หลี่ิไม่อาจขยับเคลื่อนกายด้วยกลัวจะจ่อมจมลงใต้โคลนดูด ได้แต่กลอกตาไปมาครุ่นคิดหาทางรอด ครั้นใกล้อาทิตย์อัสดงได้ยินเสียงสัตว์ป่ากู่ร้องคำรามสั่นสะท้านไปทั่วพงไพร ถึงเวลาที่เหล่าอสูรกายต่างพากันออกหากิน ได้ยินแต่เสียงวิ่ง"ตึกตั่ก"คึกคะนองของพวกสิงสาราสัตว์ สักพักเสียงของสัตว์ป่าทั้งหลายพลันเงียบกริบทุกสรรพสิ่งพลันหยุดเคลื่อนไหว
"วิ้ว"เสียงพายุพัดผ่านต้นไม้เอนไหวดัง"พึ่บพั่บ" ลมพัดเมฆดำทะมึนปกคลุมท้องฟ้ายามเย็นจนมืดครึ้ม หลี่ิมองไปที่ท้องฟ้าพลันเห็นสัตว์ประหลาดบินผ่านไปด้วยความเร็วเกินบรรยาย
"ที่แท้เป็สัตว์อสูรบินผ่านไปอย่างนั้นหรือ มันคืออสูรประเภทไหนกันนะ รวดเร็วจนมองไม่ถนัด" เพียงครู่เดียวได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนกังวานก้องดังมาจากฟากฟ้าไกล
หลังจากนั้นเสียงพายุพัดกระหน่ำเงาดำทมิฬเคลื่อนมาใกล้บดบังแสงสุริยา แล้วหยุดนิ่งอยู่ชั่วขณะบริเวณหลุมโคลนดูด หลี่ิใจสั่นสะท้านเมื่อเห็นร่างสัตว์อสูรอย่างชัดเจน "ที่แท้มันคือาาัดำอายุเกิน 100,000 ปี" ตัวใหญ่มหึมากำลังสยายปีก 6 คู่แผ่กว้างราวจะปกคลุมท้องนภา ความยาวของลำตัวเกินจินตนาการ มันเพ่งมองลงมาเบื้องล่างด้วยดวงตาสีแดงเข้มราวกับพระจันทร์สีเื แผ่ไอสังหารโเี้จนเืในกายของหลี่ิเยือกแข็ง
"แย่แล้วมันมองมาที่เรา คงไม่คิดหรอกนะว่าเราเป็ผู้สังหารคู่ของมัน"ความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั่วกายาด้วยความหวาดกลัว
าาัดำส่งเสียงเกรี้ยวกราดเคียดแค้นราวกับจะทำลายโลกทั้งใบให้แตกเป็เสี่ยง มันค่อยๆร่อนลงต่ำลงมายืนกับพื้นด้วยขาทั้ง 6 คู่ของมัน แล้วค้อมตัวเข้ามาใกล้ศีรษะัดำตัวเมีย หลี่ิที่อยู่ใกล้ได้แต่หลับตาไม่กล้าแม้แต่หายใจ
าาัดำแหงนหน้ากรีดร้องปานดวงใจแหลกสลาย มันหลั่งน้ำตาแล้วคาบศีรษะัดำคู่รักขึ้นมาจากหลุมโคลน แล้วเดินไปมาอยู่หลายรอบมันตัดสินใจ อ้าปากเอาหัวมุดลงไปในหลุมโคลนเกือบครึ่งตัว กระชากเอาร่างของัดำตัวเมียขึ้นมา
แต่เ้าของบ้านกลับไม่ยินยอมปลดปล่อยเหยื่ออันโอชะ อสูรกายรูปร่างคล้ายหนอนตัวยาวสีชมพู ส่วนหัวของมันมีดวงตากลมโตดั่งโคมไฟอยู่ 5 ดวง เรียงรายกันอยู่ด้านหน้า 4 ดวงและกลางหน้าผากอีกหนึ่งดวง ตามตำราเรียกอสูรกายชนิดนี้ว่า 5 ประทีปกลืนกิน ดูจากขนาดและสีผิวของมันอสูรกายตัวนี้น่าจะมีอายุเกิน 10,000 ปี มันกัดกินร่างของัดำตัวเมียไม่ยอมปล่อยต่างเยื้อยุดฉุดกระชากกันไปมา แต่สุดท้ายต้านทานกำลังของาาัดำไม่ได้
และแล้วร่างของอสูร 5 ดวงประทีปกลืนกินก็ถูกกระชากขึ้นมาจากหลุมด้วย ทำให้เกิดเป็โพรงอากาศดูดร่างของหลี่ิหล่นลงไปในหลุม 'เราเห็นทีจะไม่รอดเป็แน่แท้ คงถูกโคลนทับขาดอากาศหายใจสุดท้ายคงกลายเป็ศพอยู่ในหลุมโคลนแห่งนี้'เขาได้แต่ยอมรับโชคชะตา
ร่างของหลี่ิจมลึกลงไปเรื่อยๆ ลื่นไถลไปตามโพรงจนกระทั่งหล่นลงมายังถ้ำที่อสูรกาย 5 ประทีปกลืนกินอาศัยอยู่ "ตุ๊บ"หลี่ิบิดตัวไปมาเมื่อร่างกระแทกพื้นอย่างแรง
"โชคดีที่ไม่ถูกโคลนพวกนั้นหล่นตามลงมาทับร่าง แต่โชคร้ายด้วยเหมือนกันที่โพรงแห่งนี้ มันอยู่ลึกมากแล้วจะกลับขึ้นไปได้อย่างไร"เขาพยายามเพ่งมอง แต่มันมืดมิดจนไม่เห็นอะไร มีแต่กลิ่นเหม็นเน่าโชยมากระทบนาสิก มือไม้ของหลี่ิคุ้ยเขี่ยไปทั่ว จนกระทั่งคว้าได้วัตถุที่มีความแข็งเรียบลื่นยิ่งเอามือลูบคลำจึงมั่นใจว่าเป็กระดูก
"มันต้องเป็กระดูกสัตว์ที่เ้าอสูรนั่นกินเหลือทิ้งไว้แน่ๆ ความจริงเราน่าจะใช้มันมาซ่อมแซมกระดูกที่แตกหักของเรา แต่ถ้าเ้าอสูรกายนั่นหนีกลับมายังถ้ำของตัวเองได้ เราก็คงถูกมันกินอยู่ดี"
เวลาผ่านไปเนิ่นนานแต่อสูร 5 ประทีปกลืนกินยังไม่กลับลงมา หรือว่ามันถูกาาัดำฆ่าตายเสียแล้ว โทษฐานไปกินร่างคู่รักของมัน แต่แล้วก็มีเสียงดังโครมใหญ่ทำให้ถ้ำสั่นะเืเลื่อนลั่น เมื่อมีร่างขนาดใหญ่ตกลงมาพร้อมด้วยเมือกเหนียวเหนอะหนะ
จากนั้นก็มีของหนักหล่นลงมาพร้อมกันอีก 2 ชิ้น เืขุ่นข้นกระเซ็นมาต้องร่างจนเนื้อตัวของหลี่ิชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดโลหิต ถ้าเขาไม่มีประสบการณ์สู้รบมาอย่างโชกโชน เหตุการณ์ตรงหน้าอาจทำให้จิตหลุดจนเสียสติก็เป็ได้
ในเมื่อยังไม่สิ้นใจก็ต้องดิ้นรนกันต่อไป หลี่ิจัดการเอากระดูกมาดูดซับด้วยเคล็ดวิชาลมปราณกระดูกหิน ตอนนี้เขาสำเร็จวิชาแค่ขั้นระดับสูงเท่านั้น เหลือเพียงขั้นปฐีที่ยังไม่ได้ฝึกฝน แต่ความสำเร็จระดับนี้ก็เพียงพอให้เขาสามารถดูดซับได้อย่างรวดเร็ว
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ขาของเขาจึงค่อยขยับเขยื้อนได้บ้างแล้ว "โอย.หิวเหลือเกิน ไม่มีอะไรลงท้องมานานเท่าไหร่แล้วนะ ทำยังไงดีถึงจะหาอาหารมากินได้"หลี่ิเหลียวซ้ายแลขวา มีแต่ความดำมืดจนปัญญาได้แต่เอามือคลำไปทั่ว จนกระทั่งมือของเขาไปโดนอะไรก็ไม่รู้หยุ่นๆแหยะๆ จึงฉีกกระชากออกมาดม
"นี่มันเนื้อนี่หว่า เอาวะทนไม่ไหวแล้ว เนื้ออะไรก็ไม่รู้กินมันสดๆนี่แหละ"พูดจบหลี่ิก็สวาปามด้วยความกระหายหิว ความหวานฉ่ำนุ่มลิ้มถึงแม้จะเหม็นคาวฉุนขึ้นจมูก แต่ก็อร่อยจนหยุดไม่ได้เขากินมันคำแล้วคำเล่าจนอิ่มแปล้ โดยที่ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขากินเข้าไปนั้น มันคือเนื้อของัดำตัวเมียที่ถูกเหล่าเซียนรุมฆ่านั่นเอง
ความเอร็ดอร่อยของมันทำให้อสูร 5 ประทีปกลืนกินตัดใจจากเนื้อัไม่ได้ ถึงแม้จะถูกาาัดำฉุดกระชากลากถูอย่างไร มันก็ไม่ยอมปล่อยให้อาหารมื้อนี้หลุดมือ ซึ่งทำให้าาัดำโกรธแค้นเป็อย่างมาก จึงเกิดการต่อสู้ถึงขั้นเป็ตายของสัตว์ิญญาระดับสูงทั้งสองตน
ในที่สุดอสูร 5 ประทีปกลืนกินก็ถูกสังหาร ร่างของมันจึงถูกขว้างทิ้งให้ที่นี่กลายเป็หลุมศพของมัน ฝ่ายาาัดำแม้ว่าจะรักเมียมากแค่ไหน แต่มันยังมีภารกิจตามหาไข่ัลูกของมัน จึงไม่มีเวลาหาหลุมกลบฝังครั้นจะทิ้งร่างไว้ ก็เกรงจะถูกสัตว์ิญญาตนอื่นฉวยโอกาสมาแอบกินร่างของเมียมัน เพราะฉะนั้นาาัดำจึงจำต้องทิ้งร่างของคู่รัก ลงหลุมโคลนดูดเพื่อเป็สุสานนั่นเอง