ราชาไร้บัลลังก์

เจนน่าที่ได้ยินคำพูดและเห็นการแสดงออกของเฟรย์ญ่านางกลับไม่โกรธนางกลับรู้สึกว่าเฟรย์ญ่าเป็นตัวกตลกที่น่าหัวเราะซะมากกว่า เพราะนางอยู่มาถึงตอนนี้ได้โดยที่ไม่ได้รู้อะไรเลยซักอย่าง
''เจ้าจะบ้าหรือ ขนาดเจ้ายังไม่ตายเลยแล้วข้ากับท่านพี่จะตายได้ยังไง''เจนน่าพูดออกมาขณะแสดงรอยยิ้มให้เฟรย์ญ่า ในตอนนี้ทุกคนล้วนเห็นใบหน้าของเจนน่าได้ชัดเจนเพราะนางจะใส่ผ้าปิดหน้าเฉพาะตอนที่ออกไปกวาดล้างกลุ่มโจรเท่านั้น
''ปากดี! เดี๋ยวนี้ถึงกับกล้าต่อปากต่อคำเจ้าอยากตายใช่มั้ย''
''ใจเย็นๆ หากเจ้าลงมือมันจะเป็นเจ้ามากกว่าที่ตาย''เจนน่าเองก็ไม่ได้เกรงกลัวจากเฟรย์ญ่าหากเฟรย์ญ่าพุ่งเข้ามานางก็พร้อมที่จะสั่งสอนเล็กๆน้อยๆดลับไป เพราะนางต้องการเก็บเฟรย์ญ่าเอาไว้ให้มิคาเอลเป็นคนลงมือจัดการด้วยตัวเอง
''ดี!''เฟรย์ญ่าเตรียมตัวจะเข้ามาโจมตีเจนน่าโดยที่ไม่สนใจคนที่ติดตามเจนน่ามาด้วย ฟุ่บ!เฟรย์ญ่าใช้เทคนิคเท้าของนางเพื่อเพิ่มความเร็วแต่ในสายตาของเจนน่ามันกลับช้าเหมือนกับเต่าแต่ก่อนที่เจนน่าจะได้ลงมือผู้อาวุโสที่มาด้วยกลับเป็นฝ่ายลงมือซะก่อน เพี๊ยะ! ผ้อาวุโสคนนั้นใช้หลังมือตบไปที่ใบหน้าของเฟรย์ญ่าจนนางกระเด็นออกไป
''อึ่ก! บัดซบ แน่จริงก็อย่าหลบอยู่หลังคนอื่นแล้วออกมารับความตายของเจ้าซะ''เฟรย์ญ่าไม่ยอมรับที่มีคนช่วยเจนน่านางจึงท้าทายเจนน่าโดยตรง
''นี่ข้ากำลังได้ยินอะไรอยู่ ทั้งๆที่ตัวเจ้าเองก็ก็ขอให้คนอื่นลงมือให้ตลอดไม่ใช่หรือไง แต่ก็...''บูม! เจนน่าปลดปล่อยพลังของนางออกมา จากนั้นเคียวได้ปรากฎออกมาจากประตูพรสวรรค์สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เฟรย์ญ่าตื่นตระหนกอย่างมาก
''จะ...เจ้าคือธิดาอสูร? เป็นไปไม่ได้'' ฉัวะ! เจนน่าหายตัวไปในเสี้ยววินาทีจากนั้นจึงโผล่มาฟันเข้าที่แขนของเฟรย์ญ่า มันเป็นแผลที่ลึกเกือบถึงกระดูกเลยทีเดียว
''ลุกขึ้นมาสิ ข้าออกมาสู้ด้วยตัวเองตามที่เจ้าต้องการแล้ว เจ้ายังจะรออะไรอีก''หลังโดนเจนน่าท้าทายบ้างเฟรย์ญ่ากลับไม่ลุกขึ้น ระดับพลังและความสามารถแตกต่างกันเกินไปเฟรย์ญ่าจึงเลือกที่จะตะโกนให้คนที่ติดตามมาด้วยออกมาช่วยแทน
''เร็วเข้ามาช่วยข้าจัดการพวกมัน''หลังนางตะโกนออกไปก็มีกลุ่มคนกว่า20คนวิ่งเข้ามาแต่ระดับพลังของพวกมันกลับไม่ได้มากไปกว่าเจนน่าเท่าไหร่นัก
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่คือคนที่จะมาช่วยเจ้า อ่อนแอ''เจนน่าเก็บเคียวเข้าไปจากนั้นจึงนำโซ่สีม่วงออกมาโซ่เส้นนั้นราวกับว่ามันมีชีวิต เมื่อออกมามันเคลื่อนไปตามอากาศอย่างรวดเร็ว โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ!กลุ่มคนที่วิ่งเข้ามายังไม่ทันได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำพวกมันกลับโดนโซ่เส้นนั้นพุ่งใส่หัวของพวกมันทั้งหมดล้มลงบนพื้นในสภาพที่ไร้หัว
''มีใครที่จะมาช่วยเจ้าอีกมั้ย''เจนน่าเก็บโซ่เข้าไปจากนั้นจึงเดินเข้าไปใกล้เฟรย์ญ่าที่กำลังหวาดกลัวอยู่
''เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะแข็งแกร่งกว่าข้าที่มีพรสวรรค์สูงส่ง''เฟรย์ญ่ายังคงไม่ยอมรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนางไม่ได้ตระหนักถึงเลยว่าในเมืองหรือสำนักใหญ่ๆแล้วพรสวรรค์แบบนางหาได้ไม่ยาก
''พรสวรรค์สูงส่ง? เจ้ามันก็แค่คนที่หลงตัวเอง''เจนน่าเข้าไปนั่งคล่อมเฟรย์ญ่าเอาไว้จากนั้นจึงระดมหมัดที่มีพลังเพียง1ชั้นบรรยากาศใส่เข้าที่ใบหน้าของเฟรย์ญ่าแบบไม่ยั้งเจนน่าต้องการทรมานเฟรย์ญ่าให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ หลังจากเฟรย์ญ่าโดนเจนน่าต่อยใบหน้าแบบไม่ยั้งอยู่พักใหญ่สติของนางเริ่มจะดับลง เจนน่าเห็นแบบนั้นจึงหยุดมือแล้วลุกขึ้น
''รีบไสหัวออกไปจากที่นี่ หากข้ายังเห็นหน้าเจ้าอีกข้าจะตัดขาของเจ้า''เจนน่าข่มขู่เฟรย์ญ่าออกมาเฟรย์ญ่าที่ได้ยินก็ลุกขึ้นแล้วลากร่างกายของนางออกไปด้วยใบหน้าที่บวมเป่งและฟันที่แตกหักของนาง
''ระวังตัวออกเจ้าเอาไว้ให้ดีมันไม่จบแค่นี้แน่''ก่อนจากไปเฟรย์ญ่าก็ยังไม่ลืมที่จะหันกลับมาข่มขู่เจนน่าเจนน่าเองก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยความจนใจ
''พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ข้าจะเข้าไปฝึกซักพัก หากไม่มีอะไรห้ามรบกวนข้า''เจนน่าสั่งคนที่ติดตามมาทั้งหมดจากนั้นจึงพริ้วกายหายไปทันทีเจนน่าทิ้งทั้ง4คนไว้โดยไม่สนใจนางเดินทางเข้าไปในส่วนลึกทันที เพราะยิ่งเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ความรู้สึกโหยหาของนางก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งเจนน่าเกือบจะไปถึงที่ที่มิคาเอลหลับอยู่นางต้องหยุดลงเพราะว่าด้านหน้ามีกลุ่มคนทั้งหมด5คน โดย4คนยืนอยู่คนละมุมเพื่อให้อีกคนที่นั่งอยู่ตรงกลางดูดซับพลังธรรมชาติอย่างไร้กังวล
''ออกไปซะ ที่นี่เจ้าห้ามเจ้าเข้ามา''หนึ่งใน4คนที่ยืนอยู่พูดออกมาขณะจ้องไปที่เจนน่า
''อะไรที่ทำให้เจ้าไล่ข้าได้''เจนน่าไม่เต็มใจจะจากไปเพราะทางเกือบจะถึงเป้าหมายอยู่แล้ว
''เจ้าเห็นคนที่นั่งอยู่มั้ย เค้าคือองค์ชาย2ของทวีปนี้ หรือก็คือที่ที่เจ้ายืนอยู่เป็นของเค้าเพราะฉะนั้นรีบไสหัวออกไปซะ''เจนน่ากำลังลังเลที่จะจากไปดีหรือไม่เพราะคนที่ยืนอยู่ทั้ง4คนมีระดับพลังที่มากกว่านางเกินไป
''หยุดก่อน''ในตอนนี้ที่เจนน่าตัดสินใจหันหลังกลับ กลับมีเสียงบอกให้นางหยุดดังขึ้นและเสียงนั้นก็คือเสียงขององค์ชาย2 มันสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมที่มาจากตัวของเจนน่ามันจึงลืมตาขึ้นมาและเมื่อเห็นใบหน้าของเจนน่ามันจึงตัดสินใจจะเอาเจนน่ามาเป็นของของมัน
''มีอะไร''เจนน่าตอบกลับอย่างไม่แยแสเมื่อเห็นสายตาที่องค์ชาย2ใช้มองนาง
''ก็ไม่มีอะไรมาก ข้าอยากได้เจ้ามาเป็นของเล่นก็แค่นั้น''องค์ชาย2ลุกขึ้นมายืนก่อนจะส่งสัญญาณให้คนของมันเข้าไปจับตัวเจนน่า
''แย่แล้ว''เจนน่าอดที่จะหวาดกลัวไม่ได้ระดับแตกต่างกันเกินไปโอกาสโดนจับได้มีสูงมากนางจึงใช้ความสามารถของประตูพรสวรรค์ทันที เจนน่ากลายเป็นเงาหายไปกับสายลมอย่างรวดเร็ว
''อย่าตกใจ นางคงอยู่แถวนี้แหละแยกออกไปคนละมุมคุมพื้นที่เอาไว้''คนขององค์ชายทั้ง4คนเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ผ่านการต่อสู้มามากพอสมควรมันจึงมีสติและหาทางออกได้อย่างรวดเร็ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่74:สั่งสอน

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่74:สั่งสอน

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้