Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

ณโรงพยาบาลเป่ยจิง ห้องคนไข้รวม รอบๆนี้ต่างเต็มไปด้วยผู้ป่วยที่มีฐานะไม่ได้รํ่ารวยมาก พวกเขาจึงถูกส่งตัวมาที่นี่

ณมุมๆหนึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ เขาคนนี้ดูกํายําลํ่าสันและมีหน้าตาหล่อเหลา อย่างไรก็ตามในเวลานี้ใบหน้าของเขาที่มองไปยังหญิงสาววัยกลางคนที่ซึ่งนอนอยู่บนเตียงเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

“ป้าฉู่ทําไมป้าถึงได้ยอมให้พวกมันทําร้ายป้าได้แบบนี้?’’หวังคังถามในขณะที่กําหมัดแน่นด้วยความโกรธ เขาโกรธไอ้พวกระยํานั่นเป็นอย่างมาก

“ไม่เป็นไรหรอกคังน้อยฉันเป็นโรคมะเร็งอยู่แล้วการจากไปย่อมดีกว่าการอยู่ให้เป็นทุกข์…’’ สัมผัสได้ถึงความโกรธและความเศร้า ใบหน้าของหญิงสาววัยกลางคนก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มแววตาของเธอที่มองไปยังชายหนุ่มให้ความรู้สึกอบอุ่นออกมา

“เรื่องนี้ผมจะบอกพี่ชายมู่!’’รู้ดีว่าเธอคงต้องการปิดบัง หวังคังที่ไม่ต้องการก็พูดออกไปตามตรงเขากับมู่หลินนั้นเปรียบเสมือนพี่น้องที่คลานตามกันมาดังนั้นเรื่องร้ายแรงเช่นนี้ถ้าไม่บอกก็คงไม่ได้

“อย่าเลยคังน้อยตอนนี้หลินน้อยเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงกับเพื่อนของเขาป้าไม่อยากทําให้เขาเสียเวลา…’’ ฉู่อันส่ายหัว เธอรู้ดีว่าหวังคังนั้นหวังดีกับเธอมากเช่นกัน มู่หลินเธอก็รู้จักดีและเอ็นดูเขาเหมือนลูกมาตลอดดังนั้นเธอผู้ซึ่งเปรียบเสมือนแม่จึงไม่อยากทําให้ลูกทั้งสองต้องมาทนทุกข์เพราะเธอ

“ไม่ได้!จากที่ผมฟังพี่ชายมู่มาเพื่อนของเขารํ่ารวยเป็นอย่างมาก ดังนั้นผมจะลองขอให้พี่ชายมู่ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนคนนั้นดู!’’หวังคังส่ายหัวปฏิเสธอย่างไม่ลังเล เพื่อที่จะไม่ต้องทนดูป้าฉู่เจ็บป่วยเช่นนี้เขาสามารถทําได้ทุกอย่าง โดยไม่รอช้า เขาก็เดินออกไปเพื่อเตรียมโทรหามู่หลิน

เห็นอย่างนั้นฉู่อันก็ส่ายหัวอีกครั้งอย่างไรก็ตามครั้งนี้ใบหน้าของเธอกลับปรากฏนํ้าตาไหลลงมาเป็นทางสองสายสําหรับเธอแล้วถึงพวกเขาจะเป็นเด็กกรําพร้าที่ถูกเธอเก็บมาเลี้ยงในสถานสงเคราะห์แต่เธอก็เลี้ยงดูพวกเขาเหมือนกับลูกทั้งสองคนเลยดังนั้นความผูกพันธ์ของเธอและพวกเขาจึงไม่ต่างไปจากสายเลือดแท้ๆพอได้เห็นเช่นนี้เธอก็เข้าใจได้ดีเลยว่าความรู้สึกของคนเป็นแม่เวลาได้เห็นลูกๆของตัวเองทําทุกอย่างเพื่อแม่มันเป็นยังไง

…

เวลาเดียวกันหลังจากที่หินหยาบถูกตัดและเผยให้เห็นถึงหยกระดับสิบเหล่าผู้คนก็เริ่มออกความคิดเห็นต่างๆนานา

“ก็แค่ก้อนเดียว…’’ลู่เฉินพึมพําด้วยความมั่นใจ เขามั่นใจเป็นอย่างมากว่ามันเป็นก้อนเดียวถึงอย่างนั้นเขาก็อดอิจฉาไม่ได้อยู่ดีที่มันเป็นหยกระดับสิบ

“ดูเหมือนว่าเขาจะยังพอมีโชคอยู่เหมือนกัน’’ใบหน้าของปรมาจารย์เมิ่งเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจเขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าก้อนที่สี่จะเป็นหยกระดับสิบ

เมิ่งชิงก็คิดเหมือนกับปู่ของเธอแต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะชายหนุ่มน่ะได้ทําให้เธอมองเขาแตกต่างจากตอนแรกที่เจอกันไปแล้ว

“...’’ ด้านพ่อค้าตัวอ้วนที่เห็นก็รู้สึกอึ้งจนหมดคําพูดไปแววตาของเขาที่มองไปยังชายหนุ่มมันเต็มไปด้วยความอิจฉา‘ไอ้หมอนี่จะฉิบหายอยู่แล้วยังโชคดีอีกนะ…’

บัดซบเสียจริง!

“เปิดต่อดิ!’’มู่หลินขี้เกียจรอ เขาสั่งให้เปิดต่อทันที

“ย่อมได้!’’พ่อค้าตัวอ้วนพยักหน้า เขาไม่เชื่อหรอกว่าชายหนุ่มจะโชคดีติดต่อกัน

เป็นไปไม่ได้ที่คนอื่นจะรู้ว่าทุกอย่างมันเป็นไปตามแผนของมู่หลินเพราะด้วยฌานหยั่งรู้ตั้งแต่ที่เขามาที่นี่เขาก็รู้แล้วว่าหินหยาบแต่ละก้อนมีอะไรอยู่บ้างดังนั้นถ้าเขาโง่ไปแพ้ในสิ่งที่ตัวเองรู้นั่นก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงแล้ว

การตัดหินเริ่มขึ้นอีกครั้ง

แคร๊ก!

พริบตาหยกที่เหมือนกันกับก้อนก่อนหน้านี้ก็ปรากฏส่งผลให้เหล่าผู้ชมและพวกลู่เฉินตะลึงงัน “อะไรกัน!’’

มันเป็นไปได้อย่างไรที่หยกระดับสิบออกติดต่อกันถึงสองรอบติด?

“เปิดต่อ!’’ท่ามกลางความตกตะลึง มู่หลินเพียงเอ่ยด้วยนํ้าเสียงราบเรียบ

พ่อค้าตัวอ้วนที่เห็นก็ไม่กล้ารีรอเขาไม่เชื่อหรอกว่าจะมีเรื่องบังเอิญถึงสามครั้งติด

แคร๊ก!

“เป็นไปไม่ได้!’’ลู่เฉินตอบสนองกับสิ่งที่เห็นเป็นคนแรก เพราะเขาพบว่ามันเป็นหยกระดับสิบอีกแล้ว

เหล่าผู้ชมและปรมาจารย์เมิ่งรวมไปถึงเมิ่งชิงก็คิดเหมือนกันพวกเขารู้สึกไม่อยากเชื่อเป็นอย่างมากที่ได้เห็นหยกระดับสิบออกติดต่อกันถึงสามรอบติด

แท้จริงแล้วมันเป็นไปได้อย่างไร?

“ต่อ!’’เห็นพ่อค้าตัวอ้วนอึ้งนิ่งไปอีกครั้ง มู่หลินก็เน้นเสียงขึ้น

และแล้วเหตุการณ์แบบเดียวกันก็เกิดขึ้นอีกหลายรอบจนทุกๆคนต้องตกตะลึง

“อะไรกัน?’’

“มันเป็นไปได้อย่างไร?’’

“หยกระดับสิบเก้าสิบกว่าก้อนนี่นะ?เฮ้ย! ฉันฝันไปอยู่เปล่าวะเนี่ย?!’’

ในที่นี้ไม่มีใครไม่ตกตะลึงเพราะตั้งแต่เปิดหินหยาบก้อนที่สี่มา ก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่จะไม่มีหยกหนําซํ้าพวกมันยังเป็นหยกระดับสิบทั้งหมด ดังนั้นทุกๆคนจึงรู้สึกอัศจรรย์ใจเป็นอย่างมากที่ได้มาเห็นการปรากฏของหยกระดับสิบต่อเนื่องต่อตาแบบนี้

ไม่ช้าหินหยาบก้อนที่ 99 ก็มาถึง

แคร๊ก!

ทันทีที่มันถูกตัดและเผยให้เห็นข้างในทุกอย่างก็กลับกลายเป็นเงียบ

เงียบกริบ!

“เป็นไปไม่ได้!เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!’’ทว่าความเงียบนั้นก็ต้องถูกพังทลายลงโดยเสียงของลู่เฉินเขาในตอนนี้มองไปยังหยกระดับสิบที่ปรากฏออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อจนต้องส่ายหัวอยู่หลายครั้ง

ลู่เฉินนั้นไม่อยากเชื่อเป็นอย่างมากว่าจะได้เห็นอะไรอย่างนี้ดังนั้นแล้วถ้ามันเกิดแบบนี้ขึ้นติดต่อกันอย่างนี้นั่นจะไม่ได้หมายความว่าถ้าครั้งต่อไปมันออกหยกระดับสิบอีกไม่เท่ากับเขาแพ้หรอกเหรอ?

เมิ่งชิงก็ตกตะลึงไปเหมือนกันเห็นได้ชัดว่าในตอนนี้ใบหน้าน่ารักรูปไข่ของเธออ้าปากกว้างขึ้น เธอตกตะลึงจริงๆในผลลัพธ์ทั้งหมดที่ได้เห็นมา

กลับกันปรมาจารย์เมิ่งเป็นผู้เดียวที่หน้าซีดเผือดหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมากับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เขาตะหนักได้ทันทีว่าการประเมินของเขามันผิดพลาดไปทั้งยังผิดพลาดมหาศาลอีกด้วย

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?

ด้านพ่อค้าตัวอ้วนก็ตั่วสั่นเทิ้มเหงื่อไหลปุดๆแข้งขาอ่อนไปหมดทั่วทั้งจิตใจของเขาในเวลานี้เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและเศร้าโศกเขาเศร้าโศกเป็นอย่างมากที่นํากองขุมทรัพย์มาเททิ้งง่ายๆเช่นนี้

“เปิดต่อ!’’อย่างไรก็ตามเมื่อเสียงของชายหนุ่มดังขึ้น เขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเค้นเรี่ยวแรงอันน้อยนิดหยิบก้อนสุดท้ายมาเพื่อทําการตัด

อึก!

ขณะที่หินหยาบก้อนสุดท้ายกําลังถูกตัดทีละเล็กทีละน้อยทุกคนก็รอบกลืนนํ้าลายอย่างระมัดระวังเพราะตั้งแต่ต้นจนจบผลลัพธ์ยังไม่ได้ถูกตัดสินทว่ามันจะมาตัดสินการเดิมพันที่ก้อนสุดท้ายนี้!

แคร๊ก!

เมื่อเสียงการตัดครั้งสุดท้ายดังขึ้นทันใดนั้นตัวหยกที่มีรัศมีสุดหยั่งก็ปรากฏออกมามันเต็มไปด้วยประกายแห่งความสูงส่งจนหยกระดับสิบเทียบไม่ติดฝุ่นแม้แต่น้อย

ทันที่เห็นทุกๆคนไม่เว้นแม้กระทั่งพวกลู่เฉินต่างตกใจและอุทานออกมาพร้อมกันว่า“หยกจักรพรรดิ!’’

ถูกต้อง! นี่คือหยกจักรพรรดิในตํานาน!