War of the gods destroy Multiverse

ทันทีที่เทพราชสีห์แสงสุริยันบอกเสร็จ ในฉับพลันนั้นก็ปรากฏหมู่บ้านขึ้นมาทางด้านหลังของเยี่ยหลง ห่างไปสามร้อยเมตรจากตัวของเยี่ยหลง

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็คาดเดาได้ว่าบททดสอบนี้ที่ตนต้องทดสอบคืออันใด

" บททดสอบที่สามคือ ปกป้องหมู่บ้านใช่หรือไม่ " เยี่ยหลงถามแบบไม่เอาคำตอบ

เทพราชสีห์แสงสุริยันบอก " ใช่แล้ว แต่นั่นเป็นเพียงแค่หนึ่งส่วนของบททดสอบนี้เท่านั้น ส่วนอีกส่วนหนึ่งข้าบอกได้แค่ว่า เจ้าต้องเจอด้วยตนเอง "

เยี่ยหลงกล่าว " ข้าเข้าใจแล้ว "

ทันทีที่เยี่ยหลงบอกเข้าใจแล้ว เทพราชสีห์แสงสุริยันก็กล่าว " เจ้าจงไปยืนอยู่ ณ บริเวณใกล้ประตูหมู่บ้านมากพอที่จะเปิดประตูได้ เมื่อนั้นบททดสอบก็จะเริ่ม "

เยี่ยหลงที่ได้รับคำบอกมาแบบนั้น คนก็ทำตามอย่างไม่เกี่ยง

ครั้นคนมายืนตรงจุดที่เทพราชสีห์แสงสุริยันบอก ทันควันนั้น ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดง ลมที่เคยพัดก็หยุดนิ่ง

จากนั้นเบื้องหน้าของเยี่ยหลง ห่างไปประมาณสองร้อยห้าสิบเมตร ก็ปรากฏสิงโตเพศเมียตัวหนึ่ง

เมื่อสิงโตเพศเมียปรากฏแล้ว มันก็ไม่รอช้าวิ่งมาทางเยี่ยหลง

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็เรียกดาบออกมาและตั้งท่าจะโจมตีฟันใส่สิงโต

แต่ทว่าพอสิงโตมาถึงตัว มันกลับกระโดดข้ามตัวเยี่ยหลงไป และพุ่งเข้าไปชนประตูหมู่บ้าน

ทันควันทึ่สิงโตชนประตูหมู่บ้าน ประตูหมู่บ้านก็เกิดรอยร้าวเล็กๆขึ้น พร้อมกับสิงโตที่สลายหายไป

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็ตระหนักรู้ได้ ' นี่สินะ ที่หมายถึงให้ปกป้องหมู่บ้านน่ะ '

พอคนตระหนักรู้เสร็จ สิงโตเพศเมียหนึ่งตัวก็ปรากฏให้เยี่ยหลงเห็นอีกครั้ง พร้อมกับพุ่งมาหาประตูหมู่บ้าน

เยี่ยหลงที่เห็นแบบนั้น ก็ไม่ปล่อยให้สิงโตพุ่งเข้าโจมตีใส่ประตูหมู่บ้าน คนทำการฟาดคลื่นพลังเวทใส่สิงโต จนสิงโตตัวสลายหายไป

หลังจากสิงโตที่มาหนึ่งตัวสลายหายไปโดยการโจมตีของเยี่ยหลงแล้ว ในไม่ช้าไม่นานสิงโตเพศเมียสองตัวก็ปรากฏขึ้นมาให้เยี่ยหลงเห็น และพุ่งโจมตีเข้าใส่ประตูหมู่บ้าน

เยี่ยหลงที่เห็นก็ทำแบบเดิม คือไม่ปล่อยให้สิงโตพุ่งเข้าโจมตีใส่ประตูหมู่บ้าน คนฟาดฟันใส่ก่อน จนสิงโตสลายหายไป

เมื่อสิงโตสองตัวสลายหายไป สิงโตสี่ตัวก็ปรากฏมาและพุ่งเข้าโจมตีใส่ประตูหมู่บ้าน

ครั้นเยี่ยหลงกำจัดสิงโตสี่ตัวแล้ว สิงโตหกตัวก็ปรากฏ 

พอสิงโตหกตัวโดนกำจัด สิงโตแปดตัวก็ปรากฏ

เยี่ยหลงทำการฆ่าพวกสิงโตไปเรื่อยๆ จนเข้าสู่ครั้งที่ห้าร้อย สิงโตในครั้งนี้มีถึงหนึ่งพันตัว

เยี่ยหลงที่เห็นสิงโตมากขนาดนั้น คนจึงทำการใส่พลังเวทเข้าไปในดาบเป็นจำนวนมาก เพราะต้องการจะกวาดพวกสิงโตในคราวเดียว

เมื่อคนใส่พลังเวทจนครบ เท่าที่คนคาดการณ์ว่าจะกวาดล้างสิงโตทั้งหมดได้เสร็จ คนก็ไม่รีรอช้า ฟันดาบแนวนอนซัดคลื่นพลังเวทใส่สิงโต

ในทันทีที่คลื่นพลังถูกซัดไป มันก็กวาดล้างสิงโตไปจนหมดในเวลาไม่นาน

ครั้นสิงโตระลอกคลื่นที่ห้าร้อยหายไปจนหมด เยี่ยหลงก็ตั้งตารอรับมือระลอกคลื่นต่อไป

แต่ทว่าในครั้งนี้ แทนที่จะมีฝูงสิงโตดั่งที่เคยมีมา มันกลับมีเพียงสิงโตเพศผู้ตัวโตเต็มวัยที่ตัวใหญ่กว่าสิงโตเพศผู้ธรรมดาถึงห้าเท่า

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็เปิดโจมตีใส่เป็นฝ่ายแรก โดยการซัดเศษดาบเข้าใส่

แต่ทันทีที่เศษดาบปะทะเข้ากับผิวหนังของสิงโต ผลปรากฏว่า ไม่เข้าแม้แต่นิด แถมยังกระเด็นไปอีกด้วย

เยี่ยหลงพอเห็นแบบนั้น คนก็ทำการเรียกเศษใบดาบกลับมา

หลังจากเศษดาบกลับมาแล้ว คนก็คิดขึ้น ' ดายฟันไม่เข้าอย่างงั้นหรอ งั้นเราลองใช้กายาสายฟ้าขั้นที่สอง ปรับแต่งให้คมดุจใบมีดดูเผื่อจะเข้าผิวหนังมัน '

เยี่ยหลงคิดเสร็จ คนก็เก็บดาบเข้าแหวนมิติ จากนั้นก็ทำการเปิดใช้เวทกายาสายฟ้าขั้นที่สอง และปรับแต่งให้มันแหลมคมดุจใบมีด

ทันทีที่เยี่ยหลงเปิดใช้เวทกายาสายฟ้าขั้นที่สองและปรับแต่งให้มันแหลมคมดุจใบมีดเสร็จ ในเวลาเดียวกันสิงโตก็พุ่งเข้ามาถึงระยะโจมตีคนแล้ว

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็รู้เลยว่ามันไม่ได้เล็งโจมตีมาที่ประตูเหมือนสิงโตตัวก่อนๆ แต่เล็งโจมตีมาที่ตน

เมื่อเยี่ยหลงพบแบบนั้น คนก็โจมตีสวนแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน

แต่ผลปรากฏออกมาว่า กายาสายฟ้าขั้นที่สองที่แหลมคมแล้ว ก็แทงไม่เข้าผิวหนังของสิงโตเหมือนดาบไม่มีผิด

ทันทีที่เกราะสายฟ้าที่แหลมคมสัมผัสกับผิวหนังของสิงโตและแทงไม่เข้า เยี่ยหลงที่โดนโจมตีจากสิงโตในเวลาเดียวกันที่คนโจมตีใส่ คนโดนชนจนล้มลงไป และสิงโตก็ทำการตะครุบใช้เท้าตบเยี่ยหลงไม่เลี้ยงและทำการพยายามจะกัด

สิงโตที่พยายามกัด แต่มันก็กัดไม่เข้าเกราะสายฟ้า จึงทำให้เยี่ยหลงไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

แต่ถึงแม้มันจะกัดไม่เข้า แต่มันก็พยายามต่อไป 

เยี่ยหลงที่โดนกดอยู่กับพื้นและโดนกัดพร้อมกับโดนตบด้วยอุ้งเท้า คนจึงคิดขึ้น ' ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่ เราต้องหาวิธีตอบโต้ '

ทันทีที่เยี่ยหลงคิดเสร็จ คนก็ทำการเปิดใช้วิญญาณยุทธ์ร่างครึ่งคนครึ่งมังกรไฟปีกผีเสื้อ และทำการเปิดใช้ทักษะไร้ร่างสัมผัสดำดินลงไปและขึ้นมาโผล่ที่ด้านหลังของสิงโต 

จากนั้นก็ปิดทักษะไร้ร่างสัมผัสและใช้กรงเล็บมังกรโจมตีร่างสิงโต ผลปรากฏออกมาว่าไม่เข้าเหมือนเดิม

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็ยังดื้อลองใช้กรงเล็บมังกรโจมตีอยู่อีกห้าหกที

เมื่อเห็นว่าไม่เข้าดังเดิม คนจึงเลิก และเปิดใช้ทักษะไร้ร่างสัมผัสดำดินลงไป เพื่อหาที่สงบในการใช้เวลาคิดหาวิธีเอาชนะ

เยี่ยหลงคิดอยู่นานถึงสองนาที ก็ยังหาวิธีไม่ได้ 

เยี่ยหลงจึงถามฟีนิกซ์ ' คุณฟีนิกซ์ครับ คุณฟีนิกซ์พอจะมีวิธีจัดการกับสิงโตไหมครับ เพราะผมโจมตีไปเท่าไหร่ก็ไม่เข้าผิวหนังของสิงโตเลย '

ฟีนิกซ์ที่ได้ฟังคำถาม คนจึงบอก ' มี แต่ไม่รู้ว่าได้ผลรึเปล่านะ '

เยี่ยหลงถาม ' ไหนลองบอกผมมาหน่อยได้ไหมครับว่าเป็นวิธีแบบไหน '

ฟีนิกซ์บอก ' มึงเคยอ่านตำนานของเฮอร์คิวลิสตอนปราบสิงโตแห่งนีเมียที่ฟันแทงไม่เข้ามั้ย นั่นแหละวิธีที่กูจะให้มึงใช้ '

เยี่ยหลงถาม ' แล้วเฮอร์คิวลิสใช้วิธีไหนหรอครับ '

ฟีนิกซ์ตอบ ' ในเมื่อใช้การฟันแทงไม่เข้า ก็ใช้แรงรัดคอมัน จนกว่ามันจะขาดหายใจตายไง '

เมื่อเยี่ยหลงได้ฟังดังนั้น ก็อ๋อขึ้นมาทันที ' คุณฟีนิกซ์กำลังจะบอกผมว่า ให้ผมใช้ทักษะการกอดรัดของอสรพิษเขี้ยวดาบสายฟ้า รัดมันให้ตายใช่ไหมครับ '

ฟีนิกซ์บอก ' ใช่แล้วน้องเอ๊ย '

ทันควันที่เยี่ยหลงได้รับแนวทางวิธีที่จะเอาชนะสิงโตมาแล้วนั้น คนก็โผล่ขึ้นมาจากดินและเปิดใช้วิญญาณยุทธ์อสรพิษเขี้ยวดาบสายฟ้า ร่างครึ่งคนครึ่งงู ร่วมกับวิญญาณยุทธ์มังกรไฟปีกผีเสื้อ ร่างครึ่งคนครึ่งมังกรไฟปีกผีเสื้อ

โดยท่อนบนของเยี่ยหลงเป็นครึ่งคนครึ่งมังกร ส่วนท่อนร่างเป็นงู

พอเยี่ยหลงปรากฏตัวให้สิงโตเห็นแล้ว สิงโตก็ไม่รีรอช้าพุ่งกระโจนโจมตีใส่เยี่ยหลง

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็ใช้ความเร็วของท่อนล่างที่เป็นร่างของอสรพิษเขี้ยวดาบสายฟ้าในการหลบ

ครั้นหลบได้เสร็จ คนก็ไม่ปล่อยให้สิงโตได้หันกลับมาโจมตี คนทำการพุ่งใช้ตัวท่อนล่างรัดพันตัวของสิงโตเอาไว้ และใช้แขนรัดคอของสิงโตเอาไว้ในเวลาเดียว พลางเปิดใช้ทักษะการกอดรัดของอสรพิษเขี้ยวดาบสายฟ้า ใช้แรงรัดทำลายสิงโตจากภายใน

สิงโตที่โดนแบบนั้น ก็พยายามจะดิ้นให้หลุด 

แต่ดิ้นอย่างไรก็ไม่หลุด แถมยังแน่นขึ้นเรื่อยๆอีกด้วย

ไม่นานเสียงกระดูกแตกหักบนร่างของสิงโตก็ดังขึ้น สิงโตร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

จากนั้นไม่นานในเวลาไม่กี่อึดใจ สิงโตก็หยุดดิ้นและสิ้นลมหายใจไป

ทิ้งเวลามาอีกสิบลมหายใจ หลังสิงโตนิ่งไป เยี่ยหลงก็คลายการรัดพันออกและปิดวิญญาณยุทธ์ทั้งสอง

ทันควันที่เยี่ยหลงปิดวิญญาณยุทธ์ทั้งสอง ดวงตาเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของเทพราชสีห์แสงสุริยันก็ปรากฏขึ้นและกล่าวกับเยี่ยหลง " ยินดีด้วย เจ้าผ่านบททดสอบสุดท้ายแล้ว "

เยี่ยหลงถาม " ในเมื่อข้าผ่านบททดสอบทั้งหมดแล้ว ไหนเล่า สายเลือดที่จะให้สืบทอด และไหนเล่าวิญญาณที่จะให้ดูดซับ "

เทพราชสีห์แสงสุริยันกล่าว " ใจเย็นๆก่อนมนุษย์หนุ่ม เดี๋ยวข้าจะมอบหยดเลือดให้เดี๋ยวนี้แหละ "

ทันทีที่เทพราชสีห์แสงสุริยันบอกจบ หยดเลือดหกหยดก็ปรากฏเบื้องหน้าเยี่ยหลง จากนั้นก็พุ่งเข้าหน้าผากเยี่ยหลงไป

ในฉับพลันที่หยดเลือดทั้งหกเข้าสู่ร่างเยี่ยหลง เยี่ยหลงก็รู้สึกในทันทีว่าระดับขั้นพลังวิญญาณของตนกำลังจะยกระดับขึ้น คนจึงรีบนั่งลงและโคจรพลังวิญญาณในทันที

ไม่ช้าไม่นาน เยี่ยหลงก็ยกระดับขึ้นเสร็จ และระดับที่เยี่ยหลงขึ้นมาถึง หลังรับหยดเลือดทั้งหกก็คือ ระดับมหาวิญญาจารย์ขั้นหนึ่ง

พอเยี่ยหลงยกระดับขั้นวิญญาณเสร็จ คนก็ยืนขึ้นและกล่าวถาม " แล้วไหนวิญญาณที่จะให้ข้าดูดซับเล่า "

ทันทีที่เยี่ยหลงทักทวงมาแบบนั้น เทพราชสีห์แสงสุริยันก็กล่าวบอก " ข้าต้องใช้เวลาสักพัก เพื่อกลายเป็นวิญญาณให้เจ้าได้ดูดซับ จงรอสักครู่ "

ฟีนิกซ์ที่เห็นเยี่ยหลงสนใจแต่วิญญาณที่ตนจะได้ดูดซับ คนจึงกล่าวบอกขึ้น ' ไอ้เยี่ยหลง ก่อนที่ไอ้เทพเดรัจฉานนี่ จะกลายเป็นวิญญาณให้มึงดูดซับ มึงถามมันดิ๊ ว่าในที่นี้มีคัมภีร์สวรรค์อยู่รึเปล่า ถ้ามันถามว่าเป็นคัมภีร์แบบไหน มึงก็โชว์คัมภีร์ตัวอย่างให้มันดู '

เยี่ยหลงที่ได้รับคำบอกมาแบบนั้น คนก็กล่าวถามกับเทพราชสีห์แสงสุริยัน " ท่านเทพราชสีห์แสงสุริยัน ที่นี่มีคัมภีร์แบบนี้หรือไม่ "

เยี่ยหลงกล่าวเสร็จ ก็โชว์คัมภีร์สวรรค์ให้ดู

เทพราชสีห์แสงสุริยันบอก " ในมิติแห่งนี้มีคัมภีร์ทั้งหมด สิบเจ็ดเล่ม แต่คัมภีร์ที่เจ้าแสดงให้ข้าดู ในนี้มีหนึ่งเล่ม "

" เช่นนั้นข้าขอมันได้หรือไม่ " เยี่ยหลงถาม

เทพราชสีห์แสงสุริยันบอก " ก็เอาไปสิ "

ทันทีที่เทพราชสีห์แสงสุริยันบอกเสร็จ คัมภีร์ทั้งสิบเจ็ดเล่มก็ตกลงมาจากบนฟ้า มากองอยู่เบื้องหน้าของเยี่ยหลง

เยี่ยหลงที่เห็นคัมภีร์ทั้งสิบหกเล่มนอกเหนือจากคัมภีร์สวรรค์ คนก็ตาเบิกกว้างเพราะรู้จัก และกล่าวขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อ " นี่มัน!! คัมภีร์สีนิลของเผ่าพ่อมดมนต์ดำหนิ แถมยังมีตั้งสิบหกเล่มอีก "

' มาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวจริงๆเว้ย ' ฟีนิกซ์กล่าว

เยี่ยหลงทำการเก็บคัมภีร์ทั้งหมดเข้าแหวนมิติตน จากนั้นก็กล่าวถามเทพราชสีห์แสงสุริยัน " ท่านเทพราชสีห์แสงสุริยัน ท่านได้คัมภีร์พวกนี้มาได้อย่างไรฤา "

เทพราชสีห์แสงสุริยันบอก " เท่าที่ข้าจำได้ ก็ได้มาจากมนุษย์คนหนึ่งที่เข้ามายังมิตินี้ด้วยอาการใกล้ตาย และก่อนที่มันจะตาย มันก็ได้ทำการปิดผนึกทางเข้าสู่มิตินี้ และใช้พลังเฮือกสุดท้ายกระจัดกระจายคัมภีร์ทั้งหมดไปยังทั่วทิศต่างๆในมิตินี้น่ะ "

เยี่ยหลงกล่าวรับเข้าใจ " อ๋อ เป็นอย่างงี้นี่เอง "

เยี่ยหลงถาม " หากข้าดูดซับดวงวิญญาณท่านแล้ว ข้าจะออกจากมิตินี้เองเลยใช่หรือไม่ และจะไปโผล่ตรงไหนฤา "

เทพราชสีห์แสงสุริยันบอก " เจ้าจะออกจากมิตินี้เอง ในอีกยี่สิบลมหายใจ หลังจากดูดซับวิญญาณข้าเสร็จ ส่วนที่จะไปโผล่คือ จุดเดิม ทางเข้าเดิม ที่เจ้าเข้ามา "

เยี่ยหลงกล่าวตอบรับเข้าใจ " ข้าเข้าใจแล้ว "

" มีอะไรจะถามอีกหรือไม่ " เทพราชสีห์แสงสุริยันถาม

เยี่ยหลงตอบ " ไม่มีแล้ว "

" ดี ถ้าเช่นนั้น ข้าจะได้ใช้สมาธิ ในการเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นดวงวิญญาณให้เจ้าดูดซับ " เทพราชสีห์แสงสุริยันกล่าว

หลังที่เทพราชสีห์แสงสุริยันกล่าวบอกเสร็จ เยี่ยหลงก็นั่งเล่นนอนเล่น รอให้เศษเสี้ยวจิตวิญญาณของเทพราชสีห์แสงสุริยัน เปลี่ยนมากลายเป็นดวงวิญญาณให้คนดูดซับ

คนนั่งเล่นนอนเล่น รออยู่นาน ก็ไม่มีวี่แววว่าดวงจิตเศษเสี้ยววิญญาณของเทพราชสีห์แสงสุริยันจะเปลี่ยนมา

กลายเป็นดวงวิญญาณให้คนดูดซับเลยสักนิด

เยี่ยหลงถามฟีนิกซ์ ' คุณฟีนิกซ์ครับ คุณฟีนิกซ์พอจะรู้มั้ยว่าตอนนี้ข้างนอกเป็นวันอะไรแล้ว '

ฟีนิกซ์ตอบ ' ช่วงเช้าของวันที่ ยี่สิบสี่ ตุลาคม '

' ฮะ!! วันที่ยี่สิบสี่ ตุลา แล้วหรอครับ ' เยี่ยหลงถาม

ฟีนิกซ์บอก ' เออ '

หลังจากฟีนิกซ์บอกเสร็จ ในทันควันนั้น เศษเสี้ยวดวงจิตของเทพราชสีห์แสงสุริยัน ก็กลายดวงวิญญาณสีทองปรากฏอยู่เบื้องหน้าเยี่ยหลง ห่างไปห้าสิบเมตร

ฟีนิกซ์ที่เห็นดังนั้น ก็กล่าวกับเยี่ยหลง ' ไอ้เยี่ยหลง ได้เวลาที่มึงจะต้องดูดซับแล้ว '

เมื่อฟีนิกซ์บอกมาแบบนั้น เยี่ยหลงก็ทำการเรียกอัญมณีทั้งเจ็ดที่สามารถดูดซับดวงวิญญาณได้ออกมา

คนเลือกอัญมณีสีส้มในการดูดซับดวงวิญญาณของเทพราชสีห์แสงสุริยัน

พอคนดูดซับเสร็จ ร่างของเยี่ยหลงก็กลายเป็นครึ่งคนครึ่งสิงโต หรือที่เรียกว่า นรสิงห์ 

ฟีนิกซ์ที่เห็นเยี่ยหลงดูดซับเสร็จแล้ว คนก็กล่าวถามเยี่ยหลง " ไอ้เยี่ยหลงพลังในอัญมณีคืออะไร และได้รับทักษะอะไรมาบ้าง "

เยี่ยหลงบอก " พลังในอัญมณีคือ การช่วงชิงพลังวิญญาณ ครึ่งหนึ่งจากศัตรู ขีดจำกัดคือ จะสามารถช่วงชิงพลังวิญญาณของศัตรูได้ก็ต่อเมื่อ ศัตรูต้องอยู่ไม่ห่างเกินยี่สิบเมตร "

' แล้วทักษะล่ะ ได้อะไรมาบ้าง ' ฟีนิกซ์ถาม

เยี่ยหลงตอบ ' เดี๋ยวตอนออกไปข้างนอก หากพวกที่ต้องการฆ่าผมมันยังอยู่ เดี๋ยวผมจะแสดงให้ดูเองครับ '

ฟีนิกซ์บอกกลับ ' ได้ งั้นเตรียมตัวแสดงให้ดีๆ '

ฟีนิกซ์นับถอยหลัง ' สิบ '

' เก้า '

' แปด '

' เจ็ด

' หก '

' ห้า '

' สี่ '

' สาม '

' สอง '

' หนึ่ง '

' ศูนย์ '

ทันทีที่ฟีนิกซ์นับถอยหลังเวลาที่ต้องออกจากมิติบททดสอบจบ ตัวของเยี่ยหลงก็โดนเคลื่อนย้ายข้ามมิติกลับมายังโลกตนปกติในทันใด