“เรียบร้อย!”
เอริคมองไปที่อสูรหมูป่าแดงที่ถูกแช่แข็งจนขยับไม่ได้
“หึหึเจ้าหมูน้อยถึงเวลาลงหม้อแล้ว”
น่าเสียดายที่ข้ายังขาดแคลนเครื่องปรุงอยู่ไม่งั้นข้าคงทำอาหารแสนโอชะได้แล้ว
ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก....
เอริคถอนหายใจด้วยความเสียดาย
ไม่เป็นไร!ถึงยังไงเนื้อของมันก็เป็นอาหารชั้นเลิศโดยตัวมันเองอยู่แล้ว
“ท่านพี่เอริคจัดการมันเสร็จแล้วหรือขอรับ?”
เท็นมองไปที่อสูรหมูป่าขนแดงที่นอนขยับไม่ได้อยู่บนพื้นด้วยความทึ่ง
“ท่าน.....”
“เรียกพี่เอริคก็พอแล้ว”
เอริครู้สึกเท็นเรียกท่านพี่แล้วมันรู้สึกแปลกๆพิกล
ข้าอยากให้ผู้หญิงมาเรียกว่าท่านพี่มากกว่าผู้ชายนะเฟ้ย!
“พี่เอริคขอรับคือ..ข้ายังเก็บสมุนไพรไม่หมดเลยขอรับ”
เท็นตอบออกมาด้วยท่าทางรู้สึกผิด
“ห่ะ?เจ้าก็เก็บเท่าที่เก็บได้สิจะรีบเก็บไปทำไม?เดี๋ยวก็มีคนอื่นมาทำต่อเองนั่นแหละ”
เอริคได้ยินเท็นบอกจะเก็บสมุนไพรให้หมดก็พูดออกมาด้วยความสับสน
ข้าบอกให้เจ้าเก็บให้หมดตอนไหน?
ไม่ใช่ข้าบอกทำนองว่าให้เก็บสมุนรอข้าเฉยๆหรอกเหรอ?
“เอ๊ะ?ถ้าเราไม่เก็บแล้วใครจะเก็บล่ะขอรับ?”
เท็นมองเอริคอย่างงง
“ก็พวกกองกำลังของตระกูลมังกรทมิฬไง?”
“งะ..งั้นรึขอรับ”
เท็นคิดในใจ..
จะว่าไปพี่แกเขามาจากตระกูลใหญนี่หว่า?
เขาก็ใช้คนของตระกูลมาเก็บแทนก็ได้นี่หว่า?
“ถ้างั้นทำไมพี่เอริคถึงต้องมาที่นี่ด้วยตัวเองล่ะขอรับ?”
เท็นถามออกมาด้วยความสงสัย
“ตอนนี้กองกำลังกำลังติดหน้าที่กวาดล้างซอมบี้จากเมืองไผ่เขียวให้หมดไปอยู่ข้าก็เลยออกมาตามหาสมุนไพรรอพวกเขาเนี่ยแหละที่สำคัญข้าจำเป็นต้องออกมามาล่าซอมบี้ที่แข็งแกร่งเพื่อจะเลื่อนระดับตัวเองด้วยแหละ”
เอริคตอบด้วยท่าทางราวกับพูดเรื่องปกติธรรมดา
“งั้นหรือ..ขอรับ”
เท็นพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ
“งั้นพวกเรากลับไปที่หมู่บ้านเพื่อปรุงเจ้านี่กันเถอะ”
เอริคมองไปที่อสูรหมูป่าแดงพลางกลืนน้ำลายลงคอไปด้วย
เพิ่มเมนูซี่โครงหมูย่างไปด้วยอีกหนึ่งแล้วกัน!!
“ขอรับ”
เท็นเองก็พยักหน้าเห็นด้วยเพราะตอนี้เองก็เย็นมากแล้ว
เอริคเดินนำหน้ากลับไปที่หมู่บ้านพลางคิด
พรุ่งนี้กองกำลังหมาป่าทลายสวรรค์น่าจะสมควรมาถึงที่หมู่บ้านใบไม้ม่วง.....
ใบไม้ม่วง?
หมู่บ้านใบไม้ม่วง?!
หรือว่ามันจะเป็น....
“เท็น!ทำไมหมู่บ้านแห่งนี้ถึงไดชื่อว่าหมู่บ้านใบไม้ม่วงกัน”
เอริครีบหันกลับไปถามเท็นด้วยความรวดเร็ว
“ที่มาของชื่อรึขอรับ”
เท็นถามกลับไปด้วยความประหลาดใจ
ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องที่ทำให้มึนงงสับสนนักนะ?
“รู้สึกว่าจะเป็นต้นไม้ใหญที่ท้ายหมู่บ้านมันออกใบเป็นสีม่วงน่ะขอรับเพราะมันแตกต่างจากปกติชาวบ้านรู้สึกว่ามันประหลาดดีและมีเอกลักษณ์เลยนำมาเป็นชื่อของหมู่บ้านขอรับ”
“เป็นเช่นนั้นจริงๆ”
เอริคกำหมัดแน่นพร้อมตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น
เท็นมองไปที่เอริคด้วยท่าทีโคตรงง
ทำไมพี่เอริคถึงได้ดูตื่นเต็นขนาดนั้นเมื่อได้ยินที่มาของชื่อหมู่บ้านกัน?
หรือใบไม้นั่นมันจะมีผลลัพธ์พิเศษอะไร?
แต่ข้าอยู่ที่หมู่บ้านมานานก็ไม่ชาวบ้านจะเอาไปทำไรเลยนะ?
เหมือนมันจะเป็นแค่ต้นไม้ประดับหมูบ้านเพราะมันมีเอกลักษณ์ดีเท่านั้น
“เร็วเข้า!รีบไปที่ต้นไม้นั่นกัน”
เอริครีบวิ่งไปทางทิศที่มีต้นไม้นั่นตั้งอยู่ด้วยรีบร้อนราวกับกลัวมีใครมาแย่งมันไป
“เอาหมูนั่นมาด้วย”
เอริคตะโกนตอบกลับไป
“หมู?”
เท็นหันไปมองหมูตัวเบ้อเริ่ม
อึก!
เท็นกลืนน้ำลายลงคอพลางคิดในใจ
เอาจริงดิ?
เท็นหันไปมองที่เอริคที่วิ่งไปไกลแล้ว
พี่เอริคเขาจะรีบอะไรขนาดนั้นกัน?
ยังกับกลัวใครจะมาแย่งต้นไม้ไป?
เท็นส่ายหน้าไปมา
จะเป็นเช่นนั้นไปได้ยังไงกัน
ที่จริงแล้วสิ่งที่เท็นคิดนั้นเป็นความจริง
เอริคกลัวว่าจะมีคนขโมยต้นไม้นั่นไปจริงๆ
ถ้าเท็นรู้ถึงผลของมันเท็นคงรีบวิ่งแซงเอริคไปแล้ว
ต้นไม้ม่วงสวรรค์อมตะ!!
1ใน7สมุนไพรระดับเทพเจ้า
ต้นไม้ม่วงสวรรค์อมตะนั้นเต็มไปด้วยพลังปราณบริสุทธ์มหาศาลจำนวนมากว่ากันว่าถ้านำส่วนนึงมากินจะสามารถทะลวงระดับได้เลย
แต่แค่นั้นคงไม่ทำให้เอริคตื่นเต้นแต่เป็นเพราะความสามารถในการสร้างใบไม้ม่วงของต้นไม้สวรรค์ม่วงอมตะต่างหาก!
ใบไม้สวรรค์ม่วงอมตะ!
ถ้าคนที่ไม่มีการฝึกปราณเมื่อกินมันจะทะลวงขึ้นสูระดับ1 ทันที!!
โดยไม่มีผลข้างเคียงแม้แต่น้อย!
และมันยังเป็นสมุนไพรที่สามารถกินต่อเนื่องได้ด้วย
สามารถใช้จนไปถึงของเขตปรมาจารย์ปราณขั้นที่9 ได้เลย
แต่แน่นอนปริมาณที่ต้องใช้คงอาจจะต้องใช้ต้นไม่สวรรค์ม่วงอมตะทั้งต้น
มิเช่นนั้นคงมีปรมาจารย์ปราณทั่วทวีปไปนานแล้ว!!
ดังนั้นในชาติก่อนผู้คนจะนิยมใช้เป็นของทะลวงขอควดตอนที่จะเลื่อนระดับเป็นส่วนมากมากกว่าคนที่ใช้เป็นประจำก็มีแต่ตระกูลที่ครอบครองต้นไม้ม่วงสวรรค์อมตะกับระดับสูงของทวีปเท่านั้น
แถมปริมาณที่หลุดมาภายนอกก็น้อยนิดเป็นอย่างมากเพราะถ้าไม่จำกัดปริมาณการใช้ ต้นไม้ม่วงสวรรค์อมตะคงจะถูกใช้จนหมดไป
“แม่ง!!”
เอริคกำหมัดอย่างตื่นเต้นแล้ววิ่งไปราวกับคนบ้า
ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้ข้าจะโชคดีได้ครอบครองต้นไม้สวรรค์ม่วงอมตะ!!
ถามว่าแล้วในชีวิตก่อนใครเป็นผู้ครอบครองต้นไม้สวรรค์ม่วงอมตะ?
แน่นอน!ว่ากองกำลังที่ครอบครองต้นไม้ม่วงสวรรค์อมตะก็คือหนึ่งในนัมเบอร์อยู่แล้ว!!
มีแต่ตัวตนระดับนัมเบอร์เท่านั้นที่สามารถครอบครองสิ่งของระดับเทพเจ้าได้
ต่อให้เป็นกองกำลังสวรรค์ถ้ากล้าครอบครองเปิดเผยงั้นอนาคตที่รออยู่ก็มีเพียงอย่างเดียว…
ก็คือถูกทำลายล้างกลายเป็นเถ้าธุรีไป!!
เพราะงั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่มีเพียงแค่นัมเบอร์ที่กล้าครอบครองเปิดเผย
ส่วนกองกำลังอื่นถ้ามีคงได้แต่แอบๆครอบครองเท่านั้น
“ที่นี่?”
เอริคมองไปที่ต้นไม้ม่วงที่สูงตระง่านคอยเปล่งแสงอ่อนๆออกมาอยู่ตลอดเวลา
เอริคมองไปที่ต้นไม้ด้วยความตะลึงจนแทบลืมหายใจ
นี่คือต้นไม้สวรรค์ม่วงอมตะงั้นรึ?
สมกับเป็นสมุนไพรระดับเทพเจ้าโดยแท้จริง
“แฮ่กๆพะ.พี่เอริครอขะ..ข้าด้วย”
เท็นที่แบกอสูรหมูป่าขนแดงวิ่งมาพูดอย่างเหนื่อหอบ
“นั่น!”
เท็นที่หันไปมองต้นไม้ถึงกับหยุดนิ่งอยู่กับที่
เชี่ยยยยยยยยย
นี่คือต้นไม้ที่อยู่ในความทรงจำของข้าจริงๆน่ะหรือ?
บ้าไปแล้วววววววว