เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

    ตอนที่ 137 สุดยอดอาชาไนย


    ----------------เมืองเกียดเซก----------------ดำรงค์ก็ไม่แน่ใจตัวเองเท่าไหร่ที่อยู่ๆก็อยากครอบครองตราหยกสำหรับแผ่นดินขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลที่สุด….เพียงแค่มองเห็นผ่านสายตาของ [ไอ้ตัน] เพียงเท่านั้น ...เขาก็ระงับความต้องการของตนไม่ได้เลย ..เฮ้อ 'ดำ' ลูบคลำตราหยกไว้อย่างถนอม …ประหนึ่งของรัก~  ตราหยกสำหรับแผ่นดินสี่เหลี่ยมจตุรัศหน้ากว้างแปดนิ้ว ยอดนั้นสลักติดเป็นมังกรห้าตัวเกี่ยวกันอย่างฐาวร ตีเหลี่ยมด้วยทองคำ ตรงตรานั้นแกะเป็นอักษรว่า.. เทวดาประสิทธิ์ให้ ถ้าผู้ใดได้ไว้แล้วครองราชสมบัติก็จะจำเริญพระชันสาสืบไป  อยู่ๆก็มีข้อมูลต่างๆมากหมาย ไหลเข้าไปในสมองของลอร์ดดำรงค์ !!! ตราสำหรับราชสมบัติ แลหยกซึ่งแกะตรานี้[1,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราช] ‘เบ๊งโห’ มองเห็นหงส์จับอยู่บนเขาครั้นหงส์บินไปแล้ว เบ๊งโห จึงเอาก้อนศิลาที่หงส์จับนั้นมาต่อยออกจึงได้หยกเนื้องาม แล้วเอาไปถวายพระเจ้าโซบูอ๋อง ..แต่อยู่เพียงไม่นานพระเจ้าโซบูอ๋องก็ดับสูญไป ครั้นพระเจ้าจิ๋นซีอ๋อง(จิ๋นซีฮ่องเต้) ได้เสวยราชย์ จึงให้หาช่างมาทำเป็นตราสำหรับพระมหากษัตริย์ แล้วให้ ‘หลีสู’ แกะเป็นอักษรแปดตัว ครั้งหนึ่งพระเจ้าจิ๋นซีอ๋องเสวยราชสมบัติได้ยี่สิบหกปี (พ.ศ. ๒๓๑) จึงเสด็จไปประพาสโดยทางชลมารค พอเกิดพายุหนักคลื่นใหญ่ พระเจ้าจิ๋นซีอ๋องกลัวเรือพระที่นั่งจะล่ม จึงเอาตราหยกนี้ทิ้งลงในแม่น้ำพายุแลคลื่นก็สงบไป ครั้นอยู่มาอีกแปดปี พระเจ้าจิ๋นซีอ๋องเสด็จไปประพาสโดยทางสถลมารค มีผู้หนึ่งเอาตราหยกนี้มาถวายต่อพระหัตถ์ให้กลับคืนมา ..จากนั้นผู้ถวายก็หายตัวไป !!!  ครั้นพระเจ้าจิ๋นซีอ๋องเสด็จกลับเข้ามาถึงวังก็สวรรคต ‘จูเอ๋ง’ จึงเอาตรานี้มาถวายพระเจ้าฮั่นโกโจ ครั้นอองมังเป็นขบถ นางตังไทฮอจึงเอาตรานี้ทิ้งเอาอองสิมโซเสียมทหารอองมัง ไปถูกผนังตึกเหลี่ยมนั้นจึงบิ่นไป แล้วให้เอาทองคำทำเหลี่ยมตราเข้าไว้ ครั้นพระเจ้าฮั่นกองบู๊ได้ตราดวงนี้ จึงได้เสวยราชย์ต่อกันๆ มา… เฮือกก!!ดำเริ่มตั้งสติได้ …เป็นการอาการเดียวกันเมื่อได้รับสืบทอดโลหิตของผู้อาวุโสลึกลับผู้นั้น ? -บางที ‘เขา’ อาจดลใจให้เราทำเรื่องที่ไร้เหตุผลเยี่ยงนี้ ?- ตัวดำรงค์เองจะมีเหตุผลจำเป็นอันใด ในการขโมยตราหยกสำหรับแผ่นดิน ?เอาเถอะ !!! ไหนๆก็ตกกระไดลงมาแล้ว มันก็ต้องพลอยโจนกันไป…เฮ้อ แต่ปวดหัวไปก็เท่านั้น ..เพราะบ้านหลังนี้ [เกียดเซก] คือสถานที่อันน่าอยู่เสียจริงๆ.. ข้อมูลเมืองเกียดเซกในปัจจุบันประชากร : 362,151 คนทหาร : 38,132 นายเสบียงอาหาร 820 วันธนู-หน้าไม้ 12,000 คันม้าศึก 5,000 ตัวหอก-ดาบ 30,000 เล่มโลห์-เกราะ : ประจำกายครบทุกนายเรือขนาดใหญ่ 93 ลำเรือขนาดกลาง 114 ลำเรือขนาดเล็ก 342 ลำรถศึก 36 คันอาวุธร้อน 1 : จรวด P4 (ฟอสฟอรัสขาว)อาวุธร้อน 2 : #ปกปิด# บ้านเมืองช่างน่าอยู่ ..จะมองไปทางไหนก็สะอาด โดยเฉพาะ 2 สาวนั่น ..หลิ่งจีผู้น่ารักเป็นนักหนา ส่วนองค์หญิงเจาจฺวินก็งดงาม ..จนท้องฟ้าที่มืดหมนก็พลันกลับมาสดใส  
    error loadedองค์หญิงเจาจวิน

    จากความงามที่บริสุทธิ์ไร้การเสริมแต่ง ..แต่เมื่อหลิ่งจีเข้ามาดูแลแต่งเติมแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ..กลับส่งเสริมเสียจนลอร์ดดำรงค์อ้าปากค้างงงง.. บัดนี้เตียวเสี้ยน [จันทร์หลบโฉมสุดา 闭月] "ความงามที่ทำให้แม้แต่ดวงจันทร์ยังต้องหลบเลี่ยงให้"  ย่อมมีคู่แข่งอันสมน้ำสมเนื้อเสียแล้ว … เจาจฺวิน [ปักษีตกนภา 落雁] ความงามที่ทำให้แม้แต่ฝูงนกยังต้องร่วงหล่นจากท้องฟ้า .. so beautiful as to make flying geese fall….…….“เราทั้งสอง ..ล้วนปราศจากบิดาเช่นเดียวกัน หากพี่น้องของข้าอีก 2 คน มากันจนครบแล้ว ..พวกเราทั้ง 4 สาบานเป็นพี่น้องด้วยกันดีหรือไม่ ? ..น้องเจาจฺวิน” ..อื่อ..ตอบด้วยความเอียงอายอ่อนหวาน ..ช่างน่าดูชมเป็นที่สุดแล้ว ดำรงค์จิตใจเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ..นี่เขากำลังหวั่นไหวกับที่สตรีที่เขาก็เคยปฏิเสธไป ? แต่ลูกครึ่งแวมไพร์..เจ้าของฉายาพญาไก่ ย่อมมิใช่พวกไก่อ่อนอีกต่อไปเป็นอันขาด ! ตะหวาดออกไปด้วยเสียงอันดัง เพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้พญาไก่เฉกเช่นเขา "เจ้าขาว ! ..อย่าเอาแต่เที่ยวเล่นสนุก ! ..เจ้าต้องจริงจังกับชีวิตให้มากกว่านี้สิ !!"…………....แต่ดูเจ้าขาว ไม่สลดลงเลย ? แม้ส่วนใหญ่เจ้าขาวจะมักท่องเที่ยวไปกับหลิ่งจีก็จริงอยู่..แต่หน้าที่หลักกลับไม่เคยขาดตกบกพร่อง !!! ก็เพราะมันมิใช่หรือ จึงผลิตลูกม้าน่ารักๆ เหล่านั้นเพิ่มอีกหลายร้อยตัว ?โดยเฉพาะม้าสาวที่มาจากนอกด่านนั่น ..เจ้าขาวล้วนทำหน้าที่อย่างเข้มแข็ง ด้วยความใส่ใจอย่างที่ชายชาติอาชาไนยพึงกระทำ !! -ใจผสานใจ-นาย-บ่าว คู่นี้ย่อมสื่ออารมณ์และความรู้สึกถึงกันได้
    เจ้าขาวผู้มีผลงานมากมาย ..กับเจ้านายผู้บริสุทธิ์ประดุจดรุณีน้อยๆน่าทะนุถนอม พญาไก่..จะอย่างไรก็ยังเป็นไก่อยู่วันยังค่ำ ..และ ‘ดำ’ จำต้องเจียมตัวให้มากกว่านี้ซักหน่อยแล้ว..