานของข้านะ "หลานงั้นเหรอ?????เมื่อกี้เจ้านี้มันพูดออกมาว่าหลายนี้มันหมายความว่ายังไง????ไม่ใช้พ่อ ไหนฉิบมันเล่าให้เราฟังว่าพวกนั้นโดนทหารขโมยไปในระหว่างที่ผมกำลังทำหน้าสงสัยอยู่นั้นเสียงของมันก็พูดขึ้นมาอีก
" ไปคุยกันที่ห้อง ที่ข้าเตรียมเอาไว้ให้ดีกว่ายืนคุยตรงนี้เรื่องมันยาวจะปวดขาเอา "" งั้นขอไปหาเด็กสองคนนั้นก่อนได้มั้ย "" คิดว่าข้าโง่งั้นหรอ แกรถ้าอยู่ใกล้พวกนั้นละก็ พาหนีไปสบายๆเลยพวกลูกน้องของข้ามันทำอะไรแกรไม่ได้หรอก "ชิ!!!!!นี้มันรู้ทันเราหมดเลยงั้นเหรอเนี้ยจากนั้นผมก็หันหน้าไปทางนิรัชแล้วทำมือ ???? ที่พวกเราทั้ง 3 คนตั้งรหัสกันไว้ว่าเมื่อผมทำมืออย่างนี้ทุกอย่างจะเรียบร้อยทางนิรัชก็ทำมือ ???? ใส่ผมกลับมาด้วยน้ำตาที่กำลังท้วมตาแล้วผมก็เดินตามปีศาจตัวใหญ่นั้นไปในระหว่างทางมันก็พูดขึ้นมาอีก " ข้าชื่อ แกนด์ แล้วเจ้าละ "" ชัยกร "~~~~~~~•~~~•~~~~~~~
" นี้แกรพูดจริงงั้นเหรอ!!!!! "" ใช้ "ผมตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเพราะสิ่งที่ แกนด์ พูดออกมานั้นก็เพราะว่ามันยืนข้อเสนอมาให้ผมข้อเสนอนั้นก็คือ ให้ผมออกไปพร้อมกับพวก Hunter ที่โดนจับเป็นตัวประกันทั้งหมดแล้วมันก็บอกอีกว่าจะไม่ส่งคนของมันไปโจมตีอีกด้วยฟังดูแล้วมันก็เป็นข้อเสนอที่ดีมากๆแต่ว่า.....สิ่งที่มันต้องการก็คือตัวของนิรัชกับไอลินให้อยู่ที่นี้ซึ่งก็แน่นอนถ้าไม่ติดว่าตอนนี้เด็ก 2 คนนั้นกำลังโดนจับเป็นตัวประกันอยู่ผมคงเอาแมมมอนออกมาฟันมันไปแล้วใจเย็น....ใจเย็นก่อนตัวเรา ฮูววววว...." ขอถามได้มั้ย ทำไมแกรถึงได้ต้องการตัวของเด็ก 2 คนนั้น "" เรื่องนั้นมันก็แน่นอนสิ "" แน่นอนงั้นเหรอ แกรหมายความว่ายังไง "" ข้านะเป็นลุงของพวกนั้นนะ ก็ต้องอยากเลี้ยงหลานของตัวเองอยู่แล้วสิ "" โกหก "ผมพูดออกไปโดยไม่ตั้งใจ เพราะในระหว่างที่ผมฟัง แกนด์ พูดออกมานั้นใบหน้าของมันไม่มีความจริงใจเลย
" ฮาๆๆๆๆๆๆๆ "แกนด์หัวเราะออกมา" งั้นข้าจะบอกความจริงก็ได้ สำหรับเจ้านะรู้ไปก็เท่านั้น "ความจริง????รู้ไปก็เท่านั้น????

ฟังดูแล้วเหมือนมันกำลังดูถูกเราอยู่เลยแต่ก็ช่างเถอะตอนนี้เราต้องเอาข้อมูลจากมันมาก่อน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 111 หัวหน้าเผ่าปีศาจ

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 111 หัวหน้าเผ่าปีศาจ

คล้ายกับเรื่องHunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ} ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้