Secret Dungeon

เขากลับมาอยู่ที่บ้าน ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เขามีความคิดมากมายอยู่ในหัว เขาอยากใช้เวลาในตอนนี้เพื่อคิดถึงเรื่องราวต่างๆ เข้าขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้านและนำสิ่งของต่างๆมาเก็บไว้ในห้องภายในห้องมีชุดของสถาบันถูกเตรียมไว้ให้เป็นชุดเดียวกันถึงสามชุด โทรออกจากบ้าน เขาออกจากบ้านแล้วเดินไปเรื่อยๆเขาเดินไปรอบรอบสถาบันเหมือนกับที่โอลิเวียพาเขาเดินในครั้งแรกเค้าใช้เวลาในการเดินไม่นานนักและดูเหมือนว่าการเดินรอบสถาบันครั้งนี้จะไม่ช่วยอะไรเค้าเลย

เขาออกจากสถาบันและเดินทางไปที่หมู่บ้านกลีนเดลบ้านใหม่ของเขาแต่เขาก็ไม่ได้เข้าไปในบ้าน แค่ยืนอยู่หน้าบ้านเท่านั้นแล้วก็ออกจากหมู่บ้านกรีนเดลอีกครั้งเขาเลือกที่จะเดินทางไปที่บ้านเก่าของเขา พร้อมกับคิดเรื่องราวในอดีตมากมายก่อนที่จะเป็นตัวเขาในวันนี้เขาขึ้นไปนอนบนเตียงในบ้านเก่าของเขา บางทีเขาอาจแค่ต้องการนอนพักสักหน่อย

มันมีบางเรื่องที่เขาต้องการจะคิด แต่ดูเหมือนว่าจะถูกความคิดหลกหลายกลบเรื่องพวกมันเอาไว้ เขาไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้สิ่งใดที่เขาควรจะคิดถึงสิ่งใดที่เขาควรจะทำกันแน่เขาแค่อยากมองย้อนกลับไป มองหาตัวเองในอดีต

เขารู้สึกว่าเขาในตอนนี้ไม่ใช่คนเดียวกับเขาในอดีตอีกต่อไปแล้วความคิดจิตใจรวมถึงความสามารถของเขามันแตกต่างจากเดิมมากมากจนเกินไป มัน มันควรจะเป็นสิ่งที่ดี สิแต่ว่ามันมีบางอย่างในตัวเขาสิ่งที่เขาเชื่อมั่นและอยู่กับมันมาโดยตลอดเขารู้สึกว่ามันค่อยค่อยหายไปจากตัวเขาถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปในอนาคตข้างหน้าเค้าคงจะลืมมัน ลืมตัวตนของเขาเอง

ที่นี่คือโรงเรียนเก่าของเขาไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้สึกยังไงถึงได้มาที่นี่กันแต่พอรู้สึกตัวอีกทีแล้วเขาก็อยู่ที่หน้าโรงเรียนช่วงนี้เป็นช่วงที่โรงเรียนกำลังเปิดอยู่ แตตอนนี้เป็นช่วงเย็นแล้วจึงมีนักเรียนอยู่ในโรงเรียนไม่มากนักเขาเดินเข้าไปในโรงเรียนเดินไปรอบๆ โรงเรียนในตอนนี้แตกต่างไปจากเดิมแตกต่างจากตอนที่เขายังเรียนอยู่เพราะว่ามันเป็นเวลาหลายปีแล้วมันก็เหมือนอย่างเช่นตัวเขาที่กำลังจะเปลี่ยนไป เขาเดินไปที่ห้องเรียนเดิมของเขา เขาอยู่ที่ห้องนี้มาถึงสามปีและนั่งอยู่ที่เดิมมาตลอดสามปีถึงแม้ว่าภายนอกโรงเรียนจะมีหลายอย่างที่เปลี่ยนไปแต่ภายในห้องเรียนของเขานั้นไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

"คุณครับโรงเรียนของเราไม่อนุญาตให้บุคคลทั่วไปขึ้นมาในชั้นเรียนในยามวิกาลแบบนี้ไม่ทราบว่าคุณมารอใครหรือเปล่า"

คุณครูไมค์ เป็นครูที่สอนเกี่ยวกับวิชาประวัติศาสตร์ เขาจำได้ว่ามีครั้งหนึ่งในคาบเรียนของคุณครูไมค์เขารู้สึกเหนื่อยจากการเล่นกีฬาในตอนกลางวันและการได้ฟังการบรรยายจากครูนั้นทำให้เขาง่วงนอนเป็นอย่างมากเขาหลับลงในเวลาไม่นาน ครูไมค์ก็เดินมาเคาะที่โต๊ะเรียนของเขาก่อนที่เขาจะตกใจตื่นขึ้นมาและได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อนเพื่อนทุกคนในห้อง

"ขอโทษครับ ครูไมค์" เขายิ้มและตอบกลับไป ครูไมค์ไม่น่าจะจำเขาได้ มันเป็นเวลาหลายปีแล้วและครูก็สอนเขาอยู่แค่ปีเดียว

พอมองย้อนกลับมาดูแล้วตัวเขาในวัยเรียนนั้นไม่ได้คิดเรื่องราวอะไรให้ยุ่งยากมากมายเลยสนใจเพียงแค่ความสนุกในการอยู่กับเพื่อนและการเรียนในห้องเท่านั้น ชั่งเป็นวัยที่มีความสุขเสียจริงๆถ้าหากย้อนเวลากลับมาได้เขาก็อยากที่จะย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง

เขากลับมาที่หมู่บ้านกรินเดลกลับมาหาครอบครัวของเขา เขาเข้าไปในบ้านเจอแม่ของเขา เข้าไปสวมกอดแม่โดยไม่พูดอะไรและยิ้มให้กับแม่ของเขา พ่อของเขานั่งดูเราสองคนและหัวเราะกับแม่ที่น้ำตาไหลออกมาไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ เขาอยู่กินข้าวกับครอบครัวและลาจากมา เจาจำเป็นต้องกลับไปที่สถาบันในวันนี้กลับไปพักผ่อน ลืมเรื่องราวที่ต้องการจะคิดต้องการจจะเข้าใจและก้าวเดินไปข้างหน้าต่อไป

ถึงแม้ว่ายังมีความสับสนอยู่ในจิตใจของเขาแต่เขาก็ยังไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่เขาไม่อยากจะเสียเวลาอยู่กับมันเขาจำเป็นต้องมองไปข้างหน้า อนาคตของเขาจะเป็นอย่างไรเขาจะเป็นคนกำหนดมันเอง จะไม่มีอะไร จะไม่มีอะไรมาหยุดยั้งก้าวสำคัญในชีวิตของเขาได้ไม่ว่าสิ่งกีดขวางด้านหน้าจะยากเย็นเพียงใด ก็จะข้ามผ่านมันไปให้ได้ไม่ว่าเค้าจะต้องเสียเลือดหรือเสียน้ำตาออกไปอีกกี่หยดก็จะไม่มีสิ่งใดมาหยุดยั้งตัวเขาในวันพรุ่งนี้ไปได้ เขาจะไม่มองย้อนกลับไปในอดีตอีกแล้วให้วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เขาได้คิดถึงมัน

เขากลับมาที่สถาบันวาเดลที่ 1 ในขณะที่เขากำลังเดินกลับไปที่บ้านพักของเขา ในระหว่างทางเขาก็เจอกับผู้หญิงที่ดูคุ้นเคยเธอนั่งอยู่คนเดียวบริเวณน้ำพุของสถาบัน มันอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักของเขามากนักมันเป็นทางที่จำเป็นต้องผ่านก่อนที่จะถึงบ้านพักของเขา เขาไม่รู้ว่าเธอกำลังรอใครหรือว่านั่งทำอะไรกันแน่แต่ดูจากท่าทีของเธอแล้วดูเหมือนว่าเธอต้องการจะคิดอะไรบางอย่างเขาเดินเข้าไปใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนเธอสังเกตุเห็นเข้า เธอหันมามองใบหน้าของเขา เขาก็มองใบหน้าของเธอเช่นกันบนใบหน้าของหญิงสาวนั้นเขาเห็นคราบน้ำตาของเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตัวตน

นิยายแนะนำ

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตัวตน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้