"จื่อหลง" สั่งให้กลุ่มหยุดเดินทางทันที เขากระโดดลงจากม้าและเดินเข้าไปตรวจสอบร่องรอยที่สมาชิกของเขากล่าวถึงอย่างละเอียด ร่องรอยเท้าหลายคู่บนพื้นดินที่ยังชื้นแฉะ บ่งบอกว่ามีคนจำนวนไม่น้อยเพิ่งผ่านไป
"พวกเขามุ่งหน้าไปทางเดียวกับพวกเรา" "จื่อหลง" กล่าวด้วยน้ำเสียงขรึม "และดูเหมือนว่าพวกเขาจะพยายามซ่อนร่องรอยเอาไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จ"
"ท่านคิดว่าเป็นพวกสมาคมมังกรหรือเปล่าคะ?" หลี่อิงถามด้วยความกังวล
"มีความเป็นไปได้สูง" "จื่อหลง" ตอบ "พวกเขามักจะใช้วิธีการแบบนี้ในการติดตามเป้าหมาย พวกเราต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น" เขาหันไปสั่งการสมาชิกคนอื่นๆ "ให้กระจายกำลังออกสำรวจโดยรอบ หากพบความเคลื่อนไหวใดๆ ให้รีบส่งสัญญาณ"
กวนอูมองไปรอบๆ ป่าด้วยสายตาที่เฉียบคม เขาไม่ได้พูดอะไร แต่สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นในกลุ่ม เขาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้หากจำเป็น
"ท่านแม่ทัพ" "จื่อหลง" หันมากล่าวกับกวนอู "พวกเราจำเป็นต้องเปลี่ยนเส้นทาง พวกเขาอาจจะดักรอพวกเราอยู่ข้างหน้า การเดินทางผ่านป่าลึกอาจจะช้ากว่า แต่ก็จะช่วยให้พวกเราหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรงได้"
กวนอูพยักหน้าเห็นด้วย "ข้าเห็นด้วย ระมัดระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า"
ฮัวโต๋เองก็มีสีหน้ากังวล เขามองไปทางที่ร่องรอยมุ่งหน้าไป ราวกับกำลังคาดการณ์ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง
"จื่อหลง" นำทางกลุ่มเบี่ยงออกจากเส้นทางเดิม มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่ารก พวกเขาเดินทางด้วยความระมัดระวัง สังเกตความเคลื่อนไหวของสิ่งแวดล้อมอยู่ตลอดเวลา ความเงียบในป่าดูเหมือนจะหนักอึ้งไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น
ในที่สุด เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงเนินเขาลูกหนึ่ง "จื่อหลง" ก็ยกมือเป็นสัญญาณให้หยุด เขาก้มลงมองร่องรอยบางอย่างบนพื้นดินอย่างละเอียด
"พวกเรามาถึงที่นี่แล้ว" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเบา "นี่คือจุดที่พวกเขาสูญเสียร่องรอยไป พวกเขาอาจจะรู้ตัวว่าถูกพวกเราตาม หรืออาจจะมีเหตุผลอื่น..."
ทันใดนั้นเอง เสียงนกหวีดแหลมดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของกลุ่ม เป็นสัญญาณเตือนภัย
"พวกมันมาแล้ว!" สมาชิกคนหนึ่งของภาคีเงาพิทักษ์ตะโกนขึ้น ทุกคนเตรียมพร้อมอาวุธในมือ หันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา