ภายในห้องนอนของหลี่น่าจ้าววิหารไท่ชิง ิเฉิงกำลังนอนอยู่ที่เตียง เขาหมดสติไป2ชั่วยามแล้ว ตอนนี้ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้น ก็พบว่าตัวเองมานอนที่ไหนก็ไม่รู้ ภาพสุดท้ายที่เขาจำได้คือ ตัวเองกำลังขับพิษให้จ้าววิหาร รู้สึกตัวแล้วรึ... ิเฉิงได้ยินเสียงที่นุ่มเบาและเป็มิตรเข้ามาในโสทประสาท
"ท่านจ้าววิหาร.. ิเฉิงพลันลุกขึ้นมาเพราะความใ นี้คือห้องของนางแต่ยามนี้ตัวเองกลับมานอนอยู่ที่ห้องของจ้าววิหารที่ผู้คนนับถือสะงั้น
" อย่าพึ่งลุกขึ้น.. นอนพักสักหน่อยเถอะ นางกล่าวเสียงเรียบ
" ไป๋เอ๋อร์เอายาบำรุงมา... จากนั้นนางก็ยื่นถ้วยยาบำรุงมาให้ิเฉิง
"เ้าเสียพลังไปมากจึงหมดสติไป... นี่คือยาบำรุงเ้ากินเสียเถอะ.. ิเฉิงรับยาบำรุงมาแล้วดื่ม
"ท่านจ้าววิหารศิษไม่เป็อะไรแล้ว.. ให้ศิษขับพิษให้ท่านต่อเถอะ
"เป็เด็กที่ดื้อเสียจริง... นางกล่าวออกมาแล้วยิ้ม เด็กดื้อ....ตอนนี้พิษพี่เ้าช่วยขับออกมาเหลือเพียง2ส่วนเท่านั้น ค่อยขับออกวันหน้าก็ได้ นางกล่าวด้วยความเอ็นดู เพียงเจอหน้าแค่ครั้งเดียวนางกลับเอ็นดูิเฉิงถึงเพียงนี้??
ตอนนี้สีผมของนางกลับมาเป็สีดำปกติแล้ว หลังจากที่พิษมรกตสะบั้นจิตหายไป8ส่วน
"พลังของเ้าเยือกเย็นแต่ทำไมวิชาแพทต์ของเ้าล้ำลึกยิ่งนัก....นางกล่าวถามเสียงเรียบ
"เรียนจ้าววิหารตามตรง ศิษนั้นฝึกวิถีกระบี่เป็หลัก ส่วนวิถีลมปราณนั้น ตั้งใจมาเข้าเป็ศิษที่นี้เพื่อจะได้ฝึกฝน ที่พลังเยือกเย็นเป็ผลมาจากการที่ศิษฝึกวิถีกระบี่.... ที่ิเฉิงกล้าบอกทุกอย่างแก่นางเป็เพราะ กลิ่นอายของนางนั้นเป็มิตรและนุ่มนวล ิเฉิงจึงไว้ใจนาง
นางไม่ได้ใอะไรที่ิเฉิงมีมรรคคายุทธคู่ เพราะยามที่ิเฉิงหมดสตินางก็ลอบตรวจสอบดูแล้ว
"ไม่ทราบว่าเ้าจะกราบข้าเป็อาจารย์ได้หรือไม่.....
เมื่อได้ยินเช่นนี้ิเฉิงก็สายตาเบิกโพรง การที่ได้เป็ศิษของจ้าววิหารนั้น เป็วาสนาที่หาไม่ได้แล้ว แค่ขึ้นชื่อว่าลูกศิษของจ้าววิหาร ผู้คนล้วนต้องเคารพย่ำเกรง ิเฉิงเพียงเข้ามาเป็ศิษของวิหารไท่ชิงแค่วันแรก แต่จ้าววิหารจะรับมันเป็ศิษ จะไม่ให้ิเฉิงใได้อย่างไร... แต่ิเฉิงกลับปฏิติเสธ
"ศิษคงทำมห้จ้าววิหารผิดหวังแล้ว.. ิเฉิงกล่าวออกมาแล้วก้มหน้า
"ศิษนั้นมีอาจารย์แล้ว.. เกรงว่าชั่วชีวิตนี้คงไม่สามารถกราบอาจารย์ท่านที่สองได้....
"โอกาศดีดีเช่นที่อาจารย์มอบให้ เ้ากลับปฏิเสธ..ไป๋หลานดุิเฉิง แต่หลี่น่าจ้าววิหาร นางไม่ได้โกรธอะไร คนเพียงยิ้มออกมาด้วยความอบอุ่นเท่านั้น
"ไป๋เอ๋อร์...นางพูดแล้วส่ายหัว การที่เขายึดมั่นที่จะมีอาจารย์เพียงคนเดียว คือเขาเป็คนที่มีจิตปณิธานที่สูง ิเฉิงไม่ผิดหรอกอย่าไปดุเขาเลย อาจารย์คงไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็อาจารย์ของเขา นางพูดแล้วยิ้ม
"แต่ก็เอาเถอะ... เด็กดื้อหากไม่ได้เ้าข้าคงต้องตกตายไปแล้วจริงๆ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนเด็กดื้ออย่างเ้ายังไงดี
"ท่านจ้าววิหาร ศิษไม่้าสิ่งตอบแทน
"นางไม่ได้มีท่าทีอะไรกับคำตอบของิเฉิง.... เอาอย่างนี้ก็แล้วกันในเมื้อเด็กดื้ออย่างเ้าไม่ยอมรับการตอบแทน เช่นนั้นเ้าวิหารเช่นข้าคงต้องยัดเยียดรางวัลให้เด็กดื้อชะแล้ว... นางยิ้มออกมา
"ไป๋เอ๋อร์..เ้าคิดเห็นอย่างไรกับเด็กดื้อิเฉิงผู้นี้...นางถามศิษรักของนาง
"เรียนอาจารย์.. เขาเป็คนที่มีพร์ แต่นิสัยดื้อด้านและเ็าไปหน่อย.. ไป๋หลานตอบอาจารย์ของนาง
"เช่นนั้น.. อาจารย์จะให้ไป๋เอ๋อร์หมั้นกับเขา ไปเอ๋อร์ยินยอมหรือไม่ ทั้งไป๋หลานและิเฉิงพลันสายตาเบิกกว้างเพราะความใ ไป๋หลานไม่ตอบ เพียงพยักหน้าเป็การตอบรับ นางไม่สามารถขัดคำสั่งของอาจารย์นางได้อยู่แล้ว อีกทั้ง นี่เป็ความตั้งใจของอาจารย์นาง
"ิเฉิงพลันร้อนรนขึ้นมาทันที "ท่านจ้าววิหาร... ิเฉิงพูดออกมาได้เท่านี้เพราะพูดไม่ออก
"หือ.. หรือว่าไป๋เอ๋อร์ศิษเพียงคนเดียวที่ข้ารักยังไม่คู่ควรกับเ้า?? นางเป็ผู้ที่มีพร์โดดเด่นหรือเ้าคิดว่าไม่คู่ควร??
"ไม่ใ่ช่เช่นนั้น.... เพียงแต่ว่า... ิเฉิงพยายามคิดหาคำปฏิเสธ แต่ก็คิดหาคำตอบไม่ได้ นางจะให้ตนเป็ศิษิเฉิงก็ไม่เอา นางจะให้ของตอบแทนิเฉิงก็ไม่รับ หากครั้งนี้คิดปฏิเสธอีก เกรงว่านางคงบัลดาลโทษะเป็แน่...
"เพียงแต่อะไรอีกเ้าเด็กดื้อ ... นางกำลังรอคำปฏิเสธของิเฉิง
"เรียนท่านจ้าววิหาร ตัวศิษนั้นยังเด็กอยู่ อายุแค่14ปี ส่วนนางอายุ20-23ได้ ไหนเลยจะถึงเวลาที่จะตบแต่งภรรยา อีกทั้งตัวศิษนั้นต่ำต้อยมิคู่ควรกับศิษพี่ไป๋
ศิษพี่ไป๋หลาน นางมีพลังยุทธ์ขอบเขตจ้าวิญญา เทียบเคียงกับาุโทั้งห้า ตัวศิษนั้นเพียงแค่สถิติญญาผู้ต่ำตรม ไหนเลยจะคู่ควรกับนางได้
"ฮ่าๆๆ... หลี่น่าเพียงหัวเราะอย่างชอบใจเท่านั้น... เป็เด็กดื้อเสียจริง เอาตามนี้เถอะ อีก3วันประกาศเื่หมั้นหมายของไป๋เอ๋อร์กับเ้า.. นางพูดคำขาด
ิเฉิงพูดไม่ออกเพียงก้มหน้ารับชะตากรรมเท่านั้น
หลังจากพักฟื้นพลังยุทธ ิเฉิงก็ช่วยนางขับพิษมรกตสะบั้นจิตออกไปจนหมด
ณ ห้องโถงวิหารหลัก
"ท่านจ้าววิหาร..นี่ท่าน......หรือว่าจะเป็ความจริง าุโสามพลันถามออกมาเพราะว่ากลิ่นอายของจ้าววิหารแตกต่างออกไปจากแต่ก่อน
"ท่านสาม...นี่คือความจริง เด็กดื้อิเฉิงช่วยชิวิตข้า เขาสามารถขับพิษมรกตสะบั้นจิตออกไปหมดแล้ว วิชาแพทของเขานั้นล้ำลึกมาก ขนาดตัวข้าก็อธิบายไม่ถูก นางเรียกิเฉิงว่าเด็กดื้ออย่างเอ็นดูต่อหน้าาุโทั้งห้า ผู้าุโทั้งห้าต่างก็พากันมองมาทางิเฉิงด้วยตาล้ำลึก
"อ่อ....แล้วก็อีกเื่ที่ข้าตัดสินใจโดยไม่ได้ปรึกษาพวกท่าน... อีกสองวัน ไป๋เอ๋อร์กับิเฉิงจะหมั้นหมายกัน
"ข้าขอคัดค้าน... หลี่น่าพูดไม่ทันจบ าุโสามก็คัดค้านออกมา ถึงแม้เ้าเด็กหนุ่งนี้จะเป็ผู้มีพระคุณช่วยชิวิตจ้าววิหาร แต่มันไม่มีคุณสมบัติ ที่จะตกแต่งกับไป๋หลาน าุโสามพูดเสียงเเข็ง
"ความสามารถด้านวิชาแพทย์ สามารถรักษาพิษมรกตสะบั้นจิตที่ขนาดหมอที่เก่งที่สุดยังทำไม่ได้ พร์เช่นยังไม่คู่ควรกับไป๋หลานอีกหรือ... ทันใดนั้นาุโห้าก็พูดขั้นขึ้น
"ท่านห้านี่ท่าน...... าุโสามพลันพูดไม่ออก
"ยังไงชะพลังยุทธของมันก็ต่ำไป... าุโสามยังไม่จบ
"พลังยุทธภายภาคหน้าสามารถบ่มเพาะได้ท่านสาทจะไปอะไรกับมัน??? าุโสามหน้าบึ้งเถียงไม่ออก แล้วก็เงียบไป
"มีท่านใดเห็นต่างอีกหรือไม่?? หลี่น่าพลันถามขึ้น
าุโ หนึ่ง สอง สี่ ไม่มีใครเอ่ยอะไร เช่นนั้นก็เอาตามนี้ อีกสองวันจัดพิธีหมั้นหมาย ไป๋เอ๋อร์กับิเฉิง......
รบกวนท่านหนึ่งไปเชิญสำนักเงาจันทร์กับสำนักหมื่นพิษมาร่วมยินดีด้วย
![พลิกชะตานางพญาเจ้าเสน่ห์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1628137739_38771960.webp)
955K
