ตอนที่ 33 ลงโทษอินฟลูเอนเซอร์สาว (1)
ชัยเดินตามนีนี่เข้าไปในบ้าน จนมาถึงห้องรับแขกที่กว้างขวาง ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ทันสมัย มีโซฟาหนังสีครีมตั้งอยู่กลางห้อง และโต๊ะที่มีแจกันดอกไม้ประดับอยู่
ชัยวางถุงเครื่องดื่มและขนมเค้กลงบนโต๊ะตามที่นีนี่สั่ง เธอมองเขาด้วยสายตาที่ไม่สนใจ
“วางเสร็จแล้วก็รีบไสหัวไป”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกและไล่เขาไปเหมือนคนใช้
ชัยสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขารู้สึกถึงความโกรธที่พุ่งพล่านในอกอย่างรุนแรง เขายืนนิ่ง มองนีนี่ด้วยสายตาที่หนักแน่น
“คุณนีนี่ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”
เขาเริ่มด้วยน้ำเสียงที่สงบแต่แฝงด้วยความโกรธเคือง
“ทำไมคุณถึงทำแบบนี้? ทำไมถึงต้องมาข่มขู่ร้านเล็ก ๆ อย่างร้านของเรา”
นีนี่หัวเราะออกมา เสียงหัวเราะของเธอเต็มไปด้วยความสะใจ
“ก็ทำแบบนี้มันสบายไงล่ะ ได้เงินมาแบบไม่ต้องเหนื่อย สบายจะตาย”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความเย่อหยิ่ง ดวงตาของเธอฉายแววท้าทายราวกับรู้ว่าไม่มีใครกล้าขัดขวางเธอ
ชัยมองเห็นโอกาสในวินาทีนั้น หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความมุ่งมั่น เขาล้วงมือลงในกระเป๋า คว้าปากกาสะกดจิตที่เขาเตรียมไว้ เขายกมันขึ้น แกว่งมันช้า ๆ ต่อหน้าดวงตาคู่คมของนีนี่ ขณะที่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
“คุณจะอยากสบาย...สบายจนไม่อยากขยับแขนขาเลย”
ดวงตาของนีนี่เริ่มว่างเปล่าเล็กน้อย ราวกับถูกดึงเข้าสู่ภวังค์ และทันใดนั้น ร่างกายของเธอก็เริ่มอ่อนแรง แขนของเธอตกลงข้างตัว ขาของเธอก็เริ่มสั่นจนยืนไม่อยู่ เธอทำท่าจะล้มลงพื้น ชัยจึงรีบก้าวเข้าไป คว้าเอวของเธอไว้ด้วยมือของเขา เพื่อป้องกันไม่ให้เธอล้ม
นีนี่ตกใจอย่างมาก ดวงตาคู่สวยของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก
“น..นี่..ฉัน...ฉันเป็นอะไร ทำไมขยับแขนขาไม่ได้?”
เสียงของเธอสั่นเครือ ความเย่อหยิ่งเมื่อครู่เริ่มจางหาย หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความกลัวและความสับสน ชัยยิ้มมุมปาก มองเธอด้วยสายตาที่เย็นเยือก
“คราวนี้แหละ คุณจะได้สบายสมใจแน่ สบายแบบไม่ต้องขยับเขยื้อนตัวเลย”
ชัยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ต่ำและน่าขนลุก เขาอุ้มร่างของนีนี่ที่อ่อนแรงขึ้น แล้วเดินไปวางเธอลงบนโซฟาหนังสีครีมอย่างนุ่มนวล
นีนี่นอนนิ่งอยู่บนโซฟา ร่างกายของเธอไม่สามารถขยับได้ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
ในใจของชัย เขารู้สึกถึงความพึงพอใจเป็นอย่างมาก เขายืนมองเธอด้วยสายตาที่ผสมผสานระหว่างความโกรธและความหื่นกระหาย