แกร๊ก!
เสียงเปิดประตูเตือนสติทั้งคู่หันไปมองเป็มาริสาที่เปิดประตูออกมา
“โห...แกไปห้องน้ำที่ดาวอังคารมารึยังไงไปนานมากกกกอ้าว!!!พี่ริคกี้สวัสดีค่ะ วันนี้พี่เข้าร้านด้วยเหรอ”มาริสาเอ่ยทักทายคนตัวใหญ่อย่างลืมตัว
“อืม มาแทนไอ้วินมัน เห็นว่าติดงานด่วน”
O_O ทำไมยัยริสาถึงได้ทำเหมือนรู้จักสนิทสนมกับเขาละสายตาของฉันจดจ้องไปที่เพื่อนตัวร้าย มันกำลังยืนปั้นไม่ถูก ‘ต้องคุยกันหน่อยนะ’ฉันส่งสายตาสื่อความหมายไปแบบนั้น
“ใช่ค่ะป๋าน่าจะเรียกคุยงานด่วนแน่ ๆ เลย”
“แล้วนี่แกเข้าห้องน้ำเสร็จรึยัง ยัยอัญ” มาริสารีบถามเพื่อนแก้เขิน
“เสร็จแล้วพอดีฉันหลงทางหาทางกลับห้องไม่เจอ”
“แกเมาปะเนี่ยะห้องน้ำก็อยู่ข้างๆห้องนี่เอง แกจะหลงได้ไง”
“ห๊า...ห้องน้ำอยู่ใกล้ๆนี่เองหรอ O_O” ฉันหันขวับไปมองหน้าคนเ้าเล่ห์ที่ตอนนี้ทำเป็เสมองไปทางอื่นหนอย...ไม่บอกแถมยังหลอกให้เดินไปเข้าห้องน้ำที่ไหนก็ไม่รู้ ฝากไว้ก่อนเหอะ>_<’
“อ้าวคุณหนูอัญกลับมาแล้ว" ฟ้าใสเดินตามมาสมทบที่หน้าประตู
"ไป ไปเราไปออกกำลังกายกันจ้าสาวๆ Let's go!” ฟ้าใสเดินมากอดเพื่อนทั้งสองพร้อมชูมือขึ้นไปด้านหน้าพร้อมที่จะไปออกสเต็ปโซนดีเจด้านล่าง ตอนนี้กำลังกรึ่ม ๆได้ที่ทั้งสามพากันเดินลงมาตามจังหวะเสียงเพลงEDM อย่างสนุกสนานขยับกายโยกย้ายไปตามทำนองเพลง สายตาคู่หนึ่งมองตามอยู่ไกล ๆสีหน้าและแววตาปั้นปึงมองนิ่งไปยังจุดที่สามสาวกลุ่มนั้นโยกย้ายส่ายสะโยก‘มันน่าจับมาฟาดนัก เด็กแสบ’ แถมยังแต่งตัวน้อยชิ้นตามกันทั้งกลุ่ม
“ไอ้มาวินปล่อยมาได้ยังไงว่ะ”ชายหนุ่มกดพิมพ์ข้อความในมือถืออย่างรัว ๆ
RK: มึงปล่อยให้น้องมึงมาเที่ยวคนเดียวได้ไงว่ะแล้วแต่งตัวน้อยชิ้นเสียขนาดนั้น มึงรีบมาให้ไวเลยนะ
Mawin: เออกูลืมบอกไปว่ายัยริสาจะพาเพื่อน ๆ ไปดื่มแต่เื่แต่งตัวนี่มึงจัดการเลยเดี๋ยวกูรีบไป
RK: อืม!
“ดนัย ดูแลคุณมาริสาและเพื่อนๆของเธอด้วย”รณชัชสั่งลูกน้องของเขาให้ดูแลความปลอดภัยกลุ่มมาริสาทันทีเพราะตอนนี้พวกเธออยู่ในดงของพวกเสือสิงห์กระทิงป่าทั้งหลาย ที่กำลังจ้องพวกเธอตาเป็มันเขาเดินกลับขึ้นไปยังชั้นสองชายหนุ่มเอาตัวเองมานั่งโซนบริเวณโซฟายาวด้านนอกที่หันหน้าเข้ากระจก มองลงไปเห็นวิวด้านล่างได้ 180 องศา
พนักงานเสิร์ฟถือถาดเครื่องดื่มค็อกเทล 3 แก้วและกำลังเดินเข้าไปหากลุ่มสาวๆที่ออกลีลาเต้นไปตามจังหวะเพลง
“ขอโทษนะครับคุณลูกค้าเครื่องดื่มที่สั่งได้แล้วครับ”
“ของใครคะ?” อัญญาวีณ์ะโถามเด็กเสิร์ฟ เพราะเสียงเพลงค่อนข้างดัง
"คุณผู้หญิงท่านนี้เป็คนสั่งครับ"พนักงานเสิร์ฟพยักพะเยิดหน้าไปทางฟ้าใส
“มาๆ ฉันสั่งเองแหละขอบใจมากนะ” ฟ้าใสเห็นจึงรีบคว้าเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวยในถาดจากพนักงานเสิร์ฟ ยื่นให้เธอและอีกแก้วยื่นให้กับมาริสาทันที
“อ้าวววว โชนนนนน”เสียงของสามสาวชูแก้วค็อกเทลชนกลางอากาศเบาๆพร้อมกัน
“เฮ้อออ มีความสุขที่สุดเลยยยยย” ฟ้าใสกระดกทีเดียวหมดแก้ว
อัญญาวีณ์ออกลีลาเต้นอยู่นานจนรู้สึกเหนื่อย จึงสะกิดเพื่อนอีกสองคน ส่งซิกไปว่าเธอจะไปนั่งรอที่เคาเตอร์บาร์มาริสายกมือทำท่าโอเค จากนั้นเธอจึงแหวกผู้คนเดินไปยังอีกโซนหนึ่งของผับทันที
“ขอน้ำเปล่าค่ะ”อัญญาวีณ์รู้สึกคอแห้งแต่ก็ไม่อยากดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ผสมตอนนี้เธอจึงขอแค่น้ำเปล่าก็พอ
“สวัสดีครับคนสวยมาคนเดียวเหรอครับ”
“รอเพื่อนอยู่ค่ะ”
“ขออนุญาตเลี้ยงเครื่องดื่มคุณคนสวยจะได้ไหมครับ”
“ดื่มเยอะแล้วค่ะขอบคุณ!” ฉันตอบไปอย่างสุภาพ
ชายรูปร่างท้วมสวมเสื้อลายเสือลำคอเต็มไปด้วยสร้อยทองเส้นเขื่อง นิ้วมือแต่ละนิ้วสวมแหวนไว้ทรงมาดอาเสี่ยพุงพุ้ย เขาส่งยิ้มให้หนึ่งกรุบแต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรคว้ามือถือออกมากดเล่นไถไปไถมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วเห็นว่าบนเคาเตอร์ มีแก้วน้ำเปล่า 1 แก้วและวิสกี้ 1 แก้ววางไว้ ฉันยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาดื่มจังหวะนั้นบาร์เทนเดอร์ก็ยื่นขวดน้ำเปล่าพร้อมแก้วมาให้ฉัน
“น้ำเปล่าครับคุณผู้หญิง” ฉันได้แต่แปลกใจว่าแก้วที่ดื่มเข้าไปนั้นเป็ของฉันรึเปล่าบาร์เทนเดอร์หนุ่มเก็บถาดที่อยู่ตรงหน้าลงไป
“เดี๋ยวค่ะถาดนี้ของใครคะ”
“อ่อของคุณผู้ชายเสื้อลาย ตรงโน้นครับ คุณผู้หญิงมีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ปะ เปล่าค่ะไม่มีอะไร” อัญญาวีณ์กำลังใกับคำตอบที่ได้ยิน
'ยัยโง่เอ้ยหยิบแก้วคนอื่นกินมั่วซั่วได้ยังไง' จากนั้นไม่นานอัญญาวีณ์ก็เริ่มรู้สึกว่าร่างกายเธอตอนนี้ทำไมจู่ๆก็เกิดร้อน วูบวาบขึ้นมา
‘ไม่นะ ยัยอัญแกต้องมีสติ’ เธอเริ่มส่ายหัวไปมา
'ไม่สิต้องไม่ใช่แบบนี้ห้องน้ำ.... ฉันต้องรีบไปที่ห้องน้ำ'
ก่อนไปเธอได้บอกกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มไว้ถ้าเพื่อนเธอมาตามหาให้พวกเขารออยู่ตรงนี้ก่อน
ร่างกายของฉันเกิดอาการรุ่มร้อนเหมือนโดนแผดเผา ทำไมถึงเป็แบบนี้มือบางรีบเปิดน้ำใส่มือเอาน้ำลูบหน้าตัวเองอยู่นานความรู้สึกร้อนวูบวาบอยู่ในอกก็ยังไม่หายไป กดโทรออกหาเพื่อนก็ไม่มีใครรับสายฉันจึงฝืนตัวเองเดินจะไปที่เคาเตอร์บาร์อีกครั้ง แต่กลับเจอไอ่เสี่ยเสื้อลายเสือยืนยิ้มดักรออยู่ตรงหน้าห้องน้ำ
“ถอยไป!!!”
“้าให้ช่วยอะไรไหมน้องสาว”มันเดินเข้ามาใกล้ๆตัวฉัน ทำจมูกฟุตฟิตใส่บริเวณลำคอ
“นี่คุณ จะทำไร?”ฉันพยายามผลักคนตัวอ้วนน่าเกลียดออกน้ำเสียงตื่นกลัวแต่ทำไมไม่มีแรงผลักมันออก
“เชื่อผมสิผมทำให้คุณหายจากอาการแปลกๆนี่ได้นะ”
ปั้ก!!
ตามมาด้วยเสียงโอดครวญด้วยความเ็ปใช่แล้วฉันรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้ายกระแทกเข่าใส่ตรงเ้าโลกของไอ้เสี่ยลามกนั่นก่อนที่มันจะลากฉันไป ระหว่างที่ฉันฝืนตัวเองเดินออกมา จู่ ๆมือหนาของใครสักคนก็ลากฉันปะทะเข้ากับอกแกร่ง
“โอ๊ย เจ็บ!!”ฉันสบถความเจ็บออกมา ในขณะที่ตัวเองนั้นอิงซบเข้ากับหน้าอกกว้างกลิ่นน้ำหอมในตัวเขานั้นเย้ายวนใจฉันในตอนนี้มากเขาช้อนร่างฉันขึ้นอุ้มแนบอกในท่าเ้าสาว มือของฉันโอบคอเขาไว้กลัวตกกลุ่มชายฉกรรจ์เดินนำทางเคลียร์พื้นที่ให้ คนร่างใหญ่เดินไปจนถึงชั้น 2
ในขณะที่มือเรียวบางกำลังซุกซนลูบไล้บริเวณแผงอกของเขา
เพี้ยะ!!!
“อุ๊ย!! ตีทำไม” เธอทำปากยู่ใส่เขาทันทีที่โดนตีมือแต่ก็ยังแอบเอามือลูบไล้แผงอกแกร่งเหมือนเดิม
“อย่าซน” ชายหนุ่มรีบพาเธอขึ้นลิฟท์เพื่อไปยังชั้น 5 ที่เป็ห้องพักส่วนตัวของเขาพร้อมทั้งโทรหาดนัยให้รีบเช็คกล้องวงจรปิดในคลับเพื่อหาคนที่แอบเื่ชั่วๆในคลับของเขาทันทีและพาเพื่อนของหญิงสาวไปรอเขาที่ห้องVVIP ส่วนเขาต้องรีบจัดการกับร่างบางที่กำลังทำตัวเป็มือปลาหมึกจับนั่นบีบนี่จนเขาจะแทบจะทนไม่ไหวเสียเอง
“อยู่ นิ่ง ๆก่อนสิ”รณชัชวางเธอลงบนโซฟากลางห้อง
“คุณ! ช่วยฉันด้วย มันร้อนมาก”
“คุณรู้ตัวไหมว่าคุณโดนวางยา”หญิงสาวส่ายหน้า
“....”
“แล้วฉันจะตายไหม”
“หึ ไม่ตายหรอก”ร่างสูงใหญ่เดินหายไปในห้องห้องหนึ่ง แต่เขากลับออกมาพร้อมกับผ้าชุบน้ำหมาดๆและกล่องยา
“ลุกไหวไหม เฮ้ย!!!.......” ชายหนุ่มตั้งใจจะเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้เธอแต่ว่าเธอนั้นกลับดึงคอเขาลงไป โชคดีที่เขาฝืนตัวเองไว้ได้ริมฝีปากหนาเกือบได้ััความนุ่มจากริมฝีปากบางตรงหน้าใบหน้าสวยของเธอนั้นช่างเย้ายวนเขาเสียจริงๆ อย่างนี้ใครจะไปอดใจไหวเขาเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนแต่อย่างใด
“คุณ ฉันร้อน ร้อนมากคุณช่วยฉันได้ไหม”
“ผมว่าคุณกินยาเม็ดนี้ก่อนดีไหม” ชายหนุ่มรีบเอายายัดใส่ปากพร้อมน้ำดื่มให้เธอทันทีหวังว่าฤทธิ์ของยานอนหลับเม็ดนี้จะช่วยให้หญิงสาวหลับไปทันที
“อืออออ....ไม่ไหวแล้ว” หญิงสาวดึงกระชากคอเสื้อของคนตัวใหญ่ใบหน้าทั้งสองใกล้ชิดกันอีกครั้งแผงอกกว้างเบียดเข้ากับความนุ่มของหน้าอกคนตัวเล็กด้านล่างัันี้มันช่วยกระตุ้นร่างกายของหญิงสาวมากยิ่งขึ้นริมฝีปากบางประกบเข้ากับริมฝีปากหยักได้รูปนั้นทันที จูบระหว่างพวกเขานั้นสะเปะสะปะเพราะคนตัวเล็กดูเหมือนจะจูบไม่เป็เขาจึงเอามือจับล็อคใบหน้าสวยหวานนั้นไว้รับจูบจากเขาที่ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆชายหนุ่มอ้อยอิ่งจากการจูบไม่ยอมเลิกรา มีจังหวะที่พักให้เธอได้หายใจเพียงสั้นๆก่อนจะเริ่มบทจูบใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้เขาทำอย่างอ่อนโยนจนกระทั่งไม่รู้ว่าจูบกันนานเท่าไหร่รณชัชถอนจูบออกจากคนตัวเล็กอย่างเสียดายเขาจ้องไปที่ใบหน้าสวย
“อืม....อือ...”สาวน้อยครางในลำคอ เมื่อโดนขัดใจ
“พอก่อนผมไม่อยากจะทำคุณเสียใจ” ชายหนุ่มรีบดึงสติตัวเองกลับมาทันที
“ฉันอยากถอดชุดออก”ปากพูดแต่มือก็ดึงสายเดี่ยวออกทันที มือหนารีบตะปบสายเดี่ยวอีกข้างไว้ได้ทันช้อนตัวเธออุ้มไว้แนบอกแกร่งเข้าในห้องเดินผ่านเตียงใหญ่วางเธอลงในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่เปิดน้ำจนเต็มอ่าง
“หนาวว ฉันหนาว”ร่างบางสั่นเทาอารมณ์สวิงไปมาจนรณชัชเห็นแล้วก็สงสารที่หญิงสาวต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้เขาจึงลงไปแช่ในน้ำด้วยและกอดร่างบางที่หนาวสั่นเอาไว้แนบอกจนเวลาผ่านไปสักพักเสียงกระเส่าก็หายเงียบไป ชายหนุ่มก้มหน้ามองอีกฝ่ายก็เห็นว่าร่างบางนั้นได้สงบลง ลมหายใจเข้าออกเริ่มเป็จังหวะสม่ำเสมอ ‘สงสัยยาคงออกฤทธิ์แล้ว’