ธิชาที่เมื่อรู้ว่ามิราให้เธอหยุดก็คิดไปไกลว่ามิราจะไล่เธอออก กระสับกระส่ายทั้งวันจนได้รับรู้จากการรายงานประจำวันว่ามิราเมาหนักอยู่ที่คลับ ใจเธอก็อยู่ไม่เป็สุขเพราะภาพที่ได้เห็นคือมีสาวสวยนั่งอยู่ข้างกายสองคน อยู่ใกล้จนแทบจะสิงกันเลย
อะไรของเขา เช้าบอก้าเรา เย็นไป้าคนอื่นละ
หญิงสาวรู้สึกโมโหเล็กน้อยแต่ก็ควบคุมตัวเองไว้ ตัดสินใจที่จะไปหามิราที่คลับ เพื่อคุยให้รู้เื่เพราะเธอไม่อยากตกงาน และไม่อยากห่างจากมิราด้วย
เธอพยายามมาตลอดเพื่ออยู่ใกล้มิราจะมาจบเพียงคืนเดียวไม่ได้ แม้ว่าจะเป็ได้แค่ของเล่นชั่วคราวเธอก็รู้สึกว่าไม่เป็ไร จบจากการเป็ของเล่น ถ้าเธออยู่ถูกที่ในวันที่มิราเบื่อเธอก็ยังเป็บอดิการ์ดของมิราต่อไปได้
หญิงสาวมองตึกสูงที่ประดับด้วยไฟหลากสีบ่งบอกได้ว่านี่คือสถานที่บรรเทิงครบวงจรของจริง ที่นี่ไม่ได้หายากเพราะเป็คลับในเครือของมิราเอง
หญิงสาวเดินเข้าไปในคลับและตรงไปกลุ่มของมิราทันที สายตาเธอในตอนนี้มองเห็นเพียงมิราเท่านั้นเธอเดินดิ่งเข้าไปหามิราที่ดูท่าทางจะดื่มไปมากพอสมควรแล้ว
“ทำไมคุณมิราดื่มหนักขนาดนี้”เธอเดินเข้าไปกระซิบถามบอดิการ์ดอีกคน
“เห็นว่าสาวทิ้งคุณหนูไปโดนสาวทิ้งตอนไหนวะ เมื่อวานยังดีๆอยู่เลย” คำตอบคนตรงหน้าทำเอาเธอหน้าเสีย
อย่าบอกว่าที่มาเมาเพราะฉันหรอ?
จังหวะนั้นมิราหันมาเห็นธิชาก็ตาโตทันที ลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นมาหาหญิงสาว ก่อนจะเข้าสวมกอดทันทีทำเอาคนที่เห็นต้องใกันไปตามๆกัน
“ธิชาาาาา พี่ขอโทษษษษ ไม่โกรธได้มั้ยยยย ดีกานน” เสียงกระซิบเบาๆจากคนร่างใหญ่ทำเอาธิชาได้แต่ทำหน้างง
นี่มันแปลว่าอะไรไม่ใช่ว่าเขาจะไล่ฉันออกหรอ?
ธิชายังคงยืนนิ่งจนมิราผละออกมามองหน้าเธอ
“นี่ฉันเมาจนมองคนอื่นเป็เธอเลยหรอเนี้ยมันบ้าชะมัน เธอจะมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง เธอมองมันเป็แค่อุบัติเหตุ!!!”
ร่างบางหอบคนร่างหนามาที่ห้องนอนอย่างทุลักทุเลเพราะบอดิการ์ดคนอื่นต้องจัดการเพื่อนของมิราที่เมาเละไม่แพ้กัน
แล้วทำไมฉันต้องเป็คนพาเขากลับคนตัวโตมีตั้งเยอะ
ธิชามองสภาพของคนร่างโตที่เธอแบกกลับมาไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างมิราจะเมาจนหมดสภาพได้ขนาดนี้ เมาชนิดที่ว่านึกว่าเป็ลูกหมา
“ธิชาาาเพ่ขอโทษษษ”
“ค่ะๆชารู้แล้วๆ ” หญิงสาวต้องมาสะดุ้งทุกครั้งที่คนตรงหน้าอยู่ๆก็ะโออกมาว่าขอโทษๆ กับเธอเป็ร้อยครังแล้ว ั้แ่เธอไปถึง
ย้อนกลับไปตอนที่เธอไปถึงคลับมิราพุงมาหาเธอด้วยในหน้าที่ออดอ้อน พร้อมกับโวยวายว่าตัวเองหลอนจนเห็นเธอแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะทิ้งให้เธองุนงงกับสิ่งที่เจอ
“ธิชาคุณหนูเรียกเธอ เธอไปลากคุณหนูกลับเดี๋ยวผมพาเพื่อนคุณหนูไปส่งเอง”
จบคำพูดญาติผู้พี่เข้าก็พากันเดินไป หาสองคนที่อยู่ในกลุ่ม แล้วพาตัวอกกไปเหลือแค่เธอที่ยืนมองตาแบ๊ว ทำอะไรไม่ถูก จนสุดท้ายก็เลือกที่จะเดินไปหามิรา
“คุณมิราค่ะดิฉันมารับคุณกลับค่ะ” เสียงหญิงสาวเหมือนจะไม่ดังพอที่จะให้มิราได้ยินเธอเลยยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วทำท่าจะพูดอีกรอบ
หมับ
“อื่ออ” มือหน้าดึงหญิงสาวเข้าไปใกล้ แล้วประกบจูบทันทีลิ้นนุ่มสอดเข้าไปอย่างง่ายด้วยด้วยความเชี่ยวชาญกลิ่นเหล้าผสมกับรศจูบจนแทบทำให้หญิงสาวเมาตาม
“โอ้ย!!”เสียงนี้มาจากคนตัวหนา ที่ถูกหญิงสาวกัดปากไปเต็มๆ
“เลิกหื่นกับชาก่อนได้มั้ยจะกลับมั้ยบ้าน”
“...”
“เงียบทำไมคะ เมาจนจำกันไม่ได้แล้วหรอคะ”
“เธอตัวจริง!!ฉันไม่ได้เมาจนหลอนใช่มั้ย?”
“ตัวจริงค่ะมาคะ ฉันจะพากลับบ้าน”
“หายโกรธพี่แล้วหรอ..”
“ฉันไม่มีสิทธิ์โกรธเ้านายค่ะ”
“ถ้ายังไม่ยอมคุยแบบเดิมพี่ไม่กลับ”
“...”
“คุยกับพี่แบบเดิม…ได้มั้ยคะ”เสียงเริ่มเหมือนจะแข็ง แต่ดันจบด้วยความหวานสะงั้น
“ค่ะก็ได้ค่ะ ชาจะพาพี่กลับบ้านลุกค่ะ”
กว่าหญิงสาวจะพาคนร่างโตกลับบ้านได้ก็เล่นเอาเธอหอบเลย เพราะมิราเกาะติดเธอไม่ห่าง เธอจะขับรถ มิราก็จะกอดเธอเธอจะลงไปเปิดประตู มิราก็เดินตามลงมา ทำเอาเธอปวดหัวสุดๆ
กลับมาที่ปัจจุบันธิชามองคนร่างหนาตรงหน้าแล้วก็คิดหนักสรุปแล้วที่มิราบอกว่าอยากได้เธอ มันคือความหมายไหนเธอไม่เข้าใจเลยว่ามิรา้าอะไร คิดไปก็ถอดเสื้อคลุมและรองเท้าของมิราไปด้วย
หญิงสาวเตรียมน้ำอุ่นเพื่อมาเช็ดตัวให้กับมิราเพราะถ้าปล่อยไปแบบนี้ก็กลัวจะไม่สบายตัว เธอปลดกระดุมเสื้อแล้วเช็ดตัวตามที่เคยได้รับการอบรม
“ธิชา..” มิรารู้สึกตัวขึ้นมาจากการเช็ดตัวของหญิงสาวสายตามองไปที่เธออย่างมีความหมาย
“คุณมิรา อยากได้อะไรคะ”
“เธอ”
“หะ!!!”
“ฉันอยากได้เธอ..”
“....”
“ได้ไหม?”
“คำถามนี้คือคำถามของในฐานะเ้านายหรือ พี่ ละคะ”
“พี่..”
“งั้นชาขอตอบว่าไม่ได้จะได้มั้ยคะ ชายังเจ็บอยู่”
“งั้นแปลว่าถ้าไม่เจ็บแล้ว พี่จะได้ใช่มั้ย?” มิราเด้งตัวขึ้นนั่งกระทันหันจนธิชาแทบจะหงายหลัง
“พี่มิ ชาเช็ดตัวให้พี่อยู่นะคะ”
“พี่ชอบที่เธอเรียกพี่แบบนี้”
“ชาเป็บอดิการ์ดพี่นะคะในหน้าที่ ไม่สามารถเรียกแบบนี้ได้”
“งั้นพี่มีข้อเสนอ”
“อะไรคะ”
“ถ้าเราอยู่ด้วยกันสองคนเราเรียกกันแบบนี้ได้มั้ย พี่สัญญาพี่จะไม่ทำอะไรชาอีกแล้ว ถ้าชาไม่ยอม”
“...”
“นะคะ คนดี”
“ก็ได้ค่ะชาตกลง”
“มีอีกข้อ”
“อะไรอีกคะ”
“ชาจะต้องมานอนกับพี่ทุกคืน”
“หะ?”
“หมายถึงนอนเฉยๆไม่ได้ทำอะไร พี่อยากได้กลิ่นเธอ”
“ชามีกลิ่นอะไรคะกลิ่นตัวหรอ ละนี่พี่ส่างเมาแล้วหรอ”
“ชาคะ น้ำร้อนมากค่ะ อีกนิดน่าจะพองได้แล้ว”
“หะ!!!”หญิงสาวรีบเอามือไปวัดอุณหภูมิทันที และแน่นอน มันร้อนพอสมควรเธอหันไปมองหน้ามิราและยิ้มแห้งๆด้วยความเขินอาย
“สรุปได้มั้ย?”
“...”
“ว่าไง”
“ก็ได้ค่ะขอแค่พี่ไม่ทำให้ชากลัวอีก ชาก็โอเค”
“อะ”มิรายิ้มมุมปากอย่างคนมีแผนการก่อนที่จะดึงหญิงสาวให้ขึ้นมานอนบนเตียงกับเธอ โดยให้เธอนอนทับแขนแล้วกอดไว้“งั้นเริ่มวันนี้เลย”
“...”
จากนั้นก็ไร้เสียงใดตอบกลับมาจากคนร่างหนามีเพียงเสียงหัวใจธิชาที่เต้นดังมากๆ ดังจนกลัวว่ามิราจะได้ยิน เธอทั้งตื่นเต้นและทำตัวไม่ถูกที่อยู่ๆ เื่ก็มาเป็แบบนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว
“ตื่นเต้นหรอ..หัวใจเต็นแรงเชียว”
“ค่ะ ปกติไม่เคยนอนกับใคร เลยไม่ชิน”
“ขยับได้นะแต่อย่าบ่อย พี่ความอดทนไม่มาก”
“...” ธิชาไม่ได้ตอบอะไร เะอตัวเเข็งแล้วพยายามข่มตานอนเพื่อให้หลับกลัวว่าจะไปปลุกหมาป่าให้ตื่นมาขยับเธออีก
“ธิชา”เสียงของคนตัวโตเรียกหญิงสาวขึ้นมาด้วยเสียงที่แปลกๆ
“คะ”
“เธอ…ช่วยพี่หน่อยได้มั้ย”
“ช่วยอะไรคะ”
ไม่มีเสียงตอบแต่ใช้มือหนาจับมือบางให้ไปจับที่แก่นกายที่ชูชันตั้งผงาดหญิงสาวซักมืออกด้วยความใ นี่เ้านี่เคยเข้าไปในตัวเธอหรอ นึกแล้วก็กลัวถึงว่าทำไมเจ็บขนาดนี้
“ไม่ต้องกลัวพี่ไม่ทำเธอหรอก แค่ขอให้เธอช่วย”
“ชะช่วยยังไงคะ”
“ใช้ลิ้นและปากเธอช่วยพี่หน่อย พี่นอนไม่หลับ”
“...”
“นะคะ…คนดีของพี่”
หญิงสาวหยุดคิดสักพักก่อนที่จะเอ่ยบอกคนตรงหน้าไปอย่างตรงๆ
“ชาทำไม่เป็ชาไม่เคย”
“พี่รู้…เดี๋ยวพี่สอน”
เธอยังคงหยุดคิดอยู่
“เธอจะให้พี่นอนทรมานแบบนี้หรอ”
“ก็ได้ค่ะชาจะช่วย ชาต้องทำยังไงคะ”
หญิงสาวลุกขึ้นแล้วเลิกผ้าห่มออกก็ต้องใอีกครั้งกับความอรังการที่เห็นตรงหน้า
“เริ่มจากใช้ลิ้นเลียจากโคนมาสุดปลาย เหมือนเลียไอติมเลย เธอคิดสะว่านี้เป็ไปติมก็ได้เธอจะทำยังไงกับมัน ถ้ามันกำลังจะละลาย”
“เอ่อ ค่ะจะลองดูนะคะ”
“ระวังฟันด้วยละตรงนี้มันอ่อนไหว”
หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรเธอลุกขึ้นทำตามที่มิราบอก ปลดกระดุมแล้วรูดซิบลงยิ่งทำให้เห็นความใหญ่โตของดุ้นที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้านี้
“ธิชาเร็วหน่อย”
หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ใช้มือบางถกกางเกงลง ทำให้ดุ้นที่ชูชัน เด้งใส่หน้าเธอเต็มๆ ก่อนที่จะใช้ลิ้นเลียตามที่มิราบอก
“อื้มม ดี วิวก็ดี..” มิราครางออกมาเบาๆจากััที่ได้รับและเอ่ยชมหญิงสาวไม่ขาดปากแม้จะเป็ครั้งแรก แต่มันออกมาดีจริงๆ
117
