เพียงแวบเดียวหลินตงก็เดินทางมายังนิ้วมือที่หนึ่ง ที่แห่งนี้คือสถานที่ตั้งของตระกูลจิน หนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่ของทวีปชิงหลง พลังของพวกเขาอาจจะเทียบไม่ได้กับพวกราชวงศ์แต่ทว่าขุมพลังก็ยิ่งแข็งแกร่งกว่าขั้วอำนาจอื่นๆเช่นเดียวกัน พวกเขาตั้งเรียงตามนิ้วมือเช่นนี้มันก็ย่อมหมายความว่าพวกเขารับใช้ราชวงศ์ชิงหลงนั่นเอง
"อาณาเขตใหญ่ไม่แพ้กับพวกราชวงศ์เลยแต่ไม่มีราชวังที่โอ่อ่าอะไรแบบนั่น"
ชายหนุ่มจ้องมองลงไปยังด้านล่างก็เห็นถึงตำนานมากมายที่ตั้งตระหง่าน ภายในนั่นมีผู้คนนับหมื่นนับแสนเลยทีเดียว มีชายหนุ่มหญิงสาวหลายคนกำลังได้รับการสั่งสอนจากผู้อาวุโสของตระกูลบนลานกว้าง เรียกได้ว่ามีบรรยากาศที่ดีเลยทีเดียว
"อย่าหาว่าข้าโหดร้ายเลยนะพวกเจ้า ตระกูลของเจ้าทำข้าไว้มากเลยทีเดียว ท่านอาจารย์เคยบอกไว้ว่านี้คือโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ใครไม่มีพลังมากพอก็ต้องถูกกลืนกินจากผู้แข็งแกร่ง..!!"
เขาบ่นพึมพำออกมาอย่างเฉยชา นัยน์ตาส่องสว่างไปยังอาณาเขตของตระกูลจินด้วยความเยียบเย็น ถึงจะมีเด็กและผู้หญิงมากมายแต่ตราบใดนี่คือตระกูลจินเขาก็จะลงมืออย่างเด็ดขาด พวกมันคือศัตรูก็เพียงแค่นั่น ถ้าไม่กวาดล้างทั้งหมดและหลงเหลือไว้ก็อาจจะสร้างศัตรูในอนาคตที่น่าสะพรึง ความแค้นคือพลังที่ไร้เทียมทาน ยิ่งมีมันมากเท่าไหร่ผู้คนก็ยิ่งหมั่นแสวงหาพลังเพื่อกลับมาแก้แค้นและเขาจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั่น เพราะมันน่าลำคาญยังไงละ
เขาคิดจบก็ร่อนลงไปยังอาณาเขตของตระกูลจินอย่างรวดเร็ว ต่อให้ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีเทพวิญญาณยุทธอยู่ก็ไม่สามารถตรวจจับได้ จากที่เขาสังเกตเห็นก็ดูเหมือนว่าเทพวิญญาณยุทธนี้น่าจะเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลจินในตำนาน พลังของเขาคือเทพวิญญาณยุทธระดับสูงสุดเลยทีเดียว ราชันย์ราชสีห์หมื่นกลอน จิตยุทธระดับภูติศักดิ์สิทธิ์ ถ้าปะทะกันซึ่งๆหน้าพละกำลังของเขาคงจะมากกว่าคนในระดับเดียวกันอย่างแน่นอนแต่มันก็เท่านั้นแหละ เพราะว่าเขาไม่ได้มาเพื่อฆ่าแต่มาเพื่อทำลายล้าง
เพียงไม่นานอาณาเขตแห่งนี้ก็ได้กลายเป็นจุดสังหาร หลินตงได้วางลูกแก้วสรรพสิ่งระดับกลางไว้ลูกนึงตรงบริเวณกึ่งกลางของอาณาเขตเลยด้วยซ้ำ ต่อให้บนนิ้วมือที่หนึ่งจะมีความกว้างหลายหมื่นกิโลเมตรแต่เชื่อเหอะ ความรุนแรงของมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
เมื่อหลินตงวางเสร็จแล้วก็ทะยานไปยังจุดหมายที่สองอย่างรวดเร็ว มันคือนิ้วมือที่สองรูปลักษณะนิ้วนางที่ตั้งอยู่ข้างๆ อาณาเขตของมันหรืออาคารตำหนักต่างๆเรียกได้ว่าถอดแบบมาจากตระกูลจินเลยด้วยซ้ำ จากที่สังเกตดูด้วยเนตรมังกรอมตะแล้ว ดูเหมือนว่าตำหนักที่ถูกสร้างขึ้นจะสร้างตามวิถีแห่งฟ้าดินของคนรุ่นเก่า มันคือความเชื่อของคนโบราณที่ว่ากันว่าถ้าตั้งอาคารหรือบ้านเรือนไปยังตำแหน่งนั่นตำแหน่งนี้ก็จะสร้างโชคชะตาให้กับผู้คนที่อาศัยได้มาก
"ไร้สาระ ถ้าสร้างอาคารตามความเชื่อแล้วจะทำให้โชคชะตาของพวกตนเองเปลี่ยนแปลงได้หรอ..?"
"เหอะๆ โชคชะตาเราต้องกำหนดมันด้วยตนเองเท่านั้น..!!"
ชายหนุ่มเห็นมันก็บ่งบอกได้ในทันทีว่าตระกูลใหญ่ทั้งสี่เป็นยังไง พวกตระกูลโบราณที่มีหัวคร่ำครึพวกนี้ถึงจะมีปัญหากันภายในแต่ทว่าก็ไม่เคยที่จะลงมือจริงๆจังจนถึงการกวาดล้างกันเลย คงจะเป็นเพราะมีผู้นำระดับสูงสุดที่เป็นเทพวิญญาณคอยควบคุมเอาไว้ ถ้ามิเช่นนั่นเผลอๆสภาพของพวกมันก็คงจะหนักหนากว่านี้แน่ๆ
เวลาผ่านไปไม่นานหลินก็วางลูกแก้วทลายสรรพสิ่งไว้ทั้งสามอาณาเขตแล้ว ตระกูลจิน ตระกูลหนิง ตระกูลหนาน พวกมันคือตัวการในการที่ประกาศตามล่าเขาและในตอนนี้ก็เหลืออีกเพียงแค่ตระกูลเดียวเท่านั้น ซึ่งนั่นก็คือตระกูลเซินนั่นเอง ตระกูลระดับตำนานที่ครอบครองจิตวิญญาณยุทธสายอาวุธที่ทรงพลัง มันคือหอกวายุศักดิ์สิทธิ์ พลังของมันเรียกได้ว่าควบคุมสายลมจนก่อเกิดเป็นพายุทำลายล้างที่น่าสะพรึงและที่เขาสนใจตระกูลนี้ก็คือ นายน้อยคนนึงของตระกูลเซินเคยมาท้าประลองกับเขายังไงละ
ภาพในวันนี้สำหรับเขาแล้วมันก็ยังไม่ลืมไปเพราะถึงยังไงมันก็คือการประลองที่เป็นทางการครั้งแรกของเขา ชายหนุ่มผมสีเขียวที่กวัดแกว่งหอกสีทองของตนเองพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง มันทำให้ชายหนุ่มต้องหัวเราะร่าออกมา
"ฮ่าฮ่าฮ่า แต่มันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้พวกเจ้าตระกูลจินถึงยังไงก็คือศัตรูของข้า ข้าจะไม่ปราณีโดยเด็ดขาด ข้าจะทำให้ทั้งทวีปได้เห็นถึงพลังของข้าและจะให้รู้ว่าถ้ามาเป็นศัตรูของข้าจุดจบมันจะเป็นยังไง ต่อให้จะถูกตราหน้าว่าเป็นปีศาจร้ายก็ตาม"
และมันก็เป็นอย่างเช่นอีกสามอาณาเขต เขาวางมันหลบๆซ่อนๆให้พ้นจากสายตาของผู้อื่น ส่วนจุดวางก็เป็นที่แน่นอนแล้วว่าอยู่กึ่งกลางบนนิ้วมืออย่างแน่นอน
บนท้องฟ้าหลินตงล่องลอยอยู่เงียบๆพลางหลับตาลง สำหรับเขาแล้วการที่ทำเช่นนี้ไม่รู้ว่ามันถูกหรือผิด การที่ตระกูลใหญ่ทั้งสี่หรือราชวงศ์ชิงหลงเป็นผู้ลงมือกับเขานั่น ถ้าสมมุติว่าเพียงแค่จัดการตัวบงการมันก็น่าจะพอแล้วแต่ทว่ามันไม่ใช่เช่นนั่น
ภาพในอดีตของชิงหลงเซียนที่แวบเข้ามามันก็ทำให้ชายหนุ่มได้ตัดสินใจที่เด็ดขาด การเมตตาให้กับศัตรูมันถือเป็นการทำร้ายตนเอง ถ้าลงมือแล้วก็ต้องอย่าปราณี ยอมเป็นปีศาจร้ายเพื่อกวาดล้าง ถอนรากก็ต้องถอนโคนให้หมดสิ้น โลกภายนอกหรือใครจะมองยังไงก็ชั่งแต่มันนี่แหละคือตัวของเรา
"อีกสิบนาที เราลงไปยังนครแห่งราชันย์เพื่อดูพลุไฟที่งดงามดีฟ่า"
ชายหนุ่มคิดจบก็ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆพร้อมกับร่อนลงไปยังเบื้องล่างในทันที นัยน์ตาเขาส่องสว่างอย่างเฉยชา หลังจากนี้ชีวิตหลายล้านคนจะถูกทำลายลง การที่เขาลงมือเช่นนี้ถึงคนอื่นๆจะบอกว่ามันผิดแต่สำหรับเขาแล้วมันคือถูก โลกนี้ไม่งดงามสวยหรูเหมือนในนิยายที่จะดำเนินไปอย่างราบรื่น เขาได้รับรู้ถึงชีวิตที่กำเนิดขึ้นมาว่ามันเพื่ออะไร เพื่อตัวเองหรือคนอื่นๆ ไม่ใช่ ข้าถือกำนิดมาเพื่อแสวงหาพลังและทำตามความฝันของท่านอาจารย์ให้สำเร็จ กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่คนนึงที่ทุกคนต้องเล่าขานไปนับชั่วนิรันดร์ นี่แหละคือวิถีของข้าผู้สืบทอดของเทพมังกรอมตะ หลินตง
..
ดีแล้วตงน้อย ใครจะมองว่าเราเป็นปีศาจยังไงก็ชั่ง โลกใบนี้มีเพียงแค่พลังเท่านั้นที่จะกำหนดทุกสิ่ง
2.57M
