นักล่าล้างพันธุ์อมตะ (ฉบับเซ็นเซอร์)

     สิ่งต่อมาที่หรั่งทำก็คือ….เหวี่ยงไม้เบสบอลเหล็กใส่ปีศาจสาวสุดแรงเกิด  ชนิดว่านี่คือการหวดครั้งสุดท้ายในชีวิต 

“ เปรี้ยง…..” 

     ดาเมจที่ปรากฏนั้นมากมายถึงขั้นสะท้อนร่างบางของปีศาจสาวให้กลับไปกระแทกกำแพงห้อง 

“ โครม ” 

“ แฮ่ก  แฮ่ก  แฮ่ก…..” หรั่งหอบถี่  ลมหายใจเริ่มขาดห้วง  เพราะสูญพลังเกือบทั้งหมดไปกับการเอาชีวิตรอด ดวงตาจ้องมองร่างสูงโปร่งของสาวยุโรปที่นอนแน่นิ่งอยู่ตรงมุมห้อง   

“ ไอ้ปีศาจนั่นตายรึยังนะ ” 

      และในขณะที่หนุ่มลูกครึ่งนึกสงสัยอยู่นั้นเอง อมนุษย์ในชุดตำรวจโชกเลือดก็เริ่มของขึ้น  จึงหันมาตะโกนใส่อย่างดุดัน 

“ เฮ้ย! มึงเป็นแค่มนุษย์  บังอาจทำร้ายนายหญิงของกูได้ไง ” 

      ทว่าอมนุษย์ในชุดตำรวจไม่โวยเปล่า ยังทำท่าจะตรงดิ่งเข้ามาอีก หรั่งจึงกระชับไม้เบสบอลเหล็กในมือ หวังใช้มันเป็นอาวุธป้องกันตัว  

“ เอาก็เอาวะ  อย่างเก่ง  ก็สู้แค่ตาย ” 

       แต่ก่อนที่หนึ่งมนุษย์กับหนึ่งปีศาจจะปะทะกัน  ก็บังเกิดเสียงร้องห้ามที่เยือกเย็นของอิสตรี 

“ หยุดนะ  อย่ามาแย่งเหยื่อของข้า ” 

      อมนุษย์ในชุดตำรวจหยุดชะงักทันที เพราะจดจำได้ดีว่านี่คือเสียงของนายหญิง ส่วนหรั่งเองก็ถึงกับสะดุ้งตกใจ เพราะไม่คิดว่าเจ้าของถ้อยวาจานี้จะสามารถเปิดปากได้ 

“ เอ๊ะ! นี่มันเสียงของปีศาจสาวนี่นา  มันโดนเข้าไปขนาดนั้น  ยังจะพูดได้อีกเหรอ ” 

      หรั่งค่อยๆหันไปมองเจ้าของเสียง  และพอได้เห็นเต็มสองตา  ขนทั่วกายก็ลุกชูชัน ความหวาดกลัววิ่งแล่นมาจับขั้วหัวใจ ด้วยสิ่งที่ปรากฏในคลองจักษุนั้นน่าสะพรึงกลัวจนเกินบรรยาย 

      สิ่งที่หรั่งได้ประสบก็คือ…..สาวยุโรปร่างสูงที่ยืนโงนเงนไปมา  ใบหน้าสวยๆแลบิดเบี้ยวจนคล้ายคนวิกลจริต แถมลำคอก็หักลงในมุมแปลกๆ  คล้ายกระดูกข้างในจะคดงอเป็นมุมฉาก  ซึ่งคาดว่าน่าจะเกิดจากไม้เบสบอลที่หนุ่มหล่อหวดใส่ 

“ นะ….มันกระดูกคอหักนี่นา  ละ…แล้วทะ…ทำไม  ถึงยังลุกขึ้นมาได้ ” ตอนนี้  หรั่งมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์ว่าสาวสวยที่อยู่ตรงหน้า  ไม่ใช่คน  สองเท้าสั่นเทาจนหยุดไม่อยู่  เพราะนี่คือครั้งแรกที่หนุ่มลูกครึ่งได้ผจญกับปีศาจ 

       ปีศาจสาวดูจะพึงพอใจกับอาการหวาดกลัวของเหยื่อรูปงาม จึงเอาสองมือจับศีรษะของตัวเอง  ก่อนออกแรงดัน  เพื่อให้ลำคอที่บิดเบี้ยวกลับมาอยู่ในมุมปกติ และการกระทำเช่นนี้  ยิ่งตอกย้ำให้หรั่งรู้สึกสยองมากกว่าเดิม 

“ กร๊อบ ” 

       ทว่าสาวยุโรปหน้าสวยไม่สนใจ  เธอเริ่มยิ้มให้  พร้อมเดินเข้าไปหาหรั่งช้าๆ ทุกก้าวออกแนวเยื้องย่าง  ดุจดังนางแบบบนแคทวอล์ค  และเมื่อเข้าระยะสามก้าวก่อนถึงตัว หนุ่มลูกครึ่งก็ตะโกนดัง  แล้วหวดไม้เบสบอลลงมา  หวังฟาดศีรษะให้แบะออก 

“ ว้าก……อย่าเข้ามานะ  ถอยออกไป ” 

“ ปึก…..” 

      แต่คราวนี้  ไม้เบสบอลของหรั่งไม่เข้าเป้า  เพราะถูกปีศาจสาวยกมือขวาขึ้นมารับ จากนั้นอมนุษย์ก็ออกแรงกำจนนิ้วมือบุ๋มลงไปในเนื้อเหล็ก  ปิดท้ายด้วยการกระชาก หวังให้อาวุธร้ายหลุดจากมือของหนุ่มหล่อ 

      ถึงกระนั้น  หรั่งก็ไม่ยอมเสียไม้เบสบอล  อันเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียว  จึงยื้อยุดสุดกำลัง แต่ด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่ต่างจากช้างสาร เลยบันดาลให้ร่างสูงใหญ่ของหนุ่มหล่อปลิวไปตามแรงเหวี่ยง 

“ เหวอ….” 

“ โครม….” 

      หรั่งลอยไปกระแทกประตูเลื่อน  แต่ด้วยความแรง  จึงทำให้ทวารกระจกพังทลาย 

“ เพล้ง…” 

“ อั้ก….” หรั่งจุกเสียดจนแทบกระอัก  ด้วยแผ่นหลังกระทบกับพื้นปูนเข้าอย่างจัง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมา ก็พบว่าตนเองกำลังอยู่ที่ระเบียง

“ วี้ด…วิ้ว….” 

      สายลมวิ่งปะทะใบหน้าของหนุ่มหล่อจนผมหยักศกพริ้วไสว แม้สัมผัสทางกายจะบอกว่ากระแสนั้นเย็นชื่นใจ แต่ภายในกลับร้อนรุ่มดุจมีเพลิงกองโตคอยสุมทรวง สายตาเหลียวมองไปรอบๆ  จึงพบว่าบริเวณนี้มีลักษณะเป็นครึ่งวงกลมที่มีพื้นที่ประมาณ5 ตารางเมตรเท่านั้น ด้านหลังมีราวเหล็กกั้นสูงประมาณอก 

“ ทำไงดี  เราจนมุมแล้ว  เสร็จมันแน่ ” แม้หรั่งยังเจ็บปวดอยู่  แต่จะมัวพะวงกับเรื่องนี้ไม่ได้ เพราะปีศาจสาวกำลังก้าวเข้ามา และถ้าปล่อยให้เจ้าหล่อนถึงตัว  เขาคงไม่พ้นความตาย 

      แน่นอนว่าจิตส่วนหนึ่งของหรั่งยังห่วงหมวยอินเตอร์อยู่ แต่คงผ่าด่านไปช่วยเธอไม่ได้ เพราะมีปีศาจสาวที่ทรงพลัง  คอยขวางหน้า  แถมพอผ่านไปได้ ก็ต้องไขว้กับฆาตกรโรคจิตในชุดตำรวจที่น่าจะแกร่งไม่แพ้กัน  ดังนั้นหนทางเดียวที่พึงกระทำก็คือ…… 

“ เมื่อเป็นแบบนี้  เราก็ต้องหนีก่อน  แล้วค่อยตามคนมาช่วย ”พอได้บทสรุป  หรั่งก็ชะโงกหน้าลงไปมองข้างล่าง  เลยพบว่าตนอยู่สูงจากพื้นโลกไม่มากนัก  แต่ครั้นจะโดดลงไปตรงๆ  มีหวังกระดูกออกนอกเนื้ออย่างแน่นอน ด้วยไหวพริบปฏิภาณที่เฉียบคม เลยประสบกับท่อเหล็กขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ไม่ห่าง มันถูกติดตั้งจบเกือบชิดกับตึก แถมยังเรียงตัวยาวตั้งแต่ชั้นล่างจนถึงดาดฟ้า 

“ นี่น่าจะเป็นท่อส่งน้ำ  เราอาจใช้มันได้ ” หรั่งลองคำนวณถึงความเป็นไป  โชคดีที่เขาเป็นนักกีฬาเอ๊กส์ตรีม เลยพอมีความสามารถทางด้านผาดโผนอยู่บ้าง และพอตรึกตรองจนตกผลึก  หนุ่มหล่อก็ตัดสินใจเสี่ยง 

“ เอาก็เอาวะ  อย่างน้อยก็ดีกว่าปล่อยให้ปีศาจพวกนี้มาทำลาย แล้วตายอยู่ตรงนี้ ” 

     หรั่งรีบกระโดดขึ้นไปเหยียบราวกั้น จากนั้นก็เล็งเป้าหมายไปที่ท่อเหล็ก  พอเข้าที่เข้าทาง  ก็รวบรวมกำลังใจอยู่สามวินาที ก่อนจะกระโจนไปใช้สองแขน  สองขารวบท่อเหล็ก  แล้วปล่อยให้ตัวเองไถลลงไป 

“ ครืด…..” 

“ อู้ว…..ร้อน ” หรั่งโวยดัง  ด้วยรู้สึกแสบร้อนบริเวณท่อนแขนที่ถูกเสียดสี แต่เขาก็ทรมานได้ไม่นาน  ร่างสูงใหญ่ก็ร่วงหล่นมาสุดปลายท่อ  และเสียหลักลงไปทับกองขยะขนาดใหญ่  

“ อึก….”สิ่งแรกที่หรั่งรู้สึกคือ….ความเหม็น  เพราะตนกำลังนอนอยู่เหนือเศษซากปฏิกูลที่ไม่มีใครต้องการ  สองแขนร้อนผ่าวและถลอก แถมยังปวดร้าวไปทั้งตัว ด้วยถูกปีศาจสาวผลักกระเด็นถึงหลายครั้ง แต่หนุ่มหล่อไม่มีเวลามาสนใจ  จึงรีบยันกายลุกขึ้นยืน  แล้วเงยหน้ามองเหตุการณ์ 

“ มันตามมาหรือเปล่า ” 

      และสิ่งที่หรั่งได้เห็นก็คือภาพสาวยุโรปที่ชะเง้อหน้าลงมามองเขาจากริมระเบียง  ใบหน้าสวยเย็นฉายแววขุ่นเคืองผสมยินดี 

“ หึ  หึ  หึ  สมกับเป็นเหยื่อที่ข้าหมายตา  แต่ถึงยังไง  วันนี้เจ้าก็หนีไม่รอด ” 

     คล้ายว่าหนุ่มหล่อกำลังฝันร้าย เพราะอีกไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างสูงเพรียวก็ค่อยๆลอยขึ้นสูง  และถ้าเพ่งมองให้ดี  ก็จะพบกับปีกสีดำขนาดใหญ่ที่กลางแผ่นหลังของเจ้าหล่อน 

“ เฮ้ย! ซวยแล้ว  ไอ้ปีศาจนี่บินได้ ” หรั่งสบถเบาๆ  สองเท้าต้องรีบจ้ำหนี เพราะถ้ายังเอ้อระเหยอยู่ที่นี่  ชีวิตของเขาคงไม่พ้นความตายอย่างแน่นอน 

“ หึ  หึ  หึ  รีบวิ่งเข้าไป แมลงตัวน้อย  อยากรู้นักว่าเจ้าจะหนีไปไหนได้ ”ปีศาจสาวฉีกยิ้มกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวยาวที่มันวาวสะท้อนแสงไฟ ราวกับดาบคมๆที่ถูกชักออกจากฝัก  จากนั้น  อมนุษย์ก็ทะยานไปกลางอากาศ พร้อมบินไปตามทางที่หนุ่มหล่อวิ่งหนี 

      หลังจากหรั่งและอลิซหายไปจากฉาก ภายในอพาร์ทเม้นท์หรูก็เหลือเพียงอมนุษย์ในชุดตำรวจและแอน  สาวหมวยหุ่นนางแบบที่มีผ้าขนหนูบางปกคลุมกายเพียงผืนเดียว 

“ อืม….จะว่าไป  นังนี่ก็ไม่เลว  แม้จะสวยสู้นายหญิงไม่ได้ หุ่นไม่สะบึมเท่านังเด็กที่ชื่อจ๊ะจ๋า แต่ก็มีผิวที่ขาวละเอียดดุจหิมะ ”ดวงตาของอมนุษย์ในชุดตำรวจวาวโรจน์ด้วยแรงปรารถนา แถมแก่นกลางกายที่แข็งเกร็งก็เริ่มแข็งตัว และเมื่อความทะยานอยากดำเนินมาถึงจุดที่ฉุดไม่อยู่ ปีศาจบ้าตัณหาก็ขยับมานั่งข้างๆ  แล้วเอื้อมมือไปลูบโคนขาอ่อน 

“ อื้อ….” หมวยสาวอินเตอร์ครวญในลำคอ  ประมาณว่าแอบสยิวกับรสสัมผัส แต่ดวงตาคู่งามยังคงปิดพริ้ม  ศีรษะขยับไปมาเบาๆ  ทำให้ผมบ็อบที่สั้นประมาณติ่งหูพริ้วไหวไปตามแรงเขยื้อน 

      ทว่าอมนุษย์ไม่ยอมหยุดจู่โจมเพียงเท่านี้ เขายังรุกคืบไปข้างหน้าด้วยการล้วงลึกเข้าไปในร่มผ้า หวังให้ถึงจุดหมายที่ใฝ่ฝัน  กายบางของสาวเจ้าจึงเริ่มกระตุกแรง  เนื่องจากถูกความเสียวเข้าจู่โจมหัวใจ  

“ อ้า…….”ริมฝีปากอวบอิ่มของสาวหมวยเผยอออก อันเป็นการเย้ายวนให้บุรุษหนุ่มก้มหน้าลงไปจูบ 

“ อื้อ…..” 

     ปีศาจในชุดตำรวจรุกเร้าอย่างดุดัน ทำให้หมวยอินเตอร์แทบไปไม่เป็น และเมื่อความกระหายดำเนินมาถึงระดับหนึ่ง เขาก็ลากลิ้นไปตามลำคอเรียวระหง เพื่อสูดดมกลิ่นสาบสาวที่หอมหวน 

“ อืม…..ยอดเยี่ยมจริงๆ  ชักติดใจนังนี่ซะแล้วสิ ” อมนุษย์รู้สึกพอใจ และอยากได้สาวหมวยนางนี้มาอยู่ในอาณัติแบบถาวร  แต่เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไง  เพราะตัวเองเพิ่งกลายพันธุ์ได้ไม่นาน  

“ ว่าแต่จะทำให้นังนี่มาเป็นแวมไพร์ได้ยังไง  ด้วยเรายังไม่แก่พรรษาพอ ” 

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2