กระทะเหล็กกู้โลก

ตอนที่ 42 กำราบอีฟ

        ซ่งเจิงมองไปที่แมงมุมตัวสีขาวซึ่งกำลังดิ้นรนชื่อของมันคล้ายกับมนุษย์มาก… มันชื่ออีฟ! เขาสันนิษฐานว่าอดัมคงจะหวังกับมันไว้สูงมากแต่พอมารู้ว่าการทดลองครั้งนี้ไม่สมบูรณ์จึงละทิ้งมันไปอย่างไม่ใยดี

        “แล้วนายต้องการแมงมุมตัวนี้ไปทำไมกัน?”ฉู่อี้ถามออกอย่างไม่เข้าใจ

        “นายได้ยินที่เขาบอกเมื่อกี้ไหม? หนึ่งคือแมงมุมตัวนี้สามารถพ่นแอนติบอดี้ที่ไม่สมบูรณ์ออกมาได้สองมันค่อนข้างเก่งและปรับตัวได้เร็ว อีกทั้งยังหลบการโจมตีของมนุษย์ได้ฟื้นคืนชีพอีกครั้งได้ด้วยการลอกคราบ ยังไงซะมันก็เป็นสัตว์ประหลาดที่น่าศึกษา… อีกอย่างมันต้องมีความลับเกี่ยวกับระดับที่ห้าซ่อนอยู่แน่” ซ่งเจิงกล่าวออกพร้อมกับมองแมงมุมตรงหน้าด้วยสายตาละโมบแมงมุมตัวนี้คือสมบัติล้ำค่าและเขาคิดว่าพลังของมันเกินกว่าเขาจะจินตนาการได้ไหว

        “ระดับที่ห้างั้นเหรอ? บ้าหน่า! นายไม่ได้ยินเหรอว่ามันคือการทดลองที่ล้มเหลวของอดัม?แล้วระดับที่ห้ามันก็เป็นแค่ตำนานเล่ามาเท่านั้นเท่าที่ฉันรู้นะแค่ในพวกแวดวงระดับสูงในเมืองแห่งความหวังก็ยังไม่มีระดับที่ห้า!” ฉู่อี้คัดค้านทันที

        “แค่อดัมล้มเหลวไม่ได้หมายความว่าฉันจะทำไม่ได้นี่ก็เขาบอกว่าเขาถูกหลอก อย่างนั้นก็หมายความว่าครึ่งหนึ่งของมันเชื่อถือได้ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้ความจริงแค่มันอยู่ในระดับสี่ก็ทำให้ทุกคนในโลกบ้าคลั่งได้แล้ว!” ซ่งเจิงกล่าวออกพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างโหยหา

        “ถึงสุดท้ายแล้วมันจะเป็นแค่ความล้มเหลวแต่เราก็สามารถใช้มันเพื่อสั่นสะเทือนโลกใบนี้ได้ต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่ถ้าทำสำเร็จ…”ตอนนี้เองฉู่อี้เริ่มเห็นด้วยกับซ่งเจิง

        “ฉันเดาว่าสิ่งที่จะถูกเรียกว่าระดับห้าไม่ใช่มนุษย์พันธุ์ใหม่หรอกแต่เป็นแมงมุมตัวนี้ต่างหาก คนที่บอกข้อมูลกับอดัมอาจต้องการหลอกใช้เขาเพื่อทะลวงสู่ระดับห้าแต่อดัมแค่ทำไม่ได้…” ซ่งเจิงเริ่มวิเคราะห์

        “มันก็มีความเป็นไปได้นะแต่สิ่งที่นายกำลังคิดจะทำกับแมงมุมตัวนี้น่ะ… จะทำได้เหรอ?พวกเราไม่สามารถเอาชนะมันได้” ฉู่อี้กล่าวค้าน

        “ฉันจะลองดู!” ซ่งเจิงเดินตรงไปหาแมงมุมพร้อมกับหยิบกระทะเหล็กออกมา

        [กรุณาป้อนคำสั่ง!]

        [นำแมงมุมตัวนี้เข้าไปไว้ในพื้นที่จัดเก็บ!]

        [ระดับไม่เพียงพอระบบไม่สามารถทำตามคำสั่งได้!โปรดอัพเกรดกระทะเหล็กเป็นระดับเยี่ยม!]

        [งั้นใช้วัสดุอื่น ๆเพื่ออัพเกรดระดับได้ไหม?]

        [ระดับต่ำเกินไป! ด้วยสถานะปัจจุบันสามารถอัพเกรดได้เพียงหนึ่งระดับเท่านั้น!]

        [มีทางอื่นไหม?]

        [แผนที่หนึ่ง: ใช้ผลึกสัตว์กลายพันธุ์ระดับสี่จำนวน100 ชิ้น เพื่อทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ!]

        [แผนที่สอง: วัสดุที่มีอยู่สามารถใช้แลกเปลี่ยนเป็นส่วนผสมของอาหารสัตว์ได้!]

        [แผนที่สาม: ท่านสามารถใช้เลือดของตนเองในการจับกุมมันได้ยิ่งความเข้มข้นของเลือดสูงเท่าใด อัตราสำเร็จยิ่งมากเท่านั้น!]

        [แลกอาหารสัตว์!]

        [วัสดุไม่เพียงพอ ดำเนินการล้มเหลว!]

        ซ่งเจิงได้ยินอย่างนั้นถึงกับพูดไม่ออกเขาหยิบมีดออกมาจากช่องเก็บของพร้อมกับชามใบหนึ่ง มีดปาดลงบนฝ่ามือเลือดไหลหลั่งลงสู่ชามด้านล่างจากนั้นเขาจึงวางมันลงด้านหน้าแมงมุมตัวขาวที่ยืนอยู่หลังกำแพงไฟ

        แมงมุมสีขาวตัวใหญ่พลันได้กลิ่นเลือดก็ยิ่งเผยความบ้าคลั่งออกมันกลืนชามใหญ่เข้าปากในคำเดียวจากนั้นก็เริ่มโจมตีซ่งเจิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความเกรี้ยวกราด

        “ไร้ประโยชน์งั้นเหรอ?” ซ่งเจิงเห็นว่าแมงมุมเป็นอย่างนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดมันยิ่งโจมตีเขาแรงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นนี้จึงเรียกกระทะเหล็กอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้

        [ติ๊ง!กรุณาป้อนคำสั่ง!]

        [ทำให้เลือดของฉันเข้มข้นกว่านี้เข้มข้นที่สุดจนพิชิตแมงมุมตรงหน้านี้ได้!]

        สิ้นเสียงซ่งเจิงยัดมือเข้าไปในกระทะเหล็กจากนั้นเลือดของเขาถูกสูบออกไปจากร่างกายอย่างรวดเร็วพร้อมกับไหลเวียนอยู่ในกระทะอย่างบ้าคลั่ง

        “แฮ่ก!”ซ่งเจิงเริ่มหายใจหอบหนักและวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงไม่มีท่าทีว่าอาการพวกนี้จะเบาบางลงเลยสักนิด ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆเขาจะต้องเป็นลมล้มพับกลางอากาศเนื่องจากเสียเลือดเกินไป…เขาอาจจะตายได้!

        ฉู่อี้มองซ่งเจิงที่วางมือไว้บนกระทะเหล็กอย่างพิจารณาอีกฝ่ายกำลังหน้าซีดเซียวไร้เลือดฝาก ดวงตาเบิกกว้างแทบจะขาวโพลนร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างกับไม่อาจจะยืนได้ไหวอีกต่อไป

        “ซ่งเจิง!”ฉู่อี้พุ่งตัวเข้าไปประคองร่างของอีกฝ่ายไว้พร้อมร้องเรียกอย่างตื่นตระหนก

        [ติ๊ง!เสร็จสิ้นแล้ว อัตราความสำเร็จในปัจจุบันคือ 100%]

        หลังจากเสียงดังขึ้นในจิตใจของเขาซ่งเจิงก็หน้ามืดและล้มพับไปอย่างรวดเร็ว

        [ติ๊ง!อันตราย! อันตราย!เจ้านายกำลังอยู่ในสถานะวิกฤติ!เริ่มต้นการใช้งานการป้องกันอัตโนมัติ!]

        กระทะเหล็กในมือของซ่งเจิงปลดปล่อยพลังไร้ลักษณ์ออกปกคลุมร่างของฉู่อี้และแมงมุมเอาไว้พื้นที่โดยรอบคล้ายกับถูกหยุดเวลาอย่างน่าอัศจรรย์จากนั้นจึงมีแสงสีขาวพุ่งออกจากกระทะเหล็กเข้าสู่ร่างกายของซ่งเจิง

        ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนก่อนที่เสียงกระทะเหล็กจะดังขึ้นอีกครั้ง…

        [ติ๊ง! อันตราย… ลดลง… เจ้านาย… ลดลง… กระทะเหล็ก… คุณภาพ… ลด… ลง…]

        หลังจากซ่งเจิงลืมตาขึ้นเวลารอบข้างจึงเริ่มเดินอีกครั้งพร้อมสารสีดำประหลาดปรากฎอยู่บนกระทะเหล็ก

        “เลือดถูกบีบอัดจนกลายเป็นสีดำงั้นเหรอ!” ซ่งเจิงตื่นเต้นมากพร้อมกับหยดเลือดนั้นลงไปในปากที่อ้าออกของแมงมุม

        “นายเป็นยังไงบ้าง?” ฉู่อี้กล่าวออกอย่างเป็นห่วง

        “หืม มีอะไรเหรอ?” ซ่งเจิงหันไปหาฉู่อี้ด้วยท่าทางประหลาด

        “ก็ก่อนหน้านี้นายไม่มีเลือดฝาดแล้วหยั่งกับคนตายร่างกายก็สั่นจนฉันตกใจ… ฉันคิดว่านายจะตายซะแล้ว!” ฉู่อี้กล่าวออกมาพร้อมกับใบหน้าไม่สู้ดีนัก

        “อืม ตอนนั้นมันก็อึดอัดชะมัดฉันยังปวดหัวอยู่นิดหน่อย”ซ่งเจิงรื้อความทรงจำก่อนหน้าขึ้นมาตอนที่กระทะเหล็กเริ่มดูดเลือดของเขา

        “ระวัง!”ฉู่อี้ร้องตะโกนออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าแมงมุมตรงหน้าพุ่งเข้ามาหาซ่งเจิงอย่างรวดเร็ว

        “อย่า!มันจะไม่เป็นไร!”ซ่งเจิงหยุดฉู่อี้ที่ตั้งท่าจะโจมตีแมงมุมตรงหน้า

        ในตอนนั้นเองที่ฉู่อี้ได้เห็นแมงมุมขาวตัวใหญ่วิ่งเข้าหาซ่งเจิงพร้อมกับหยุดลงตรงหน้ามันเอาศีรษะถูไถกับขาของซ่งเจิงอย่างรักใคร่ ซึ่งนี่คือท่าทางที่มันทำกับหลัวเทียน…

        “เด็กดี!เอาล่ะ เธอชื่ออีฟใช่ไหม งั้นฉันก็จะเรียกว่าอีฟต่อไปแล้วกัน” ซ่งเจิงพูดพร้อมกับลูบหัวมันอย่างเบามือ

        “พระเจ้า!นายทำได้ยังไง?” ฉู่อี้ยืนตกตะลึงจนตาค้างแมงมุมที่ดุร้ายก่อนหน้านี้หายไปแล้วมันคล้ายกับลูกหมาตัวน้อยที่กำลังร้องขอความรักจากเจ้านายไม่มีผิด!

        “ต่อจากนี้ไปเธอเป็นลูกสาวของฉัน… อย่าให้ฉันได้ยินว่านายเรียกเธอว่าแมงมุมยักษ์อีกล่ะ! เธอชื่ออีฟ ตกลงนะ…” ซ่งเจิงพูดกับฉู่อี้พร้อมกับลูบศีรษะของแมงมุมไปด้วย

        “ลูกสาว? ชื่ออีฟ?”ขากรรไกรของฉู่อี้อ้ากว้างอย่างตกตะลึงเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าภาพตรงหน้าทั้งหมดคือเรื่องจริง

        “ไหนลองกระโดดให้พ่อดูหน่อยซิ!” ซ่งเจิงออกคำสั่งกับอีฟ

        ฉับพลันแมงมุมยักษ์ย่อขาลงพร้อมกับพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยพลังอันแข็งแกร่ง!

        “โอ้โห!พระเจ้า… เธอกระโดดได้สูงสิบเมตรงั้นเหรอ!” ฉู่อี้ตะโกนอย่างตื่นตระหนก

        ตอนนี้เองที่ซ่งเจิงกลายเป็นเด็กซน เขาเริ่มออกคำสั่งให้อีฟทำสิ่งต่างๆ มากมายแต่อีฟก็ไม่ขัดใจยอมเล่นกับเขาไปซะทุกอย่าง

        หลังจากที่เล่นกันอยู่นานในที่สุดเขาก็หยุดและคิดจะเก็บแมงมุมตัวนี้ไว้ในกระทะเหล็ก

        [เก็บอีฟเข้าพื้นที่เก็บของ!]

        แต่ไม่มีการตอบสนองใดจากกระทะเหล็กดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นกระทะเหล็กธรรมดาไปซะแล้ว…

        [เก็บอีฟเข้าพื้นที่เก็บของเดี๋ยวนี้!]

        ซ่งเจิงออกคำสั่งอย่างรุนแรงภายในใจแต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับจากกระทะเหล็ก…

        หัวใจของเขาหล่นวูบไปทันที…หรือว่ากระทะเหล็กกำลังจะมีปัญหา? มันพังแล้วเหรอ!