ตอนที่ 56 พบเจอเพื่อนเก่าทั้งสาม
กีซ!!!
ราดิชชักเท้าขึ้นทันทีเขาสัมผัสได้ว่าเหยียบโดนอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่พื้นขณะเดียวกันก็มีบางอย่างเคลื่นไหวโจมตีเขา ราดิชพุ่งหลบได้ทันและเห็นว่ามันคือหางของตัวอะไรบางอย่าง
โฮก!!!
เจ้ากวางส่งเสียงลั่นเมื่อสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวมันหันมาพร้อมร่ายเวทโจมตี หอกน้ำแข็งหลายอัน ถูกยิงใส่ราดิชอย่างรวดเร็ว
เฮ้ย!!!
สิ่งที่เกิดขึ้นมันเร็วมากแต่เขามองเห็นหอกน้ำแข็งนั้นได้อย่างชัดเจน ทั้งความเร็วและวิถีโจมตีเขาแอ่นอกรับการโจมตีนั้นเพื่อเอาสกิลอย่างไม่ลังเล
ฉึก!! ฉึก!! ฉึก!!!
ดาเมจที่เกิดขึ้นนั้นมีมากพอสมควรแต่ก็ไม่ได้ทำให้บาดเจ็บหนักแต่อย่างใด ทำได้แค่ลดพลังชีวิตสะสมของเขาไปเท่านั้น
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ ได้รับสกิลต้านน้ำแข็ง LV 1
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลต้านน้ำแข็ง LV 1 เพิ่มเป็น LV 2
ราดิชยิงลูกไฟแสงศักดิ์สวนกลับไปลูกไฟปะทะเข้าเต็มหน้าเจ้ากวางจนมันพลิกตัวล้มทั้งยืนพลังชีวิตลดไปเกินครึ่งอย่างน่าสงสาร
งี๊ด!!!
เจ้ากวางร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดหัวของมันโดนแสงแผดเผาจนไหม้เกรียมหนังหลุดลุ่ยขณะที่เจ้าของหางที่เขาเหยียบก็ปรากฏกายขึ้น มันพลิกตัวมาเผชิญหน้ากับเขา
กิ้งก่าเพื่อนรักของเขานั่นเองทว่าเจ้านี่น่าจะเป็นร่างพัฒนา เพราะขนาดตัวของมันใหญ่ยาวเกือบสิบเมตรมันยังมีผิวหนังสีเหลืองซีดและมีจุดดำกระจายเต็มไปหมดดวงตาสีส้มแวววาวของมันกำลังจ้องมาที่เขาด้วยความโกรธ ราดิชลองประเมินมันดู
เผ่า ไดดาลอสเอลเดอร์บาซิลิกซ์ LV 14 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 3510/3580 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 1205/1205 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 1850/1850 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 2817/2817 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 2355 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 3028 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 2002 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 3006 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 2024 (รายละเอียด)
สกิล
ฟื้นฟู HP อัตโนมัติ LV 3 ระดับความเร็วในการฟื้น MP LV 2
ลดระดับการใช้ MP LV 2 ระดับความเร็วในการฟื้น SP LV 3
ลดระดับการใช้ SP LV 3 สัมผัสพลังเวท LV 4
ควบคุมพลังเวท LV 4 โจมตีกลายเป็นหินขั้นสูง LV 1
เพิ่มพลังทำลาย LV 3 เพิ่มพลังการทะลุทะลวง LV 2
เพิ่มพลังการกระแทก LV 5 แม่นยำLV 10
หลบหลีก LV 3 เพิ่มความน่าจะเป็น LV 2
แอบซ่อน LV 10 พรางตา LV 10
ไร้สุ้มเสียง LV 5 ไร้กลิ่น LV 10
เวทดิน LV 3 ขี้เกียจ LV 5
ต้านพิษร้ายแรง LV 5 ต้านกรดรุนแรงLV 5
ต้านอาการอัมพาตขั้นสูง LV 5 ต้านการกลายเป็นหินขั้นสูงLV 5
ต้านการเน่าเปื่อยขั้นสูง LV 1 ต้านพลังทำลายLV 2
ต้านการตัดเฉือน LV 3 ต้านการทะลุทะลวงLV 3
ต้านการทุบตี LV 6 ต้านการกระแทกLV 6
ต้านปฐพีแยก LV 1 ต้านไฟLV 4
ต้านน้ำแข็ง LV 3 มองเห็นในที่มืดLV 10
เสริมประสาทการมองเห็น LV 3 เสริมประสาทการได้ยินLV 2
เสริมประสาทการดมกลิ่น LV 5 เสริมประสาทการรับรสLV 4
เสริมประสาทการสัมผัส LV 8 สัมผัสอันตรายLV 10
สัมผัสการเคลื่อนไหว LV 10 สัมผัสกลิ่นอายLV 10
สัมผัสความร้อน LV 10 กินจุ LV 3
ร่างชีวิต LV 7 แหล่งพลังเวท LV 2
ร่างพริบตา LV5 ความอึด LV 6
พละกำลังมหาศาล LV 5 ความทนทานมหาศาล LV 6
นักเวท LV 2 เวทคุ้มกัน LV 6
ย่นระยะ LV 2
สกิลพ๊อยท์ 18,800
ฉายา
[ผู้สังหารสัตว์อสูร] [ผู้ฆ่าล้างสัตว์อสูร]
‘สเตตัสโน้มเอียงไปทางพลังป้องกันสกิลก็ไม่มีอะไรมาก ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเป็นพิเศษ เว้นแต่สกิลพรางตาที่พัฒนาจนเต็มมิน่าเราถึงสัมผัสมันไม่ได้ถ้ามันอยู่เฉยๆ แถมยังมีสกิลขี้เกียจอีกเจ้านี่คงจะนอนอยู่เฉยๆพร้อมกับรอเหยื่อไปด้วย’
ราดิชสามารถวิเคราะห์เจ้ากิ้งก่าได้ทันทีเจ้านี่แค่เป็นกิ้งก่ายักษ์ที่เลือดเยอะถึกขึ้นแค่นั้น ใช้เวทดินได้นิดหน่อยส่วนสกิลสายต้านทานก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ มีส่วนที่พัฒนาจากตัวที่มันเคยสู้ด้วยที่สำคัญคือสกิลขี้เกียจ
สกิลนี้ทำให้สามารถลดการใช้เกจสีแดงได้เยอะมากถ้าไม่ขยับร่างไปไหน เกจสีแดงก็จะไม่ลดลงเลย มันจะลดอัตราการสูญเสียเกจสีแดงของผู้ใช้จึงเห็นเจ้ากบมานอนซุ่มอยู่ตรงนี้ โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นตัวมันเลย
เจ้ากิ้งก่าจ้องมาที่ราดิชพลางใช้ความสามารถกลายเป็นหินทว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาแต่อย่างใดสกิลต้านทานเขามีระดับสูงกว่าการโจมตีของอีกฝ่ายมาก
พอเห็นว่าจ้องอยู่นานราดิชก็ไม่เป็นหินเจ้ากิ้งก่าก็ร่ายเวท มีหอกดินพุ่งจากพื้นโจมตีเขา ทว่าราดิชไม่สนใจการโจมตีแบบนี้เลยเขาพุ่งเข้าหาเจ้ากิ้งก่าและตบใส่หัวมันเต็มแรง
ผัวะ!!!
กี๊!!!!
กิ้งก่ายักษ์ทรุดลงไปกองกับพื้นทันทีมันร้องโหยหวน พลังชีวิตของมันลดลงไปพอสมควรราดิชหันไปหาเจ้ากวางที่ลุกขึ้นมาได้แล้วดูท่ามันจะหวาดกลัวเขาเพราะมันกำลังหันหลังวิ่งหนี ราดิชยิงเวทเวทน้ำเล็งไปที่ข้อเท้าทั้งสี่ข้างของมัน
ฉัวะ!! ฉัวะ!! ฉัวะ!! ฉัวะ!!
กระแสน้ำที่ถูกบีบอัดจนแข็งและคบกริบเคลื่อนผ่านตัดอากาศมันตัดข้อเท้าของเจ้ากวางจนขาดสะบั้นเจ้ากวางที่เพิ่งจะออกตัวถึงกับล้มหน้าคะมำทันที
โครม!!!
งี๊ด!!!
เจ้ากวางร้องเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดพลังชีวิตลดลงจนเข้าขั้นวิกฤต อันที่จริงด้วยสเตตัสของพวกมันถือว่าแข็งแกร่งมากถ้าไม่เจอพวกมังกรตัวเต็มไว พวกมันย่อมเอาชีวิตรอดได้แน่นอน ทว่ามันกลับมาเจอเขาเสียก่อน
ราดิชยิงลูกไฟศักดิ์สิทธิ์ใส่เจ้ากวางอีกครั้งลูกไฟปะทะร่างมันจนปริแตก พลังชีวิตลดลงจนหมด มันตายสนิททันทีอย่างไม่ต้องสงสัยเวทมนตร์ระดับสูงไม่ใช่สิ่งที่จะรับไว้โดยง่าย เพราะอานุภาพของมันรุนแรงเกินไป
มนุษย์สามารถสังหารสัตว์อสูรที่มีสเตตัสสูงกว่าได้เพราะมีสกิลที่เหนือกว่าสัตว์อสูรส่วนใหญ่ไม่ได้มีการเร่งฝึกฝนสกิล แต่มักจะปล่อยให้เต็มไปตามธรรมชาติถ้าพวกมันใช้อันไหนมากหรือโดนโจมตีด้วยอะไรมาก ก็จะได้สกิลที่เกี่ยวข้องมา
ค่าความต้านทานก็เช่นกันถ้าพวกมันต่อสู้กับตัวที่มีการโจมตีแบบไหนมันก็จะเรียนรู้และได้สกิลต้านทานชนิดนั้นมา ถ้ามันไม่เคยเจอตัวอื่นเลยพวกมันก็จะไม่มีสกิลนั้น ซึ่งถือเป็นจุดอ่อนอย่างหนึ่งของพวกมันเลย
แล้วยิ่งเวทมนตร์ขั้นสองยิ่งมีอานุภาพมากกว่าเวทมนตร์ขั้นแรกหลายเท่าดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะโจมตีได้รุนแรงกว่ามากแต่มันก็ฝึกฝนให้เชี่ยวชาญไปถึงระดับนั้นได้ยากเช่นกัน
ราดิชหันกลับมาหาเจ้ากิ้งก่าที่กำลังลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลเขาตบหัวมันซ้ำไปอีกทีอย่างแรง ร่างของมันทรุดลงไปกองกับพื้นอีกรอบพร้อมอาการมึนงง
“ช่วยเป็นเป้าซ้อมฝึกสกิลให้หน่อยแล้วกัน”
กี๊!!!
เจ้ากิ้งก่ารับรู้ชะตากรรมของตัวเองแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นเพราะหลังจากนั้นราดิชก็ใช้มันเป็นกระสอบทรายเพื่อเก็บค่าความเชี่ยวชาญ ด้วยหมัดที่เสริมพลังทำลายทั้งหมดทุกอย่างล้วนทุบตีไปที่เจ้ากิ้งก่า
กี๊!!! กี๊!!!
เสียงร้องของเจ้ากิ้งก่าตัวยักษ์ดังโหยหวนอยู่นานก่อนจะเงียบหายไปหลังราดิชเชือดมันทิ้งไปในท้ายที่สุดศพของทั้งกิ้งก่ายักษ์และกวางตัวใหญ่ถูกเขาเก็บไว้อย่างดีมันจะเป็นพลังสำรองของเขาในภายภาคหน้า
ถึงจะฆ่าพวกมันไปสองตัวแต่เลเวลก็ยังไม่เพิ่มอยู่ดี แม้แต่สกิลก็ไม่มีการอัพขึ้นมาด้วยสงสัยเขาคงต้องหาเป้าซ้อมมือตัวต่อไปให้ได้ก่อน ไม่แน่สกิลอาจจะอัพก็ได้
เขาทอดถอนใจและไปต่อด้วยการเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบกลืนไปกับสภาวะแวดล้อมจนกระทั่งเจอเพื่อนเก่าอีกตัวหนึ่ง เขาเห็นมันอยู่ข้างหน้ากันหลายตัวเลย ดูเหมือนพวกมันจับกลุ่มทำอะไรบางอย่างอยู่
พวกกบนั่นเอง แต่ขนาดของพวกมันที่เขาเห็นนั้นใหญ่มากแต่ละตัวมีขนาดใหญ่กว่าหกเมตร มันมีผิวสีเขียวเหลื่อมประกายดูสวยงามดวงตาสีเหลืองโตของมันทำให้ดูน่าเกลียดไม่น้อย
“ขอประเมินหน่อยว่าแกเก่งแค่ไหน”
เขาลองประเมินมันทว่าเมื่อได้เห็นผลการประเมินก็ทำเอาเขาอึ้งไปเลย
“อะไรวะเนี่ย!!!”