สอนเธอ....เสียว! NC++

ตอนที่ 47: งานประมูลระดับชาติ

ความโอ่อ่าหรูหราอลังการของศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติแห่งมหานครปักกิ่งในค่ำคืนนี้ตลบอบอวลไปด้วยบรรยากาศของสังคมชั้นสูงระดับแนวหน้าของประเทศ แสงไฟระย้าแชนเดอเลียร์คริสตัลขนาดใหญ่หลายร้อยโคมแขวนระย้ากะพริบส่งแสงระยิบระยับสาดสะท้อนแผ่นพรมขนสัตว์หนานุ่มหรูหราสีครีม รถยนต์ระดับหรูซูเปอร์คาร์แบรนด์ดังระดับโลกจอดเรียงรายเนืองแน่นที่หน้างานประมูลอัญมณีและวัตถุโบราณระเบียบระดับชาติซึ่งมีเพียงตระกูลมหาเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลล้นฟ้าเท่านั้นที่ได้รับเชิญ

ผมก้าวเท้าเดินอย่างมาดมั่นสุขุมมั่นใจเข้ามาภายในงาน สวมชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทเข้ารูปที่สั่งตัดเย็บประณีตขับเน้นมัดกล้ามเนื้ออกและไหล่กว้างดูสง่างามดุจดั่งพญามังกรในคราบมนุษย์ โดยมีจางเสวี่ยฉีเลขาสาวคนสวยในชุดราตรียาวสีดำขลับแนบเนื้อเนื้อละเอียดเปิดเผยแผ่นหลังขาวเนียนและเนินอกอวบอิ่ม คอยก้าวเดินเคียงข้างส่งยิ้มหวานอย่างเลื่อมใสบูชาผมดุจเงาตามตัว ทหารคุ้มกันมาเฟียเสื้อดำของสมาคมมังกรสวรรค์นับสิบคนกระจายกำลังคอยคุ้มกันอยู่รอบบริเวณโถงทางเดินอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทำให้สายตาของผู้คนนับร้อยในงานจ้องมองมาที่ผมเป็นตาเดียวและพากันกระซิบกระซาบด้วยความสงสัยระคนยำเกรงในบารมี

"นายท่านคะ...วันนี้ในงานประมูลมีตระกูลใหญ่และกลุ่มอิทธิพลหนาแน่นจากมณฑลทางใต้เข้าร่วมงานด้วยค่ะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตระกูลถังจากเซี่ยงไฮ้ที่เป็นขั้วอำนาจเศรษฐกิจอันดับหนึ่งของประเทศที่มั่งคั่งที่สุด..." เสวี่ยฉีกระซิบรายงานข้อมูลเสียงเบาข้างใบหูผมอย่างนอบน้อมสูงสุด

ผมเพียงแค่พยักหน้ารับคลี่ยิ้มเยาะบางๆ เดินก้าวเข้าสู่ห้องโถงจัดประมูลขนาดใหญ่ที่จัดเตรียมเก้าอี้ VIP ตัวยาวบุกำมะหยี่สีแดงสดสลักขอบทองคำไว้สำหรับแขกพิเศษระดับแนวหน้าของประเทศ

สายตาของผมพลันสะดุดกะพริบสั่งการระบบเมื่อจ้องมองตรงไปยังโซฟา VIP ฝั่งตรงข้ามห้องโถง ร่างระหงของหญิงสาวคนหนึ่งในชุดราตรียาวสีม่วงเข้มสลวยสะกดสายตาผู้คนรอบกายให้หันไปมองเธอประหนึ่งจุดศูนย์กลางของสวรรค์

เธอคือ "ถังลู่เหยา" ทายาทสาวคนโตตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ

เธอสวยสง่าไร้ที่ติประดุจนางพญาหงส์สวรรค์ผู้หยิ่งผยอง ใบหน้าสวยรูปไข่คมคายหวานหยาดเยิ้มระดับนางแบบระดับโลก จมูกโด่งรั้นริมฝีปากอิ่มสีแดงสดรับกับนัยน์ตากลมหงส์ดูดึงดูดใจสะกดวิญญาณคนมอง เรือนร่างอวบอัดซ่อนรูปเนินหน้าอกกลมกลึงใหญ่โตสะโพกงอนงามคอดกิ่วสะกดใจ ทว่า... ผิวแก้มสีขาวละมุนเนียนละเอียดและลำคอขาวผ่องของเธอบัดนี้กลับปรากฏรอยแดงระเรื่อแปลกๆ และมีคราบเหงื่อกาฬไหลซึมบางๆ ทั่วผิวกาย ใบหน้าหวานดูฝืนทนทรมานแฝงเร้นในดวงตาอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากพลังความร้อนภายในกายปะทุ

[ระบบ: ตรวจพบเป้าหมายคุณภาพสูงอันดับที่ 8!]

[ระบบ: ระบุเป้าหมาย - ถังลู่เหยา (อายุ 24 ปี ระดับความงาม 9.6/10)]

[ระบบ: ตรวจพบชีพจรผิดปกติรุนแรง - ชีพจรพิษอัคคีแฝงเร้น (Hidden Fire Pulse) ระดับความร้อนเผาผลาญอวัยวะภายใน 88% มีความเสี่ยงต่อการช็อกหมดสติและระเบิดเส้นเลือดปอด โฮสต์จำเป็นต้องเตรียมทำการฝังเข็มถอนพิษแทรกซึมหยินอุ่นด่วนที่สุด...]

"หึ... ชีพจรพิษอัคคีแฝงเร้นงั้นเหรอ น่าสนใจดีนี่" ผมพึมพำยิ้มเยาะในใจ

ข้างกายของคุณหนูถังลู่เหยามีชายหนุ่มสูทขาวหน้าตาทะเล้นเย่อหยิ่งคนหนึ่งนั่งปั้นหน้าหยิ่งผยองอยู่ มันคือ "ถังจวิน" ลูกพี่ลูกน้องตระกูลสาขาที่คอยติดตามหวังผลประโยชน์และคอยสอพลอประจบลู่เหยาเพื่อหวังตำแหน่งในตระกูล

ไม่นานนัก เสียงเคาะค้อนของผู้ดำเนินการประมูลบนเวทีดังขึ้นสลัวประกาศเริ่มต้นงานประมูลอย่างเป็นทางการ รายการสินค้าวัตถุโบราณล้ำค่าต่างๆ ทยอยนำขึ้นประมูลจนถึงรายการพิเศษชิ้นที่เจ็ดซึ่งเป็นไฮไลท์ของค่ำคืนนี้

"ท่านผู้มีเกียรติครับ... รายการต่อไปคือวัตถุโบราณที่ขุดพบจากถ้ำลี้ลับทางใต้ 'ลูกแก้ววารีสวรรค์' ลูกแก้วหยกธรรมชาติอายุนับพันปีที่แผ่ไอเย็นละมุนขจัดความร้อนและโรคภัยไข้เจ็บรอบกายได้ปาฏิหาริย์...ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งร้อยล้านหยวนครับ!"

ถังลู่เหยาที่ได้ยินข้อมูลดังกล่าวพลันเบิกตากว้าง แววตาสั่นระริกแสดงความหวังกระวนกระวายใจที่จะได้ลูกแก้วนี้ไปบรรเทาความหนาวร้อนทรมานชีพจรพิษไฟในร่างกายของเธอที่กำลังแผดเผาหัวใจ

"พี่ลู่เหยาครับ! ผมจะประมูลลูกแก้วนี้มาให้พี่เอง!" ถังจวินรีบเสนอหน้าตะโกนป่าวร้องเสียงดังและยกป้ายขึ้นทันทีเพื่อแสดงความร่ำรวย: "หนึ่งร้อยห้าสิบล้านหยวน!"

"สองร้อยล้านหยวน!" ชายชราอีกตระกูลขานรับราคาขยับขึ้น

"สองร้อยห้าสิบล้านหยวน!" ถังจวินขานทับราคาอย่างเย่อหยิ่งทระนงอวดความรวยของตระกูลถัง ท่าทางวางโตมองข่มขู่คนในห้องโถงคล้ายบีบไม่ให้ใครกล้าเสนอราคาแข่งแย่งชิงของกับมัน ทั่วทั้งห้องโถงพากันเงียบเสียงลงเพราะไม่มีใครอยากขัดตระกูลถัง

ผมเห็นท่าทางอวดดีไร้ค่าของมันพลันแสยะยิ้มช้าๆ ยกป้ายในมือขึ้นขานราคาเสียงเรียบเย็นชาสะกดจิตใจผู้ฟังทุกคน: "ห้าร้อยล้านหยวน"

เสียงคนในห้องโถงประมูลเงียบกริบลงทันควันพากันหันมาจ้องมองผมด้วยความตกใจตะลึง การเกทับราคาขึ้นเท่าตัวทำให้ผู้คนตกใจระคนหวาดเกรงในบารมีของชายหนุ่มลึกลับในสูททักซิโด้

ถังจวินหน้ามืดตึงเครียดหันมาถลึงตาใส่ผมด้วยความแค้นเคืองตวาดสบถเสียงดังขู่: "ไอ้หนุ่มหน้าใหม่! กล้าดียังไงมาแข่งราคาแย่งของกับตระกูลถังแห่งเซี่ยงไฮ้วะ! หกร้อยล้านหยวน!"

"แปดร้อยล้านหยวน" ผมขานนิ่งเฉยราบเรียบไร้อารมณ์สะเทือน แววตาสีทองฉายแสงสลัวคมปลาบ

"เก้าร้อยล้านหยวน! แกมีเงินจ่ายจริงๆ หรือเปล่าวะไอ้ขยะส่งของ!" ถังจวินลุกขึ้นยืนตวาดชี้หน้าด่าผมด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวหลุดมาดผู้ดี ท่ามกลางถังลู่เหยาที่เอื้อมมือดึงคอเสื้อห้ามปรามมันเสียงสั่นระรัวหนาวเหน็บตัวสั่นด้วยความเจ็บปวดภายในร่างกาย

ผมคลี่ยิ้มกว้างอย่างสะใจ เอ่ยราคาตัดสินชะตาอย่างเป็นทางการบดขยี้ความหวังมัน: "หนึ่งพันล้านหยวน"

ถังจวินอึกอักพูดไม่ออกหันไปทางผู้เฒ่าที่ปรึกษาตระกูลถังที่ส่ายหัวเตือนว่าเงินหนึ่งพันล้านสำหรับการแย่งชิงลูกแก้วหยกนับว่าเกินมูลค่ามากเกินไปและจะกระทบการประมูลสัมปทานหลักในวันรุ่งขึ้น

เสียงค้อนเคาะดังระงมตอกย้ำชัยชนะ "หนึ่งพันล้านครั้งที่หนึ่ง... หนึ่งพันล้านครั้งที่สอง... หนึ่งพันล้านครั้งที่สาม... ปัง! ยินดีกับคุณเย่เฉินผู้รับสิทธิ์ลูกแก้ววารีสวรรค์ครับ!"

ถังจวินทรุดตัวลงนั่งโซฟาหน้าซีดเผือดโกรธตัวสั่นจนเส้นเลือดขมับปูดโปนด้วยความอับอายขายขี้หน้าอย่างถึงที่สุดต่อสายตามหาเศรษฐีนับร้อยคนในงาน มันมองผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อชั่วกาลนาน

หลังเสร็จสิ้นพิธีประมูลลงอย่างราบรื่น ผมถือกล่องผ้าไหมเก็บลูกแก้ววารีสวรรค์ก้าวเดินทอดน่องออกทางเดินโถงระเบียงด้านนอกเพื่อกลับที่พัก ทว่ายังไม่ทันจะก้าวพ้นตึก เสียงฝีเท้าส้นสูงและเสียงหอบหายใจกะชั้นชิดสั่นเทาดังตามหลังมาเร่งรีบ

"คุณ... คุณเย่เฉินคะ... ได้โปรดรอเดี๋ยวก่อนค่ะ..."

ผมหันกลับไปมอง ร่างระหงของถังลู่เหยาก้าวเดินแกว่งไกวตรงเข้ามาหา ใบหน้าสวยคมของเธอแดงก่ำราวกับพิษไข้ขึ้นสูง ผิวกายตามลำคอและแผ่นหลังที่โผล่พ้นเสื้อราตรีร้อนระอุจนไอร้อนระเหยเป็นไอจางๆ ท่ามกลางอุณหภูมิห้องปรับอากาศเย็นเฉียบปนคราบหยาดเหงื่อ

"คุณหนูถังมีธุระอะไรกับคนส่งของคนนี้เหรอครับ?" ผมถามเอ่ยสะกดยิ้มมุมปากรู้ดีในชะตากรรม

"ลูกแก้ว... ลูกแก้ววารีสวรรค์ชิ้นนั้น... ฉันต้องการมันมากค่ะ... มันเป็นสิ่งเดียวที่จะช่วยบรรเทาอาการของฉันได้... ฉันยินดีจ่ายเงินสดให้คุณสองพันล้านหยวนเพื่อซื้อมันต่อ... อึก... ฮึก..." ถังลู่เหยาพูดจาสั่นเครือสั่นเทา ทว่าดวงตากลมหงส์คู่สวยของเธออัญเชิญแววตาบิดเบี้ยวสั่นระริกด้วยความทรมานแสนสาหัส ชีพจรพิษอัคคีแฝงเร้นในจุดตันเถียนของเธอพลันระเบิดปะทุเฉียบพลัน ผิวกายขาวละเอียดกลายเป็นสีแดงชาดร้อนจัดปานลาวาปะทุเดือด ไอความร้อนแผ่ซ่านกวาดรอบตัวเธอจนร่มสั่นไหวและอากาศบิดตัวสั่นระริกพ่นลมร้อนออกมา

"อ๊าส์!...ร้อน...มันร้อนข้างในทรวงอกจะไหม้แล้ว...อึก...ช่วยกอดฉัน..." ร่างบางทรุดฮวบหมดแรงล้มพับลงตรงหน้าอย่างไร้สติสัมปชัญญะ ทว่าผมขยับก้าวพริบตาเข้าไปโอบประคองร่างอวบอัดนุ่มมือของเธอไว้ได้ทันในอ้อมแขนอุ่นหนาแน่น สัมผัสผิวกายร้อนผ่าวปานถ่านไฟร้อนแรงของเธอกระแทกเข้ากับหน้าอกแกร่งของผมอย่างจังปะทะพลังงานราคะในราตรีกาลนี้!

ความร้อนที่ส่งผ่านผิวกายของเธอช่างรุนแรงเหลือเกินจนเนื้อสูททักซิโด้ของผมแทบจะอุ่นวาบตามไปด้วย ลมหายใจที่หอบถี่และกลิ่นอายฟีโรโมนเนื้อสาวที่ร้อนระอุผสมปนเปส่งผลให้อะดรีนาลีนในร่างกายของผมพลุ่งพล่านอย่างช่วยไม่ได้ ผมกวาดสายตาจ้องมองคุณหนูคนสวยที่หมดแรงนอนพิงอกผมอยู่ 

เธอกล้ำกลืนความเจ็บปวดทรมานจากไฟในร่างกาย ร้องขอความช่วยเหลือจากผมทั้งน้ำตา แววตาคมสีทองของผมหรี่ลงทันควัน พริบตานั้นผมตัดสินใจกอดอุ้มร่างบางระหงก้าวเดินแทรกซึมผ่านเงามืดตรงไปยังห้องรับรองพิเศษส่วนตัวโดยด่วนที่สุด ค่ำคืนนี้กระดานรักษาสุดร้อนแรงและบทพิชิตสยบคุณหนูตระกูลที่มั่งคั่งอันดับหนึ่งของประเทศกำลังจะเริ่มต้นฉากเดือดขึ้นแล้ว! ผมพาร่างสั่นเทาของเธอเข้าไปในห้องส่วนตัววางเธอบนโซฟาหรูโดยไม่มีใครล่วงรู้เลยเพื่อลงมือฝังเข็มชะล้างถอนพิษไฟให้เธอพ้นขีดจำกัดความตาย!