หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

ตอนที่ 120: ปะทะอสรพิษรากไม้ ผลึกธาตุน้ำ 

เสียงขู่คำราม "ฟ่อออออ!" ของอสรพิษรากไม้ (树根妖蛇) ระดับหลอมรวมปราณขั้นเก้า ดังก้องสะท้อนในซอกหินเร้นลับนั้น ดวงตาสีแดงก่ำของมันจับจ้องมาที่เจี้ยนหลิน (剑林) อย่างไม่วางตา ไอพิษสีม่วงจางๆ ที่แผ่ออกจากเขี้ยวแหลมคมของมันบ่งบอกถึงอันตรายถึงชีวิตเจี้ยนหลินมิได้แสดงความลังเลแม้แต่น้อย ประสบการณ์จากการต่อสู้กับราชันย์พยัคฆ์เขี้ยวดาบผลึก (晶牙剑齿虎王) ระดับหลอมรวมปราณขั้นสมบูรณ์ ซึ่งมีพลังกดดันที่เหนือกว่านี้ ทำให้เขามีความมั่นใจในพลังของตนเองมากขึ้น มือขวาของเขากระชับ "กระบี่จิตพฤกษา" (草木心剑) ที่เพิ่งจะเริ่มสำแดงพลังเอาไว้แน่น แม้อสูรตนนี้จะยังคงเป็นภัยคุกคามที่น่าเกรงขาม แต่เขาก็มิได้คิดจะหลีกหนี โดยเฉพาะเมื่อ "ผลึกสีฟ้าคราม" (蔚蓝晶石) อันล้ำค่าวางอยู่เบื้องหน้า"ขาวน้อย" (小白) บนไหล่ของเขาส่งเสียง "คิกๆ" แหลมเล็กออกมา ขนอ่อนๆ รอบตัวมันตั้งชันขึ้นเล็กน้อย แสดงอาการเตรียมพร้อม เจี้ยนหลินสูดลมหายใจเข้าลึก พลังปราณ (灵气) ขั้นเจ็ดของเขาโคจรอย่างรวดเร็ว "หน่ออ่อนแห่งกระบี่" (剑之嫩芽) ในห้วงสำนึกสั่นไหว ส่งผ่านเจตจำนงกระบี่ (剑意) อันคมกล้าไปยัง "กระบี่จิตพฤกษา" ในมือ"ฟ่อออ!" อสรพิษรากไม้ไม่รอช้า มันพุ่งทะยานร่างสีดำสนิทของมันเข้าใส่เจี้ยนหลินด้วยความเร็วสูง อ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวพิษคู่ยาว หมายจะฉกกัดเข้าที่ลำคอ!เจี้ยนหลินตอบสนองในทันที "ก้าวพริ้วเยี่ยงเมฆา" (云蹤步) ถูกใช้ออกมาอย่างเชี่ยวชาญ ร่างของเขาพลิ้วไหวหลบหลีกการโจมตีนั้นได้อย่างเฉียดฉิว พร้อมกันนั้น "กระบี่จิตพฤกษา" ในมือขวาก็วาดออกเป็นเส้นโค้งสีทองอ่อนๆ ที่แฝงไว้ด้วยความคมกล้าอันน่าประหลาด สะบัดเข้าใส่สีข้างของอสรพิษ!"ฉัวะ!"เสียงคมกระบี่ตัดผ่านเกล็ดดังขึ้นแผ่วเบา! "กระบี่จิตพฤกษา" ที่ได้รับการหล่อเลี้ยงและผสานเข้ากับ "หน่ออ่อนแห่งกระบี่" สามารถตัดผ่านเกล็ดแข็งสีดำของอสรพิษรากไม้เข้าไปได้อย่างง่ายดายกว่าที่คาด! โลหิตสีดำคล้ำสาดกระเซ็นออกมาพร้อมกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของมัน!อสรพิษรากไม้เดือดดาล มันสะบัดหางอันทรงพลังของมันฟาดเข้าใส่เจี้ยนหลินอย่างบ้าคลั่งราวกับแส้เหล็กขนาดมหึมา ในเสี้ยววินาทีนั้น เจี้ยนหลินใช้สัมผัสแห่งพฤกษาที่แผ่ซ่าน ดึงรั้งเอารากไม้เก่าแก่เส้นหนึ่งที่ชอนไชอยู่บริเวณผนังซอกหินให้เคลื่อนเข้ามาขวางปะทะกับหางอสรพิษอย่างพอดิบพอดี!"เปรี้ยง!"เสียงปะทะดังสนั่น! รากไม้โบราณนั้นแตกกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แต่ก็ช่วยลดทอนแรงกระแทกมหาศาลไปได้มาก ทำให้เจี้ยนหลินเพียงแค่เซถอยหลังไปสองสามก้าว แขนซ้ายที่ยกขึ้นป้องกันยังคงรู้สึกชาเล็กน้อยในจังหวะที่อสรพิษรากไม้กำลังจะพุ่งเข้ามาโจมตีซ้ำ "ขาวน้อย" ก็พลันส่งเสียงร้องแหลมเล็กออกมา! มันกระโดดลงจากไหล่ของเจี้ยนหลินอย่างคล่องแคล่ว แล้วพ่น "ใยสีขาว" (白丝) กลุ่มเล็กๆ ออกจากปาก ใยนั้นพุ่งเข้าใส่ดวงตาสีแดงก่ำของอสรพิษอย่างแม่นยำราวกับจับวาง!"ฟ่ออออออ!" อสรพิษรากไม้ร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดและตื่นตระหนก มันสะบัดหัวอย่างแรงพยายามจะสลัดใยสีขาวนั้นออก แต่มันกลับเหนียวแน่นอย่างน่าประหลาด ทำให้การมองเห็นของมันพร่ามัวไปชั่วขณะหนึ่ง สร้างโอกาสอันล้ำค่าให้เจี้ยนหลิน!เจี้ยนหลินไม่ปล่อยให้โอกาสทองนี้หลุดลอยไป! เขารวบรวมพลังทั้งหมดไปที่ "กระบี่จิตพฤกษา" ในมือขวา "หน่ออ่อนแห่งกระบี่" ส่องประกายแสงสีเงินเจิดจ้าในห้วงสำนึก แสงสีทองบนตัวกระบี่ก็พลันสว่างวาบยิ่งกว่าเดิม!เขาใช้วิชากระบี่ "เมฆาไหล" (流云剑法) ที่เขาฝึกฝนจนชำนาญ ผสานเข้ากับ "เจตจำนงกระบี่" จาก "หน่ออ่อน" และพลังของ "กระบี่จิตพฤกษา" อย่างเต็มกำลัง! ปลายกระบี่วาดเป็นวงโค้งอันพลิ้วไหวแต่แฝงไว้ด้วยพลังทำลายที่มองไม่เห็น มุ่งตรงไปยังบริเวณลำคอของอสรพิษ ซึ่งเป็นจุดที่เขาเพิ่งจะสร้างบาดแผลไว้ก่อนหน้านี้!"ฉัวะ!"ครั้งนี้คมกระบี่ตัดผ่านเกล็ดและเนื้อของอสรพิษรากไม้เข้าไปลึกกว่าเดิมมาก! โลหิตสีดำคล้ำทะลักออกมาเป็นสาย อสรพิษรากไม้ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวดถึงขีดสุด มันพยายามจะหันกลับมาฉกกัดเจี้ยนหลินอีกครั้ง แต่การเคลื่อนไหวของมันเชื่องช้าและไร้เรี่ยวแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาสีแดงก่ำเริ่มเลื่อนลอยเจี้ยนหลินไม่รอช้า เขาพลิก身หลบหลีกการโจมตีสุดท้ายที่อ่อนแรงของมันอย่างเยือกเย็น แล้วใช้ "กระบี่จิตพฤกษา" แทงทะลวงเข้าไปที่หัวใจของมันอย่างแม่นยำ!"อ๊ากกก!"อสรพิษรากไม้ร้องโหยหวนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างอันใหญ่โตของมันจะทรุดฮวบลงกับพื้นแน่นิ่งไป พลังชีวิตของมันค่อยๆ เลือนหายไปอย่างรวดเร็วเจี้ยนหลินยืนหอบหายใจเล็กน้อย เหงื่อซึมออกมาตามหน้าผาก การต่อสู้กับอสูรระดับเก้าตนนี้ แม้จะไม่ง่ายดายนัก แต่ด้วยพลังของ "กระบี่จิตพฤกษา" ที่พัฒนาขึ้น และความช่วยเหลือจากขาวน้อย ทำให้เขาสามารถจัดการมันได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาเหลือบมอง "กระบี่จิตพฤกษา" ในมือ ลวดลายเกล็ดมังกรสีทองบนนั้นดูจะส่องประกายแวววาวขึ้นเล็กน้อยหลังจากการต่อสู้ ราวกับว่ามันได้ "ลิ้มรส" โลหิตของอสูรเป็นครั้งแรก และมีความกระหายที่จะแข็งแกร่งขึ้นเขาเดินเข้าไปในโพรงเล็กๆ นั้นอย่างระมัดระวัง แล้วหยิบ "ผลึกสีฟ้าคราม" ขึ้นมา พลังงานธาตุน้ำอันเย็นสบายและบริสุทธิ์แผ่ซ่านออกมาจากผลึกนั้น ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาในทันที ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ดูจะบรรเทาลงไปส่วนหนึ่ง"ขาวน้อย" คลานต้วมเตี้ยมเข้ามาถูไถกับขาของเขา เจี้ยนหลินยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน เขาลูบหัวมันเบาๆ แล้วก่อรูป "กระบี่ไม้" คุณภาพดีจากพลังธาตุพฤกษาของตนเองให้มันกินอีกหลายเล่มเป็นการตอบแทน‘ขอบใจเจ้ามากนะ เจ้าตัวเล็ก หากไม่ได้เจ้าช่วยสร้างจังหวะ การต่อสู้คงจะยืดเยื้อกว่านี้’ เขานึกในใจ จากนั้นจึงเริ่มสำรวจผลึกธาตุน้ำในมืออย่างละเอียด พลางครุ่นคิดว่าจะนำมันไปใช้ประโยชน์อย่างไรต่อไปดี บางทีมันอาจจะช่วยในการบ่มเพาะ "กระบี่จิตพฤกษา" ให้มีคุณสมบัติที่หลากหลายมากขึ้น หรืออาจจะช่วยเสริมพลังให้กับขาวน้อยได้อีกทางหนึ่ง

(จบตอนที่ 120)