[จบ] รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 163 ข้านำของวิเศษมาให้ พวกเจ้าตั้งรับให้ดี!

บทที่ 163 ข้านำของวิเศษมาให้ พวกเจ้าตั้งรับให้ดี!ลมปราณของสิ่งมีชีวิตทั้งสองตนดุดันเกริกฟ้า หมอกดำพิศวงชวนขนลุกปกคลุมทั้งเขาไท่หัว!ลมปราณของพวกเขาสยดสยองเกินไป ประหนึ่งอสูรพิฆาตสองตนอันบันลือโลก เหล่าผู้อาวุโสและลูกศิษย์ทั้งหลายในสำนักไท่หัวต่างตกตะล...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่ 164 นั่นเป็นเพียงหนึ่งในกรณี ไม่มีทางเลิศล้ำเยี่ยงนั้นกันหมดหรอก! อ่านต่อ