บ้านคฤหาสน์หรูขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ตรงใจกลางสวนที่งดงามและเต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิด ฟานเทียนในขณะนี้ได้เดินเข้าไปยังภายในบ้านเป็ที่เรียบร้อยแล้ว เขาเดินผ่านประตูไม้ขนาดใหญ่หน้าบ้านเข้าไป ก่อนที่จะมองไปรอบๆ สิ่งแรกที่ต้อนรับเขาหลังจากเดินผ่านประตูบ้านขนาดใหญ่เข้ามาแล้วนั้นก็คือทางเข้าบ้านที่ต่อตรงไปยังห้องโถงกลางขนาดใหญ๋
การออกแบบดีไซน์บ้านนั้นเป็แบบโมเดิร์นผสมผสาน มันมีทั้งความงามของศิลปะสมัยเก่าร่วมกับศิลปะสมัยใหม่ สไตล์ยุโรป
ระหว่างทางเดินเข้าไปยังส่วนภายในบ้านนั้นมีขนาดที่กว้างราวๆสามเมตรยาวราวๆสิบเมตรเห็นจะได้ ระหว่างทางเดินนั้นประดับประดาไปด้วยแจกันรูปทรงที่สวยงามพร้อมกับรูปภาพทัศนียภาพต่างๆ ฟานเทียนรู้สึกว่าบ้านนี้นั้นหากไม่เกิดเื่ที่เลวร้ายขึ้นก่อนละก็ จะต้องเป็บ้านที่อบอุ่นมากๆแน่ๆ ถึงแม้มันจะค่อนข้างใหญ่มากก็ตาม
“เ้าโจรร้ายที่ทำลายครอบครัวนี้จิตใจทำด้วยอะไรกันนะ ข้าอยากจะรู้เสียจริง”
ฟานเทียนได้แต่ส่ายหัว เขาเดินผ่านทางเดินมาถึงยังห้องโถงกลาง ที่ตรงกลางห้องโถงกลางมีโคมระย้าที่ทำจากคริสตัลที่งดงามอยู่ ฟานเทียนจากนั้นก็มองไปรอบๆห้องโถง เขาหลับตาลงพยายามััพลังหยินจุดที่รุนแรงที่สุดที่นี่
พลังหยินล่องลอยอยู่ทั่วทั้งบ้าน เขานั้นจำเป็ที่จะต้องััลึกลงไป และมองให้ออกว่าพลังหยินนั้นแรงสุดอยู่ตรงส่วนไหนของบ้าน ฟานเทียนมองขึ้นไปยังชั้นสอง
เงาดำบางอย่างปรากฏขึ้นก่อนที่จะหายไป ฟานเทียนได้แต่ยิ้มออกมา หากเป็คนอื่นอาจจะขวัญหนีหายกระเจิงไปแล้ว แต่สำหรับฟานเทียนแล้วการปรากฏขึ้นมาของเงาดำนั้นถือว่าเป็สิ่งที่ดี นั่นหมายความว่าเขาพบเจอที่มาของพลังหยินที่รุนแรงภายในบ้านแล้ว
ฟานเทียนค่อยๆเดินขึ้นยังชั้นสองของคฤหาสน์ ในขณะที่เขาค่อยๆเดินขึ้นมานั้นก็มีปรากฏการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็เสียงขูดกำแพงด้วยโซ่ เสียงลมกรรโชกแรงทั้งๆที่ข้างนอกอากาศก็เป็ปกติดี ทั้งหมดนี้เกิดจากอำนาจของิญญาที่พยายาม้าจะหลอกให้ฟานเทียนกลัว
“เด็กน้อย ข้ารู้ว่าพวกเ้านั้นกำลังหวาดกลัว ไม่เป็ไรแล้ว ไม่มีใครที่จะทำร้ายพวกเ้า”
ฟานเทียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนของเขา ฟานเทียนใช้พลังธรรมชาติที่อยู่ในตัวของเขา ปลดปล่อยมันออกมา พลังธรรมชาตินั้นประกรอบไปด้วยทั้งหยินและหยาง พลังนี้สามารถเข้าได้กับทุกสิ่ง
ฟานเทียนหลังจากที่พูดปลอบและปล่อยพลังธรรมชาติออกมาแล้ว สังเกตุได้ชัดว่าทั้งเสียงขูดกำแพงและเสียลมกรรโชนแรงนั้นหายไป ฟานเทียนยิ้มดูเหมือนเขาจะทำให้ิญญาอาฆาตที่อยู่ในบ้านนั้นสงบลงได้
จะเรียกว่าิญญาอาฆาตก็ไม่ถูกเสียทีเดียว หากเป็ิญญาอาฆาตละก็ป่านนี้คงปรากฏตัวและเล่นงานฟานเทียนแล้ว
ฟานเทียนััได้ถึงความหวาดกลัว ิญญาที่อยู่ในบ้านนั้นหวาดกลัวว่าจะถูกทำร้าย การที่ฟานเทียนมีพลังที่อ่อนโยนเช่นพลังธรรมชาตินั้น ทำให้ความหวาดกลัวและความระแวงของิญญานั้นลดน้อยลง
ฟานเทียนเดินตรงไปยังห้องนอน ห้องที่คาดว่าน่าจะเป็ห้องที่ถูกพบศพเด็กน้อยสองคนถูกฆ่าหั่นเป็ชิ้นๆ ยิ่งฟานเทียนเดินเข้าไปใกล้ห้องนั้นเท่าไหร่ เขายิ่งััได้ว่าิญญาภายในบ้านนั้นกระวนกระวายมากขึ้นเท่านั้น
“อย่า...หนู...กลัว”
“อย่าทำ...หนูเลย...นะ”
เสียงของิญญานั้นสั่นไหว เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเ็ปและทรมาน ฟานเทียนคิ้วขมวดเข้าด้วยกัน เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ต่อให้ผ่านมาแล้วกว่ากี่พันปีก็ตาม การได้ยินเสียงของเด็กน้อยเ็ปและทรมาน มันก็ยังเป็เหมือนคมมีดกรีดไปที่หัวใจของเขาอยู่ดี
“ไม่เป็ไรแล้ว ข้าจะช่วยเหลือพวกเ้าเองหนูน้อย”
ฟานเทียนปล่อยพลังหยินหยางในร่างกายของเขามากขึ้น ทำให้พลังงานด้านลบค่อยๆหมดไป ฟานเทียนเดินไปถึงยังหน้าประตูห้องนอนของสองเด็กน้อยที่น่าสงสาร เขาทำการเปิดประตู
สิ่งแรกที่เขาพบเห็นเลยคือห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น ราวกับไม่เคยมีใครมาทำความสะอาดในห้องนี้มาเป็ปีๆแล้ว ฟานเทียนเดินเข้าไปในห้อง ภายในห้องนอนนี้ค่อนข้างใหญ่อยู่สำหรับเด็กสองคน
ฟานเทียนได้ยินเสียงร้องให้ของเด็กน้อยทั้งสอง ฟังจากน้ำเสียงแล้ว เด็กน้อยทั้งสองน่าจะเป็เด็กผู้หญิง ฟานเทียนเดินตรงไปยังเสียงร้องให้นั้น
“หนูกลัว...อย่าทำอะไรพวกหนูอีกเลยนะ”
“อย่าทำร้ายพวกหนูเลยนะ”
ฟานเทียนพบเจอกับิญญาที่สิ่งสถิตอยู่ในห้องนอน ิญญาทั้งสองเป็ิญญาเด็กผู้หญิงดูจากรูปร่างแล้วน่าจะอายุพอๆกับเยี่ยเยี่ย ทั้งสองนั้นนั่งลงอยู่กับพื้น กอดกันและกัน สีหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เด็กสาวทั้งสองอยู่ในชุดกระโปรงสีฟ้าและสีชมพู ใบหน้าของทั้งสองมีความเหมือนกันมาก ทั้งสองมีหน้าตาที่น่ารักดุจตุ๊กตา ผมสีบลอนและสีเงิน ดวงตาของทั้งคู่มีสีเหมือนกันคือสีฟ้ากระจ่างใส
ฟานเทียนเห็นแบบนั้นแล้วก็อดที่จะโกรธไม่ได้ อารมที่เขาไม่ััมันมานาน เขาภาวนาว่าอย่าให้เจอกับโจรผู้ร้ายที่ฆ่าทั้งสองคน หากเขาเจอละก็ต่อให้เป็เขาก็คงทนไม่ไหวที่จะทำอะไรลงไปแน่ๆ
“ไม่ต้องกลัวหนูน้อยทั้งสอง ข้ามาเพื่อที่จะช่วยพวกเ้าจากความหวาดกลัวนี้”
ิญญาของเด็กสาวทั้งสองมองไปที่ฟานเทียน ฟานเทียนยิ้มให้กับทั้งสองด้วยความอ่อนโยน ิญญาทั้งสองเห็นแบบนี้แต่ก็ยังเป็แค่ิญญาเด็ก ที่ยังไม่ถูกความเกลียดชังเข้าครอบงำจนกลายเป็ิญญาร้าย ิญญาทั้งสองยังคงสามารถถูกช่วยเหลือได้
ปัญหาตอนนี้จริงๆอยู่ก็คือ
“พลังหยินที่รุนแรง ไม่ได้มาจากทั้งสองคน ที่นี่ยังมีิญญาอีกดวงหนึ่งอยู่”
ฟานเทียนมั่นใจ ที่นี่นั้นจะต้องมีิญญาอาฆาตอยู่แน่ๆจากการที่เขาััได้ก่อนหน้านี้ แต่ทว่าหลังจากที่เขาเข้ามาภายในบ้านมันกลับหายไป
“ก่อนอื่นเราควรที่จะช่วยเหลือทั้งสองก่อน จากนั้นค่อยจัดการกับิญญาอาฆาตที่อยู่ที่ไหนสักแห่งในบ้านหลังนี้ เราจะใช้วิชาชำละล้างทั้งบ้านเลยก็ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นิญญาเด็กน้อยทั้งสองจะมอดใหม้ไปด้วย”
ฟานเทียนคิดอยู่สักครู่หนึ่ง ิญญาเด็กน้อยทั้งสองมองไปที่ฟานเทียน เขานั้นมีสีหน้าท่าทางที่ใจดี ทำให้ิญญาทั้งสองที่ยังเป็เพียงแค่เด็กน้อยเท่านั้น เริ่มที่จะคลายความระแวงลง
ฟานเทียนคิดออกแล้วว่าเขาจะทำอะไรต่อไป เขานั้นยังไม่เคยมีิญญาอาลักษณ์มาก่อนเลย เขาคิดว่าจะให้ิญญาเด็กสาวทั้งสองมาเป็ิญญาอาลักษณ์ให้กับเขา แบบนี้เขาสามารถที่จะช่วยทั้งสองได้ด้วย และสามารถสร้างร่างทิพย์ให้กับทั้งสองได้โดยที่ไม่มีปัญหา
“นี่คงเป็โชคชะตา”
***้าสนับสนุนไรท์ สามารถโดเนทได้ที่ True Wallet :0802108692***