เจ้าสาวบ้านไร่

“เฮ้ยไอ้ดินมึงมาพอดีเลย กูมีเรื่องจะถามมึงหน่อย” เอกเรียกเพื่อนรักและหุ้นส่วนตนหลังเห็นภูดินเดินเข้าห้องทำงานมา

“มีอะไรทำหน้าตกอกตกใจ”

“พวกกูเดินเข้าโรงแรมมาได้ยินพนักงานซุบซิบกันว่าเมื่อคืนมึงพาเมียมานอนนี่” วัชรเอ่ยถามเพื่อน

“อืม ตามนั้น” เขาตอบเพื่อนรักด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ตามนั้น ตามนั้นคืออะไร มึงมีเมียตอนไหน” เอกถามเพื่อนบ้าง

“เมื่อวานไปสู่ขอดาวมา จดทะเบียนแล้ว แบบนี้เรียกเมียได้ยัง”

“โอ้โห ไอ้ดินเรื่องใหญ่ขนาดนี้มึงไม่บอกเพื่อน” วัชรร้องเสียงดัง

“กูก็กำลังบอกอยู่นี่ไง ส่วนงานฉลองเดี๋ยวกูจัดอีกทีรอดาวพร้อมก่อน”

“แล้วตอนนี้น้องดาวอยู่ไหน”

“ห้อง นอนอยู่”

“แล้วพนักงานเขารู้ได้ไงว่ามึงมีเมีย”

“กูบอก”

“มึงเนี่ยนะบอกเขา”

“เออ ดาวนอนอยู่เมื่อเช้าเขาจะเอาข้าวไปส่งกูก็บอกภรรยานอนอยู่ไม่อยากให้รบกวน”

“ไอ้ดิน นี่ใช่มึงจริงมั้ยเนี่ย”

“ทำไมก็เมียกูนอนอยู่กูกลัวเขาตื่นไม่อยากให้ใครรบกวน”

“กูว่ามันเข้าชมรมกับเราแล้วว่ะเพื่อน” เอกบอกวัชร

“ชมรมอะไรของพวกมึง” ภูดินถามด้วยความสงสัย

“ชมรมคนกลัวเมีย” ทั้งสองคนพูดและหัวเราะพร้อมกัน ทำเอาคนฟังอย่างภูดินก็พลอยหลุดขำไปด้วย

“แล้วนี่มึงมาทำไม ทำไมไม่อยู่กับเมีย”

“เขานอนอยู่ให้เขาพักผ่อนไม่อยากกวน เลยมาเคลียร์งานรอ ไหนเอกสารอะไรจะให้เซ็นบ้าง” เขารับเอกสารจากเพื่อนไปนั่งทำงานอย่างตั้งใจ จริงๆ แล้วเขาไม่ได้ตั้งใจทำงานแต่เพื่อหลบเลี่ยงคำถามจากเพื่อนรักทั้งสองเขาจึงทำท่าทางขยันตั้งใจกลบเกลื่อน กลัวเพื่อนจับได้ว่าที่ออกมาทำงานเพราะกลัวจะจับเมียกระแทกทั้งวัน จนเธอไม่ได้พักผ่อน

บ่ายแก่ๆ เมื่อเพียงดาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาไม่เห็นภูดินอยู่ในห้องก็กดโทรศัพท์หาเขาทันที

“ตื่นแล้วหรอ”

“พี่ดินอยู่ไหนคะ”

“ห้องทำงานพี่มาเคลียร์งานนิดหน่อย เดี๋ยวพี่ไปหารอแป๊บเดียว”

“เมียโทรหาทิ้งงานเลยนะ” เอกแซวเพื่อน

“พูดมาก เอ้าเอกสารเรียบร้อยแล้ว” พูดจบเขาก็รีบเดินออกจากห้องทำงานไป

…ก๊อก ก๊อก ก๊อก…

“ดาวเปิดประตูให้พี่หน่อยครับ”

“แป๊บนะคะ ขอแต่งตัวก่อน” ซักพักเพียงดาวก็ออกมาด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวสีน้ำเงินเข้ม และผมที่เปียกชุ่มมีผ้าเช็ดผมพันไว้อยู่

“ทำไมหัวเปียกแบบนั้นล่ะครับ”

“ก็เมื่อกี้รีบใส่เสื้อผ้ากลัวพี่ดินรอนาน เลยยังไม่ได้เป่าผม”

“มานี่มา พี่เป่าให้” เขาเดินไปหยิบไดร์เป่าผมและบอกหญิงสาวให้ลงไปนั่งที่เตียง

“ดาวทำเองค่ะ” เธอพยายามหยิบไดร์เป่าผมในมือเขา แต่เขายกมือหลบไม่ยอมให้เธอหยิบได้

“อย่าดื้อ” เขาพูดพร้อมกับจับเธอนั่งหันหลังและเป่าผมให้ภรรยาอย่างตั้งใจ

“เป็นไงบ้างหายเจ็บยัง”

“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ”

“งั้นคืนนี้ก็….” ภูดินก้มลงกระซิบข้างหูเธอ

“พี่ดิน จะไม่ให้พักเลยหรอคะ”

“ก็พี่อยากกิน…..เมียนี่นา”

“เดี๋ยวนี้ในหัวคิดเป็นอยู่เรื่องเดียวเลยนะคะ” เธอพูดพลางหันหน้ากลับมาหาเขา ภูดินได้จังหวะก้มลงประกบปากจูบเธอทันที

“คิดแค่เวลาอยู่กับเมียครับ แล้วทำไมใส่ชุดนี้”

เขาถามภรรยาหลังจากคลายจูบเธอ เพราะชุดที่เธอใส่ตอนนี้เป็นเดรสสายเดี่ยวสีน้ำเงินที่คอเสื้อร่นลงมาจนเห็นร่องหน้าอก ส่วนข้างล่างก็แหวกมาจนถึงต้นขา

“ก็พี่ดินเตรียมให้ไม่ใช่หรอคะ อีกอย่างก็ใส่สบายด้วย” เธอลุกขึ้นยืนอวดชุดสวยให้เขาดู

“ก็จริงที่พี่เตรียมให้ แต่เอาไว้ให้พี่ดูคนเดียว ไปเปลี่ยนชุดใหม่ก่อนเดี๋ยวพี่พาออกไปข้างนอก”

“ไม่เปลี่ยนจะใส่ชุดนี้” เธอไม่ยอมเปลี่ยนชุด ตั้งใจแกล้งเขาเพราะอยากเห็นท่าทางของเขาเวลาเห็นเธอใส่ชุดนี้

“ดาวมันโป๊ ไปเปลี่ยน” เขาทำเสียงเข้มใส่เธอ

“ไม่เปลี่ยน ถ้างั้นดาวใส่เสื้อคลุมทับแค่นี้ก็ไม่โป๊แล้ว โอเคมั้ยคะ”

ภูดินส่ายหน้าให้กับความดื้อของเธอ ก่อนจะยอมตกลง

“ว่าแต่พี่ดินจะพาดาวไปไหนคะ”

“ถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้เอง”

“โอเคแต่ขอแต่งหน้าแป๊บนึงนะคะ”

“อย่าให้มันสวยมากพี่หวง”

ระหว่างรอหญิงสาวแต่งหน้าเขาก็เก็บข้าวของรอเธอ เพราะคืนนี้เขาตั้งใจจะพาภรรยาไปฮันนีมูนที่อื่น

“คืนนี้เราไม่กลับหรอคะทำไมเก็บของแล้ว”

“ไม่กลับครับ พี่พาไปเปลี่ยนที่นอน”

“ไปกันครับเสร็จยัง”

“เสร็จแล้วค่ะ”

..ติ๊ง..เสียงลิฟท์ดังพร้อมกับประตูเปิดออก ภูดินเดินจับมือเพียงดาวออกมาจากลิฟท์ ผ่านล็อบบี้โรงแรมเอาคีย์การ์ดมาคืน ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่มองเขาเป็นตาเดียว

“จะกลับแล้วหรอคะคุณภูดิน เอ่อ…คุณผู้หญิง” พนักงานต้อนรับเอ่ยถาม

“เธอชื่อเพียงดาวเป็นภรรยาของผม”

“สวัสดีค่ะคุณเพียงดาว คุณเพียงดาวสวยมากเลยค่ะ”

“สวัสดีค่ะ ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ คุณเองก็ดูดีมากเหมือนกันค่ะ” เพียงดาวเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มและเป็นกันเอง

“ไปครับที่รักเดี๋ยวจะค่ำก่อน” พูดจบเขาเดินจับมือเธอเดินออกจากโรงแรมไป ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่มองพวกเขาอย่างไม่ละสายตา

“เหมาะสมกันมากเลยแก ภรรยาคุณภูสวยมาก น่ารักมาก พูดก็เพราะ มิน่าล่ะถึงทำให้เจ้านายเรารักได้”

“ไม่ได้แค่รักนะ ดูคลั่งรักมากด้วย โอ้ยแกชั้นอิจฉา”

“แกว่าคุณเพียงดาวหน้าคุ้นๆ มั้ย เหมือนเคยเห็นที่ไหน….อ้อชั้นนึกออกแล้วคนที่คุณภูเคยพามาตอนงานเลี้ยงปีใหม่ไง”

“จริงด้วย คนสวยคนนั้นจริงๆ ด้วย”

บรรดาพนักงานต้อนรับที่อยู่ตรงนั้นพูดคุยกันหลังจากทั้งสองเดินจากไปแล้ว

“ปกติเวลาพี่ดินเข้าโรงแรมพนักงานเขาสนใจพี่ดินขนาดนี้เลยหรอคะ”

“ก็ไม่นะ”

“ทำไมวันนี้ทุกคนดูสนใจเราจังเลยล่ะคะ”

“ไม่ใช่เรา แต่เป็นดาวต่างหาก ครั้งก่อนที่มาก็แบบนี้ไม่ใช่หรอ”

“ก็ไม่ได้ขนาดนี้นะคะ”

“ก็ครั้งนี้มาในฐานะภรรยาพี่จะไม่ให้เขาอยากรู้กันได้ไง”

“เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น” เธอเลิกคิ้วถามเขาด้วยความสงสัย

“ผู้หญิงคนแรกและคนเดียว แถมยังเป็นภรรยาอีกน่าสนใจมั้ยล่ะ”

“อ้อ…แบบนี้นี่เอง ก่อนหน้านั้นพวกเขาคงคิดว่าเจ้านายเป็น…เกย์”

ได้ยินเธอพูดดังนั้น ภูดินเบรกรถทันทีและก้มหน้าลงไปบดจูบเธออย่างเร่าร้อน

“พอแล้วค่ะ นี่มันข้างทางนะคะ ยังไม่ค่ำด้วย” เธอดุเขาเบาๆ

“ถ้าค่ำแล้วทำได้หรอ ก็ใครว่าพี่เป็นเกย์ พี่ก็ต้องแสดงความเป็นชายหน่อย”

“แค่หยอกเล่นเองค่ะ จูบเก่งขนาดนี้จะเป็นเกย์ได้ไง” เธอบ่นพึมพำเบาๆ ทำเอาคนฟังเผลอยิ้มและหัวเราะออกมากับความน่ารักของเธอ

“ว่าแต่จะพาไปไหนคะอีกไกลมั้ย”

“ไม่ไกลแต่ขอแวะซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตก่อน วันนี้อยากกินอะไรเดี๋ยวพี่เข้าครัวเอง”