ระบบสังหารเทพ ภาค นรกไร้สิ้นสุด

“หลีกังเจ้าต้องอดทนไว้นะ” เสียงของพานลี่เด็กน้อยตะโกนดังก้องอยู่ที่ข้างสนามประลอง

.

.

.

-[ ณ ลานประลองสำนักบรรจบฟ้า ]- 

ตอนนี้เด็กชายคนหนึ่งไร้ชื่อเสียง ไร้ชาติตระกูล

หากแต่หัวใจของเด็กน้อยกลับกล้าแกร่งเกินวัย แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยบาดแผลและคราบโลหิตชุ่มทั่วกาย แต่เขาก็ยังยืนหยัด

พร้อมปะมือกับหนึ่งจอมยุทธ์น้อย ซึ่งเป็นถึง 1 ใน 8 นายน้อยจากตระกูลใหญ่แห่งอาณาจักรเก้ามังกร ระดับฐานพลังของเด็กน้อยตอนนี้เสียเปรียบ กระบวนท่าของเขาเชื่องช้าและเป็นรองกว่ามาก 

แต่ถึงแบบนั้นหัวใจของเด็กน้อยผู้ไม่ยอมแพ้ ‘หลีกังเด็กน้อย’ ก็ยังยืนหยัดต่อสู้แม้จะเป็นรอง ทั้งด้วยร่างกายและอายุวัย 

ตอนนี้หลีกังเด็กน้อยต้องการเวลาเพียงอีกแค่หนึ่งก้านธูปหมดดอก 

หากเวลาหนึ่งก้านธูปนี้หมดลงและเด็กน้อยหลีกังยังยืนหยัดอยู่ได้ เด็กชายไร้ชื่อเสียงคนนี้อีกไม่นานก็จะได้เข้าสู่สำนักบรรจบฟ้าอันยิ่งใหญ่

และสร้างอีกหนึ่งตำนานให้เกิดขึ้นแก่การคัดเลือกศิษย์เข้าสำนักบรรจบฟ้า 

เพราะเด็กน้อยหลีกังนั้นไร้ชาติตระกูล ไร้ผู้สนับสนุน ฐานพลังก็ต่ำชั้นกว่าอีกฝ่ายมาก ไม่ได้พิเศษอะไร แต่ตอนนี้เขากับยืนหยัดมีใจสู้อยู่ได้จนถึงรอบสุดท้าย 

หากรอบนี้เขาสามารถอดทนต่อสู้ได้นาน… นานจนหมดธูปหนึ่งดอกได้จริงๆ ตำนานบทใหม่ในฐานะศิษย์ชั้นในของเด็กสามัญไร้ชื่อนามว่าหลีกังจะถูกสลักลงบนบันทึกเรื่องราวของสำนักบรรจบฟ้าแห่งนี้อย่างแน่นอน…

หากแต่ก่อนที่ธูปหนึ่งดอกนี้จะดับลงจอมยุทธ์น้อยแห่งตระกูลใหญ่ก็เอยคำคำหนึ่งดังขึ้นข้างๆ หูของหลีกัง พร้อมด้วยรอยยิ้มที่เย้ยหยันในขณะที่ร่างมันพุ่งผ่านร่างของหลีกัง จากเคล็ดวิชาย่างก้าวที่แสนพิเศษประจำตระกูลของตัวมัน 

“ไอ้คนบ้านนอกชั้นต่ำอย่างเจ้านะ… มันยังไม่คู่ควรที่จะเป็นศิษย์ชั้นในร่วมกับข้าผู้นี้ได้หลอก” 

สิ้นคำพูดของจอมยุทธ์น้อยแห่งตระกูลใหญ่ผู้นี้ รอบร่างของคุณชายน้อยเสื้อผ้าก็โปกสะบัด ลมปราณในร่างของคุณชายน้อยก่อตัว เขาได้ใช้เคล็ดวิชาลับของตระกูล  ไม่ช้าเสียงของคุณชายน้อยก็ดังกึกก้องสนามประลอง 

“48 หมัดสังหารตระกูลลู่”

!!!ตุบ ตับ ตุ ตับ ตับ !!!ตุบ ตับ ตุ ตับ ตับ  !!!ตุบ ตับ ตุ ตับ ตับ 

พายุหมัดถาโถมเข้าหาเด็กน้อยหลีกัง

มันถอยหลังหนึ่งก้าว

.. ไม่ช้าก็เป็นสองก้าว

หลีกังตอนนี้กัดฟัน ใบปากของมันโลหิตแน่นปากนัก

และในไม่ช้าก็… สามก้าว… เด็กน้อยหลีกังฟืนทนสุดตัว มันพยายามยกแขนขึ้นพร้อมปิดจุดสำคัญของร่างกายให้มากที่สุด 

หากแต่เคล็ดวิชา 48 หมัดสังหารตระกูลลู่นั้นเกินกำลังของเด็กน้อยหลีกังเกินไป 

เมื่อเด็กน้อยปิดท้องเปิดสีข้าง สีข้างก็ถูกโจมตีทันที 

ปิดสีข้างท้องกลางลำตัวบ้าง ไม่ช้าหมัดแห่งคุณชายน้อยตระกลูลู่ก็โจมตีลำคอ หน้า ศีรษะ 

หลีกังเด็กน้อยพยายามก้มต่ำเก็บคอปิดศีรษะปิดลำตัวป้องสีข้าง หากแต่ท้ายทอยเปิดโล่ง 

เด็กน้อยถูกโจมตีหลังท้ายทอย

ภาพความอดทนของเด็กน้อยทำให้จิตใจของผู้พบเห็นสั่นสะท้าน

หากแต่ความอดทนก็เรื่องหนึ่ง ความสามารถก็อีกเรื่องหนึ่ง

และในไม่ช้า

!!!ปังงงง

หมัดสุดท้ายแห่งคุณชายน้อยจากตระกูลลู่ มันก่อเกิดเป็นคลื่นพลัง และท่าของคลื่นหมัดยักษ์ และด้วยหมัดนี้

!!!อั๊ก เด็กน้อยหลีกังกระอักเลือด ที่ปลายเท้า พื้นถูกลากเป็นทาง เป็นเส้นขีดที่เกิดจากเท้าสองข้างลากตรง

ร่างเด็กน้อยนอนแผ่หลาแล้วในตอนนี้

ไม่ช้าก็มีเสียงบุรุษดังก้อง

“!!!ออกนอกเส้น หลีกังแห่ง ‘หมู่บ้านสวนไผ่’ แพ้… ได้รับสิทธิเป็นเพียงศิษย์นอกของสำนักบรรจบฟ้าเท่านั้น!!!”

สิ้นเสียงกรรมการกล่าว จอมยุทธ์น้อยตระกูลลู่ชายตามองมาที่หลีกัง ก่อนหันหลังกลับ สะบัดมือสองสามที ก่อนเอามือค้างหนึ่งชูมือขึ้นฟ้า หนุ่มน้อยแซ่ลู่ที่อายุวัยราว 15 ปี มันเดินไปหาหลีก่อนจะก้มหน้าโน้มไปใกล้ๆ หลีกังและพูดกับหลีกังเด็กน้อยอย่างเบาๆ

“ไอ้เด็กตัวใหญ่ผอมแห้ง เจ้านะมันก็เป็นได้แค่ไอ้เด็กบ้านนอกไร้ตระกูล ที่ไม่คู่ควรเลยที่จะมาเข้าร่วมเรียนวิชาในฐานะศิษย์ชั้นในกับเหล่ายอดคนและผู้สูงศักดิ์เช่นพวกข้า หึหึหึ” จอมยุทธ์น้อยตระกูลลู่กล่าวด้วยสีหน้าเย้ยหยันก่อนจะเดินจากไป โดยไม่ไยดีและไม่เหลียวหลังอีกต่อไป

-[ 1 ชั่วยามก่อนเริ่มการประลองคัดเลือกศิษย์สำนักบรรจบฟ้า ]-

พานลี่เด็กหญิงตัวน้อยที่แม้จะกดฐานพลังของตัวเองหนึ่งระดับ แต่ด้วยทักษะยุทธ์และการบรรลุเคล็ดวิชาฝึกฝนที่เกินกว่าวัยของตัวเองไปมากนัก

นางเอาชนะทุกคนได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะเด็กน้อย หรือเด็กหนุ่มที่มีวัยมากกว่า

ความสามารถของพานลี่นี้เป็นที่ตกตะลึงของเหล่าคณาจารย์และศิษย์ในสำนักบรรจบฟ้าเป็นอย่างมาก นั่นเพราะนางไม่ได้ใช้วิชายุทธ์ใดและกระบวนท่าใดซ้ำกันเลยในการต่อสู้เพื่อคัดเลือกเข้าเป็นศิษย์สำนักบรรจบฟ้า 

แม้บางคนนั้นจะมีฐานพลังและระดับขั้นที่สูงกว่านางมาก แต่พานลี่เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ก็จัดการทุกคนให้พ่ายแพ้อย่างหมดรูปแก่นางอย่างง่ายดาย 

เคล็ดวิชาถูกใช้อย่างเหมาะสม ท่วงท่าในทุกกระบวนราวแขนขาของนางถูกปรมาจารย์ถูกจับดัดสอน มันแทบทำให้แม้แต่ผู้พบเห็นก็ยังหาจุดผิดพลาดของนางไม่ได้เลย

ดังนั้น ณ ตอนนี้เด็กหญิงตัวน้อยพานลี่จึงเป็นอันดับหนึ่งในการคัดเลือกเข้าสำนักบรรจบฟ้าได้อย่างไม่ต้องสงสัย ไม่มีใครกล้าสู้กับเด็กหญิงตัวน้อยให้ขายหน้าอีกต่อไป

หากแต่ศิษย์สำนักบรรจบฟ้านั้นแบ่งเป็นนอกและใน 

ศิษย์ในคือยอดคนหนึ่งในแสนหรือหนึ่งในล้านที่ควรค่าแก่การฝึกฝนเป็นพิเศษยิ่ง 

ส่วนศิษย์นอกคือระดับยอดคนเช่นกัน หากแต่แค่ถือว่า ปีนป่ายได้ในระดับที่ต่ำกว่า แม้ล้ำค่าแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นต้องทุ่มทรัพยากรฝึกฝน 

แต่ถึงอย่างนั้น หากใครสามารถเข้าสำนักบรรจบฟ้าในอาณาจักรเก้ามังกรแห่งนี้ได้ ผู้คนทั่วอาณาจักรก็ต่างนับถือว่าเป็นยอดคนแล้วทั้งนั้น ดังนั้นสำหรับวัยเยาว์เด็กน้อยทั่วไป เพียงได้เข้าเป็นศิษย์นอกก็นับว่าทำฝันในวัยเยาว์สำเร็จแล้ว เป็นหน้าเป็นตาของตระกูลอย่างแท้จริง 

ตอนนี้พานลี่ฉายแววเกินใคร ทำให้ทุกสายตาจึงจับตามองไปที่นาง ไม่เว้นแม้แต่เหล่าผู้คนจากตระกูลใหญ่จำนวนมาก ที่วันนี้ต่างพาบุตรหลานมาเข้าสอบในสำนักบรรจบฟ้าในครั้งนี้

พอแต่ละคนได้เห็นความสามารถของเด็กหญิงตัวน้อยพานลี่ แต่ละคนต่างก็เล็งเห็นและให้ความสนใจในตัวนางแทบจะในทันที ถึงกับคาดหมายในเรื่องอะไรบางอย่าง… ที่ดูเร็วเกินไปสำหรับเด็กหญิง

หลังสิ้นสุดการประลองในกลุ่มของพานลี่

ตอนนี้คุณชายน้อยตระกูลใหญ่หลายคนให้ความสนใจในตัวนางมากนัก 

เพราะนอกจากเป็นคำสั่งของผู้อาวุโสในตระกูลที่ให้ไปทำความรู้จักกับพานลี่เด็กหญิงผู้มีความน่ารักและงดงามอย่างสมวัย 

และด้วยความน่ารักน่ามองสมวัยของพานลี่นี้ ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้คุณชายน้อยตระกูลใหญ่ทั้งหลาย สนใจตีสนิทนางยิ่ง ถึงกับทำให้พานลี่ตอนนี้ทำอะไรไม่ค่อยถูกเท่าไร เพราะมีเด็กหนุ่มล้อมหน้าล้อมหลังนางมากมาย 

เด็กหญิงไม่คิดนึกว่าการมาสอบเข้าสำนักบรรจบฟ้าจะพบเจอเรื่องแบบนี้ 

แต่เพราะพานลี่ตอนนี้นางก็ยังนับเป็นเด็กน้อยที่ไร้เดียงสาอยู่มาก ทำให้บ้างครั้งนางก็ไม่ได้สนใจในการกระทำและการแสดงออกของตัวเองเท่าที่ควร

นางกล่าวปฏิเสธความหวังดีของใครหลายๆ คนไปอย่างไม่คิด ไม่รักษาหน้าตาของคุณชายน้อยจากตระกูลใหญ่ทั้งหลายเลย 

และเมื่อแข่งขั้นเสร็จสิ้น นางเอาแต่นั่งจับเข่าคุยอยู่กับแต่หลีกังเด็กชาวบ้านสามัญ ที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ออกจะดูยากจน หากแต่ทำไมหลีกังถึงใส่เสื้อผ้าไร้ราคาแบบนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะวันนี้เป็นวันพิเศษ เสื้อผ้าชุดนี้มารดาของเด็กน้อยเป็นผู้เย็บปักมาให้ด้วยความยากลำบาก

แม้ตอนนี้หลีกังจะมีศิษย์พี่ที่ใจดีช่วยดูแล มีเงินทองให้ใช้ไม่ขาดมือ เสื้อผ้าก็ซื้อหาดีๆ ให้ แต่ด้วยวันนี้มีความสำคัญ หลีกังจึงตั้งใจสวมใส่เสื้อผ้าที่มารดาเย็บให้กับมือ 

โดยที่หลีกังเด็กน้อยไม่รู้ตัว เพียงแค่การนั่งคุยกับเพื่อนเด็กน้อยด้วยกัน มันกลับเป็นการสร้างความรำคาญใจให้แก่คุณชายน้อยผู้มีชาติตระกูลหลายๆคนเป็นอย่างยิ่ง

และด้วยความไม่รู้ตัวนี้ หลีกังจึงเอาแต่คุยเล่นกับพานลี่ที่ข้างสนามประลองอย่างสนุกปาก โดยตัวเด็กน้อยไม่ได้ยินหรือสนใจการพูดคุยและการแสดงออกของเหล่าเด็กน้อยจากตระกูลใหญ่ทั้งหลายเลย