ผู้สืบทอดสายเลือดพระเจ้าแท้จริง

      ฟูม!! 

      พลังปราณของลี่กังและกวังเฟยที่ได้ปลดปล่อยออกมาทำให้ใบหน้าที่อยู่โดยรอบกระจัดกระจายและปลิวว่อนไปในอากาศ 

      ชิงเฟิงมองไปที่ทั้งสองคนจากนั้นเขาก็ยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม

      เพียงแค่ระดับหลอมรวมร่างกายขั้นที่8 เขาเพียงแค่โบกมือเบาๆทั้งสองคนก็คงจะกลายเป็นเถ้าถ่านแน่นอน แต่ว่าเขาไม่อยากที่จะทำแบบนั้น การที่ทำให้พวกมันทั้งสองคนตายอย่างรวดเร็วเป็นความคิดที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เขาอยากที่จะทรมานพวกมันก่อนตาย

      "เจ้าขยะ เจ้ากลัวถึงขนาดต้องยิ้มออกมาเลยอย่างงั้นหรอ?"ลี่กังเห็นว่าชิงเฟิงกำลังยิ้มอยู่เขาก็ได้กล่าวออกมา 

      "ฮ่าๆ มันก็ไม่แปลกหรอกที่เจ้าขยะนี่จะกลัว พลังในระดับนี้ของพวกเรามันคงจะทำได้เพียงแหงนหน้ามองเท่านั้น"กวังเฟยกล่าวเสริมออกมาอย่างดูถูก 

      เมื่อชิงเฟิงได้ยินคำพูดของทั้งสองคนไม่เพียงเขาจะไม่โกรธกลับกันใบหน้าของเขากลับเพิ่มรอยยิ้มมากยิ่งขึ้น 

      "กลัวอย่างงั้นหรอ?ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็อาจใช่ แต่ว่าตอนนี้...พวกเจ้าก็เป็นแค่มดปลวกในสายตาของข้าเท่านั้น"ชิงเฟิงกล่าวพร้อมกับยิ้มไปที่ทั้งสองคน 

      "เฮอะ!! มดปลวกอย่างงั้นหรอ? งั้นก็ได้! ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่ามดปลวกคนนี้จะจัดการกับเจ้าขยะเช่นเจ้าอย่างไร"ลี่กังพ่นลมหายใจออกมา หลังจากนั้นเขาก็ก็ได้ก้าวไปหนึ่งก้าวพุ่งทะยานไปหาชิงเฟิงทันที

      ฟุบ!!

      'เร็วมาก!!'ไต้เจ๋อที่อยู่ด้านข้างเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของลี่กังเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา ความเร็วของลี่กังที่แสดงออกมานั้นแม้แต่เขาก็มองเห็นได้ไม่ชัด!

      "ขออย่าให้จบเร็วละกัน"กวังเฟยเห็นลี่กังเคลื่อนไหวเขาก็ได้กล่าวเบาๆออกมา เขาคิดว่าในเมื่อลี่กังลงมือแล้วการต่อสู้ก็คงจะจบภายในไม่ช้า 

      "เฮอะ!! ตายไปซะไอ้ขยะ!!''ลี่กังปรากฏตัวขึ้นมาข้างกายของชิงเฟิง ในตอนนี้เขาได้ยื่นมือของตัวเองออกมาและเล็งไปที่ลำคอขอวชิงเฟิง เขาหวังที่จะหักคอของชิงเฟิงให้สิ้นซาก! 

      "เฮอะ! ข้าบอกแล้วว่าถ้าเป็นเมื่อก่อนข้าอาจกลัวเจ้า แต่ตอนนี้..."ชิงเฟิงกล่าวออกมาอย่างเงียบสงบ ในขณะที่มือของลี่กังใกล้เข้ามานั้นเขาก็ได้ยื่มมือของตัวเองออกมาจากนั้นก็กุมไปที่มือของลี่กังอย่างรวดเร็วและเรียบง่าย!

      กุบ!!

      หืม!!!

      ลี่กังตกตะลึงขึ้นมาในทันทีเมื่อเห็นชิงเฟิงสามารถจับมือของเขาได้ แน่นอนว่ามือของเขาในตอนนี้ไม่ใช่แค่มือธรรมดาแต่มันเป็นมือที่เคลือบด้วยพลังปราณระดับหลอมรวมร่างกายขั้นที่8! 

      "อะไรกัน!!!" 

      ในตอนนี้ทั้งกวังเฟยและไต้เจ๋อที่กำลังยืนดูชะตากรรมของชิงเฟิงจู่พวกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ชิงเฟิงสามารถหยุดมือของลี่กังด้วยมือข้างเดียว! 

      "ข้าจำได้ว่าในตอนนั้นเจ้าทำการหักแขนทั้งสองข้างของข้า ตอนนี้ถึงเวลาข้าเอาคืนบ้างแล้ว"ชิงเฟิงกล่าวออกมาพร้อมกับเริ่มที่จะทำอะไรบางอย่าง 

      "เจ้าคิดที่-..."ลี่กังยังกล่าวไม่ทันจบ ในขณะนั้นชิงเฟิงก็ได้จับมือของลี่กังอย่างแน่นหนาพร้อมกันนั้นเขาก็ได้หมุนมันอย่างแรง!

      กรึก!!

      "อ้ากก!!!" 

      ลี่กังร้องออกมาด้้วยความเจ็บปวดพร้อมกับมองไปที่ชิงเฟิงอย่างโหดเหี้ยม!!

      "เจ้า!!! เจ้ากล้าหักแขนข้า!!!" 

      ชิงเฟิงไม่ได้สนใจคำพูดของลี่กังเขากล่าวออกมาเบาๆ"มันยังไม่จบหรอกน่ะ.."

      ชิงเฟิงได้กำแขนที่หักของลี่กังเอาไว้หลังจากนั้นเขาก็ได้ดึงมันออกมาอย่างแรง!!!

      ฉึบ!!!

      ฟุพ!!! 

      "อ้ากกก!!!!!" 

      ลี่กังร้องออกมาอีกครั้ง! ในครั้งนี้เขาได้นอนไปดิ้นลงกับพื้นพร้อมกับเอามืออีกข้างกอบกุมแผลที่กำลีงมีเลือดกระฉูดออกมา! 

      อะไรกัน!!

      เกิดอะไรขึ้น!!!? 

      ในเวลานี้กวังเฟยและไต้เจ๋อได้ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ สมองของพวกเขาในตอนนี้ขาวโพลนขึ้นมาอย่างกระทันหันหลัวจากที่เห็นภาพตรงหน้า

      อ้ากก!!!! 

      ลี่กังยังคงร้องเสียดังออกมา แต่ถึงอย่างนั้นดูเหมือนว่าชิงเฟิงจะยังไม่จบเพียงแค่นั้น 

       ฟุบ! 

      ในเวลานั้นพลังปราณของชิงเฟิงได้ไหลออกมาจากร่างกายพร้อมกับปกคลุมร่างของลี่กังเอาไว้ทั่วทั้งตัว 

      ซึบ!!

      เขาได้ยกร่างของลี่กังลอยขึ้นมาเพื่อเผชิญหน้ากับเขา 

      "มันยังไม่จบเพียงแค่นั้นหรอก แขนของเจ้ายังเหลืออีกข้าง!!"ชิงเฟิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา 

      ลี่กังที่กำลังร้องโหยหวนอยู่นั้นเมื่อได้ยินคำพูดที่เย็นชาของชิงเฟิงเขาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา"อย่า!!! ได้โปรด!!ข้าขอร้องปล่อยข้าไปเถอะ!!" 

      "ขอร้อง?"ชิงเฟิงเลิกคิ้วเล็กน้อยหลังจากนั้นเขาก็เผยรอยยิ้มออกมา"เจ้าคิดว่าข้าจะฟังเจ้าไหม?" 

      "ชิงเฟิง!! ข้าไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆเจ้าถึงได้แข็งแกร่งขึ้นมาอย่างกระทันหันเช่นนี้! แต่ว่าเจ้าคิดงั้นหรอว่าเจ้าจะสามารถจัดการกับข้าได้? ถึงแม้ว่าเจ้าจะสามารถจัดการกับข้าได้ เจ้าคิดหรอว่าพี่เฉี่ยวจะปล่อยเจ้าไป?"ในตอนนี้เมื่อเห็นว่าไม้อ่อนไม่ได้ผลลี่กังก็เหลือแต่ใช้ไม้แข็งออกมา 

      "พี่เฉี่ยว? เฉี่ยวตงอย่างงั้นหรอ? เจ้าคิดว่าข้ากลัวมัน?"ชิงเฟิงเลิกคิ้วเล็กน้อยขณะที่ถาม และในเวลาเดียวกันนั้นชิงเฟิงก็ได้พูดออกมาอย่างกระทันหัน"พวกเจ้าสองคนคิดว่าจะหนีได้อย่างงั้นหรอ?" 

      ในเวลานี้ชิงเฟิงได้หันกลับมามองที่ด้านหลังของตัวเองซึ่งในขณะนี้กวังเฟยและไต้เจ๋อกำลังพยายามย่องเบาๆเพื่อที่จะหนีออกจากสถานการณ์นี้ 

      "แย่แล้ว!!!"ทั้งสองกล่าวออกมาพร้อมกันเมื่อเห็นว่าถูกชิงเฟิวจับได้ หลังจากนั้นพวกเขาก็ระเบิดพลังปราณและเพิ่มความเร็วให้กับตัวเองทันที! 

      "หึ! ไร้ประโยชน์!!"ชิงเฟิงกล่าวออกมาเบาๆพร้อมกันนั้นในเวลานั้นเองพลังปราณสีทองสองสายก็ได้ไหลออกมาจากร่างของเขาและพุ่งเข้าใส่ทั้งสองที่กำลังหนีอยู่อย่างรวดเร็ว 

      ฟุบ! ฟุบ!

      "อ้าก!!นี่มันบ้าอะไรกัน!!" 

      "เกิดอะไรขึ้นกับข้า!!" 

      ในเวลานี้ทั้งสองคนที่กำลังพยายามหนีอยู่นั้นจู่ๆพวกเขาก็รู้สึกเหมือนกับมีอะไรบางอย่างมารัดร่างกายของตัวเองเอาไว้ และได้พันธนาการไม่ให้พวกเขาได้เคลื่อนไหว 

      "นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!! ข้าขยับตัวไม่ได้"ไต้เจ๋อร้องออกมาอย่าวตื่นตระหนกในขณะที่เขาพยายามดิ้นตัวเพื่อให้หลุดจากพันธนาการที่มองไม่เห็น 

      "พวกเจ้าทั้งสองดูอยู่เงียบๆตรงนั้นก่อนก็แล้วกัน"ชิงเฟิงกล่าวกับทั้งสองคนหลังจากนั้นเขาก็หันกลับมามอวลี่กังต่อ

      "เจ้า!!, มันเป็นฝีมือของเจ้าใช่ไหม"ลี่กังมองไปที่ทั้งสองซึ่งกำลังถูกพันธนาการอยู่หลังจากนั้นเขาก็หันกลับมามองชิงเฟิง 

      "เจ้ายังมีหน้ามาสนใจเรื่องอื่นอีกอย่างงั้นหรอ?" 

      "เจ้า!! ชิงเฟิง! ปล่อยข้าไปน่ะ ข้ารับรองว่าข้าจะไม่ไปบอกเรื่องนี้กับพี่เฉี่ยวแน่นอน!" 

      "โง่เง่า!"ชิงเฟิงกล่าวออกมาเบาๆหลังจากนั้นเขาก็ได้ยื่นมือเข้าไปจับแขนอีกข้างที่ยังเหลืออยู่ของลี่กังทันที!!