หมอดูสาวพลิกชะตา

เช้าวันใหม่มาเยือน ภาพเงาดำเมื่อคืนยังติดตาไม่จาง เฉินอี้เฟิงแอบเข้ามาพบข้าที่เรือนหลังเล็กในสวนตั้งแต่เช้า เขานำผ้าที่ห่อวัตถุอาถรรพ์นั้นมาด้วย

ข้าช่วยเฉินอี้เฟิงจัดเก็บเชือกเส้นเก่าที่มีพลังมืดอย่างระมัดระวัง

「เชือกเส้นนี้...ให้ความรู้สึกอึดอัดนัก」

ข้าหันไปยิ้มบางเบา

"ท่านคงไม่ได้สัมผัสโดนมันใช่ไหม"

เฉินอี้เฟิงเพียงพยักหน้า ไม่เอื้อนเอ่ยถ้อยคำใด

ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นที่หน้าประตู

“แม่นางเสี่ยวเหมย มีแขกมาพบเจ้าค่ะ”

เสียงสาวใช้ด้านนอกทำให้เฉินอี้เฟิงต้องรีบหลบอยู่ข้างประตูเพื่อมิให้ผู้ใดเห็นว่าเราอยู่ด้วยกัน

เมื่อประตูเปิดออก เสี่ยวหวากับเหลียงหมิงเดินเข้ามา ก่อนจะปิดประตู ข้าชะโงกออกไปมองว่าสาวใช้ที่นำทางมากลับไปแล้ว

เสี่ยวหวายิ้มกว้าง มือของนางถือฮุ้แผ่นเล็ก ๆ

"ข้าไปศาลเจ้ามา เห็นฮุ้แผ่นนี้เขาว่าช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย เลยเอามาฝากเจ้า" [^^]

นางยื่นฮุ้ให้ข้าด้วยท่าทีจริงจัง

เหลียงหมิงยิ้มจาง ๆ

"ข้าเห็นเจ้าดูเหนื่อยนัก เลยชวนเสี่ยวหวาไปขอฮุ้มาเพื่อให้เจ้าปกป้องตัวเองจากสิ่งไม่ดีบ้างบ้าง"

ข้ารับของฝากจากศาลเจ้ามาไว้ในมือ

「แม้จะเป็นเพียงของเล็กน้อย แต่ความห่วงใยของเพื่อนย่อมอบอุ่นนัก」 [TwT]

ข้ายิ้มบางเบา

"ขอบใจเจ้าทั้งสองมาก ข้าจะเก็บรักษาไว้อย่างดี" [ (´• ω •') ]

เฉินอี้เฟิงโผล่ออกจากที่ซ่อน เสี่ยวหวาและเหลียงหมิงตกใจเล็กน้อย

ข้าใช้นิ้วมือปิดปากตัวเองเพื่อเป็นสัญญาณให้สหายทั้งสองเงียบไว้

ทั้งเสี่ยวหวาและเหลียงหมิงเข้าใจสิ่งที่ข้าสื่อ [O_o]

เฉินอี้เฟิงมองมาอย่างเงียบงัน

ข้าสบตาเฉินอี้เฟิง ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว

"ข้ามีบางเรื่องอยากปรึกษาพวกเจ้า พวกเรามานั่งคุยกันดีหรือไม่"

ทุกคนนั่งล้อมวงกันที่โต๊ะกลมในห้องพักของข้า ความเคร่งขรึมแผ่ซ่านในอากาศ

เสี่ยวหวานั่งลงข้างข้า

"เมื่อคืนหลังจากกลับ ข้ายังนอนไม่หลับเลย คิดถึงเรื่องชายปริศนานั่นอยู่ตลอด" [>.<]

เหลียงหมิงพยักหน้า

"ข้าก็เช่นกัน รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ" [-0-]

ข้าพยักหน้าเบา ๆ

"ข้าก็ยังรู้สึกไม่สบายใจนัก"

ข้านิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

"ความจริง...ข้ากับท่านได้พบกับบางสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้เมื่อคืน"

เฉินอี้เฟิงเสริม

"ข้าคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับผีผูกคอที่เคยปรากฏตัวในตลาด"

เสี่ยวหวาทำตาโต

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร" [O_o]

ข้าจ้องมองเพื่อนทั้งสอง

「ถึงเวลาที่ข้าต้องเล่าเรื่องนี้แล้ว」 [>///<]

ข้าสูดหายใจลึก

"เมื่อคืนนี้ ข้าได้ยินเสียงกระซิบของท่านย่าหยวนฉาง...ท่านให้คำใบ้บางอย่างกับข้า"

เสี่ยวหวาทำหน้างุนงง

"ท่านย่าหยวนฉาง...คือใครหรือ ข้าไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน" [-0-]

ข้านิ่งไปครู่หนึ่ง

"ท่านย่าหยวนฉางเป็นบรรพบุรุษของตระกูลเฉิน ท่านเป็นผู้มีญาณพิเศษ เคยช่วยเหลือผู้คนมากมายในอดีต แม้ตอนนี้ท่านจะจากไปแล้ว แต่ข้าเชื่อว่าวิญญาณของท่านยังคอยมาช่วยเหลือและปกป้องข้าอยู่เสมอ" [TwT]

เหลียงหมิงขมวดคิ้ว

"ท่านย่าหยวนฉาง? เจ้าได้ยินเสียงวิญญาณหรือ" [O_o]

เฉินอี้เฟิงพยักหน้า

"ข้ากับเจ้าเริ่มฝึกวิธีป้องกันและปราบผีตามคำแนะนำของท่านย่า เพื่อช่วยเหลือทุกคนในคฤหาสน์นี้"

เสี่ยวหวาอ้าปากค้าง

"เจ้าสองคน...ฝึกปราบผีจริง ๆ หรือ" [>A<]

ข้ายิ้มบางเบา

「นางกลัวจนตัวสั่น แต่ก็ยังกล้าถาม」 [^^’]

เฉินอี้เฟิงเสริม

"เมื่อคืนนี้ ข้ากับเจ้าได้ยินเสียงกระซิบของท่านย่า ท่านเตือนให้เราระวัง และให้คำใบ้เกี่ยวกับวิญญาณร้ายที่วนเวียนอยู่ที่นี่"

เหลียงหมิงพยักหน้า สีหน้าจริงจัง

"เช่นนั้น...ท่านย่าหยวนฉางคือผู้ที่คอยชี้ทางให้พวกเรา"

ข้ายิ้มบางเบา

"ข้าคิดว่าท่านต้องการให้เราช่วยปลดปล่อยวิญญาณที่ยังคงทุกข์ทรมานอยู่ในคฤหาสน์นี้" [ (๑˘︶˘๑) ]

เสี่ยวหวาทำตาโต

"ขนลุกเลย...แต่ถ้าเป็นท่านย่าหยวนฉาง ข้าก็อุ่นใจขึ้นมาหน่อย" [>w<]

ข้าสังเกตเห็นแววตาของเฉินอี้เฟิงเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย

「เขาคงรู้สึกได้รับกำลังใจจากทุกคน」 [ (◕‿◕✿) ]

เฉินอี้เฟิงหยิบกระดาษคำใบ้ขึ้นมา

"วัตถุที่ผูกพันวิญญาณยังซ่อนเร้นในเงามืด หากปรารถนาจะปลดปล่อย ต้องอาศัยเส้นผมของสตรีผู้หัวทึบ ซึ่งต้องถูกดึงโดยผู้ที่มีใจต่อกันทั้งสองฝ่าย จึงจะสำเร็จ"

ข้าขมวดคิ้ว

"ข้าคิดว่าเชือกเส้นนี้อาจเป็นวัตถุที่ผูกพันวิญญาณ"

เฉินอี้เฟิงพยักหน้า

"แต่เรายังต้องหาสิ่งที่บริสุทธิ์และศรัทธา"

เสี่ยวหวายกมือขึ้น

"ข้าว่าสิ่งที่บริสุทธิ์ต้องเป็นข้าวสารแน่ ๆ! ข้าจะไปหาข้าวสารมาโปรยรอบคฤหาสน์" [^O^]

เหลียงหมิงหัวเราะเบา ๆ

"ข้าว่าควรเอากระเทียมติดตัวไว้ด้วย เผื่อผีจะกลัว" [ (￣ω￣;) ]

เสี่ยวหวาทำหน้าครุ่นคิด

"แล้วเราจะไปหาสตรีหัวทึบได้ที่ไหนกัน... หรือว่านั่นคือข้าเอง?" [-3-]

ข้ายิ้มปลอบ

"อย่างน้อยเจ้าก็ยังจำสูตรทำซาลาเปาได้ ข้ายังจำวิธีทำอาหารอะไรไม่ได้เลย ไม่ถือว่าเจ้าหัวทึบหรอก" [>///<~]