บทที่ 116
เข้าสู่ดันเจี้ยนระดับเอ
ผู้คนมากมายเหล่านักผจญภัยรวมตัวกันตั้งแต่ในช่วงยามเช้าพวกเขาเตรียมตัวที่จะทำการเข้าไปสำรวจภายในดันเจี้ยนระดับเอตามกำหนดการที่พวกเขานั้นวางแผนกันเอาไว้
ในตอนนี้ผู้คนมากมายรวมตัวภายในสถานที่แห่งนี้
นักผจญภัยคนอื่นๆสวมใส่ชุดก่อนและก็อุปกรณ์เวทย์ของตนเองทั้งหมดเพราะว่าเป็นการเตรียมพร้อมกับการเข้าปะทะกับพวกมอนสเตอร์ภายในนั้น
เดย์ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเหล่านักผจญภัยมากมายที่รวมตัวกันอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้
ตัวของเขายืนอยู่ท่ามกลางพวกมันใช้ดวงตามองไปบริเวณรอบๆ
ในตอนนี้มองสำรวจร่างกายของพวกที่อยู่บริเวณรอบๆพวกนักผจญภัยพวกนี้เป็นนักผจญภัยระดับบีและเอ
เดย์คิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “นักผจญภัยระดับบีส่วนใหญ่ก็สวมใส่พวกอุปกรณ์เวทระดับซิลเวอร์ ”
“ ส่วนพวกนักผจญภัยระดับเอก็มีบางคนที่ทำการสวมใส่อุปกรณ์ระดับโกลด์”
“ สำหรับพวกนักผจญภัยแล้วเมื่อพวกเขามีระดับที่สูงขึ้นเงินที่หามาได้เองก็จะมากขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน”
“ ในตอนนี้จากที่มองเห็นแล้วจากการประเมินอุปกรณ์ที่พวกเขาสวมใส่มันเป็นอุปกรณ์ชั้นดีไม่ใช่อุปกรณ์ธรรมดาธรรมดาทั่วไป ”
“ แต่อุปกรณ์เวทมันเองก็เป็นสิ่งที่สำคัญเช่นเดียวกันเพราะว่ามันเป็นสิ่งที่จะทำให้รักษาชีวิตของตนเองแถมยังทำให้ตนเองนั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”
“ อุปกรณ์เวทและนักผจญภัยเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องอยู่ด้วยกัน”
“ เพราะแบบนั้นพวกนักผจญภัยจำนวนมากเลยกล้าทุ่มเงินจำนวนมหาศาลในการซื้ออุปกรณ์เวทย์พวกนี้ในราคาที่มันสูง”
“ เพราะว่าการซื้ออุปกรณ์เวทในราคาที่สูงและเป็นอุปกรณ์เวทที่ดีสิ่งที่ได้รับมาก็คือความปลอดภัยของชีวิตที่เพิ่มขึ้น”
“ แถมยังได้รับพลังที่ส่งเสริมให้ตนเองนั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”
“ การพิชิตดันเจี้ยนระดับเอพวกเขาเองก็เตรียมอุปกรณ์เวทของตนเองอย่างพร้อมเพรียงไม่ว่าจะเป็นชุดอาวุธหรือแม้กระทั่งอุปกรณ์เสริมต่างๆ ”
“ ความแข็งแกร่งไม่ได้พึ่งพาเพียงแค่สกิลอย่างเดียวเท่านั้นแต่มันยังพึ่งพาอุปกรณ์เสริมอย่างพวกอุปกรณ์เวทย์พวกนี้อีกด้วย”
เดย์ประเมินอุปกรณ์เวทย์พวกผู้คนบริเวณรอบๆสวมใส่อยู่ในตอนนี้
เขาทำการประเมินพวกมันเพราะว่าอยากจะรู้ว่าพวกผู้คนภายในสถานที่แห่งนี้ที่เป็นพวกนักผจญภัยระดับนี้มันสวมใส่อุปกรณ์ในระดับไหน
โดยทั่วไปแล้วถ้ายังไม่เข้าดันเจี้ยนคนพวกนี้ยังคงสวมใส่ชุดธรรมดา
จะมองเห็นอุปกรณ์สวมใส่ของพวกมันไม่ว่าจะเป็นชุดหรือว่าอาวุธได้ก็ต่อเมื่อพวกมันเตรียมพร้อมจะทำการเข้าต่อสู้ภายในดันเจี้ยนเท่านั้น
เพราะแบบนั้นในตอนนี้เป็นโอกาสเดียวที่จะได้มองเห็นอุปกรณ์ในการเข้าไปพิชิตดันเจี้ยนอย่างเต็มรูปแบบของพวกนักผจญภัยที่อยู่บริเวณด้านหน้า
การเตรียมตัวเข้าไปบริเวณด้านในใช้เวลาไม่นานนัก
พวกเขาได้ตั้งขบวนการเดินทางเข้าไปบริเวณด้านในนั้นแล้วก็จัดตำแหน่งตามทีม
เดย์ได้อยู่ตำแหน่งทีมสีเขียวโดยทีมของเขาเป็นทีมสนับสนุนบริเวณด้านหลัง
แน่นอนว่าหน้าที่ของทีมนี้คือการสนับสนุนในจุดที่มันยังคงวาง
โดยจำนวนนักผจญภัยนับร้อยคนทีมสีเขียวมีสมาชิกประมาณยี่สิบคนแบ่งเป็นคนที่มีความสามารถในด้านต่างๆรวมตัวกันอยู่
ไม่ว่าจะเป็นพวกนักเวทย์หรือว่าเป็นพวกนักบุญหรือแม้กระทั่งพวกตัวแทงค์หรือสายโจมตีก็ถูกนำมาไว้ภายในทีม
โดยสิ่งที่สามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนก็คือภายในทีมนี้คือพวกนักผจญภัยระดับบี
จัดระเบียบและการจัดทีมในการลงมือในครั้งนี้มันจะแบ่งตามระดับความสามารถ
แน่นอนว่าธีมหลักต้องเป็นคนที่มีความสามารถอยู่ในระดับเอและมีความสามารถโดดเด่น
พวกเขาที่อยู่ภายในบริเวณนี้ก็เป็นเหมือนกับคนที่คอยสนับสนุนบริเวณด้านหลังเป็นพวกที่ยังไม่ค่อยมีผลงานและอยู่ในระดับ
เดย์ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นแน่นอนว่าการที่เขาเป็นทีมสนับสนุนมันเองก็ดีเหมือนกัน
เพราะว่าทีมสนับสนุนทำหน้าที่เพียงแค่คอยสนับสนุนพวกที่อยู่บริเวณแนวหน้าเขาจะได้มีโอกาสและมีเวลาในการมองดูและสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆ
จัดทีมจนเสร็จเรียบร้อย
โดยทีมทั้งหมดจะแบ่งออกเป็นห้าสีตามจำนวนคน
โดยทีมสีแดงคือทีมโจมตีหลักที่จะอยู่บริเวณแนวหน้าทีมสีเขียวเป็นทีมสนับสนุนให้อยู่แนวหลัง
นอกจากทีมทั้งสองแล้วก็ยังมีทีมสีเหลืองที่เป็นทีมที่คอยควบคุมสีเหลืองส่วนใหญ่แล้วคนที่อยู่ภายในทีมนี้จะเป็นพวกที่มีความสามารถในการควบคุมอย่างเช่นพิเศษ
ทีมทั้งสามแล้วก็ยังมีทีมสีน้ำเงินที่เป็นทีมที่คอยเฝ้าระวังแล้วก็เป็นคนที่มีคุณสมบัติโดดเด่นในด้านการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆ
เรียกง่ายๆว่าทีมนี้คือทีมที่ใช้ในการเฝ้าระวัง
ส่วนทีมสุดท้ายก็คือธีมสีดำทีมนี้เป็นทีมที่อยู่บริเวณเกือบจะแนวหลังสุดพวกมันคือทีมที่ใช้ในการโจมตีระยะไกลเป็นทีมที่มีความสามารถโดดเด่นในด้านการโจมตีระยะไกลและมีพลังการโจมตีที่มาก
ทีมทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นห้าอย่างห้าสีซึ่งทุกคนรับหน้าที่ของตนเองในการเดินทางเข้าไปภายในนั้น
หลังจากที่จัดเตรียมทีมในการเดินทางเข้าไปในนั้นเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็เริ่มเดินทางเข้าไปภายในประตูมิติหรือเกทที่เป็นทางเข้าของดันเจี้ยน
นักผจญภัยเดินทางเข้าไปจำนวนนับร้อย
ทีมแต่ละทีมมีสมาชิกมากกว่าสามสิบคนมีเพียงแค่ทีมสีเขียวที่มีสมาชิกน้อยที่สุด
เดินเข้ามาบริเวณด้านในประตูมิตินี้เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของเดย์
หลังจากที่เดินผ่านประตูมิตินั้นเข้ามาความรู้สึกของเขามันไม่ได้แตกต่างจากการที่เดินผ่านประตูประตูหนึ่งเข้ามาเลย
ทว่าเมื่อเดินผ่านเข้ามาแล้วเขากลับสามารถสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังเวทย์ที่หนาแน่นมากขึ้นไปอีกเพราะตอนนี้ได้ก้าวเข้ามาภายในอาณาเขตของดันเจี้ยนระดับเอเรียบร้อยแล้ว
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
[ ระบบ :ยินดีต้อนรับสู่ดันเจี้ยนหนองน้ำแห่งความสิ้นหวัง ]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าหลังจากที่เขาก้าวผ่านประตูเข้ามาบริเวณในดันเจี้ยน
เมื่อทำการก้าวผ่านพ้นประตูเข้ามาด้านในทัศนียภาพภายในบริเวณนี้ไม่ได้แตกต่างจากด้านนอก
มันเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ที่มีน้ำสูงขึ้นมาถึงบริเวณหัวเข่าโดยน้ำภายในบริเวณนี้เป็นน้ำสีดำสนิทที่ไม่สามารถมองเห็นได้ว่าด้านใต้มีอะไร
ภายในพื้นที่บริเวณนี้กว้างใหญ่เป็นอย่างมากมันเป็นเหมือนกับมิติทับซ้อนที่ถูกสร้างขึ้นมาภายในหนองน้ำแห่งนี้
เรียกได้ว่าทัศนียภาพภายในบริเวณรอบๆไม่ได้แตกต่างจากด้านนอกเลยด้วยซ้ำ
เดย์มองเห็นทัศนียภาพบริเวณด้านนอกก็คิดภายในใจของตนเอง “เข้าใจแล้วดันเจี้ยนมันคือการเกิดปรากฏการณ์ที่พลังเวทย์รวมตัวและหนาแน่นเกินไป ”
“ มิติที่ถูกสร้างขึ้นมาก็เป็นมิติทับซ้อนอยู่ภายในมิติแห่งความเป็นจริง”
“ เพราะแบบนั้นภายในสถานที่แห่งนี้มันเลยมีพื้นที่ที่เหมือนกับด้านนอก”
เดย์วิเคราะห์ได้ทันทีหลังจากที่เขาก้าวเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้
ในขณะที่กำลังยืนอยู่และมองไปบริเวณรอบๆข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าอีกครั้ง
[ ระบบ :เดินทางเข้ามาภายในดันเจี้ยนระดับเอหนองน้ำแห่งความสิ้นหวังท่านได้รับสถานะผิดปกติ]
[ ระบบ :ได้รับสถานะเคลื่อนไหวเชื่องช้าลง 15 % ]
[ ระบบ :มอนสเตอร์ประเภทสัตว์เลื้อยคลานจะมีพลังแข็งแกร่งขึ้น ]
ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
เดย์มองข้อความจากระบบที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของเขาอยู่แต่มองได้เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้นเสียงตะโกนจากด้านหน้าก็“ มอนสเตอร์มาแล้ว!!! ”
เสียงตะโกนจากบริเวณด้านหน้าดังขึ้นมันทำให้เขาต้องใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปมองดูเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้
ร่างของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์ปรากฏกายขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
“ เตรียมตัว!!! ”
จบบท
บทที่ 116
เข้าสู่ดันเจี้ยนระดับเอ
ผู้คนมากมายเหล่านักผจญภัยรวมตัวกันตั้งแต่ในช่วงยามเช้าพวกเขาเตรียมตัวที่จะทำการเข้าไปสำรวจภายในดันเจี้ยนระดับเอตามกำหนดการที่พวกเขานั้นวางแผนกันเอาไว้
ในตอนนี้ผู้คนมากมายรวมตัวภายในสถานที่แห่งนี้
นักผจญภัยคนอื่นๆสวมใส่ชุดก่อนและก็อุปกรณ์เวทย์ของตนเองทั้งหมดเพราะว่าเป็นการเตรียมพร้อมกับการเข้าปะทะกับพวกมอนสเตอร์ภายในนั้น
เดย์ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเหล่านักผจญภัยมากมายที่รวมตัวกันอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้
ตัวของเขายืนอยู่ท่ามกลางพวกมันใช้ดวงตามองไปบริเวณรอบๆ
ในตอนนี้มองสำรวจร่างกายของพวกที่อยู่บริเวณรอบๆพวกนักผจญภัยพวกนี้เป็นนักผจญภัยระดับบีและเอ
เดย์คิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “นักผจญภัยระดับบีส่วนใหญ่ก็สวมใส่พวกอุปกรณ์เวทระดับซิลเวอร์ ”
“ ส่วนพวกนักผจญภัยระดับเอก็มีบางคนที่ทำการสวมใส่อุปกรณ์ระดับโกลด์”
“ สำหรับพวกนักผจญภัยแล้วเมื่อพวกเขามีระดับที่สูงขึ้นเงินที่หามาได้เองก็จะมากขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน”
“ ในตอนนี้จากที่มองเห็นแล้วจากการประเมินอุปกรณ์ที่พวกเขาสวมใส่มันเป็นอุปกรณ์ชั้นดีไม่ใช่อุปกรณ์ธรรมดาธรรมดาทั่วไป ”
“ แต่อุปกรณ์เวทมันเองก็เป็นสิ่งที่สำคัญเช่นเดียวกันเพราะว่ามันเป็นสิ่งที่จะทำให้รักษาชีวิตของตนเองแถมยังทำให้ตนเองนั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”
“ อุปกรณ์เวทและนักผจญภัยเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องอยู่ด้วยกัน”
“ เพราะแบบนั้นพวกนักผจญภัยจำนวนมากเลยกล้าทุ่มเงินจำนวนมหาศาลในการซื้ออุปกรณ์เวทย์พวกนี้ในราคาที่มันสูง”
“ เพราะว่าการซื้ออุปกรณ์เวทในราคาที่สูงและเป็นอุปกรณ์เวทที่ดีสิ่งที่ได้รับมาก็คือความปลอดภัยของชีวิตที่เพิ่มขึ้น”
“ แถมยังได้รับพลังที่ส่งเสริมให้ตนเองนั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”
“ การพิชิตดันเจี้ยนระดับเอพวกเขาเองก็เตรียมอุปกรณ์เวทของตนเองอย่างพร้อมเพรียงไม่ว่าจะเป็นชุดอาวุธหรือแม้กระทั่งอุปกรณ์เสริมต่างๆ ”
“ ความแข็งแกร่งไม่ได้พึ่งพาเพียงแค่สกิลอย่างเดียวเท่านั้นแต่มันยังพึ่งพาอุปกรณ์เสริมอย่างพวกอุปกรณ์เวทย์พวกนี้อีกด้วย”
เดย์ประเมินอุปกรณ์เวทย์พวกผู้คนบริเวณรอบๆสวมใส่อยู่ในตอนนี้
เขาทำการประเมินพวกมันเพราะว่าอยากจะรู้ว่าพวกผู้คนภายในสถานที่แห่งนี้ที่เป็นพวกนักผจญภัยระดับนี้มันสวมใส่อุปกรณ์ในระดับไหน
โดยทั่วไปแล้วถ้ายังไม่เข้าดันเจี้ยนคนพวกนี้ยังคงสวมใส่ชุดธรรมดา
จะมองเห็นอุปกรณ์สวมใส่ของพวกมันไม่ว่าจะเป็นชุดหรือว่าอาวุธได้ก็ต่อเมื่อพวกมันเตรียมพร้อมจะทำการเข้าต่อสู้ภายในดันเจี้ยนเท่านั้น
เพราะแบบนั้นในตอนนี้เป็นโอกาสเดียวที่จะได้มองเห็นอุปกรณ์ในการเข้าไปพิชิตดันเจี้ยนอย่างเต็มรูปแบบของพวกนักผจญภัยที่อยู่บริเวณด้านหน้า
การเตรียมตัวเข้าไปบริเวณด้านในใช้เวลาไม่นานนัก
พวกเขาได้ตั้งขบวนการเดินทางเข้าไปบริเวณด้านในนั้นแล้วก็จัดตำแหน่งตามทีม
เดย์ได้อยู่ตำแหน่งทีมสีเขียวโดยทีมของเขาเป็นทีมสนับสนุนบริเวณด้านหลัง
แน่นอนว่าหน้าที่ของทีมนี้คือการสนับสนุนในจุดที่มันยังคงวาง
โดยจำนวนนักผจญภัยนับร้อยคนทีมสีเขียวมีสมาชิกประมาณยี่สิบคนแบ่งเป็นคนที่มีความสามารถในด้านต่างๆรวมตัวกันอยู่
ไม่ว่าจะเป็นพวกนักเวทย์หรือว่าเป็นพวกนักบุญหรือแม้กระทั่งพวกตัวแทงค์หรือสายโจมตีก็ถูกนำมาไว้ภายในทีม
โดยสิ่งที่สามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนก็คือภายในทีมนี้คือพวกนักผจญภัยระดับบี
จัดระเบียบและการจัดทีมในการลงมือในครั้งนี้มันจะแบ่งตามระดับความสามารถ
แน่นอนว่าธีมหลักต้องเป็นคนที่มีความสามารถอยู่ในระดับเอและมีความสามารถโดดเด่น
พวกเขาที่อยู่ภายในบริเวณนี้ก็เป็นเหมือนกับคนที่คอยสนับสนุนบริเวณด้านหลังเป็นพวกที่ยังไม่ค่อยมีผลงานและอยู่ในระดับ
เดย์ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นแน่นอนว่าการที่เขาเป็นทีมสนับสนุนมันเองก็ดีเหมือนกัน
เพราะว่าทีมสนับสนุนทำหน้าที่เพียงแค่คอยสนับสนุนพวกที่อยู่บริเวณแนวหน้าเขาจะได้มีโอกาสและมีเวลาในการมองดูและสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆ
จัดทีมจนเสร็จเรียบร้อย
โดยทีมทั้งหมดจะแบ่งออกเป็นห้าสีตามจำนวนคน
โดยทีมสีแดงคือทีมโจมตีหลักที่จะอยู่บริเวณแนวหน้าทีมสีเขียวเป็นทีมสนับสนุนให้อยู่แนวหลัง
นอกจากทีมทั้งสองแล้วก็ยังมีทีมสีเหลืองที่เป็นทีมที่คอยควบคุมสีเหลืองส่วนใหญ่แล้วคนที่อยู่ภายในทีมนี้จะเป็นพวกที่มีความสามารถในการควบคุมอย่างเช่นพิเศษ
ทีมทั้งสามแล้วก็ยังมีทีมสีน้ำเงินที่เป็นทีมที่คอยเฝ้าระวังแล้วก็เป็นคนที่มีคุณสมบัติโดดเด่นในด้านการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆ
เรียกง่ายๆว่าทีมนี้คือทีมที่ใช้ในการเฝ้าระวัง
ส่วนทีมสุดท้ายก็คือธีมสีดำทีมนี้เป็นทีมที่อยู่บริเวณเกือบจะแนวหลังสุดพวกมันคือทีมที่ใช้ในการโจมตีระยะไกลเป็นทีมที่มีความสามารถโดดเด่นในด้านการโจมตีระยะไกลและมีพลังการโจมตีที่มาก
ทีมทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นห้าอย่างห้าสีซึ่งทุกคนรับหน้าที่ของตนเองในการเดินทางเข้าไปภายในนั้น
หลังจากที่จัดเตรียมทีมในการเดินทางเข้าไปในนั้นเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็เริ่มเดินทางเข้าไปภายในประตูมิติหรือเกทที่เป็นทางเข้าของดันเจี้ยน
นักผจญภัยเดินทางเข้าไปจำนวนนับร้อย
ทีมแต่ละทีมมีสมาชิกมากกว่าสามสิบคนมีเพียงแค่ทีมสีเขียวที่มีสมาชิกน้อยที่สุด
เดินเข้ามาบริเวณด้านในประตูมิตินี้เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของเดย์
หลังจากที่เดินผ่านประตูมิตินั้นเข้ามาความรู้สึกของเขามันไม่ได้แตกต่างจากการที่เดินผ่านประตูประตูหนึ่งเข้ามาเลย
ทว่าเมื่อเดินผ่านเข้ามาแล้วเขากลับสามารถสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังเวทย์ที่หนาแน่นมากขึ้นไปอีกเพราะตอนนี้ได้ก้าวเข้ามาภายในอาณาเขตของดันเจี้ยนระดับเอเรียบร้อยแล้ว
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
[ ระบบ :ยินดีต้อนรับสู่ดันเจี้ยนหนองน้ำแห่งความสิ้นหวัง ]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าหลังจากที่เขาก้าวผ่านประตูเข้ามาบริเวณในดันเจี้ยน
เมื่อทำการก้าวผ่านพ้นประตูเข้ามาด้านในทัศนียภาพภายในบริเวณนี้ไม่ได้แตกต่างจากด้านนอก
มันเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ที่มีน้ำสูงขึ้นมาถึงบริเวณหัวเข่าโดยน้ำภายในบริเวณนี้เป็นน้ำสีดำสนิทที่ไม่สามารถมองเห็นได้ว่าด้านใต้มีอะไร
ภายในพื้นที่บริเวณนี้กว้างใหญ่เป็นอย่างมากมันเป็นเหมือนกับมิติทับซ้อนที่ถูกสร้างขึ้นมาภายในหนองน้ำแห่งนี้
เรียกได้ว่าทัศนียภาพภายในบริเวณรอบๆไม่ได้แตกต่างจากด้านนอกเลยด้วยซ้ำ
เดย์มองเห็นทัศนียภาพบริเวณด้านนอกก็คิดภายในใจของตนเอง “เข้าใจแล้วดันเจี้ยนมันคือการเกิดปรากฏการณ์ที่พลังเวทย์รวมตัวและหนาแน่นเกินไป ”
“ มิติที่ถูกสร้างขึ้นมาก็เป็นมิติทับซ้อนอยู่ภายในมิติแห่งความเป็นจริง”
“ เพราะแบบนั้นภายในสถานที่แห่งนี้มันเลยมีพื้นที่ที่เหมือนกับด้านนอก”
เดย์วิเคราะห์ได้ทันทีหลังจากที่เขาก้าวเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้
ในขณะที่กำลังยืนอยู่และมองไปบริเวณรอบๆข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าอีกครั้ง
[ ระบบ :เดินทางเข้ามาภายในดันเจี้ยนระดับเอหนองน้ำแห่งความสิ้นหวังท่านได้รับสถานะผิดปกติ]
[ ระบบ :ได้รับสถานะเคลื่อนไหวเชื่องช้าลง 15 % ]
[ ระบบ :มอนสเตอร์ประเภทสัตว์เลื้อยคลานจะมีพลังแข็งแกร่งขึ้น ]
ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
เดย์มองข้อความจากระบบที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของเขาอยู่แต่มองได้เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้นเสียงตะโกนจากด้านหน้าก็“ มอนสเตอร์มาแล้ว!!! ”
เสียงตะโกนจากบริเวณด้านหน้าดังขึ้นมันทำให้เขาต้องใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปมองดูเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้
ร่างของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์ปรากฏกายขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
“ เตรียมตัว!!! ”
จบบท