“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

หมอกหนาปกคลุมยอดเขาเฉินหยวนก้าวเท้าไปข้างหน้า ดาบฟ้าร่วงส่องแสงสีเงินเล็กน้อย ท่ามกลางความเงียบที่น่ากลัว เสียงกระซิบจากแม่ที่เคยได้ยินยังคงวนอยู่ในใจเขา

“หยวนเอ๋อร์… จงตามมันไป…”

แต่เส้นทางไม่ได้ง่ายเหมือนคำสั่ง เส้นทางขึ้นสุสานฟ้าเก่าถูกศัตรูยุคสวรรค์โบราณวางกับดักไว้รอบด้าน กลุ่มร่างเงาสีดำปริศนาโผล่มาจากเงา ใบหน้าที่ปรากฏบางส่วนทำให้เฉินหยวนชะงัก—มีผู้ที่รู้ ความลับของแม่เขาและอดีตของเขาเอง

เฉินหยวนกำดาบแน่น “ข้าจะไม่ปล่อยให้ใครขวางทางความจริงของข้า”
แสงดาบฟ้าร่วงเฉือนผ่านเงามืด ร่างเงาหลายตนพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกัน

การต่อสู้เริ่มขึ้น

เขาต้องใช้ แก่นสัจธรรมแรก – ความหมาย ผสมกับ ร่างเงาแตกสะท้าน เพื่อบิดความเป็นจริงรอบตัวให้ศัตรูเสียจังหวะ แต่ศัตรูยังเหนือกว่าในเชิงกลยุทธ์—ใช้กับดักหยุดเวลาบางส่วน และความทรงจำบางอย่างของเฉินหยวนเริ่มพร่ามัว

ระหว่างต่อสู้ เฉินหยวนสังเกตเห็นสัญลักษณ์โบราณที่ส่องแสงใต้ซากหิน เป็น ประตูสู่สุสานฟ้าเก่า หากเข้าไป จะได้คำตอบของแม่และสายเลือดของเขา แต่ก็เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน

เฉินหยวนตัดสินใจพุ่งเข้าไปด้วยใจมุ่งมั่น ใช้ร่างเงาแตกสะท้านเป็นจังหวะสับศัตรู แล้วดันตัวไปถึงหน้าประตู

“ข้า…ต้องรู้ความจริงทั้งหมด!”

ประตูโบราณเปิดออก พร้อมกับแสงสว่างทะลุรอยแตกในโลก เหมือนชี้นำว่า ความลับทุกอย่างรอเขาอยู่ด้านใน