cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

เหล่าผู้อาวุโสและผู้นำของตระกูลเฟิ่งถูกฟางถงสยบเอาไว้จนหมดสิ้น ตัดไปที่เฟิ่งเจียอินตอนนี้เธอก็ลงมาถึงดวงดาวที่ใหญ่ที่สุดของตระกูลเฟิ่งแล้วในตอนนี้

หญิงสาวไม่รอช้าเมื่อมาถึงก็ปลดปล่อยไอเย็นออกมาอย่างไม่หยุดยั้งทำใหพื้นที่ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรรอบตัวของเธอถูกแช่แข็งในพริบตา เบื้องหน้าปรากฏเหล่านักสู้ของตระกูลเฟิ่งจำนวนมากที่พากันออกมาเพื่อหยุดยั้งเธอเอาไว้

"เฟิ่งเจียอิน ยอมจำนนท์ซะโทษหนักจะได้กลายเป็นเบา"

"เหอะๆ แค่ตาแก่พวกนั้นไม่อยู่ พวกเจ้าก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับข้า"เฟิ่งเจียอินกล่าว แววตาของเธอกลายเป็นดุดันขึ้นมา ในมือปรากฏคันศรน้ำแข็งอันเป็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้คู่กาย

"ความแค้นของข้าและท่านแม่ถึงคราวต้องสะสาง!!"

"ทักษะแห่งทวยเทพ วิหคน้ำแข็งเริงระบำ!"

ว่าแล้วเฟิ่งเจียอินก็ง่างคันศรแล้วยิงขึ้นฟ้า ต่อมาร่างของวิหคน้ำแข็งขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าโบยบินไปทั่วทั้งบริเวณอย่างอิสระราวกับกำลังร่ายรำ

เหล่านักสู้ของตระกูลเฟิ่งเมื่อเห็นภาพนี้ก็พากันเงยหน้าขึ้นมองในทันที ทว่าทันใดนั้นดวงตาของพวกเขาก็ต้องเบิกกว้าง เนื่องจากทุกๆที่ๆวิหคน้ำแข็งบินผ่านมันจะสร้างวงเวทย์สีฟ้าขนาดใหญ่เอาไว้

"บัดซบ รีบจัดการเฟิ่งเจียอินเร็วเข้า อย่าให้เธอใช้ทักษะนี้ได้"ชายที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าร้องตะโกน นักสู้ทุกคนพากันพุ่งทะยานไปหาหญิงสาวอย่างบ้าคลั่ง ศาสตราวิหคเพลิงหลากหลายประเภทปรากฏขึ้นมาในมือของผู้คนเหล่านั้น พวกมันทำการโจมตีเฟิ่งเจียอินโดยฉับไว

"ช้าเกินไป!"

หญิงสาวยกยิ้มเย็นจากนั้นสบัดมือลงพื้นดินโดยฉับพลัน วงเวทย์หลายร้อยวงเปร่งประกายแสงสีฟ้า และปลดปล่อยขนนกน้ำแข็งนับไม่ถ้วนออกมาพุ่งเข้าโจมตีใส่นักสู้เบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่งราวกับพายุโหมกระหน่ำ

"อ๊ากก!"

เสียงกรีดร้องของเหล่านักสู้ทั้งหลายดังลั่นไปทั่วทั้งตระกูลเฟิ่ง แม้แต่คนที่ไม่ได้เข้ามาต่อสู้ยังพากันหนาวสั่นอย่างช่วยไม่ได้

เฟิ่งเจียอินราวกับเทพธิดาน้ำแข็งแห่งการล่าสังหาร เธอยืนอยู่บนหลังวิหคน้ำแข็งตนนั้นและมองดูเหล่านักสู้ของตระกูลเฟิ่งที่ตอนนี้กำลังป้องกันขนนกน้ำแข็งของเธออย่างเฉยชา จากนั้นบังคับวิหคน้ำแข็งให้บินไปยังท้ายตระกูลอันเป็นที่ตั้งของกระท่อมน้อยหลังหนึ่ง

เมื่อมาถึงเฟิ่งเจียอินก็กระโดดลงจากหลังของวิหคน้ำแข็งโดยไม่รอช้า ทว่าสิ่งที่เห็นกลับทำให้ใบหน้าของเฟิ่งเจียอินซีดเซียวลงอย่างช่วยไม่ได้

"ทะ ท่านแม่!"

หญิงงามอุทานเสียงสั่นแล้ววิ่งเข้าไปในกระท่อมน้อยในทันใด เบื้องหน้าของเธอคือร่างของหญิงชราใกล้ตายที่ผอมแห้งจนเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกเท่านั้น

"ท่านแม่ข้าขอโทษที่ข้ามาช้า แล้วปล่อยให้ท่านต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้" เฟิ่งเจียอินน้ำตาไหลหลั่ง ใช่! หญิงชราใกล้ตายคนนี้คือเฟิ่งนู่ เป็นมารดาแท้ๆของเฟิ่งเจียอิน

"ตระกูลเฟิ่ง พวกเจ้าต้องชดใช้!!" ความอาฆาตของหญิงงามมากขึ้นกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันทวี เธอรีบอุ้มร่างชราบินขึ้นวิหคน้ำแข็งแล้วสร้างม่านพลังปกคลุมเอาไว้

วิหคน้ำแข็งพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า เฟิ่งเจียอินสั่งให้มันหยุดชะงักอยู่ที่ความสูงสองพันเมตรจากนั้นเรียกคันศรวิหคน้ำแข็งออกมาอีกครั้ง

"แม้ข้าจะสังหารพวกเจ้าทั้งตระกูลไม่ได้ แต่ข้าจะทำให้พวกเจ้าได้รู้ซึ้งถึงความโกรธของข้า"ว่าแล้วเธอก็ง่างคันศรอีกคราโดยเล็งไปยังศูนย์กลางตระกูลเฟิ่งที่อยู่เบื้องล่าง

"ทักษะทวยเทพ จิตวิหคน้ำแข็งกำราบฟ้า"

เบื้องหลังของเฟิ่งเจียอินปรากฏวงเวทย์สีฟ้าขนาดใหญ่มหึมา เมื่อเธอปลดปล่อยการโจมตีวิหคเพลิงที่ตัวใหญ่กว่าเดิมพุ่งทะยานออกจากวงเวทย์ลงไปยังด้านล่างด้วยความเร็วสูงเกินบรรยาย

เหล่าผู้คนของตระกูลเฟิ่งส่วนใหญ่รีบเรียกชุดเกราะพันธุกรรมของตัวเองออกมาเพื่อป้องกันการโจมตีนี้ แต่ทว่าทันทีที่วิหคน้ำแข็งพุ่งชนพื้นดินมันก็ทำให้ไอเย็นถูกแพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งปลูกสร้างหรือแม้แต่ผู้คนก็ล้วนแต่ถูกแช่แข็งในพริบตา เฟิ่งเจียอินเพ็งมองภาพนี้อย่างเฉยชา แน่นอนเธอไม่ได้ฆ่าผู้คนในตระกูลเฟิ่งแต่เลือกที่จะผนึกพวกมันเอาไว้

"ด้วยพลังของเจ้าหญิงน้ำแข็ง ต่อให้เป็นจักรพรรดิเพลิงฟ้าก็ไม่ใช่ว่าจะหลอมละลายทักษะนี้ของข้าโดยง่าย นี่คือโทษฐานที่พวกเจ้าทำร้ายข้าและท่านแม่"

ว่าแล้วเฟิ่งเจียอินก็สั่งให้วิหคน้ำแข็งบินทะยานไปบนฟากฟ้าและออกจากดาวเคราะห์ดวงใหญ่ดวงนี้ไปอย่างเร่งร้อน ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็มาถึงยังจุดที่ฟางถงกำลังยืนอยู่

"ที่รัก ขอร้องล่ะ ได้โปรดช่วยแม่ข้าด้วย!!"น้ำเสียงของเฟิ่งเจียอินเต็มไปด้วยความร้อนรนและสั่นเคลือเป็นอย่างยิ่ง

ไป๋ฉีรีบบินไปหาภรรยา จากนั้นรีบตรวจสอบร่างกายของหญิงชราในทันที "ดูเหมือนท่านแม่ยายจะถูกผนึกพลังทั้งหมดเอาไว้ ทำให้ร่างกายของเธอเป็นเพียงร่างกายของคนธรรมดา โชคดีมากที่ยังรอดชีวิตมาได้"

หลังจากวินิจฉัยไป๋ฉีก็เรียกหรงหรงออกมา เบื้องหน้าปรากฏเด็กสาวผมสีดำดูน่ารักน่าชัง

"ท่านพ่อ มีอะไรให้หรงหรงรับใช้เจ้าคะ"หรงหรงเอ่ยปากถาม

ไป๋ฉีลูบเส้นผมสีดำของลูกสาว "หรงหรงตัวน้อยของพ่อ ช่วยรักษาท่านยายคนนี้ให้พ่อหน่อยนะ"

ได้ยินคำขอของท่านพ่อ หรงหรงพยักหน้าตอบรับอย่างเต็มใจ จากนั้นเธอเดินไปที่เบื้องหน้าของเฟิ่งนู่แล้วปลดปล่อยพลังชีวิตของธาตุไม้เข้าไปทำให้ร่างชราค่อยๆดูดีชีวิตชีวาขึ้นมา

ภาพนี้ทำเอาเหล่าผู้นำและผู้อาวุโสของตระกูลเฟิ่งดวงตาเบิกกว้าง นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน เด็กน้อยคนนั้นมีพลังชีวิตมหาศาลขนาดนี้ได้อย่างไร

ฟางถงที่หันไปเห็นภาพนี้ดวงตาของเธอก็กลายเป็นดุดันและเผยจิตสังหารออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เพราะสภาพของเฟิ่งนู่ถึงแม้จะค่อยๆถูกฟื้นฟูแต่ก็ยังดูน่าเวทนาจับใจ

"บัดซบ! พวกเจ้ากล้าทำร้ายเธอขนาดนี้ ข้าจะทำให้พวกเจ้าเสียใจที่ได้เกิดมา!" ว่าแล้วฟางถงก็สบัดมือเริ่มต้นการใช้งานค่ายกลกระบี่เทพสังหาร

ผู้นำตระกูลและเหล่าผู้อาวุโสเห็นเช่นนั้นก็หน้าซีดเซียวขึ้นมา แต่ทว่าในขณะที่พวกมันกำลังจะถูกกระบี่เหล่านั้นสังหาร อยู่ดีๆเปลวเพลิงสีฟ้าอันร้อนแรงก็ปรากฏขึ้นและเผาผลาญค่ายกลกระบี่เทพสังหารของฟางถงจนวินาศสิ้น

ต่อมามีชายหนุ่มหล่อเหลาคมเข้มผมสีดำปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าของผู้อาวุโสเหล่านั้น เขาสวมใส่ชุดคลุมสีขาวลวดลายเปลวเพลิงสีฟ้าครามทำให้ดูสูงส่งราวกับเป็นเทพแห่งเปลวเพลิง

"ฟางถง อย่าได้ล้ำเส้นข้าจนเกินไป!!"