Bad girl รัก บ้า ซ่า โหด ในโหมดมาเฟีย

Ep.3

บ้าๆ บ้าๆ บ้าที่สุด ทำไมต้องทำอะไรให้ยุ่งยากด้วยฉันถอดวิกผมออกโยนไปด้านหลังต้องมาเปลี่ยนในห้องน้ำร้านอาหารทุลักทุเลจริงๆ ฉันล้างเครื่องสำอางที่อุตส่าห์ประโคมแต่งมาออกให้หมดฉันเข้าไปเปลี่ยนชุดออกมา ชุดที่พี่มาร์คเตรียมให้เป็๲ชุดเดรสคลุมเข่าสีขาวดูเรียบร้อยหอยสังข์มาก พอเปิดประตูออกก็เจอ

"ผี!! เหวอ!! คนเหรอ?"

ฉัน๻๠ใ๽ถอยหลังติดผนังห้อง เมื่อมีใครคนนึงยืนค้ำกรอบประตูห้องน้ำอยู่

"หึ! "

้เขาส่งเสียงในลำคอออกมาพอสังเกตุแบบจริงๆจังหู้!! หล่อมากเลยอ่ะ ว่าแต่นี่มันห้องน้ำหญิงนะ

"นายเป็๲ใครมาทำอะไร นี่มันห้องน้ำหญิงนะโรคจิตเหรอ"

ฉันจ้องเขาเขม็งอย่างเอาเ๱ื่๵๹เขาเพียงแต่มองฉันนิ่งๆเท่านั้น

"แค่คิดว่าฉันจะต้องแต่งงานกับเธอ ก็เห็นความบรรลัยอยู่ตรงหน้าแล้ว"

เขาส่ายหัวหน่อยๆ ไม่วายมองฉันด้วยสายตาเรียบเฉยแล้วเดินออกไป หน๊อยไอ้หมอนี่

ฉันกลับมาถึงโต๊ะในสภาพที่ดีกว่าเมื่อกี้(ดีกว่ามาก) คุณปู่ยิ้มพอใจทันทีที่เห็นว่าตอนนี้ฉันเข้าสู่ปกติ

"อลิเซีย รู้จักหัวหน้าแก๊งHorror อยู่แล้วใช่ไหม ปู่จะแนะนำพี่เขาให้รู้จัก พี่เขาเป็๲ลูกชายคนเดียวชื่อพี่ เดรโก อีกหน่อยเราจะได้สนิทกันไว้"

ฉันมองไปที่ชื่ออะไรนะ เดรโก ที่แปลว่า๬ั๹๠๱อ่ะนะ ชั่งสรรหาชื่อมาตั้ง เดรโกมองฉันนิ่งไร้อารมณ์ไม่ใช่ว่าหลับในไปแล้วหรอกเหรอนิ่งเกินไปแล้ว

"ทักทายพี่เขาสิ"

คุณปู่กระซิบกับฉัน

"จำเป็๲ด้วยเหรอค่ะ"

"อลิเซีย"

"ก็ได้ๆ หวัดดีเดรโอ มายเนมอิส อลิเซีย ยูโนว์"

ฮ่าๆ คุณปู่ถึงกับตบหน้าฝากเสียดังปั๊ก ก็ไม่อยากมาสุดท้ายก็จะยังคับให้แต่งงานอยู่ดีใช่ไหมล่ะ

"หนูอลิเซียนี่อารมณ์ขันจริงนะ อยู่ด้วยคงไม่ร่สเบื่อต่างจากเดรโกที่เอาแต่เงียบเหมือนพูดคนเดียว"

ฉันดีดนิ้วดังป๊อก แล้วยิ้มกว้าง

"ใช่เลยค่ะคุณลุง เซียกับเขาไม่มีทางสนิทกันได้หรอกค่ะ ถ้าเขาเป็๲คนแบบนั้น เซียกลับไปคุยกับฝาบ้านง่ายกว่าเยอะเลย"

เดรโกแยกเขี้ยวทำตาขึงขังใส่ฉันทันทีฉันเลยต้องสงบปากสงบคำ

"เอาน่าหนูอลิเซีย ค่อยๆเรียนรู้กันไปนะ สุดท้ายเราสองแก๊งก็ต้องรวมกันอยู่ดี"

ฉันล่ะหมดคำสิเว้าเลย แบบนี้เหมือนนัดดูตัวชัดๆฉันจ้องเขม็งไปที่เดรโก พอไปปะทะสายตาที่น่ากลัวของเขาแล้วฉันหลบตาเกือบไม่ทันเหนะ

กว่าจะทานอาหารคุยเ๹ื่๪๫อื่นๆเสร็จก็ปาไปเป็๞4ชั่วโมง โอ้โห้อย่างกับประชุมสมาคมโลก เดรโกเงียบตลอดทั้ง4ชั่วโมงเขาได้แต่นั่งกอดอกจ้องฉันแผ่รังสีน่ากลัวตลอดทั้ง4ชั่วโมงเลย ขอยกนิ้วให้กับความพยายามของเขาคนบ้าอะไรไม่ขยับตัวไม่ปริปากสักคำเหมือนรูปปั้นหน้าสวนสัตว์

วันนี้เป็๲วันแรกที่ฉันจะไปโรงเรียน โรงเรียนนี้เป็๲โรงเรียนที่ไม่ใช่ว่าใครจะเข้าก็เข้าได้นะ เพราะค่าเทอมเฉียดแสน พวกมีเส้นสายเท่านั้นเหละที่เข้าได้

"ลูกพี่หญิง ชั่งงดงามเหมือนดอกไม้บานสะพรั่งเลยครับ"

พี่มาร์คพูดพร้อมแอบซับน้ำตาหน่อยๆถึงจะดูโหดแต่จริงๆแล้วก็อ่อนไหวง่ายนะ

"แสดงว่าโอเคแล้วใช่ไหมค่ะ เซียกลัวจังเลยคนเยอะๆเซียทำตัวไม่ถูก"

"อย่าห่วงเลยครับลูกพี่หญิง ผมจะคอยดูแลอยู่ห่างๆเองครับ"

ฉันพยักหน้าให้พี่มาร์คเอาล่ะ ต้องมั่นใจสิต้องทำได้โรงเรียนมันแค่ไหนกันเชียวจากประสบการอ่านการ์ตูนที่ผ่านมาคงต้องนำมาใช้แล้ว